Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 181
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وُمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي مَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ يَتَكَلَّمُوا أَوْ يَعْمَلُوا بِهِ
Ба мо [Саид бин Маншур] ва [Қутайба бин Саид] ва [Муҳаммад бин Убайд ал-Ғубарӣ] нақл кардааст ва лафаз ба Саид тааллуқ дорад, гуфтанд онҳо, ба мо [Абу Авона] аз [Қатода] аз [Зурара бин Авфо] аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Расули Худо (с) фармуд: «Албатта, Худо аз уммати ман барои чизе, ки дар дили худ гуфтааст, мебахшад, ба шарте ки онро баён накарда бошад ё накарда бошад».
Hadith
Imam Muslim : 182
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ كُلُّهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي عَمَّا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَكَلَّمْ بِهِ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَهِشَامٌ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ شَيْبَانَ جَمِيعًا عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
Ба мо [Амру ан-Нақид] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] гуфтаанд, ки ба мо [Исмоил бин Иброҳим] гуфтааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст -ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Алӣ бин Мушир] ва [Абда бин Сулаймон] гуфтааст. -дар ривояти дигар зикр шудааст -ва ба мо [Ибни Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] гуфтаанд, ки ба мо [Ибни Абу Аъдӣ] ҳар яки онҳо аз [Саид бин Абу Аруба] ва [Қатода] ва [Зурара] ва [Абу Ҳурайра] омадаанд, ки ӯ гуфт: "Расули Худо (с) фармуд: "Албатта, Аллоҳ уммати маро барои чизе, ки дар дил дорад, мебахшад, ба шарте ки онро дар амалаш амалӣ накунад ё дар бораи он сухан нагӯяд".ва ба ман [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Воки] ба мо [Мисъар] ва [Ҳишом] гуфтааст. -Дар ривояти дигар омадааст, ки - Ва ба ман [Исҳоқ бин Маншур] аз [Зайда] аз [Шайбон] ҳама аз [Қатода] бо санад ба ҳамин монанд нақл кардааст.
Hadith
Imam Muslim : 183
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ وَقَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا هَمَّ عَبْدِي بِسَيِّئَةٍ فَلَا تَكْتُبُوهَا عَلَيْهِ فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا سَيِّئَةً وَإِذَا هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا فَاكْتُبُوهَا حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا عَشْرًا
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Исҳоқ бин Иброҳим] хабар додааст ва лафаз ба Абу Бакр тааллуқ дорад, [Исҳоқ] гуфтааст, ба мо [Суфён] хабар додааст, дар ҳоле ки ду нафари дигар гуфтанд, ба мо [Ибни Уяйна] аз [Абу аз-Зинод] аз [ал-Аъроҷ] аз [Абу Ҳурайра] хабар додаанд, ӯ гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Аллоҳ мефармояд: «Агар бандаи ман кори бадеро бихоҳад, онро нанависед, аммо агар онро анҷом диҳад, онро кори баде бинависед. Ва агар некиро бихоҳад, аммо онро анҷом надодааст, онро як амали нек бинависед, ва агар онро анҷом диҳад, онро даҳ амали нек бинависед».
Hadith
Imam Muslim : 184
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا هَمَّ عَبْدِي بِحَسَنَةٍ وَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبْتُهَا لَهُ حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا كَتَبْتُهَا عَشْرَ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَإِذَا هَمَّ بِسَيِّئَةٍ وَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ أَكْتُبْهَا عَلَيْهِ فَإِنْ عَمِلَهَا كَتَبْتُهَا سَيِّئَةً وَاحِدَةً
Яҳё ибни Айюб ва Қутайба ва Ибни Ҳуҷр ба мо ривоят карданд, онҳо гуфтанд: Исмоил, яъне Ибни Ҷаъфар, аз Алоъ, аз падараш, аз Абу Ҳурайра, аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба мо ривоят кардааст: "Аллоҳ мефармояд: "Ҳар гоҳ бандаам қасди амали нек кунад, вале онро анҷом надиҳад, онро як амали нек менависам ва агар онро анҷом диҳад, онро даҳ амали нек то ҳафтсад баробар менависам. Ва агар қасди амали баде кунад ва онро анҷом диҳад, онро гуноҳ наменависам, аммо агар онро анҷом диҳад, онро як амали бад менависам".
