Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 301
حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ بَكْرَ بْنَ سَوَادَةَ حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي إِبْرَاهِيمَ { رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنْ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي } الْآيَةَ وَقَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام { إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } فَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ أُمَّتِي أُمَّتِي وَبَكَى فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ إِلَى مُحَمَّدٍ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ فَسَلْهُ مَا يُبْكِيكَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا قَالَ وَهُوَ أَعْلَمُ فَقَالَ اللَّهُ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ إِلَى مُحَمَّدٍ فَقُلْ إِنَّا سَنُرْضِيكَ فِي أُمَّتِكَ وَلَا نَسُوءُكَ
Ба мо [Юнус бин Абдулаъло аш-Шадафӣ] ба мо [Ибни Ваҳб] гуфт, ба мо [Амр бин ал-Ҳорис] гуфт, ки [Бакр бин Савода] ба ӯ [Абдурраҳмон бин Ҷубайр] аз [Абдуллоҳ бин Амр бин ал-Ош] гуфт, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) як бор каломи Худоро дар бораи Иброҳим хонд: «Эй Парвардигори ман, ин бутҳо аксари мардумро гумроҳ карданд, пас ҳар кӣ аз ман пайравӣ кунад, пас он шахс аз гурӯҳи ман аст» - ояти Иброҳим: 36 - то охири оят. Ва дар бораи Исо алайҳиссалом: «Агар онҳоро азоб диҳӣ, онҳо бандагони Ту ҳастанд ва агар онҳоро бубахшӣ, пас Ту Қодири Мутаол ва Ҳаким ҳастӣ» - ояти Моида: 118 - сипас ҳарду дасташро бардошта, дуо кард: «Эй Парвардигори ман, қавми маро наҷот деҳ, қавми маро наҷот деҳ» бо чашмони ашкдор. Сипас Аллоҳ азза ваҷалла ба фаришта Ҷабраил гуфт: «Назди Муҳаммад (с) бирав, ки Парвардигорат беҳтар медонад ва аз ӯ бипурс: «Чӣ чиз туро гирён мекунад?» Пас фаришта Ҷабраил аз ӯ пурсид ва ӯ (с) бо он чизе, ки Аллоҳ гуфтааст, ба ӯ ҷавоб дод — ва Аллоҳ аз ин беҳтар медонад — сипас Аллоҳ гуфт: «Эй Ҷабраил, назди Муҳаммад (с) бирав ва бигӯ, ки мо туро бо қавмат шод хоҳем кард ва аз ин сабаб туро ғамгин намекунем — мо ҳамаи қавматро наҷот медиҳем — андӯҳгин мекунем».
Hadith
Imam Muslim : 302
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ أَبِي قَالَ فِي النَّارِ فَلَمَّا قَفَّى دَعَاهُ فَقَالَ إِنَّ أَبِي وَأَبَاكَ فِي النَّارِ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Аффон] ба мо [Ҳаммад бин Салама] аз [Собит] аз [Анас] нақл кардааст, ки марде пурсид: «Эй Паёмбари Худо, падарам куҷост?» Ӯ ҷавоб дод: «Ӯ дар дӯзах аст». Вақте ки он мард рафт, ӯро нидо карда гуфт: «Ба ростӣ, падари ман ва падари ту дар дӯзаханд».
Hadith
Imam Muslim : 303
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُرَيْشًا فَاجْتَمَعُوا فَعَمَّ وَخَصَّ فَقَالَ يَا بَنِي كَعْبِ بْنِ لُؤَيٍّ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ يَا بَنِي مُرَّةَ بنِ كَعْبٍ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ يَا بَنِي عَبْدِ شَمْسٍ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ يَا بَنِي هَاشِمٍ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ يَا فَاطِمَةُ أَنْقِذِي نَفْسَكِ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّ لَكُمْ رَحِمًا سَأَبُلُّهَا بِبَلَالِهَا و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَحَدِيثُ جَرِيرٍ أَتَمُّ وَأَشْبَعُ
Ба мо [Қутайба бин Саъид] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] нақл кардааст, ба мо [Ҷарир] аз [Абдулмалик бин Умайр] аз [Мӯсо бин Талҳа] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Вақте ки ояти зерин нозил шуд: «Ба наздиктарин хешовандони худ ҳушдор диҳед» - Саволҳои Аси Шуъаро: 214-. Пас, Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам Қурайшро даъват кард, то он даме ки ҳама ҷамъ шуданд. Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам суханони умумӣ ва мушаххасро баён карданд. Боз гуфт: «Эй Бани Каъб бин Луай, худро аз дӯзах наҷот диҳед. Эй Бани Мурра бин Каъб, худро аз дӯзах наҷот диҳед. Эй Бани Абдул Шамс, худро аз дӯзах наҷот диҳед. Эй Бани Абдул Маноф, худро аз дӯзах наҷот диҳед. Эй Бани Ҳошим, худро аз дӯзах наҷот диҳед. Эй Бани Абдул Мутталиб, худро аз дӯзах наҷот диҳед. Эй Фотима, худро аз дӯзах наҷот диҳед». Дар асл, ман заррае қуввате надорам, ки азоби Аллоҳро бар шумо муқовимат кунам, ба ҷуз ин ки шумо хешовандони ман ҳастед, пас ман робитаи ин хешовандонро ба ҳам мепайвандам. Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Убайдуллоҳ бин Умар ал-Қаворирӣ] ба мо [Абу Авона] аз [Абдулмалик бин Умайр] ин санадро нақл кардааст, аммо ҳадиси Ҷарир пурратар аст.
