Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1141
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ شِنْظِيرٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَبَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُ فَانْطَلَقْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ وَقَدْ قَضَيْتُهَا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ فَوَقَعَ فِي قَلْبِي مَا اللَّهُ أَعْلَمُ بِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ عَلَيَّ أَنِّي أَبْطَأْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ فَوَقَعَ فِي قَلْبِي أَشَدُّ مِنْ الْمَرَّةِ الْأُولَى ثُمَّ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيَّ فَقَالَ إِنَّمَا مَنَعَنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ أَنِّي كُنْتُ أُصَلِّي وَكَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ مُتَوَجِّهًا إِلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ
Esan digu [Abu Ma'marrek] esan digu ['Abdul Waritsek] esan digu [Katsir bin Syinzhir]-ek ['Atha' bin Abu Rabah-ek] [Jabir bin 'Abdullah radliallahu 'anhua]-k esan zuela; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bidali ninduen bere beharrak asetzeko. Beraz, alde egin eta gero itzuli nintzen nire zeregina amaitu ondoren, orduan Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin nuen. Agurtu nuen, baina ez zidan agurra erantzun. Gertakari honek haserrea eragin zidan bihotzean, Ala bakarrik dakien hobeto. Orduan neure buruari esan nion, agian Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek uste zuen berandu nintzela bere zeregina betetzen. Gero, berriro agurtu nuen eta berriro ez zidan erantzun. Beste haserre bat sortu zen nire bihotzean, lehenengoa baino handiagoa. Gero, berriro agurtu nuen, eta gero erantzun zidan, esanez: 'Izan ere, zure agurrari erantzutea eragotzi zidana otoitz egiten ari nintzelako izan zen'. Une hartan bere zaldiaren gainean zihoan, eta ez zegoen Qiblaren norabideari begira.
Hadith
Imam Bukhari : 1142
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِقُبَاءٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَيْءٌ فَخَرَجَ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتْ الصَّلَاةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ فَأَقَامَ بِلَالٌ الصَّلَاةَ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَكَبَّرَ لِلنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ يَشُقُّهَا شَقًّا حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيحِ قَالَ سَهْلٌ التَّصْفِيحُ هُوَ التَّصْفِيقُ قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَا يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَدَهُ فَحَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ أَخَذْتُمْ بِالتَّصْفِيحِ إِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan zigun [Qutaibah]-ek ['Abdul 'Aziz]-ek [Abu Hazim]-ek [Sahal bin Sa'ad radliallahu 'anhu]-ek esan zigun: Berriak iritsi zitzaizkion Bani 'Amru bin 'Auf bin Al Harith tribuaren artean Quban arazoak sortu zirela haien artean. Beraz, bera eta bere lagunak hara joan ziren arazoa konpontzera. Gertatu zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam denbora luzez trabatuta zegoela han, otoitz egiteko ordua izan arren. Beraz, Bilal Abu Bakr-ekin elkartu zen, Ala pozik egon bedi berarekin, eta esan zion: 'O Abu Bakr, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam berandu iritsi zen eta otoitz ordua iritsi zen jada, prest al zaude kongregazioko otoitza zuzentzeko? Hark - Abu Bakr-ek erantzun zuen: 'Bai, nahi baduzu'. Beraz, Bilal-ek otoitzaren iqamat irakurri zuen eta Abu Bakr aurrera egin eta takbir-a hasi zuen jendetzarekin otoitza gidatuz. Handik gutxira, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta etorri zen, ilararen erdian oinez, ilarak banatuz ilarara iritsi arte. Beraz, jendeak txalo joz keinu egin zuen. Sahalek esan zuen: 'At-Tashfiih-ek At-Tashfiiq-en berdina esan nahi du. Esan zuen: 'Une hartan, Abu Bakr-ek ez zuen erreakzionatu bere otoitzean. Txaloen hotsa gero eta ozenagoa bihurtu zenean, Abu Bakr buelta eman zuen eta sallallaahu 'alaihi wasallam profeta han zegoela ikusi zuen. Beraz, Profetak keinu egin zion otoitzarekin jarraitzeko. Orduan, Abu Bakr-ek eskuak altxatu eta Ala goraipatu zuen, gero atzera egin eta ilaran jarri zen, eta gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam aurreratu zen kongregazioko otoitza gidatzeko. Amaitutakoan, Profeta kongregazioari begira jarri zen eta esan zuen: 'Jendeok, zergatik egiten duzue txalo joz otoitzean zerbait lortzen duzuenean? Izan ere, txalo egitea emakumeek egiten duten keinua da. Beraz, otoitzean zerbait gaizki aurkitzen duenak Subhaanallah esan beharko luke'. Gero, Abu Bakrri begiratu zion, Ala pozik egon dadila berarekin, eta esan zuen: «Abu Bakr, zerk eragozten dizu jendetzarekin batera otoitzak zuzentzen jarraitzea, nik jarraitzeko keinua egin dizudanean?». Abu Bakrek erantzun zuen: «Ez da egokia Ibn Abu Quhafahrentzat otoitzak zuzentzea Ala-ren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam'-en aurrean».