Hadith
Imam Muslim : 185
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَحَدَّثَ عَبْدِي بِأَنْ يَعْمَلَ حَسَنَةً فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ حَسَنَةً مَا لَمْ يَعْمَلْ فَإِذَا عَمِلَهَا فَأَنَا أَكْتُبُهَا بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَإِذَا تَحَدَّثَ بِأَنْ يَعْمَلَ سَيِّئَةً فَأَنَا أَغْفِرُهَا لَهُ مَا لَمْ يَعْمَلْهَا فَإِذَا عَمِلَهَا فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ بِمِثْلِهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْمَلَائِكَةُ رَبِّ ذَاكَ عَبْدُكَ يُرِيدُ أَنْ يَعْمَلَ سَيِّئَةً وَهُوَ أَبْصَرُ بِهِ فَقَالَ ارْقُبُوهُ فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا لَهُ بِمِثْلِهَا وَإِنْ تَرَكَهَا فَاكْتُبُوهَا لَهُ حَسَنَةً إِنَّمَا تَرَكَهَا مِنْ جَرَّايَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحْسَنَ أَحَدُكُمْ إِسْلَامَهُ فَكُلُّ حَسَنَةٍ يَعْمَلُهَا تُكْتَبُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَكُلُّ سَيِّئَةٍ يَعْمَلُهَا تُكْتَبُ بِمِثْلِهَا حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ
Ва баъд аз он ки ба мо [Муҳаммад бин Рофи] ба мо хабар дод, ки [Абдурраззоқ] ба мо [Маъмар] аз [Ҳишом бин Мунаббиҳ] хабар додааст, гуфт: «Ин чизест, ки [Абу Ҳурайра] аз Муҳаммад, Расулуллоҳ, саллаллоҳу алайҳи ва саллам, ба мо хабар додааст». Сипас ӯ аз ҳадисҳои худ ёдовар шуда, гуфт: «Расули Худо, саллаллоҳу алайҳи ва саллам, гуфт: «Аллоҳ мефармояд: Агар бандаам хоҳад, ки кори нек кунад, ман онро як кори нек менависам, то он даме, ки онро накардааст, пас агар онро анҷом диҳад, ман онро даҳ кори нек менависам. Ва агар ӯ кори бадеро хоҳад, ман ӯро мебахшам, то он даме, ки онро накардааст, аммо агар онро анҷом диҳад, ман онро кори бад менависам - ва Ӯ беҳтар медонад - дар ҳоле ки Ӯ мегӯяд: «Ту бар ӯ нигоҳбонӣ мекунӣ». Агар ӯ кори баде кунад, барои он мисол нависед ва агар онро тарк кунад, барои ӯ амали нек нависед, зеро ӯ онро ба хотири ман тарк кардааст». Ва Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Агар яке аз шумо исломи худро беҳтар кунад, ҳар амали неки анҷомдодааш барои ӯ даҳ маротиба то ҳафтсад маротиба баробар савоб навишта мешавад. Ва ҳар амали баде, ки анҷом медиҳад, барои ӯ бо мисолаш сабт мешавад, то он даме ки бо Худо вохӯрад».
Hadith
Imam Muslim : 186
و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَعَمِلَهَا كُتِبَتْ لَهُ عَشْرًا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ وَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ
Ва ба мо нақл кардааст, ки [Абу Қурайб] ба мо нақл кардааст, ки [Абу Холид ал-Аҳмар] аз [Ҳишом] аз [Ибни Сирин] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: «Расули Худо (с) фармуданд: «Ҳар кӣ некиро бихоҳад, аммо онро анҷом надодааст, барои ӯ як амали нек навишта мешавад ва ҳар кӣ некиро бихоҳад ва сипас онро анҷом диҳад, барои ӯ даҳ амали нек то ҳафтсад баробар навишта мешавад. Ва ҳар кӣ бадиро бихоҳад, аммо онро анҷом надодааст, гуноҳ навишта намешавад, аммо агар онро анҷом диҳад, барои ӯ гуноҳ навишта мешавад».
