Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 21
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَاصِمٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Ни кажа [Убаидулах бин Муаџ] ни кажа [мојот татко] ни кажа [Ашим] - имено Ибну Мухамед бин Заид бин Абдулах бин Умар - од [неговиот татко] рече тој; [Абдулах] рече: „Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем рече: „Исламот е изграден на пет темели: Имено, сведоштво дека нема друг бог - кој има право да биде обожуван - освен Аллах, дека Мухамед е Негов роб и Пратеник, извршување на намази, давање зекат, одење на аџилак во Бејтулах и постење за време на Рамазан“.
Hadith
Imam Muslim : 22
و حَدَّثَنِي ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ يُحَدِّثُ طَاوُسًا أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَلَا تَغْزُو فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْإِسْلَامَ بُنِيَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَيْتِ
И откако ми кажа дека [Ибн Нумаир] ни кажал [мојот татко] ни кажал [Ханџала], тој рече: „Го слушнав [Икрима бин Халид] како му раскажува хадис на Тавус дека еден човек му рекол на [Абдула бин Умар]: „Зошто не се бориш?“ Тој одговори: „Навистина, го слушнав Пратеникот на Аллах (мир и благослов од Аллах нека е врз него) како вели: „Навистина, исламот е заснован на пет принципи: Сведоштво дека нема друг бог достоен за обожавање освен Аллах, извршување на намази, давање зекат, постење за време на Рамазан и одење на аџилак во Куќата на Аллах“.
Hadith
Imam Muslim : 23
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَعْمَلُ بِهِ وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ فَقَالَ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ زَادَ خَلَفٌ فِي رِوَايَتِهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً
Ни кажа [Халаф бин Хишам] ни кажа [Хамад бин Заид] од [Абу Џамра], рече тој, го слушнав [Ибн Абас]. - во друго раскажување се наведува - И ни кажа [Јахја бин Јахја] дека овој лафаж е негов, ни соопшти [Аббад бин Аббад] од [Абу Џамра] од [Ибн Абас], рече тој, гласникот на Абдул-Каис отиде кај Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, и тие рекоа: „О Ресулулах, навистина ова село е дел од племето Рабиа, и навистина неверниците од Мудлар застанаа меѓу нас и вас, па не можеме да бидеме безбедни од вас освен во месецот Харам, па наредете ни да извршиме една наредба и ќе им ја проповедаме на оние зад нас.“ Тој рече: „Ви заповедам четири работи и ви забранувам четири: Имено, верата во Аллах“, потоа им го протолкува тоа, велејќи: „Сведочете дека нема друг бог - достоен за обожавање - освен Аллах и дека Мухамед е гласник на Аллах, кој извршува молитви, дава зекат и дава една петтина од воениот плен. И ви забранувам да не правите цедено вино во ад-Дуба, ал-Хантам, ан Накир и ал-Мукајар“. Халаф додаде во својата историја: „Сведочете дека нема друг бог - достоен за обожавање - освен Аллах. И врзете го еднаш“.
