Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 361
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرِ بْنِ رِبْعِيٍّ الْقَيْسِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ وَهُوَ ابْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ عَنْ حُمْرَانَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ جَسَدِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِهِ
Ба мо ривоят шудааст, ки [Муҳаммад бин Маъмар бин Рибои ал-Қайсӣ] ба мо [Абу Ҳишом ал-Махзумӣ] аз [Абдулваҳид] - яъне Ибни Зиёд - ба мо [Усмон бин Ҳаким] ба мо [Муҳаммад бин ал-Мункадир] аз [Ҳумрон] аз [Усмон бин Аффон] ривоят кардааст, ки ӯ гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳар кӣ таҳорат кунад ва онро ислоҳ кунад, гуноҳонаш аз баданаш берун мешаванд, то он даме, ки аз зери нохунҳояш берун меоянд».
Hadith
Imam Muslim : 362
حَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَالْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ دِينَارٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَتَوَضَّأُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى حَتَّى أَشْرَعَ فِي الْعَضُدِ ثُمَّ يَدَهُ الْيُسْرَى حَتَّى أَشْرَعَ فِي الْعَضُدِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى حَتَّى أَشْرَعَ فِي السَّاقِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى حَتَّى أَشْرَعَ فِي السَّاقِ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتُمْ الْغُرُّ الْمُحَجَّلُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ إِسْبَاغِ الْوُضُوءِ فَمَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ فَلْيُطِلْ غُرَّتَهُ وَتَحْجِيلَهُ
Ба ман [Абу Қурайб Муҳаммад ибнул Аъло] ва [Қосим ибни Закариё ибни Динор] ва [Абд ибни Ҳумайд] гуфтанд: ба мо [Холид ибни Махлад] аз [Сулаймон ибни Билол] ба ман [Умара ибни Ғозиё ал-Ансорӣ] аз [Нуъайм ибни Абдуллоҳ ал-Муҷмир] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Ман [Абу Ҳурайра]-ро дидам, ки таҳорат мекард, рӯяшро шуст ва зебо кард, сипас дасти росташро то бозуяш шуст, сипас дасти чапашро то бозуяш шуст. Баъд аз он сарашро масҳ кунед, сипас пои росташро то гӯсола бишӯед, сипас пои чапашро то гӯсола бишӯед». Сипас ӯ гуфт: «Ман Паёмбари Худоро дидам, ки таҳорат мекард». Абу Ҳурайра гуфт: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Шумо дар рӯзи қиёмат ба сабаби комилии таҳорати худ дурахшон хоҳед шуд, пас ҳар касе аз шумо метавонад нури онро дароз кунад, бояд ин корро кунад».
Hadith
Imam Muslim : 363
و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ رَأَى أَبَا هُرَيْرَةَ يَتَوَضَّأُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ حَتَّى كَادَ يَبْلُغُ الْمَنْكِبَيْنِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ حَتَّى رَفَعَ إِلَى السَّاقَيْنِ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أُمَّتِي يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ فَمَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يُطِيلَ غُرَّتَهُ فَلْيَفْعَلْ
Ва ба ман гуфтаанд, ки [Ҳорун бин Саъид ал-Айлӣ] ба мо [Ибни Ваҳб] ба мо [Амру бин ал-Ҳорис] аз [Саъид бин Абу Ҳилол] аз [Нуъайм бин Абдуллоҳ] гуфтааст, ки ӯ [Абу Ҳурайра]-ро дидааст, ки таҳорат мекунад, сипас рӯй ва дастонашро қариб ба дастонаш мешуст, сипас пойҳояшро то пойҳояш мешуст, сипас гуфт: «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (с) мегуфт: «Ба дурустӣ, уммати ман рӯзи қиёмат бо дурахшонӣ аз сабаби нишонаҳои таҳорат меоянд. Пас, ҳар касе аз шумо метавонад сафедии рӯйи худро дароз кунад, бигзор ин корро кунад».