Hadith
Imam Bukhari : 1143
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَنُهِيَ عَنْ الْخَصْرِ فِي الصَّلَاةِوَقَالَ هِشَامٌ وَأَبُو هِلَالٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digutenez, [Abu An-Nu'manek] esan digu [Hammad]-ek [Ayyubek] [Muhammadek] eta [Abu Hurairah radliallahu 'anhuk] esan zuen: 'Debekatuta dago belaunikoak otoitzean jartzea'. Eta esan zuten, [Hisham] eta [Abu Hilal]-ek [Ibn Sirinek] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam]-ek.
Hadith
Imam Bukhari : 1144
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ مُخْتَصِرًا
Kontatu digute ['Amru bin 'Alik] [Yahya] kontatu digula [Hisham]-ek kontatu digula [Muhammad]-ek [Abu Hurayrah radliallahu 'anhu]-ek esan duela: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek debekatu egin zion inori eskuak aldakan edukitzea otoitz egitea'.
Hadith
Imam Bukhari : 1145
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُمَرُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَصْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ سَرِيعًا دَخَلَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ وَرَأَى مَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ مِنْ تَعَجُّبِهِمْ لِسُرْعَتِهِ فَقَالَ ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الصَّلَاةِ تِبْرًا عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يُمْسِيَ أَوْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ
Esan digu [Ishaq bin Manshur]-ek [Rauh]-ek ['Umar]-ek -Sa'iden semea- esan duela, esan dit [Ibn Abu Awalkah-ek] ['Uqbah bin Al Harith radliallahu 'anhu]-k esan duela: 'Behin 'Asr otoitza errezatu nuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin. Agurtu ondoren, bat-batean bizkor jaiki eta bere emazte batzuekin elkartu zen. Gero, berriro atera zen eta ikusi zuen jendea harrituta zegoela bere presarekin. Azkenean, esan zuen: 'Gogoratu dut lehenago geneukan urrezko pieza bati buruz otoitz egiten ari nintzela. Ez zait gustatzen arratsaldera arte edo gauera arte gurekin geratzea, beraz, banatzeko agindu nuen'.