Hadith
Imam Muslim : 24
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَيْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ قَالَ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ و قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ مَنْ وَرَاءَكُمْ وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَقَالَ أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ
Ни кажа [Абу Бакр бин Абу Сјаиба] и [Мухамед бин ал-Мутсана] и [Мухамед бин Басисјар] и нивните лафаж се блиску еден до друг, рече [Абу Бакр], ни кажа [Гундар] од [Шу'ба], додека другите двајца луѓе рекоа, ни кажа [Мухамед бин Џа'фар] ни кажа [Шу'ба] од [Абу Џамра] дека тој рече: „Јас бев преведувач помеѓу [Ибну Абас] и луѓето, потоа дојде една жена и праша за сокот од Набидз - еден вид вино - кое се чуваше во земјен сад, па таа одговори: „Навистина, гласникот на Абд ал-Каис дојде кај гласникот на Аллах саллаллаху алејхи ве селлем“, тогаш гласникот на Аллах рече: „Кој е тој гласник - или кои се тие луѓе?“ - тие одговорија: „Раби'а“. Тој рече: „Добредојде на луѓето - или гласникот - без потреба од двоумење или жалење“. Нараторот рече: „Тие рекоа: „О, Пратенику на Аллах, навистина дојдовме кај тебе од далеку. Меѓу нас и тебе има неверници од Мудлар, па не можеме да дојдеме кај тебе освен во харам месеците, затоа нареди ни да одлучиме нешто што можеме да им го кажеме на луѓето што ги водиме, со што можеме да влеземе во рајот“. Нараторот рече: „Па Пратеникот на Аллах им нареди четири работи и им забрани четири работи“. Нараторот повторно рече: „Пратеникот на Аллах им нареди да веруваат само во Аллах, велејќи: „Дали знаете што е вера во Аллах?“ Тие одговорија: „Аллах и Неговиот Пратеник знаат подобро“. Тој рече: „Сведочете дека нема друг бог освен Аллах и дека Мухамед е пратеник на Аллах, извршувајте намаз, давајте зекат, постете Рамазан и давајте една петтина од ганимата и забранете ви од ад-Дуба, ал-Хантам и ал-Музафат“. Суба рече: „Можеби рекол „ан-Накир“ и можеби е „ал-Мукајар“, рече: „Барај го и извести го својот народ“. Абу Бакр спомна во своето раскажување: „Лицето што го водиш зад себе“ без да го спомне „ал-Мукајар“. И ми беше кажано [Убаидулах бин Муаџ] дека ни го кажал тоа [на мојот татко]. - во друго раскажување е наведено - И ни кажа [Нашр бин Али ал-Џахдлами] рече, ми кажа [на мојот татко] двајцата рекоа, ни кажа [Кура бин Халид] од [Абу Џамра] од [Ибн Абас] од Пророкот саллаллаху алејхи ве селлем со овој хадис сличен на хадисот [Сјуба], додека рече: „Ви забранувам сè што е наведено во ад-Дуба, ан-Накир, ал-Хантам и ал-Музафат“. И [Ибн Муаџ] додаде во својот хадис од [неговиот татко], тој рече: „И Ресулулаллаху алејхи ве селлем му рече на ал-Асијаџ асијаџ Абд ал-Каис: „Навистина во тебе има два карактера кои се омилени од Аллах, имено трпение и претпазливост“.
Hadith
Imam Muslim : 25
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ لَقِيَ الْوَفْدَ الَّذِينَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ سَعِيدٌ وَذَكَرَ قَتَادَةُ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي حَدِيثِهِ هَذَا أَنَّ أُنَاسًا مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَأْمُرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْغَنَائِمِ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ بَلَى جِذْعٌ تَنْقُرُونَهُ فَتَقْذِفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ ثُمَّ تَصُبُّونَ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ أَوْ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ كَذَلِكَ قَالَ وَكُنْتُ أَخْبَؤُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ فَفِيمَ نَشْرَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فِي أَسْقِيَةِ الْأَدَمِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا كَثِيرَةُ الْجِرْذَانِ وَلَا تَبْقَى بِهَا أَسْقِيَةُ الْأَدَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ قَالَ وَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ لَخَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ لَقِيَ ذَاكَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ وَتَذِيفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ التَّمْرِ وَالْمَاءِ وَلَمْ يَقُلْ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ
Ни кажа [Јахја бин Ајуб] ни кажа [Ибн Улаја] ни кажа [Саид бин Абу Аруба] од [Катада] тој рече: „Лицето кое го сретнало гласникот од кругот на Абдул Каис, кој дошол пред Гласникот на Аллах саллаллаху алејхи ве селлем, ни кажа, [Саид] рече, [Катада] го спомна [Абу Дламра] од [Абу Саид ал-Худри] во овој хадис, дека луѓе од Абдул Каис му се обратиле на Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем и рекле: „О, Аллахови Пророку, навистина ние сме селани од племето Рабија, и навистина Мудлар - неверници застанаа помеѓу нас и вас, така што не можеме - безбедно - да ви се приближиме освен во месецот Харам, затоа нареди ни да извршиме наредба за да можеме да им ја проповедаме на луѓето зад нас, за да можеме со неа да влеземе во рајот ако се држиме до неа“. Тој рече: „Ви заповедам четири работи и ви забранувам четири работи: имено, обожавајте го Аллах и не избегнувајте Го со ништо, обавувајте молитва, давајте зекат, постете во Рамазан и давајте една петтина од цената на ганима, и ви забранувам да правите преси за вино во ад-Дуба, ал-Хантам, ал-Музафат и ан-Накир“. Тие прашаа: „О, пророку на Аллах, какво е твоето знаење за ан-Накир?“ Тој рече: „Стеблото на дрвото е издлабено - издлабено - потоа во него се ставаат урми“. Саид рече: „Или рече: „Од палма од урми. Потоа ставате вода во неа додека не се смири врелата вода, а потоа ја пиете додека еден од вас - или еден од нив - не го удри својот чичко со меч“, рече тој, „А во таа група има и човек кој е повреден“. Тој повторно рече: „Го скрив затоа што се срамев од Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем“, потоа прашав: „Па во кој сад можеме да пиеме, о Пратенику на Аллах?“ Тој одговори: „Во сад од штавена кожа со затворен отвор“. Тие прашаа: „О Пратенику на Аллах, навистина нашата земја е полна со стаорци, така што во садовите од штавена кожа нема повеќе пијалок“, тогаш Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем рече: „И дури и ако го јадат стаорци, и дури и ако го јадат стаорци, и дури и ако го јадат стаорци“. Нараторот рече: „А Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, му рече на Асјаџ Абдул Каис: „Навистина во тебе има две квалитети што Аллах ги сака, имено: биди трпелив и внимателен“. Ни кажа [Мухамед бин ал-Мутсана] и [Ибн Басисјар], ни кажа [Ибн Абу Ади] од [Саид] од [Катада], рече тој, ни кажа дека не само еден раскажувач го сретнал гласникот. И [Абу Надлра] спомна од [Абу Саид ал-Худри] дека гласникот Абдул Каис кога се соочил со Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем со хадис како [Ибн Улаје], само во него било наведено: „И во него мешате со урми, или урми и вода“, а тој не рекол: „[Саид] рекол“, ниту рекол: „со урми“.
Hadith
Imam Muslim : 26
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قَزَعَةَ أَنَّ أَبَا نَضْرَةَ أَخْبَرَهُ وَحَسَنًا أَخْبَرَهُمَا أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ مَاذَا يَصْلُحُ لَنَا مِنْ الْأَشْرِبَةِ فَقَالَ لَا تَشْرَبُوا فِي النَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ أَوَ تَدْرِي مَا النَّقِيرُ قَالَ نَعَمْ الْجِذْعُ يُنْقَرُ وَسَطُهُ وَلَا فِي الدُّبَّاءِ وَلَا فِي الْحَنْتَمَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالْمُوكَى
Ми кажа [Мухамед бин Бакар ал-Башри] дека ни кажал [Абу Ашим] од [Ибн Џураиџ] - во друго раскажување е наведено -, И тој ми кажа [Мухамед бин Рафи] и дека лафажот му припаѓал нему. Ни кажа [Абдурезак] ни кажа [Ибн Џураиџ], рече тој, ни кажа [Абу Казаа] дека [Абу Надлра] го пријавил тоа, а ал-Хасан им пријавил на двајцата, дека [Абу Саид ал-Худри] му пријавил, дека гласникот Абдул Каис, кога дошол кај пророкот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „О, пророку на Аллах, нека нè направи твој откуп, кој пијалок е добар за нас?“ Тој одговорил: „Не пиј кај Ан-Накир“. Тие прашале: „О, пророку на Аллах, нека нè направи твој откуп, дали знаеш што е Ан-Накир?“ Тој одговори: „Да, стеблото на дрвото има врежана средина и не смеете да пиете во ад-Дуба или во ал-Хантам, а треба да пиете пијалоци складирани во садови со покриени глави“.