Hadith
Imam Muslim : 364
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ جَمِيعًا عَنْ مَرْوَانَ الْفَزَارِيِّ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ سَعْدِ بْنِ طَارِقٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ حَوْضِي أَبْعَدُ مِنْ أَيْلَةَ مِنْ عَدَنٍ لَهُوَ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنْ الثَّلْجِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ بِاللَّبَنِ وَلَآنِيَتُهُ أَكْثَرُ مِنْ عَدَدِ النُّجُومِ وَإِنِّي لَأَصُدُّ النَّاسَ عَنْهُ كَمَا يَصُدُّ الرَّجُلُ إِبِلَ النَّاسِ عَنْ حَوْضِهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْرِفُنَا يَوْمَئِذٍ قَالَ نَعَمْ لَكُمْ سِيمَا لَيْسَتْ لِأَحَدٍ مِنْ الْأُمَمِ تَرِدُونَ عَلَيَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ
Ба мо [Сувайд бин Саид] ва [Ибни Абу Умар] ҳама аз [Марвон ал-Фазорӣ] ривоят кардаанд, [Ибни Абу Умар] гуфтааст, ба мо [Марвон] аз [Абу Малик ал-Осиҷоӣ Саъд бин Ториқ] аз [Абу Ҳазм] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Дар ҳақиқат, кӯли ман аз масофаи байни Айла ва Адн дуртар аст. Дар ҳақиқат, он аз барф сафедтар ва аз асал бо шир ширинтар аст. Ва дар ҳақиқат, зарфҳо аз ситорагон бештаранд. Ва дар ҳақиқат, ман мардумро аз он бозмедорам, чунон ки марде шутури одамиро аз кӯли худ меронад». Онҳо пурсиданд: «Эй Паёмбари Худо, оё шумо моро дар он вақт шинохтед?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале. Ман медонам. Шумо нишонае доред, ки ҳеҷ қавми дигар надорад. Шумо ба ман сафед медурахшидед, зеро оби барои таҳорат истифодашуда будед».
Hadith
Imam Muslim : 365
و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَوَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى وَاللَّفْظُ لِوَاصِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرِدُ عَلَيَّ أُمَّتِي الْحَوْضَ وَأَنَا أَذُودُ النَّاسَ عَنْهُ كَمَا يَذُودُ الرَّجُلُ إِبِلَ الرَّجُلِ عَنْ إِبِلِهِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَتَعْرِفُنَا قَالَ نَعَمْ لَكُمْ سِيمَا لَيْسَتْ لِأَحَدٍ غَيْرِكُمْ تَرِدُونَ عَلَيَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ وَلَيُصَدَّنَّ عَنِّي طَائِفَةٌ مِنْكُمْ فَلَا يَصِلُونَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ هَؤُلَاءِ مِنْ أَصْحَابِي فَيُجِيبُنِي مَلَكٌ فَيَقُولُ وَهَلْ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ
Ва ба мо [Абу Қурайб] ва [Вошил бин Абдулаъло] нақл кардааст, дар ҳоле ки лафаҷ ба Вашил тааллуқ дорад, ҳардуи онҳо гуфтаанд, ба мо [Ибни Фудлайл] нақл кардааст, аз [Абу Малик ал-Осиҷоъӣ] аз [Абу Ҳазм] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: «Расули Худо (с) гуфт: «Қавми ман маро дар канори кӯл вохӯрданд ва ман онҳоро аз ӯ дур кардам, чунон ки марде шутури касеро аз шутураш меронад». Онҳо пурсиданд: «Эй Паёмбари Худо, оё моро мешиносӣ?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале. Шумо нишоне доред, ки каси дигар надорад. Шумо бо ман вохӯрдед, ки аз сабаби оби таҳорат сафедӣ медурахшид. Ва албатта гурӯҳе аз шумо аз ман дур карда мешаванд, то ба ман нарасед. Сипас ман гуфтам: «Эй Парвардигори ман, онҳо дӯстони ман ҳастанд». Сипас фариштае ба суханони ман ҷавоб дод ва гуфт: «Оё медонед, ки пас аз рафтанатон чизе рӯй дод?»