Hadith
Imam Muslim : 187
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيُّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ ثُمَّ بَيَّنَ ذَلِكَ فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِنْدَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ وَإِنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَزَادَ وَمَحَاهَا اللَّهُ وَلَا يَهْلِكُ عَلَى اللَّهِ إِلَّا هَالِكٌ
Ба мо нақл кардааст [Шайбон бин Фаррух] ба мо нақл кардааст [Абдул Ворис] аз [ал-Ҷаъд Абу Усмон] ба мо нақл кардааст [Абу Раҷаъ ал-Усаридӣ] аз [Ибни Аббос] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам аз чизе, ки аз Парвардигораш ривоят шудааст, гуфтааст: «Ба дурустӣ, Аллоҳ некӣ ва бадиҳоро менависад ва сипас онро шарҳ медиҳад: «Ҳар кӣ некиро бихоҳад, аммо онро анҷом надодааст, Аллоҳ онро барои ӯ як некии комил менависад ва ҳар кӣ некиро бихоҳад ва онро анҷом надодааст, Аллоҳ барои ӯ даҳ некиро то ҳафтсад маротиба ва чанд маротиба зиёдтар менависад. Ва агар ӯ бадиро бихоҳад, аммо онро анҷом надодааст, Аллоҳ онро барои ӯ як некии комил менависад, аммо агар ӯ ба он амал кунад, Аллоҳ онро яке аз гуноҳони ӯ менависад». Ва [Яҳё бин Яҳё] ба мо [Ҷаъфар бин Сулаймон]-ро аз [ал-Ҷаъд Абу Усмон] дар ин санад бо маънои ҳадиси Абдулворис нақл кардааст ва афзуд: «Ва Аллоҳ онро пок кард ва ба он [аз сабаби нофармонии Аллоҳ] зарар намерасонад, магар касе ки бадбахт аст».
Hadith
Imam Muslim : 188
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ إِنَّا نَجِدُ فِي أَنْفُسِنَا مَا يَتَعَاظَمُ أَحَدُنَا أَنْ يَتَكَلَّمَ بِهِ قَالَ وَقَدْ وَجَدْتُمُوهُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ذَاكَ صَرِيحُ الْإِيمَانِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ
Ба мо ривоят шудааст, ки [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Ҷарир] аз [Суҳайл] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст. Ӯ гуфт: «Гурӯҳе аз ёрони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омаданд ва аз ӯ пурсиданд: «Бале, мо дар худ чизеро ёфтем, ки яке аз мо аз он ки дар борааш сӯҳбат кунад?» Ӯ ҷавоб дод: «Оё дуруст аст, ки онро ёфтаед?» Онҳо ҷавоб доданд: «Бале». Ӯ гуфт: «Ин нишонаи имони пок аст». Ва ба мо хабар додааст, ки [Муҳаммад бин Бассиёр] ба мо хабар додааст, ки [Ибни Абу Ади] аз [Шуъба] ривоят кардааст. -дар ривояти дигар омадааст- Ва [Муҳаммад бин Амр бин Ҷабала бин Абу Раввод] ва [Абу Бакр бин Исҳоқ] ҳарду гуфтанд: [Абу Ҷаввоб] ба мо аз [Аммар бин Рузайқ] ҳарду аз [ал-Аъмаш] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам, мисли ин ҳадис нақл кардааст.
Hadith
Imam Muslim : 189
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ الصَّفَّارُ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عَثَّامٍ عَنْ سُعَيْرِ بْنِ الْخِمْسِ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوَسْوَسَةِ قَالَ تِلْكَ مَحْضُ الْإِيمَانِ
Ба мо [Юсуф бин Яъқуб аш-Шаффор] ба ман [Алӣ бин Ассам] аз [Суъайр бин ал-Химс] аз [Муғира] аз [Иброҳим] аз [Алқама] аз [Абдуллоҳ] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Рӯзе аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи эҳсоси изтироб пурсиданд, пас ӯ ҷавоб дод: «Ин нишонаи имони холис аст».