Hadith
Imam Muslim : 304
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَيُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الصَّفَا فَقَالَ يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْ
Ба мо [Муҳаммад бин Абдуллоҳ бин Нумайр] ба мо [Воки] ва [Юнус бин Букайр] ҳарду гуфтанд, ба мо [Ҳишом бин Урва] аз [падараш] аз [Оиша] гуфт: «Вақте ки ояти «Ва хешовандони наздики худро огоҳ кун» нозил шуд, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бар сари шафоат истода гуфт: «Эй Фотима бинти Муҳаммад, эй Шофеъ бинти Абдулмутталиб, эй фарзандони Абдулмутталиб, ман заррае қуввате барои муқовимат бо азоби Худо аз шумо надорам, пас шумо аз моли ман ҳар тавре ки мехоҳед, талаб кунед».
Hadith
Imam Muslim : 305
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ اشْتَرُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ اللَّهِ لَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا يَا عَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُغْنِي عَنْكَ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا يَا صَفِيَّةُ عَمَّةَ رَسُولِ اللَّهِ لَا أُغْنِي عَنْكِ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ سَلِينِي بِمَا شِئْتِ لَا أُغْنِي عَنْكِ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ ذَكْوَانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا
Ва ба ман [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Ибни Ваҳб] гуфт, ба ман [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] гуфт, ба ман [Ибни Мусайяб] ва [Абу Салама бин Абдурраҳмон] гуфт, ки [Абу Ҳурайра] гуфт: «Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам вақте ки ин оят бар ӯ нозил шуд, гуфт: «Ва ба хешовандони наздикат ҳушдор деҳ» - С. Аси Шуъаро: 214-. Ӯ гуфт: «Эй гурӯҳи Қурайш, худро аз Аллоҳ бихаред, ман наметавонам шуморо аз азоби Аллоҳ ҳимоя кунам, эй Банӣ Абдулмутталиб, ман наметавонам шуморо аз азоби Аллоҳ ҳимоя кунам, эй Аббос ибни Абдулмутталиб, ман наметавонам шуморо аз азоби Аллоҳ ҳимоя кунам, эй Шофеия, аммаи Паёмбари Аллоҳ, ман наметавонам шуморо аз азоби Аллоҳ ҳимоя кунам, эй Фотима бинти Расули Аллоҳ, ҳар чизеро, ки мехоҳед, аз ман бихоҳед, ман наметавонам шуморо аз азоби Аллоҳ ҳимоя кунам». Ва ба ман гуфтаанд, ки [Амр ан-Нақид] ба ман гуфтааст, ки [Муовия бинни Амр] ба ман гуфтааст, ки [Зайда] ба ман [Абдуллоҳ бин Заквон] ба [ал-Аъроҷ] ба [Абу Ҳурайра] ба [Пайғамбар] чунин гуфтааст».