Hadith
Imam Muslim : 27
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رُبَّمَا قَالَ وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ مُعَاذًا قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا بِمِثْلِ حَدِيثِ وَكِيعٍ
Ни кажа [Абу Бакр бин Абу Сјаиба] и [Абу Кураиб], и [Ишак бин Ибрахим] сите од [Ваки'], рече [Абу Бакр], ни кажа [Ваки'] од [Закарија бин Ишак], рече тој, ми кажа [Јахја бин Абдулах бин Шаифи] од [Абу Ма'бад] од [Ибн Абас] од [Муаџ бин Џабал], Абу Бакр рече: „Можеби“, рече Ваки, од Ибн Абас, дека Муаџ рекол: „Ме испрати Ресулулах саллаху алејхи ве селлем.“ Тој рече: „Навистина, ќе дојдете кај народот на Следбениците на Книгата, па поканете ги да сведочат дека нема бог - достоен за обожавање - освен Аллах, и дека јас сум гласник на Аллах. Ако ве послушаат во ова прашање, тогаш кажете им дека Аллах им наложил да се молат пет пати секој ден и ноќ.“ Ако ве послушаат во ова прашање, тогаш кажете им дека Аллах им направил задолжителна милостина земена од богатите и поделена на сиромашните меѓу нив. Ако ве послушаат на овој начин, тогаш ќе се држите подалеку од нивните благородни богатства. Плашете се од молитвите на оние на кои им е нанесена неправда, бидејќи нема бариера меѓу него и Аллах. Ни кажа [Ибн Абу Умар] ни кажа [Бисир бин ас-Сари] ни кажа [Закарија бин Ишак] - во друго раскажување се наведува - И ни беше кажано [Абд бин Хумаид] ни кажа [Абу Ашим] од [Закарија бин Ишак] од [Јахја бин Абдулах бин Шаифи] од [Абу Ма'бад] од [Ибн Абас], дека Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем го испратил Муаџ во Јемен, па тој рекол: „Навистина ќе дојдете кај еден народ“. Како во хадисот на Ваки.
Hadith
Imam Muslim : 28
حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِنَّكَ تَقْدَمُ عَلَى قَوْمٍ أَهْلِ كِتَابٍ فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ عِبَادَةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا عَرَفُوا اللَّهَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ فَإِذَا فَعَلُوا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِذَا أَطَاعُوا بِهَا فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ
Ни кажа [Умаја бин Бистам ал-Аиси] ни кажа [Јазид бин Зураи`] ни кажа [Раух] - имено Ибн ал-Касим - од [Исмаил бин Умаја] од [Јахја бин Абдулах бин Шаифи] од [Абу Ма'бад] од [Ибн Абас] дека Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, кога го испратил Муаџ во Јемен, рекол: „Навистина се соочувате со луѓе од луѓето на Книгата, тогаш првата волја што ќе им ја проповедате е обожавањето на Аллах аззе ве џела, ако го познаваат Аллах, тогаш кажете им дека Аллах им го направил задолжително да се молат пет пати на ден и ноќ. Ако ве послушаат на овој начин, тогаш земете зекат од нив и плашете се од нивното благородно богатство“.
Hadith
Imam Muslim : 29
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ
Ни кажа [Кутаиба бин Саид] ни кажа [Лаитс бин Саад] од [Укаил] од [аз-Зухри], рече тој, ни кажа [Убаидулах бин Абдулах бин Утбах бин Месуд] од [Абу Хурејра], рече тој: „Кога починал Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, а Абу Бакр бил назначен за калиф по него, а неверниците од Арапите не верувале, тогаш [Умар бин ал-Хатсаб] му рекол на Абу Бакр: „Како можеш да се бориш со луѓе, кога Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „Ми беше наредено да се борам со луѓе сè додека не речат: „Нема друг бог - достоен за обожување - освен Аллах“, па кој ќе каже: „Нема друг бог - достоен за обожување - освен Аллах“, тогаш навистина го зачувал својот имот и душа од - напади од мене - освен по право. Исламот, и неговата пресметка е предадена на Аллах“. Па [Абу Бакр] рече: „Се колнам во Аллах, навистина ќе се борам против оние кои прават разлика помеѓу намаз и зекат, бидејќи зекат е - барање - право на имот. Се колнам во Аллах, ако ме попречат поради нивната неподготвеност, иако му го платиле на Пратеникот на Аллах (мир и благослов на Аллах нека е врз него), јас сепак ќе се борам против нив поради нивната неподготвеност.“ Па [Умар бин ал-Хатсаб] рече: „Се колнам во Аллах, не е тој, туку видов дека Аллах ги отвори градите на Абу Бакр за да се бори против нив - тогаш знаев дека тој е вистината“.