Hadith
Imam Muslim : 190
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُ النَّاسُ يَتَسَاءَلُونَ حَتَّى يُقَالَ هَذَا خَلَقَ اللَّهُ الْخَلْقَ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ فَمَنْ وَجَدَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَلْيَقُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْمُؤَدِّبُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَأْتِي الشَّيْطَانُ أَحَدَكُمْ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ السَّمَاءَ مَنْ خَلَقَ الْأَرْضَ فَيَقُولُ اللَّهُ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ وَزَادَ وَرُسُلِهِ
Ба мо [Ҳорун бин Маъруф] ва [Муҳаммад бин Аббод] хабар додааст ва лафаз ба Ҳорун тааллуқ дорад, ҳарду гуфтанд, ба мо [Суфён] аз [Ҳишом] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] хабар додааст, ки ӯ гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: «Инсонҳо ҳамеша дар ҳайрат мемонанд, то он даме ки аз онҳо пурсида шавад: «Инро Аллоҳ офаридааст, сипас кӣ Аллоҳро офаридааст», сипас ҳар кӣ аз он чизе гирад, бигӯяд: «Ман ба Аллоҳ имон овардаам». Ва ба мо [Маҳмуд бин Ғайлон] ба мо [Абу Надлар] ба мо [Абу Саъид ал-Муъаддиб] аз [Ҳишом бин Урва] бо ин санад хабар додааст, ки Паёмбари Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Шайтон назди яке аз шумо омад ва гуфт: «Кӣ осмонҳоро офаридааст, кӣ заминро офаридааст?» Сипас ӯ ҷавоб дод: «Аллоҳ», сипас чизе монанди онро зикр кард ва ҷумлаи «ва паёмбари Ӯ»-ро илова кард.
Hadith
Imam Muslim : 191
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي الشَّيْطَانُ أَحَدَكُمْ فَيَقُولَ مَنْ خَلَقَ كَذَا وَكَذَا حَتَّى يَقُولَ لَهُ مَنْ خَلَقَ رَبَّكَ فَإِذَا بَلَغَ ذَلِكَ فَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ وَلْيَنْتَهِ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي الْعَبْدَ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ كَذَا وَكَذَا مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ
Ба ман [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Абд бин Ҳумайд] ҳама чизро аз [Яъқуб] нақл кардааст, [Зуҳайр] гуфтааст, ба мо [Яъқуб бин Иброҳим] ба мо [Ибни Аҳқӣ Ибни Шиҳоб] аз [амакаш] гуфтааст, ба ман [Урва бин Зубайр] гуфтааст, ки [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Шайтон назди яке аз шумо омад ва гуфт: «Кӣ ин ва онро офаридааст», то он даме ки аз ӯ пурсид: «Кӣ Парвардигори шуморо офаридааст?» Вақте ки ба ин нуқта расид, пас истиазза - 'аъзу биллаҳ - бигӯед ва бигзоред, ки муколамаашро ба итмом расонад». Ба ман [Абдулмалик ибни Шуайб ибни Лайтс] нақл кардааст, ба ман [падарам] аз [бобоям] нақл кардааст, ба ман [Уқайл ибни Холид] гуфтааст, ба ман [Ибни Шиҳоб] гуфтааст, ба ман [Урва ибни Зубайр] гуфтааст, ки [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Расули Худо (с) фармуд: Шайтон назди банда омад ва гуфт: «Ин ва онро кӣ офаридааст?» Чунон ки дар ҳадиси писари бародарам Ибни Шиҳоб омадааст».
Hadith
Imam Muslim : 192
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزَالُ النَّاسُ يَسْأَلُونَكُمْ عَنْ الْعِلْمِ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَلَقَنَا فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ قَالَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِ رَجُلٍ فَقَالَ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَدْ سَأَلَنِي اثْنَانِ وَهَذَا الثَّالِثُ أَوْ قَالَ سَأَلَنِي وَاحِدٌ وَهَذَا الثَّانِي و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَا يَزَالُ النَّاسُ بِمِثْلِ حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْإِسْنَادِ وَلَكِنْ قَدْ قَالَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ
Ӯ ба мо гуфт [Абдул Ворис ибни Абдуш-Шамод], гуфт ӯ ба мо гуфт [падарам] аз [бобоям] аз [Айюб] аз [Муҳаммад ибни Сирин] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам), гуфт ӯ: «Мардум ҳамеша аз шумо дар бораи илм мепурсанд, то он даме ки мепурсанд: «Ин Аллоҳ аст, ки моро офаридааст, пас Аллоҳро кӣ офаридааст?» Абу Ҳурайра дасти мардеро гирифта гуфт: «Аллоҳ ва Паёмбараш ҳақ ҳастанд, ду мард аз ман пурсиданд ва ин сеюмин аст, ё гуфт: «Яке аз онҳо аз ман пурсид ва ин дуюмин аст». Ва баъд аз он ки [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Яъқуб ад-Даврақӣ] ба ман дар ин бора нақл карданд, гуфтанд, ки ба мо [Исмоил] - яъне Ибни Улайя - ва [Айюб] аз [Муҳаммад] нақл карда буд, ӯ гуфт: «[Абу Ҳурайра] гуфт: «Мардум ҳамеша мепурсанд», чунон ки дар ҳадиси Абдул Ворис омадааст, танҳо ӯ дар санад аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам зикр накардааст, балки дар ҳадис гуфтааст: «Аллоҳ ва Паёмбари Ӯ ҳақ ҳастанд».