Hadith
Imam Muslim : 306
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ الْمُخَارِقِ وَزُهَيْرِ بْنِ عَمْرٍو قَالَا لَمَّا نَزَلَتْ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } قَالَ انْطَلَقَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَضْمَةٍ مِنْ جَبَلٍ فَعَلَا أَعْلَاهَا حَجَرًا ثُمَّ نَادَى يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافَاهْ إِنِّي نَذِيرٌ إِنَّمَا مَثَلِي وَمَثَلُكُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ رَأَى الْعَدُوَّ فَانْطَلَقَ يَرْبَأُ أَهْلَهُ فَخَشِيَ أَنْ يَسْبِقُوهُ فَجَعَلَ يَهْتِفُ يَا صَبَاحَاهْ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ عَمْرٍو وَقَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ
Ба мо нақл кардааст [Абу Комил ал-Ҷаҳдарӣ] ба мо нақл кардааст [Язид бин Зурай] ба мо нақл кардааст [ат-Таймӣ] аз [Абу Усмон] аз [Қабиша бин ал-Мухориқ] ва [Зуҳайр бин Амр] ҳарду гуфтанд: «Вақте ки ояти зерин нозил шуд: «Ва хешовандони наздики худро огоҳ кун» --Сураи Аси Шуъаро: 214-. Ӯ гуфт: «Паёмбар алайҳиссалом ба болои санги кӯҳ рафт, сипас ба баландтарин санг баромад ва сипас фарёд зад: «Эй фарзандони Абдуманоф, ман бимдиҳанда ҳастам, дар ҳақиқат мисоли ман ва шумо мисли мисоли марде аст, ки душманеро дид, сипас барои нигоҳубини хонаводааш рафт, сипас аз он ки душман пеш аст, тарсид, ки душман пеш аз ӯ аст, сипас фарёд зад: «Эй дӯстонам». Ва [Муҳаммад ибни Абдулъало] ба ман [ал-Муътамир] аз [падараш] ба ман [Абу Усмон] аз [Зуҳайр ибни Амр] ва [Қабиша ибни Мухориқ] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва монанди инҳо ривоят кардааст.
Hadith
Imam Muslim : 307
و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Қурайб Муҳаммад бин ал-Аъло] ба мо [Абу Усома] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Амр бин Мурра] аз [Саъд бин Ҷубайр] аз [Ибни Аббос] гуфт: «Вақте ки ояти зерин нозил шуд: «Ба наздиктарин хешовандони худ, яъне хешовандони самимӣ, ҳушдор диҳед» -Сураи Аси Шуъаро: 214-. Пас, Паёмбар (с) берун омад ва ба теппаи Суффа баромад ва гӯё нидо мекард: «Эй дӯстонам». Баъзе аз онҳо дар ҳайрат монданд, ки кӣ фарёд мезанад. Баъзе аз онҳо ҷавоб доданд: «Муҳаммад». Пас онҳо ба сӯи ӯ ҷамъ шудан гирифтанд. Сипас ӯ гуфт: «Эй Бани Фулон! Бани Фулон! Бани Фулон! Эй Бани Абдулманоф! Эй Бани Абдулмутталиб!» Пас ҳама ба ӯ наздик шуданд. Паёмбар (с) сипас гуфт: «Агар ба шумо бигӯям, ки гурӯҳе аз саворагон аз домани ин теппа барои ҳамла ба шумо берун меоянд, чӣ фикр мекунед? Оё ба ман бовар мекунед?» Онҳо ҷавоб доданд: «Мо шуморо ҳеҷ гоҳ дурӯғгӯ надидаем». Паёмбар (с) боз гуфт: «Ба ростӣ, ман ба шумо хабари таҳдидкунандае аз азобе дарднок меорам». Ибни Аббос гуфт: «Абу Лаҳаб сарзаниш кард: «Вой бар ту! Оё ту моро даъват мекунӣ, ки танҳо барои шунидани ин масъала - яъне барои расонидани хабари таҳдиди фалокат - ҷамъ шавем». Сипас Абу Лаҳаб рафт. Пас нома омад: «-Ду дасти Абу Лаҳаб нобуд мешавад ва албатта ба ӯ зарар мерасад». Ҳамин тавр ал-Аъмосӣ то охири нома хонд». Ва ӯ ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Абу Қурайб], ба гуфтаи ӯ, ба мо [Абу Муовия] аз [ал-Аъмосӣ] бо ин санад нақл кард». Ӯ гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рӯзе ба болои Сафо баромаданд ва гуфт: «Эй дӯстонам», чунон ки аз ҳадиси Абу Усома ривоят шудааст, ва ӯ дар бораи нозил шудани ояти «Ба хешовандони наздикатон ҳушдор диҳед» зикр накард».