Hadith
Imam Muslim : 30
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ
И ми кажа [Абу ет-Тахир] и [Хармала бин Јахја] и [Ахмад бин Иса], [Ахмад] рече: „Ни кажа“. Додека двајца други луѓе рекоа: „Ни рече [Ибн Вахб], рече тој, ми кажа [Јунус] од [Ибн Шихаб], рече тој, ми кажа [Саид бин ал-Мусајаб] дека [Абу Хурејра] му кажал дека Пратеникот на Аллах (мир и благослов на Аллах нека е врз него) рекол: „Ми беше наредено да се борам со луѓето сè додека не речат: „Нема бог - достоен за обожување - освен Аллах“, тогаш кој ќе каже: „Нема бог - достоен за обожување - освен Аллах“, тогаш тој навистина го заштитил својот имот и живот од - мојот напад - освен со правото на исламот, и неговата сметка е оставена на Аллах“.
Hadith
Imam Muslim : 31
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ الْعَلَاءِ ح و حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
Ни кажа [Ахмад бин Абда адл-Длаби] ни кажа [Абдул Азиз] - имено ад-Дараварди - од [ал-Ала]. - во друго раскажување се споменува - И ни кажа [Умаја бин Бистам] дека лафажот му припаѓа нему, ни кажа [Јазид бин Зураи] ни кажа [Раух] од [ал-Ала бин Абдурахман бин Јакуб] од [неговиот татко] од [Абу Хурејра] од Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем, тој рече: „Ми беше наредено да се борам против луѓето сè додека не сведочат дека нема бог - немаат право да бидат обожавани - освен Аллах и не веруваат во мене и во Куранот што го донесов, па ако го кажат ова, тогаш навистина го заштитиле својот имот и душа од - мојот напад - освен ако не е поради правата на исламот. И нивната пресметка е оставена на Аллах.“
Hadith
Imam Muslim : 32
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ }
И ни е кажано [Абу Бакр бин Абу Сјаиба] дека ни кажал [Хафш бин Гијатс] од [ал-Амаси] од [Абу Суфјан] од [Џабир] од [Абу Салих] од [Абу Хурејра] дека двајцата рекле: „Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „Ми беше наредено да се борам против луѓето“ според хадисот на Ибн ал-Мусајаб од Абу Хурејра. - во друго раскажување се наведува - И ми е кажано мене [Абу Бакр бин Абу Сјаиба] дека ни кажал [Ваки].“ -во друго раскажување се споменува- И ми е кажано дека [Мухамед бин ал-Мутсана] ни кажал [Абдурахман] -имено бин Махди - двајцата рекле, ни кажале [Суфијан] од [Абу аз-Зубаир] од [Џабир] дека тој рекол: „Преседникот на Аллах рекол: „Ми беше наредено да се борам против луѓето сè додека не речат: „Нема друг бог - кој има право да биде обожуван - освен Аллах“, па тие рекоа: „Нема друг бог - кој има право да биде обожуван - освен Аллах“, тогаш навистина ги заштитиле својот имот и души од -моите напади - освен поради правата на исламот. И нивната пресметка е оставена на Аллах. Потоа прочитал: „-Навистина, ти си -само- опоменувач. Ти немаш апсолутно никаква моќ над нив-“ -К. Ал Гасија: 21-22-.