Hadith
Imam Muslim : 193
و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الرُّومِيِّ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُونَ يَسْأَلُونَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَنِي نَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ فَقَالُوا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ هَذَا اللَّهُ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ قَالَ فَأَخَذَ حَصًى بِكَفِّهِ فَرَمَاهُمْ ثُمَّ قَالَ قُومُوا قُومُوا صَدَقَ خَلِيلِي
Ва ба ман [Абдуллоҳ ибни ар-Румӣ] ба мо [ан-Надлар ибни Муҳаммад] ба мо [Икрима] - яъне Ибни Аммор - ба мо [Яҳё] ба мо [Абу Салама] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ман гуфт: «Эй Абу Ҳурайра, онҳо ҳамеша аз ту мепурсанд, то он даме ки мегӯянд: «Ин Аллоҳ аст, сипас Аллоҳро офаридааст». Абу Ҳурайра гуфт: «Вақте ки ман дар масҷид будам, ногаҳон мардуме аз ҷамоати Бадувӣ ба ман наздик шуданд ва пурсиданд: «Эй Абу Ҳурайра, ин Аллоҳ аст, пас Аллоҳро офаридааст». Ровӣ гуфт: «Сипас Абу Ҳурайра сангрезаҳоро бо кафи дасташ гирифт ва сипас партофт ва гуфт: «Бархезед, бархезед, ин дуруст аст - суханони маҳбуби ман».
Hadith
Imam Muslim : 194
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْأَصَمِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَسْأَلَنَّكُمْ النَّاسُ عَنْ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى يَقُولُوا اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَمَنْ خَلَقَهُ
Ба ман [Муҳаммад бин Ҳотим] ба мо [Катсир бин Ҳишом] ба мо [Ҷаъфар бин Бурқон] ба мо [Язид бин ал-Ашам] гуфт: «Шунидам, ки [Абу Ҳурайра] мегуфт: «Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфт: «Мардум аз шумо дар бораи ҳама чиз мепурсанд, то он даме ки мегӯянд: «Аллоҳ ҳама чизро офаридааст, пас Ӯ Ӯро офаридааст».
Hadith
Imam Muslim : 195
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ الْحَضْرَمِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ مُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ أُمَّتَكَ لَا يَزَالُونَ يَقُولُونَ مَا كَذَا مَا كَذَا حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَلَقَ الْخَلْقَ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْمُخْتَارِ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ أَنَّ إِسْحَقَ لَمْ يَذْكُرْ قَالَ قَالَ اللَّهُ إِنَّ أُمَّتَكَ
Ба мо [Абдуллоҳ ибни Амир ибни Зурора ал-Ҳазрамӣ] ба мо [Муҳаммад ибни Фудлайл] аз [Мухтор ибни Фулфул] аз [Анас ибни Молик] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) нақл кардааст, ки ӯ гуфт: "Аллоҳ мефармояд: "Ба дурустӣ, қавми шумо ҳамеша мегӯянд, ки ин чӣ аст ва он чӣ аст, то он даме ки мегӯянд: "Ин Аллоҳ аст, ки махлуқотро офаридааст, сипас Аллоҳро офаридааст". Дар ин бора ба мо [Исҳоқ ибни Иброҳим] ба мо [Ҷарир] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо [Абу Бакр ибни Абу Шайба] ба мо [Ҳусайн ибни Алӣ] аз [Зайда] ҳам аз [Мухтор] аз [Анас] ва Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо ин ҳадис, танҳо Исҳоқ зикр накардааст: "Ӯ гуфт: "Аллоҳ гуфт: "Ба дурустӣ қавми шумо".