Hadith
Imam Muslim : 308
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأُمَوِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَفَعْتَ أَبَا طَالِبٍ بِشَيْءٍ فَإِنَّهُ كَانَ يَحُوطُكَ وَيَغْضَبُ لَكَ قَالَ نَعَمْ هُوَ فِي ضَحْضَاحٍ مِنْ نَارٍ وَلَوْلَا أَنَا لَكَانَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنْ النَّارِ
Ва ба мо [Убайдуллоҳ бин Умар ал-Қаворирӣ] ва [Муҳаммад бин Абубакр ал-Муқаддамӣ] ва [Муҳаммад бин Абдулмалик ал-Умавӣ] гуфтаанд, ба мо [Абу Авона] аз [Абдулмалик бин Умайр] аз [Абдуллоҳ бин ал-Ҳорис бин Навфал] аз [Аббос бин Абдулмутталиб] гуфтааст, ки ӯ гуфт: «Эй Паёмбари Худо! Оё шумо метавонед барои Абу Толиб чизе муфиде диҳед? Дар асл, ӯ аз шумо дифоъ мекунад - яъне кӯмак мекунад, муҳофизат мекунад, ҳама ниёзҳои шуморо қонеъ мекунад - ва барои бехатарии шумо аз душманонатон хашмгин аст?» Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо ин суханон ҷавоб доданд: «Бале, ӯ дар нишебитарин дӯзах аст. Агар ман намебудам, ӯ дар пасттарин дӯзах мебуд».
Hadith
Imam Muslim : 309
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ سَمِعْتُ الْعَبَّاسَ يَقُولُا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا طَالِبٍ كَانَ يَحُوطُكَ وَيَنْصُرُكَ فَهَلْ نَفَعَهُ ذَلِكَ قَالَ نَعَمْ وَجَدْتُهُ فِي غَمَرَاتٍ مِنْ النَّارِ فَأَخْرَجْتُهُ إِلَى ضَحْضَاحٍ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ
Ба мо [Ибни Абу Умар] ба мо [Суфён] аз [Абдулмалик бин Умайр] аз [Абдулло бин ал-Ҳорис] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Шунидам, ки [Аббос] мегуфт: «Ман гуфтам: «Эй Паёмбари Худо, Абутолиб шуморо муҳофизат мекард ва ба шумо кумак мекард, оё ин ба ӯ фоида мерасонд?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале. Ман ӯро дар оташи дӯзах ёфтам ва сипас ӯро ба дӯзахи амиқтарин партофтам». Ва ба мо [Муҳаммад бин Ҳотим] ба мо [Яҳё бин Саъд] аз [Суфён] нақл кардааст, ӯ гуфт, ба мо [Абдулмалик бин Умайр] гуфтааст, ба мо [Абдулло бин ал-Ҳорис] гуфтааст, ба ман [Аббос бин Абдул Мутталиб] нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст - Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Воки] аз [Суфён] бо ин санад, аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо ҳадиси Абу Авона».
Hadith
Imam Muslim : 310
و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذُكِرَ عِنْدَهُ عَمُّهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ لَعَلَّهُ تَنْفَعُهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُجْعَلُ فِي ضَحْضَاحٍ مِنْ نَارٍ يَبْلُغُ كَعْبَيْهِ يَغْلِي مِنْهُ دِمَاغُهُ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Қутайба бин Саъид] ба мо [Лайтс] аз [Ибни Ҳод] аз [Абдуллоҳ бин Ҳаббоб] аз [Абу Саъид ал-Худрӣ] ривоят кардааст, ки Паёмбар (с) боре дар бораи амакаш Абутолиб сухан гуфтааст. Пас Паёмбар (с) гуфт: «Шафоати ман дар рӯзи қиёмат ба ӯ кумак кунад, то ӯро дар дӯзах дар амиқтарин ҷой диҳанд, оташ ба пойҳояш мерасад ва мағзи сарашро меҷӯшонад».
Hadith
Imam Muslim : 311
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَنْتَعِلُ بِنَعْلَيْنِ مِنْ نَارٍ يَغْلِي دِمَاغُهُ مِنْ حَرَارَةِ نَعْلَيْهِ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Яҳё бин Абу Букарӣ] ба мо [Зуҳайр бин Муҳаммад] аз [Суҳайл бин Абу Солеҳ] аз [ан-Нуъмон бин Абу Айёсӣ] аз [Абу Саъид ал-Худрӣ] нақл кардааст, ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Ба дурустӣ, аҳли дӯзах сабуктарин азобанд, ӯ ду пойафзоли оташи дӯзахро мепӯшад, ки мағзи сараш аз гармии пойафзолаш меҷӯшид».