Hadith
Imam Muslim : 366
و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ طَارِقٍ عَنْ رِبْعِىِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ حَوْضِي لَأَبْعَدُ مِنْ أَيْلَةَ مِنْ عَدَنٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَذُودُ عَنْهُ الرِّجَالَ كَمَا يَذُودُ الرَّجُلُ الْإِبِلَ الْغَرِيبَةَ عَنْ حَوْضِهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَتَعْرِفُنَا قَالَ نَعَمْ تَرِدُونَ عَلَيَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ لَيْسَتْ لِأَحَدٍ غَيْرِكُمْ
Ва баъд аз он ки [Усмон бин Абу Шайба] ба мо [Алӣ бин Мушир] аз [Саъд бин Ториқ] аз [Рибъӣ бин Ҳиросӣ] аз [Ҳузайфа] нақл карда буд, гуфт: «Расули Худо (с) гуфт: «Дар ҳақиқат, кӯли ман то масофаи байни Айла ва Адн дур аст. Қасам ба он Зоте, ки ҷони ман дар дасти Ӯст, ман баъзе аз мардумро аз ӯ дур кардам, чунон ки марде шутури дигареро аз кӯли худ дур мекунад». Онҳо пурсиданд: «Эй Паёмбари Худо, оё моро мешиносед?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале. Шумо бо ман сафед шуда вохӯрдед, зеро оби таҳорате, ки каси дигаре ҷуз шумо надошт».
Hadith
Imam Muslim : 367
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى الْمَقْبُرَةَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا قَالُوا أَوَلَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ فَقَالُوا كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ لَمْ يَأْتِ بَعْدُ مِنْ أُمَّتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا لَهُ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَيْ خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ أَلَا لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ جَمِيعًا عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ بِمِثْلِ حَدِيثِ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ مَالِكٍ فَلَيُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي
Ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Сурайҷ бин Юнус] ва [Қутайба бин Саъид] ва [Алӣ бин Ҳуҷр] ҳама аз [Исмоил бин Ҷаъфар] ривоят кардаанд, [Ибни Айюб] гуфтааст, ба мо [Исмоил] ба ман [Аъло] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) боре ба қабристон омаданд ва сипас гуфт: «Салом бар шумо, сокинони қабрҳои мӯъминон, ва албатта, Худо хоҳад, мо бо шумо вомехӯрем», агар бародаронамонро бубинем, хеле хурсанд мешудам». Саҳобагон пурсиданд: «Оё ҳамаи мо бародарони шумо нестем, эй Паёмбари Худо?» Ӯ бо гуфтани ин посух гуфт: «Шумо ҳамаи дӯстони ман ҳастед, дар ҳоле ки бародарони мо онҳое ҳастанд, ки ҳанӯз ташаккул наёфтаанд». Саҳоба боз пурсид: «Эй Паёмбари Худо, чӣ гуна шумо метавонед касонеро, ки ҳанӯз аз байни қавми худ пайдо нашудаанд, бишносед?» Ӯ бо посух гуфт: «Шумо чӣ фикр мекунед, агар марде аспе бо мӯи сафед дар пешонӣ ва пойҳояш дошта бошад ва он асп дар миёни гурӯҳе аз аспҳои сиёҳи ҷанинӣ бошад, оё ӯ аспро мешиносад?» Саҳобагон ҷавоб доданд: «Албатта, эй Паёмбари Худо». Ӯ боз гуфт: «Пас онҳо бо чеҳраҳо ва пойҳояшон аз сабаби нишонаҳои таҳорат сафед медурахшиданд. Ман пеш аз онҳо ба кӯл рафтам. Дар хотир доред!» "Гурӯҳе аз мардоне ҳастанд, ки аз омадан ба кӯли ман бозмедоранд, чунон ки аз гумроҳ шудан бозмедоранд." Ман онҳоро нидо кардам: "Ҳамаи шумо ба ин ҷо биёед. Пас гуфта шуд: "Ба ростӣ, онҳо пас аз марги шумо таълимоти шуморо тағйир доданд. Пас ман гуфтам: "Аз