Hadith
Imam Muslim : 33
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِىُّ مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
Ни кажа [Абу Гасан ал-Мисмаи, Малик бин Абдул Вахид] дека [Абдул Малик бин аш-Шаба] од [Сјуба] од [Вакид бин Мухамед бин Заид бин Абдула бин Умар] од [неговиот татко] од [Абдула бин Умар] рекол: „Ми беше наредено да се борам против луѓето сè додека не сведочат дека нема друг бог - достоен за обожавање - освен Аллах и дека Мухамед е гласник на Аллах, дека тие намазуваат и даваат зекат. Па, ако го сторат ова, тогаш навистина го заштитиле својот имот и души од -моите напади-, освен поради исламските права. И нивната пресметка е оставена на Аллах.“
Hadith
Imam Muslim : 34
و حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ
И ни е кажано [Суваид бин Саид] и [Ибн Абу Умар], двајцата рекоа, ни кажа [Мерван] дека двајцата мислеле на Марван ал-Фазари, од [Абу Малик] од [неговиот татко] тој рече: „Го слушнав Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, како вели: „Кој вели дека нема друг бог - кој има право да биде обожаван - освен Аллах, и дискредитира сè што се обожава освен Аллах, тогаш неговото богатство и крв се харам, а нивната награда е кај Аллах“. И ни е кажано [Абу Бакр бин Абу Сјаиба], како ни кажа [Абу Халид ал-Ахмар]. - во друго раскажување се вели - И ми кажа за тоа [Зухаир бин Харб], како ни кажа [Јазид бин Харун] и на [Абу Малик] и на [неговиот татко] дека го слушнал Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, како вели: „Кој се потпира на Аллах“, а потоа споменува нешто слично“.
Hadith
Imam Muslim : 35
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَاللَّهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ صَالِحٍ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَتَيْنِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ وَيَعُودَانِ فِي تِلْكَ الْمَقَالَةِ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ مَكَانَ هَذِهِ الْكَلِمَةِ فَلَمْ يَزَالَا بِهِ
И ми кажа [Хармалах бин Јахја ат-Туџиби] дека ми кажал [Абдулах бин Вахб] дека ми кажал [Јунус] од [Ибн Шихаб] дека ми кажал [Саид бин ал-Мусајаб] дека од [неговиот татко] дека рекол: „Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем го посетил Абу Талиб во време кога се соочувал со смртта. Ги нашол таму и Абу Џехл и Абдулах бин Абу Умаија бин ал-Мугира. Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем рекол: „Чичко! Кажи ги двете реченици од верата, јас ќе бидам твој сведок пред Аллах“. Потоа Абу Џехл и Абдулах бин Абу Умаја рекле: „О, Абу Талиб, дали можеш да ја напуштиш религијата на Абдул Мутталиб?“ Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем не се откажал и наместо тоа продолжил да го учи да ги рецитира двете Келиме вера и ги повторувал многу пати. Па така, Абу Талиб им одговори како последни зборови дека останува на религијата на Абдул МуТалиб и не сака да го изговори Шехадетот на Калима. Ресулулах саллаху алејхи ве селлем исто така рече: „Се колнам во Аллах, ќе побарам прошка од Аллах за вас“, па Аллах го објави стихот: „Не е дозволено на Пророкот и на оние кои веруваат да бараат прошка за оние кои ширкираат, дури и ако се нивни роднини откако ќе им стане јасно дека ширковите се експерти во Џехеннемот -“ - Кс. Ат Теуба: 113-. Потоа Аллах ги испрати Своите зборови во врска со инцидентот на Абу Талиб: „Навистина, ти, о