Hadith
Imam Muslim : 312
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَهْوَنُ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا أَبُو طَالِبٍ وَهُوَ مُنْتَعِلٌ بِنَعْلَيْنِ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ
Ба мо хабар додааст [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо хабар додааст [Аффон] ба мо хабар додааст [Ҳаммад бин Салама] ба мо хабар додааст [Собит] аз [Абу Усмон ан-Наҳдӣ] аз [Ибни Аббос] ривоят кардааст, ки Расулуллоҳ (с) фармуданд: «Аҳли дӯзах, ки азоби ӯ сабуктарин аст, Абутолиб аст, ки ӯ пойафзол бо ду пойафзол мепӯшад ва мағзи сараш аз гармии ҳарду меҷӯшад».
Hadith
Imam Muslim : 313
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَقَ يَقُولُ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَرَجُلٌ تُوضَعُ فِي أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَتَانِ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ
Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] хабар додааст ва лафаз ба Ибни ал-Мутсанна тааллуқ дорад, ҳардуи онҳо гуфтанд, ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] хабар додааст, ӯ гуфт: «Шунидаам, ки [Абу Исҳоқ] мегӯяд, ман шунидаам, ки [Нӯъмон бин Басиёр] мавъиза мекунад, ӯ гуфт: «Шунидаам, ки Расулуллоҳ (с) мефармуд: «Ба ростӣ, касе, ки рӯзи қиёмат азоби ӯ сабуктар хоҳад буд, марде аст, ки ду санг аз ҷаҳаннам бар пойҳояш гузошта шудааст, сипас мағзи ӯ аз гармии ҳарду меҷӯшад».
Hadith
Imam Muslim : 314
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا مَنْ لَهُ نَعْلَانِ وَشِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ كَمَا يَغْلِ الْمِرْجَلُ مَا يَرَى أَنَّ أَحَدًا أَشَدُّ مِنْهُ عَذَابًا وَإِنَّهُ لَأَهْوَنُهُمْ عَذَابًا
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Усома] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Исҳоқ] аз [ан-Нуъмон бин Басир] ривоят кардааст, ки ӯ гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Дар ҳақиқат, аҳли дӯзах сабуктарин азобро аз сар мегузаронанд, касоне ҳастанд, ки ду пойафзол ва ду тасмаи пойафзол аз оташи дӯзах доранд, ки мағзашон аз гармии пойафзол меҷӯшад. Ин мисли деги ҷӯшон аст. Инсон эҳсос мекунад, ки касе аз ӯ сахттар нест, ҳарчанд азоби ӯ дар байни онҳо сабуктарин аст».
Hadith
Imam Muslim : 315
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ دَاوُدَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ جُدْعَانَ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يَصِلُ الرَّحِمَ وَيُطْعِمُ الْمِسْكِينَ فَهَلْ ذَاكَ نَافِعُهُ قَالَ لَا يَنْفَعُهُ إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمًا رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ
Ба ман гуфтаанд, ки [Абу Бакр ибни Абу Шайба] ба мо [Ҳафс ибни Ғиёс] нақл кардааст, аз [Довуд] аз [Шайъбӣ] аз [Масруқ] аз [Оиша] ӯ гуфт: «Ман гуфтам: Эй Паёмбари Худо, Ибни Ҷудъон - хеши ӯ - дар замони ҷоҳилият ҳамеша бо ман тамос мегирифт ва ба камбағалон хӯрок медод. Оё ин ба ӯ фоида меорад?» Ӯ ҷавоб дод: «Не. Ин ба ӯ фоида намеорад, зеро ӯ нагуфтааст: «Эй Парвардигори ман, гуноҳони маро дар рӯзи қиёмат бубахш».
Hadith
Imam Muslim : 316
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جِهَارًا غَيْرَ سِرٍّ يَقُولُ أَلَا إِنَّ آلَ أَبِي يَعْنِي فُلَانًا لَيْسُوا لِي بِأَوْلِيَاءَ إِنَّمَا وَلِيِّيَ اللَّهُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ
Ба ман [Аҳмад ибни Ҳамбал] ба мо [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] аз [Исмоил ибни Абу Холид] аз [Қайс] аз [Амр ибни Аш] гуфт: «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ошкоро мегуфтанд: «Албатта, хонадони падарам, яъне Сифулон, барои ман сарпараст нестанд, сарпарастони ман Аллоҳ ва мӯъминони солеҳ ҳастанд».