Hadith
Imam Bukhari : 1146
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ الْأَعْرَجِ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُذِّنَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ لَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ التَّأْذِينَ فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ أَقْبَلَ فَإِذَا ثُوِّبَ أَدْبَرَ فَإِذَا سَكَتَ أَقْبَلَ فَلَا يَزَالُ بِالْمَرْءِ يَقُولُ لَهُ اذْكُرْ مَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّىقَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذَا فَعَلَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَسَمِعَهُ أَبُو سَلَمَةَ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Esan digu [Yahya bin Bukair-ek] [Al Laits] [Ja'far-ek] [Al A'raj-ek] esan duela; Esan zuen, [Abu Hurayrah Ala pozik egon bedi berarekin]; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Otoitzerako deia - otoitzerako deia - egiten denean, deabrua ihes egiten du puzkerra botatzen, otoitzerako deiaren soinua entzun ez arte. Otoitzerako deia amaitzen denean, Satan itzultzen da. Eta iqamat-a esaten denean, deabrua atzera egiten du eta iqamat-a amaitzen denean berriro itzultzen da norbait molestatzen jarraitzen duen arte, esanez: gogoratu zerbait, gogoratu behar ez dena, azkenean pertsonak ez duela konturatzen zenbat rak'ah egin dituen bere otoitzean'. Esan zuen, Abu Salamah bin 'Abdurrahman-ek: 'Norbaitek horrelako zerbait egiten badu, orduan ahuspeztu dadila bi aldiz eserita'. Eta [Abu Salamah-ek] adierazpen hau entzun zuen [Abu Hurairah radiallahu 'anhu]-rengandik.
Hadith
Imam Bukhari : 1147
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيَقُولُ النَّاسُ أَكْثَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَلَقِيتُ رَجُلًا فَقُلْتُ بِمَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَارِحَةَ فِي الْعَتَمَةِ فَقَالَ لَا أَدْرِي فَقُلْتُ لَمْ تَشْهَدْهَا قَالَ بَلَى قُلْتُ لَكِنْ أَنَا أَدْرِي قَرَأَ سُورَةَ كَذَا وَكَذَا
[Muhammad bin Al Mutsannak] esan zigun ['Uthman bin 'Umarrek] esan zigun, esan zidan [Ibn Abu Dza'bik] [Sa'id Al Maqburiyk] esan zuela; [Abu Hurairah - Ala pozik egon bedi berarekin] esan zuen: 'Jendeak dio Abu Hurairah-ek hadith asko transmititu zituela - sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagandik -. Beraz, norbaitekin elkartu nintzen eta galdetu nion; Zein sura irakurri zuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek lehenago 'Isha' otoitzean'. Pertsonak erantzun zuen: 'Ez dakit'. Berriro galdetu nion: 'Ez al zinen otoitzean parte hartu? Pertsonak erantzun zuen: 'Bai, hala da'. Beraz, esan nion: 'Badakit hau eta sura hau irakurri zituela'.
Hadith
Imam Bukhari : 1148
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ مِنْ بَعْضِ الصَّلَوَاتِ ثُمَّ قَامَ فَلَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ وَنَظَرْنَا تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ سَلَّمَ
Esan digu ['Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik bin Anas]-ek [Ibn Shihab]-engandik ['Abdurrahman Al A'raj]-engandik ['Abdullah Ibn Buhainah radliallahu 'anhu]-engandik esan duela: 'Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin bi rak'ah otoitz egin zituen bere otoitzen artean, gero zutitu egin zen eta ez zen eseri, beraz, jendea zutitu egin zen haren atzetik joateko. Bere otoitza amaitu zuenean -lau rak'ah-, agurtzeko zain geundela, takbir ere esan zuen agurtu aurretik, gero bi aldiz ahuspeztu zen eserita eta gero agurtu gintuen'.
Hadith
Imam Bukhari : 1149
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ مِنْ اثْنَتَيْنِ مِنْ الظُّهْرِ لَمْ يَجْلِسْ بَيْنَهُمَا فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ
Esan digu ['Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik]-ek [Yahya bin Sa'id-engandik] ['Abdurrahman Al A'raj-engandik] ['Abdullah Ibn Buhainah radliallahu 'anhu]-engandik esan duela: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eguerdiko otoitzaren bi rak'ah-etatik zutik jarri zen eta ez zen tartean eseri. Otoitza amaitu ondoren, bi aldiz ahuspeztu zen eta gero agurtu egin zuen'.