ин ҷо дур шавед." Ба мо [Қутайба бин Саид] ба мо [Абдул Азиз] - яъне ад-Даровардӣ - нақл кардааст. - дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба ман [Исҳоқ бин Мусо ал-Ансорӣ] ба мо [Маън] ба мо [Молик] ҳама чизеро, ки аз [ал-Аъло бин Абдурраҳмон] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят шудааст, нақл кардааст, ки Паёмбари Худо (с) ба қабристон рафта, гуфт: "Салом бар шумо бод, эй сокинони қабрҳои мӯъминон. Ва албатта, Худо хоҳад, мо албатта вомехӯрем." Тибқи ҳадиси Исмоил бин Ҷаъфар, танҳо дар ҳадиси Молик гуфта шудааст: "Ба ростӣ, як гурӯҳ мардон аз қабри ман берун карда мешаванд." кӯл
Hadith
Imam Muslim : 368
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ قَالَ كُنْتُ خَلْفَ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ فَكَانَ يَمُدُّ يَدَهُ حَتَّى تَبْلُغَ إِبْطَهُ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا هَذَا الْوُضُوءُ فَقَالَ يَا بَنِي فَرُّوخَ أَنْتُمْ هَاهُنَا لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ هَاهُنَا مَا تَوَضَّأْتُ هَذَا الْوُضُوءَ سَمِعْتُ خَلِيلِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَبْلُغُ الْحِلْيَةُ مِنْ الْمُؤْمِنِ حَيْثُ يَبْلُغُ الْوَضُوءُ
Ба мо нақл кардааст [Қутайба бин Саид] ба мо нақл кардааст [Халаф] - яъне Ибни Халифа - аз [Абу Малик ал-Осиҷоъӣ] аз [Абу Ҳозим] гуфт: «Ман дар паси [Абу Ҳурайра] будам, вақте ки ӯ барои намоз таҳорат мекард. Ӯ дастонашро дароз кард, то ба бағалаш бирасад, пас ман ба ӯ гуфтам: «Эй Абу Ҳурайра, ин таҳорат чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Эй фарзандони Фаррух, шумо дар ин ҷо ҳастед, агар ман медонистам, ки шумо дар ин ҷо ҳастед, ман бо ин усули таҳорат таҳорат намекардам. Ман аз маҳбубам саллаллоҳу алайҳи ва саллам шунидам, ки мегуфт: «Зинатбахшии мӯъмин он аст, ки оби таҳорат ӯро то чӣ андоза шустааст».
Hadith
Imam Muslim : 369
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَا يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الْخَطَايَا وَيَرْفَعُ بِهِ الدَّرَجَاتِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَا إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ جَمِيعًا عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ ذِكْرُ الرِّبَاطِ وَفِي حَدِيثِ مَالِكٍ ثِنْتَيْنِ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ
[Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба] ва [Ибни Ҳуҷр] ба ҳамаи мо аз [Исмоил бин Ҷаъфар] ривоят кардаанд, [Ибни Айюб] гуфтааст: [Исмоил] ба мо аз [Аъло] ва [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Оё ба шумо чизеро нишон диҳам, ки бо он Аллоҳ гуноҳонро маҳв мекунад ва дараҷаҳоро баланд мебардорад?» Гуфтанд: «Бале, эй Паёмбари Худо». Паёмбар (с) гуфтанд: «Таҳорат дар чизе, ки бад аст - ба монанди шароити хеле сард -, пиёда рафтан ба масҷид ва интизори намози оянда пас аз намоз. Пас, ин рибот аст». [Исҳоқ бин Мусо Ал-Ансорӣ] ба мо ривоят кардааст [Маън] ба мо [Молик] ривоят кардааст. -дар ривояти дигар омадааст- Ва ба мо гуфтааст, ки [Муҳаммад бин ал-Мутсанно] ба мо гуфтааст, ки [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] ҳама чизро аз [Алъаъ бин Абдурраҳмон] бо ин санад нақл кардааст. Танҳо дар ҳадиси Шуъба дар бораи "рибот" зикр нашудааст. Дар ҳамин ҳол, дар ҳадиси Молик ду маротиба гуфта шудааст: "Ин рибот аст, ин рибот аст".