Hadith
Imam Muslim : 196
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْعَلَاءُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَوْلَى الْحُرَقَةِ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ كَعْبٍ السَّلَمِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اقْتَطَعَ حَقَّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينِهِ فَقَدْ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ النَّارَ وَحَرَّمَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ وَإِنْ كَانَ شَيْئًا يَسِيرًا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَإِنْ قَضِيبًا مِنْ أَرَاكٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَخَاهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ يُحَدِّثُ أَنَّ أَبَا أُمَامَةَ الْحَارِثِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба бин Саъид] ва [Алӣ бин Ҳуҷр] ҳама чизро аз [Исмоил бин Ҷаъфар] нақл кардааст, [Ибни Айюб] гуфтааст, ба мо [Исмоил бин Ҷаъфар] гуфтааст, ба мо [Алъа] - яъне Ибни Абдурраҳмон, бандаи собиқи Ҳурақа - аз [Маъбад бин Каъб ас-Саломӣ] аз бародараш [Абдуллоҳ бин Каъб] аз [Абу Умома] гуфтааст, ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Ҳар касе, ки ҳаққи мусалмонро бо савгандаш бигирад, Аллоҳ дӯзахро барояш воҷиб ва биҳиштро барояш ҳаром кардааст». Пас, марде пурсид: «Эй Расули Худо, ҳатто агар ин чизи ночиз бошад?» Ӯ ҷавоб дод: «Ҳарчанд он танҳо чӯби мисвок бошад». Ва дар ин бора ба мо [Абу Бакр ибни Абӯсайба] ва [Исҳоқ ибни Иброҳим] ва [Ҳорун ибни Абдуллоҳ] ҳама аз [Абу Усома] аз [Валид ибни Касир] аз [Муҳаммад ибни Каъб] хабар дод, ки бародараш [Абдуллоҳ ибни Каъб] шунидааст, ки [Абу Умома ал-Ҳоритсий (р) шунидааст. салом, чунон ки дар ҳадисе омадааст.
Hadith
Imam Muslim : 197
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ فَدَخَلَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالُوا كَذَا وَكَذَا قَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ أَرْضٌ بِالْيَمَنِ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ فَقُلْتُ لَا قَالَ فَيَمِينُهُ قُلْتُ إِذَنْ يَحْلِفُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَنَزَلَتْ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالًا هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي بِئْرٍ فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ شَاهِدَاكَ أَوْ يَمِينُهُ
Ва ба мо хабар додааст [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо хабар додааст [Вакӣ]. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо хабар додааст [Ибни Нумайр] ба мо хабар додааст [Абу Муовия] ва [Вакӣ]. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо хабар додааст [Исҳоқ бин Иброҳим ал-Ҳанзалӣ] ва лафоҷ ба ӯ тааллуқ дорад, ба мо хабар додааст [Вакӣ]. ба мо хабар додааст [ал-Аъмасӣ] аз [Абу Воил] аз [Абдуллоҳ] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам, ки фармуданд: «Ҳар кӣ қасам хӯрад, ки моли мусалмонро бигирад, пас аз ин кор нофармон мешавад, бо Худо вомехӯрад, дар ҳоле ки Худо аз ӯ хашмгин аст». Ровӣ гуфт: «Сипас [ал-Атсоӣ бин Қайс] даромад ва пурсид: «Абу Абдурраҳмон ба шумо чӣ гуфт?» Онҳо ҷавоб доданд: «Фалон ва он қадар». Ашъотс гуфтанд: «Абу Абдурраҳмон дуруст мегӯяд, ин ҳадис