Мухамед, немаш моќ да му дадеш упатство на оној кого го сакаш за да го прифати исламот, но Аллах е оној кој има моќ да им даде упатство на оние кои Тој сака, и Тој е оној кој најдобро знае кои се луѓето кои се -подготвени- да примат упатство за да го прифатат исламот -“. - Кс. Ал Кашаш: 56-. И ни кажа [Ишак бин Ибрахим] и [Абд бин Хумеид] двајцата, ни кажа [Абдуррезак] ни кажа [Ма'мар]. -во друго раскажување се вели- И ни кажа [Хасан ал-Хулвани] и [Абд бин Хумеид] двајцата, ни кажа [Ја'куб] -имено Ибн Ибрахим бин Са'ад- рече тој, ни кажа [мојот татко] од [Салих] двајцата од [аз-Зухри] со овој сенед на пример. Сепак, хадисот на Салих завршува со зборовите: „Потоа Аллах го објави Својот збор за него“, и тој не ги споменува овие два стиха. Тој исто така споменува во својот хадис: „И двајцата ги повторија истите зборови“, во хадисот на Ма'мар, што е замена за оваа реченица. И двајцата се држеа до него.“
Hadith
Imam Muslim : 36
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ عَنْ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ عِنْدَ الْمَوْتِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } الْآيَةَ
Ни кажа [Мухамед бин Абад] и [Ибн Абу Умар], двајцата рекоа, ни кажа [Марван] од [Јазид] - имено Ибн Кајсан - од [Абу Хазим] од [Абу Хурејра] дека тој рекол: „Преседникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, му рекол на својот чичко кога бил пред смрт: „Кажи: „Нема друг бог - достоен за обожавање освен Аллах. Јас сигурно ќе сведочам за тебе со овие зборови на Денот на воскресението.“ Но, тој одби, а потоа Аллах објави: „-Навистина нема да можете да ги упатите оние што ги сакате-“ - Кс. Ал-Кашаш: 56-.
Hadith
Imam Muslim : 37
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ يَقُولُونَ إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }
Ни кажа [Мухамед бин Хатим бин Маимун] ни кажа [Јахја бин Саид] ни кажа [Јазид бин Кајсан] од [Абу Хазим ал-Асија'и] од [Абу Хурејра] дека рекол: „Преседникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, му рекол на својот чичко кога бил пред смрт: „Кажи: „Нема друг бог - достоен за обожавање освен Аллах. Јас сигурно ќе сведочам за тебе со овие зборови на Денот на воскресението.“ Тој одговори: „Да не беа Курејшите што ме прекоруваа дека велат: „Тој го направи ова затоа што беше загрижен“, јас ќе се согласев со таа реченица со твоите очи.“ Потоа Аллах откри: „-Навистина нема да можеш да ги упатиш оние што ги сакаш, но јас ќе ги упатам оние што Тој ги сака-“ - Кс. Ал-Кашаш: 56-.
Hadith
Imam Muslim : 38
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حُمْرَانَ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ الْوَلِيدِ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِثْلَهُ سَوَاءً
Ни кажа [Абу Бакр бин Абу Сјаиба] и [Зухаир бин Харб] двајцата од [Исмаил бин Ибрахим], рече [Абу Бакр], ни кажа [Ибн Улаја] од [Халид], рече тој, ни кажа [ал-Валид бин Муслим] од [Хумран] од [Усман], рече тој, „Ресулулах саллаху алејхи ве селлем рече: „Кој ќе умре знаејќи дека нема друг бог - достоен за обожавање - освен Аллах, тој сигурно ќе влезе во рајот“. Ни кажа [Мухамед бин Абу Бакр ал-Мукадами], ни кажа [Бисир бин ал-Муфадлал], ни кажа [Халид ал-Хаџза] од [ал-Валид Абу Бисир], рече тој, го слушнав [Хумран] како вели, го слушнав [Усман] како вели, го слушнав Ресулулах саллаху алејхи ве селлем како вели истото“.