Hadith
Imam Muslim : 370
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَفِي حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ
Ба мо [Қутайба бин Саид] ва [Амру ан-Нақид] ва [Зуҳайр бин Ҳарб]-ро гуфтанд, онҳо пурсиданд, ба мо [Суфён]-ро гуфтанд, аз [Абу аз-Зинод], аз [Аъроҷ], аз [Абу Ҳурайра], аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам): «Агар ин барои мӯъминон ва дар ҳадиси Зуҳайр барои уммати ман мушкил эҷод накунад, ман ба онҳо мегӯям, ки дар ҳар намози вақф мисвок кунанд».
Hadith
Imam Muslim : 371
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ بِشْرٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ قُلْتُ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَبْدَأُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ بِالسِّوَاكِ
Ба мо нақл кардааст [Абу Қурайб Муҳаммад бин ал-Ало] ба мо нақл кардааст [Ибни Бисир] аз [Мисъор] аз [ал-Миқдом бин Шурайҳ] аз [падараш] ӯ гуфт: «Ман аз [Оиша] пурсидам, пурсидам: «Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам вақте ки ба хонаи ӯ даромад, бо чӣ амал оғоз кард?» Ӯ ҷавоб дод: «Бо мисвок».
Hadith
Imam Muslim : 372
و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ بَدَأَ بِالسِّوَاكِ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр ибни Нофиъ ал-Абдӣ] ба мо [Абдурраҳмон] аз [Суфён] аз [Миқдом ибни Сурайҳ] аз [падараш] аз [Оиша] ривоят кардааст, ки вақте Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба хонааш даромад, аз мисвок сар кард.
Hadith
Imam Muslim : 373
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ غَيْلَانَ وَهُوَ ابْنُ جَرِيرٍ الْمَعْوَلِيُّ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَرَفُ السِّوَاكِ عَلَى لِسَانِهِ
Ба мо нақл кардааст, ки [Яҳё бин Ҳабиб ал-Ҳорисӣ] ба мо [Ҳаммад бин Зайд] аз [Ғайлон] - яъне Ибни Ҷарир ал-Маъволӣ - аз [Абу Бурда] аз [Абу Мусо] ӯ гуфт: "Вақте ки ман назди Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам рафтам, нӯги мисвок дар даҳонаш буд".
Hadith
Imam Muslim : 374
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ لِيَتَهَجَّدَ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَقُولُوا لِيَتَهَجَّدَ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Ҳусайм] аз [Ҳусайн] аз [Абу Воил] аз [Ҳузайфа] гуфтааст: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) вақте ки шабона барои анҷом додани таҳажҷуд бархост, даҳонашро бо мисвок молид». Ба мо гуфта шудааст, ки [Исҳоқ бин Иброҳим] ба мо [Ҷарир] аз [Мансур] гуфтааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст: - Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Ибни Нумайр] ба мо [падарам] ва [Абу Муъовия] аз [ал-Аъмасӣ] ҳарду аз [Абу Воил] аз [Ҳузайфа] гуфтааст: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) вақте ки шабона бедор мешавад, ба ман бигӯед», масалан, аммо онҳо зикр накардаанд, ки «дар таҳажҷуд бимонед».
Hadith
Imam Muslim : 375
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَحُصَيْنٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ
Ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] гуфтаанд, ки [Абдурраҳмон] ба мо [Суфён] аз [Мансур] ва [Ҳусайн] ва [Аъмосӣ] аз [Абу Воил] аз [Ҳузойфа] гуфтааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) вақте ки шабона барои таҳаҷҷуд бедор мешуданд, сипас даҳонашро бо мисвок молиданд.