дар бораи ман нозил шудааст». Миёни ман ва марде дар бораи замин дар Яман баҳсе шуд, сипас ман ин масъаларо ба назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) овардам, ӯ пурсид: «Оё шумо далел доред?» Ман ҷавоб додам: «Не». Ӯ гуфт: «Пас, савганд — ҳуҷҷати қонунӣ аст—». Ман гуфтам: «Пас, ӯ савганд мехӯрад?» Дар ҳамон лаҳза ӯ фавран гуфт: «Ҳар кӣ савганд хӯрад, ки амволи мусалмонро бигирад ва бо ин роҳ нофармон шавад, бо Худо вомехӯрад, дар ҳоле ки Худо бар ӯ хашмгин аст». Сипас оят нозил шуд: «Ба дурустӣ, касоне, ки ваъдаҳои худро бо Худо ва савгандҳои худро ба нархи ночиз иваз мекунанд, дар охират аз мукофот шарик нахоҳанд буд ва Худо бо онҳо сухан намегӯяд ва рӯзи қиёмат ба онҳо нигоҳ намекунад ва онҳоро пок намекунад. Барои онҳо азоби дардноке аст—» — Сураи Оли Имрон: 77-. Ба мо гуфтаанд, ки [Исҳоқ бин Иброҳим] ба мо [Ҷарир]-ро нақл кардааст, аз [Мансур]-ро нақл кардааст, аз [Абу Воил]-ро ривоят кардааст, аз [Абдуллоҳ] гуфт: «Ҳар кӣ барои ба даст овардани моли дигарон қасам хӯрад, пас аз ин ӯ нофармон мешавад ва бо Худо вомехӯрад, дар ҳоле ки Худо бар ӯ хашмгин аст». Сипас ӯ чизеро ба монанди ҳадиси ал-Аъмосӣ зикр кард, танҳо гуфт: «Як бор байни ман ва марде дар бораи чоҳе баҳс шуд. Пас мо дар ин бора ба Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам шикоят кардем. Сипас ӯ гуфт: «Шумо бояд ду шоҳид биёред, вагарна ӯ қасам мехӯрад».
Hadith
Imam Muslim : 198
و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ وَعَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَعْيَنَ سَمِعَا شَقِيقَ بْنَ سَلَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ حَلَفَ عَلَى مَالِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ حَقِّهِ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Ибни Абу Умар ал-Маккӣ] ба мо [Суфён] аз [Ҷомӣ бин Абу Расид] нақл кардааст ва [Абдулмалик бин Аъён] ҳарду шунидаанд, ки [Сақиқ бин Салама] мегӯяд: Ман шунидам, ки [Ибни Масъуд] мегӯяд: «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам мефармояд: «Ҳар кӣ ба моли мусалмоне бе ҳаққи ӯ савганд хӯрад, ӯ албатта бо Худо вомехӯрад, дар ҳоле ки Ӯ бар ӯ хашмгин аст». Абдуллоҳ гуфт: «Сипас Паёмбари Худо далелҳои худро аз китоби Худо барои мо хонд: «-Ба дурустӣ, касоне, ки ваъдаҳои Худо ва савгандҳои худро бо нархи арзон мефурӯшанд...-» -Сураи Оли Имрон: 77-, то охири оят».
Hadith
Imam Muslim : 199
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَأَبُو عَاصِمٍ الْحَنَفِيُّ وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ وَرَجُلٌ مِنْ كِنْدَةَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا قَدْ غَلَبَنِي عَلَى أَرْضٍ لِي كَانَتْ لِأَبِي فَقَالَ الْكِنْدِيُّ هِيَ أَرْضِي فِي يَدِي أَزْرَعُهَا لَيْسَ لَهُ فِيهَا حَقٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْحَضْرَمِيِّ أَلَكَ بَيِّنَةٌ قَالَ لَا قَالَ فَلَكَ يَمِينُهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الرَّجُلَ فَاجِرٌ لَا يُبَالِي عَلَى مَا حَلَفَ عَلَيْهِ وَلَيْسَ يَتَوَرَّعُ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَيْسَ لَكَ مِنْهُ إِلَّا ذَلِكَ فَانْطَلَقَ لِيَحْلِفَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَدْبَرَ أَمَا لَئِنْ حَلَفَ عَلَى مَالِهِ لِيَأْكُلَهُ ظُلْمًا لَيَلْقَيَنَّ اللَّهَ وَهُوَ عَنْهُ مُعْرِضٌ