Hadith
Imam Muslim : 317
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلَّامِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجُمَحِيُّ حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ مِنْ أُمَّتِي الْجَنَّةَ سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بِمِثْلِ حَدِيثِ الرَّبِيعِ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Абдурраҳмон бин Саллам бин Убайдуллоҳ ал-Ҷумаҳӣ] ба мо [ар-Рабӣ] - яъне Ибни Муслим - аз [Муҳаммад бин Зиёд] аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳафтод ҳазор нафар аз уммати ман бе ҳисоб ба биҳишт дохил мешаванд». Сипас марде гуфт: «Эй Расули Худо, ба Худо дуо кун, ки ман дар байни онҳо бошам». Ӯ инчунин дуо кард: «Эй Худо, ӯро дар гурӯҳи онҳо дохил кун». Сипас касе аз гурӯҳи Ансор низ бархост ва гуфт: «Эй Расули Худо, ба Худо дуо кун, ки ман дар байни онҳо бошам». Ӯ гуфт: «Уккасия аз шумо пеш гузаштааст». Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Муҳаммад бин Бассиёр] ба мо гуфтааст, ки [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо гуфтааст, ки [Шуъба] гуфт: ман шунидам, ки [Муҳаммад бин Зиёд] гуфт, ман шунидам, ки [Абу Ҳурайра] гуфтааст: "Ман шунидам, ки Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтаанд, тибқи ҳадиси Рабиъ".
Hadith
Imam Muslim : 318
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَدْخُلُ مِنْ أُمَّتِي زُمْرَةٌ هُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا تُضِيءُ وُجُوهُهُمْ إِضَاءَةَ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَامَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ الْأَسَدِيُّ يَرْفَعُ نَمِرَةً عَلَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ثُمَّ قَامَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ
Ба мо [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Ибни Ваҳб] гуфт, ба ман [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] гуфт, ба мо [Саид бин ал-Мусайяб] гуфт, ки [Абуҳурайра] ба ӯ гуфт, гуфт: «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мегуфт: «Ҳафтод ҳазор нафар аз уммати ман ба биҳишт дохил мешаванд, бе он ки онҳо ҳисоб карда шаванд, чеҳраҳояшон мисли нури моҳи пурра медурахшиданд». Абуҳурайра гуфт: «Уккося бин Миҳшон ал-Асадӣ либоси сафеди рахдори худро бардошта, гуфт: «Эй Паёмбари Худо, ба Худо дуо кун, ки маро аз гурӯҳи онҳо қарор диҳад». Пас Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дуо кард: «Эй Худо, ӯро аз гурӯҳи онҳо қарор деҳ». Сипас Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Аз ту пеш аз Уккося гузаштааст».
Hadith
Imam Muslim : 319
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو يُونُسَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا زُمْرَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ
Ба мо [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Абдуллоҳ бин Ваҳб] ба ман [Ҳайва] гуфт, ба ман [Абу Юнус] аз [Абу Ҳурайра] гуфт, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Аз уммати ман ҳафтод ҳазор нафар ба биҳишт ворид мешаванд, чеҳраҳои онҳо мисли моҳ хоҳанд буд».
Hadith
Imam Muslim : 320
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عِمْرَانُ قَالَ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ قَالُوا وَمَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هُمْ الَّذِينَ لَا يَكْتَوُونَ وَلَا يَسْتَرْقُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ فَقَامَ عُكَّاشَةُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتَ مِنْهُمْ قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Яҳё бин Халаф ал-Боҳилӣ] ба мо [ал-Муътамир] аз [Ҳишом бин Ҳасан] аз [Муҳаммад] - яъне Ибни Сирин - нақл кардааст. Ӯ гуфт, ки ба ман [Имрон] гуфтааст: «Паёмбар алайҳиссалом гуфтаанд: «Гурӯҳе аз уммати ман то ҳафтод ҳазор нафар бешумор ба биҳишт дохил мешаванд». Онҳо пурсиданд: «Эй Паёмбари Худо, онҳо кистанд?» Ӯ ҷавоб дод: «Онҳо одамоне ҳастанд, ки табобат намекунанд, руқя намекунанд ва ба Парвардигорашон таваккал мекунанд». Сипас Уккося бархост ва гуфт: «Барои ман дуо кунед, то Худо маро дар гурӯҳи онҳо дохил кунад». Ӯ гуфт: «Ту аз ҷумлаи онҳо ҳастӣ». Ровӣ гуфт: «Марде гуфт: «Эй Паёмбари Худо, бароям дуо кунед, то Худо маро аз гурӯҳи онҳо қарор диҳад». Ӯ гуфт: «Пеш аз ту Уккося буд».