Hadith
Imam Muslim : 376
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ بَاتَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَخَرَجَ فَنَظَرَ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ فِي آلِ عِمْرَانَ { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ حَتَّى بَلَغَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ } ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ اضْطَجَعَ ثُمَّ قَامَ فَخَرَجَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ ثُمَّ رَجَعَ فَتَسَوَّكَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
Ба мо [Абд бин Ҳумайд] ба мо [Абу Нуъайм] ба мо [Исмоил бин Муслим] ба мо [Абул Мутаваккил] ба мо [Абӯл-Мутаваккил] ба ӯ [Ибни Аббос] ба ӯ гуфтааст, ки шаберо бо Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам гузаронд, сипас Паёмбари Худо дар охири шаб бархоста, берун омад ва дар ҳоле ки ин оятро дар номаи Оли Имрон хонд, ба осмон нигарист: «Дар офариниши осмонҳо ва замин ва ивазшавии шабу рӯз барои ақл нишонаҳоест, ки Худоро дар ҳолати истодан, нишастан ё хобидан ёд мекунанд ва дар бораи офариниши осмонҳо ва замин фикр мекунанд ва мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, Ту инро беҳуда наофаридаӣ, покӣ Туро, пас моро аз азоби дӯзах нигоҳ дор» - оятҳои Оли Имрон: 191-192-. Сипас ба хона баргашт, мисвок кард, таҳорат кард ва сипас барои намоз бархост. Баъд аз ин ӯ дароз кашид, сипас бархост ва ба осмон нигарист ва ин оятро дубора хонд. Сипас ба мисвок ва таҳорат баргашт ва сипас барои намоз бархост.
Hadith
Imam Muslim : 377
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْفِطْرَةُ خَمْسٌ أَوْ خَمْسٌ مِنْ الْفِطْرَةِ الْخِتَانُ وَالِاسْتِحْدَادُ وَتَقْلِيمُ الْأَظْفَارِ وَنَتْفُ الْإِبِطِ وَقَصُّ الشَّارِبِ
«Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Амр ан-Нақид] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] ҳамаи онҳоро аз [Суфён] нақл кардааст, [Абу Бакр] гуфтааст, [Ба мо [Ибни Уяйна] аз [аз-Зуҳрӣ] аз [Саид бин ал-Мусайяб] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтааст: «Фитр панҷто аст, ё панҷто аст, ки: хатна, тарошидани мӯи ҳоҷат, буридани нохунҳо, кандани мӯи зери бағал ва тарошидани мӯйлаб».
Hadith
Imam Muslim : 378
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْفِطْرَةُ خَمْسٌ الِاخْتِتَانُ وَالِاسْتِحْدَادُ وَقَصُّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمُ الْأَظْفَارِ وَنَتْفُ الْإِبِطِ
Ба ман [Абу Тоҳир] ва [Ҳармала бин Яҳё] гуфтанд, ки ба мо [Ибни Ваҳҳоб] ба мо [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Саид бин ал-Мусайяб] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Панҷ фитрат вуҷуд дорад, ки инҳоянд: хатна, тарошидани мӯи ноф, кӯтоҳ кардани мӯйлаб, буридани нохун ва кандани мӯи зери бағал».
Hadith
Imam Muslim : 379
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ كِلَاهُمَا عَنْ جَعْفَرٍ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌ وُقِّتَ لَنَا فِي قَصِّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمِ الْأَظْفَارِ وَنَتْفِ الْإِبِطِ وَحَلْقِ الْعَانَةِ أَنْ لَا نَتْرُكَ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً
Вақте ки ба мо [Яҳё бин Яҳё] ва [Қутайба бин Саъид] ҳардуро аз [Ҷаъфар] нақл карданд, [Яҳё] гуфт, ки ба мо [Ҷаъфар бин Сулаймон] аз [Абу Имрон ал-Ҷавонӣ] аз [Анас бин Молик] нақл кард, ӯ гуфт: Анас гуфт: «Мӯҳлате, ки барои тарошидани мӯйлаб, буридани нохунҳо, кандани мӯйҳои зери бағал ва буридани мӯйҳои зери ихтилоф ба мо дода мешавад, аз ин рӯ, он қадар дароз нест».
Hadith
Imam Muslim : 380
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَحْفُوا الشَّوَارِبَ وَأَعْفُوا اللِّحَى
Ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанно] ба мо [Яҳё] - яъне Ибни Саъид - нақл кардааст. - дар ривояти дигар гуфта шудааст: - Ва ба мо [Ибни Нумайр] ба мо [падарам] ҳама чизро нақл кардааст, аз [Убайдуллоҳ] аз [Нофиъ] аз [Ибни Умар] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам), ӯ гуфт: "Мӯйлабро бибуред ва ришро гузоред".