Hadith
Imam Muslim : 39
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ قَالَ فَنَفِدَتْ أَزْوَادُ الْقَوْمِ قَالَ حَتَّى هَمَّ بِنَحْرِ بَعْضِ حَمَائِلِهِمْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَمَعْتَ مَا بَقِيَ مِنْ أَزْوَادِ الْقَوْمِ فَدَعَوْتَ اللَّهَ عَلَيْهَا قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَجَاءَ ذُو الْبُرِّ بِبُرِّهِ وَذُو التَّمْرِ بِتَمْرِهِ قَالَ وَقَالَ مُجَاهِدٌ وَذُو النَّوَاةِ بِنَوَاهُ قُلْتُ وَمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ بِالنَّوَى قَالَ كَانُوا يَمُصُّونَهُ وَيَشْرَبُونَ عَلَيْهِ الْمَاءَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهَا حَتَّى مَلَأَ الْقَوْمُ أَزْوِدَتَهُمْ قَالَ فَقَالَ عِنْدَ ذَلِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فِيهِمَا إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ
Ни кажа [Абу Бакр бин ан-Надлар бин Абу ан-Надлар], рече тој, ни кажа [Абу ан-Надлар Хашим бин ал-Касим], ни кажа [Убаидулах ал-Ашџаи] од [Малик бин Мигвал] од [Талха бин Мушариф] од [Абу Салих] од [Абу Хурејра], тој рече: „Бевме со Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем на патување“. Потоа рече: „Потоа залихите на луѓето снемаа“. Потоа рече: „Сè додека не сакаа да заколат некои од своите животни“. Нараторот рече: „Потоа Омар рече: „О, Пратениче на Аллах, ако си собрал некои од залихите на луѓето и си се молел на Аллах за тоа - ќе беше добро -“. Нараторот рече: „Потоа го направи тоа“. Нараторот рече: „Потоа сопственикот на пченицата дојде со својата пченица, сопственикот на урмите дојде со своите урми“. Нараторот рече: „И Муџахид рече: „И сопствениците на житото со нивното жито.“ Јас реков: „Што направија со житото?“ Тој одговори: „Цицаа и пиеја вода од него.“ Тој рече: „Потоа Пратеникот на Аллах ги повика додека не можеа да ги наполнат своите залихи.“ Нараторот рече: „Па Пратеникот на Аллах се молеше во тоа време: „Сведочам дека нема бог - достоен за обожавање - освен Аллах и дека јас сум Пратеникот на Аллах, ниеден роб не го среќава Аллах држејќи се цврсто за Него без никакво сомнение нема да влезе во Рајот.““
Hadith
Imam Muslim : 40
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ
Ни кажа [Сахл бин Утман] и [Абу Кураиб Мухамед бин ал-Ала] сè од [Абу Муавија]. Муслиманите почувствуваа многу глад, рекоа: „О, Пратениче на Аллах, дали ќе ни дозволиш да ја заколиме нашата камила, за да можеме да го јадеме нејзиното месо и да ја користиме нејзината маст како масло - да ја покриеме кожата, да ја заштитиме од жешката жега -?“ Ресулуллах саллаллаху алејхи ве селлем одговори: „Направи го тоа“. Абу Хурејра рече: „Потоа Омар дојде и рече: „О, Пратениче на Аллах, ако го направиш тоа, грбот на камилата ќе биде готов - возилото -! Но, би било подобро ако побараш за остатокот од нивната храна, а потоа се молиш, нека Аллах го благослови.“ Ресулуллах саллаллаху алејхи ве селлем потоа рече: „Добро“. Потоа побара намаз - направен од кожа -, откако го намачка, побара и остатоци од нивната преостаната храна.“ Абу Хурејра продолжи: „Потоа дојде еден човек со грст пченка, друг дојде со грст урми, а имаше и други кои дојдоа со трошки храна, како што е леб, така што малку храна се собра на лушпата. Абу Хурејра рече: „Потоа Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, се помоли за благослов на храната, по што рече: „Земете ги и наполнете ги вашите садови со храна“. Абу Хурејра продолжи: „Потоа ги наполнија своите места за храна, така што ниту еден војник, туку нивните места за храна беа полни“. Абу Хурејра продолжи: „Потоа јадеа додека не се наситија, а сепак остана малку храна“. Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, потоа рече: „Сведочам дека нема бог достоен за обожавање освен Аллах и јас сум Аллахов гласник, ниту еден роб не се среќава со Аллах, тој не се сомнева во оваа реченица и потоа е спречен да влезе во рајот“.