Ба мо [Қутайба бин Саид] ва [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Ҳаннад бин ас-Сори] ва [Абу Ашим ал-Ҳанафӣ] нақл кардааст, дар ҳоле ки лафзаи ин ҳадис ба Қутайба тааллуқ дорад, мегӯянд онҳо, ба мо [Абул Аҳваш] ва [Лимак] ва [Алқама бин Воил] ва [падараш] нақл кардааст. Ӯ гуфт: «Марде аз Ҳадрамавт ва марде аз Кинда назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омаданд, сипас шахси Ҳадрамавт гуфт: «Эй Паёмбари Худо, ин шахс маро бар замине, ки қаблан ба падарам тааллуқ дошт, мағлуб кард». Пас киндӣ гуфт: «Ин замини ман аст, ки дар дасти ман аст ва ман онро кишт кардаам, пас ӯ бар он ҳақ надорад». Сипас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз Ҳадрамӣ пурсид: «Оё шумо далел доред?» Ӯ ҷавоб дод: «Не». Ӯ гуфт: «Шумо савганди рақиби ӯро гирифтед». Марде аз Ҳадлрамут низ гуфт: «Эй Паёмбари Худо, дар ҳақиқат марди нофармон ба савганд ёд мекунад, аҳамият намедиҳад ва аз ҳеҷ чиз наметарсад». Пас, Паёмбар (с) гуфт: «Шумо аз ӯ ҷуз савганд чизе намегиред». Вақте ки марди Кинди қасди савганд ёд карданро дошт, Паёмбари Худо (с) гуфт: «Бидонед, ки агар ӯ барои тасарруфи ноҳақ ба амволи худ савганд ёд кунад, пас бо Худо дар ҳолате вомехӯрад, ки Худо бар ӯ хашмгин аст».
Hadith
Imam Muslim : 200
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ أَبِي الْوَلِيدِ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ رَجُلَانِ يَخْتَصِمَانِ فِي أَرْضٍ فَقَالَ أَحَدُهُمَا إِنَّ هَذَا انْتَزَى عَلَى أَرْضِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَهُوَ امْرُؤُ الْقَيْسِ بْنُ عَابِسٍ الْكِنْدِيُّ وَخَصْمُهُ رَبِيعَةُ بْنُ عِبْدَانَ قَالَ بَيِّنَتُكَ قَالَ لَيْسَ لِي بَيِّنَةٌ قَالَ يَمِينُهُ قَالَ إِذَنْ يَذْهَبُ بِهَا قَالَ لَيْسَ لَكَ إِلَّا ذَاكَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ لِيَحْلِفَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَطَعَ أَرْضًا ظَالِمًا لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ إِسْحَقُ فِي رِوَايَتِهِ رَبِيعَةُ بْنُ عَيْدَانَ
Ба ман [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Исҳоқ бин Иброҳим] ҳама чизро аз [Абул Валид] нақл кардааст, [Зуҳайр] гуфтааст, ба мо [Ҳишом бин Абдулмалик] ба мо [Абу Авона] аз [Абдулмалик бин Умайр] аз [Алқама бин Воил] аз [Воил бин Ҳуҷр] гуфтааст: «Ман дар паҳлӯи Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) будам, сипас ду нафар назди ӯ омаданд, то аз баҳси худ дар бораи қитъаи замин шикоят кунанд. Яке аз он ду гуфт: «Эй Паёмбари Худо, ин шахс дар замони ҷоҳилият замини маро идора мекард». Он шахс Умр ал-Қайс бин Абис ал-Кинди буд, дар ҳоле ки рақибаш Рабиъа бин Ибдон буд. Сипас пурсид: «Далели шумо куҷост?» Ӯ ҷавоб дод: «Ман далеле надорам». Ӯ гуфт: «Пас савганд хӯрд». Ӯ ҷавоб дод: «Пас, ӯ метавонад бо ганҷ равад!» Паёмбари Худо (с) гуфт: «Шумо ҳақ надоред, ҷуз ин ки — савганди рақиби ӯро эътироф кунед». Ровӣ гуфт: «Вақте ки Рабиъа ибни Ибдон барои савганд ёд кардан бархост, Паёмбари Худо (с) гуфт: «Ҳар касе, ки заминро ба ситам ғазаб кунад, бо Худо вомехӯрад, дар ҳоле ки Худо бар ӯ хашмгин аст». Исҳоқ дар ривояти худ «Рабиа ибни Айдон»-ро зикр кардааст.