Hadith
Imam Bukhari : 1150
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا فَقِيلَ لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ صَلَّيْتَ خَمْسًا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ
Esan digute [Abu Al Walid]-ek [Syu.bah] [Al Hakam]-etik [Ibrahim]-etik ['Alqamah]-etik ['Abdullah radliallahu 'anhu]-etik esan digula Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, Zhuhur otoitzeko bost rak'ah-ak egin zituela. Errieta egin zioten: "Ba al dago otoitzerako rak'ah gehigarririk?" Hark erantzun zuen: "Zer gertatu da?" Hark -'Abdullah- esan zuen: "Bost rak'ah otoitz egin behar dituzu". Beraz, bi aldiz ahuspeztu zen agurra eman ondoren.
Hadith
Imam Bukhari : 1151
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ أَوْ الْعَصْرَ فَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَقَصَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ أَحَقٌّ مَا يَقُولُ قَالُوا نَعَمْ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَالَ سَعْدٌ وَرَأَيْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ صَلَّى مِنْ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ فَسَلَّمَ وَتَكَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى مَا بَقِيَ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَقَالَ هَكَذَا فَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan zigun [Adamek] esan zigun [Syu'bah] [Sa'ad bin Ibrahim]-engandik [Abu Salamah]-engandik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-k esan zuen: 'Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, eguerdiko otoitza edo 'Asr otoitz egin zuen gurekin, eta gero agurtu gintuen. Orduan, Dzul Yadainek esan zion: 'Alaren Mezularia, otoitza murriztua al da -raka'at-?' Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, bere lagunei esan zien: 'Egia al da esan zuena?' Jendeak erantzun zuen: 'Hori da'. Beraz, gainerako bi rak'ahak osatu zituen eta gero bi aldiz ahuspeztu zen. Esan zuen, Abu Hurairah radliallahu 'anhuk: 'Hori egin zuen Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam'-ek.
Hadith
Imam Bukhari : 1152
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقَصُرَتْ الصَّلَاةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى اثْنَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ عَلْقَمَةَ قَالَ قُلْتُ لِمُحَمَّدٍ فِي سَجْدَتَيْ السَّهْوِ تَشَهُّدٌ قَالَ لَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ
Esan digutenez, ['Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik bin Anas] esan digu [Ayyub bin Abu Tamimah As-Sakhtiyaniy-rengandik] [Muhammad bin Sirin]-engandik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-rengandik, Rasulullah-k bere otoitza amaitu zuenean, bi rak'ah besterik ez zirena, Dzul Yadain-ek esan zion: "Otoitza qashar-ean al dago ala ahaztu al zaizu, O Rasulullah?". Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia al da Dzul Yadain-ek esandakoa?". Jendeak erantzun zuen: "Hori da". Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam zutitu eta bi rak'ah edo gehiago errezatu zituen kaixo esan aurretik. Gero takbir-a esan zuen eta ohi bezala ahuspeztu zen - edo luzeago, eta gero burua altxatu zuen". [Sulaiman bin Harb]-ek [Hammad] [Salamah bin 'Alqamah]-ek esan zuela esan zigun: '[Muhammadi] galdetu nion bi sahwi prosternazioari buruz, ba al dago tasyahud?' Erantzun zuen: 'Ez dago Abu Hurairah radliallahu 'anhu'-ren haditharen arabera.
Hadith
Imam Bukhari : 1153
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَكْثَرُ ظَنِّي الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا وَفِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَهَابَا أَنْ يُكَلِّمَاهُ وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ فَقَالُوا أَقَصُرَتْ الصَّلَاةُ وَرَجُلٌ يَدْعُوهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتْ فَقَالَ لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ قَالَ بَلَى قَدْ نَسِيتَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَكَبَّرَ ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَكَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ
[Hafsh bin 'Umarrek] esan zigun [Yazid bin Ibrahim] [Muhammadek] [Abu Hurairah radliallahu 'anhuk] esan zuela: 'Alaren Mezulariak gurekin otoitz egin zuen gaueko otoitz batean', esan zuen Muhammadek; Nire joera ustezkoa 'Asr otoitz egitea da, hau da, bi rak'ah eta gero agurrak ematea. Ondoren, meskitan etzanda zegoen egurraren gainean joan zen, eta bi eskuak jarrita etzan zen. Otoitzean parte hartu zutenen artean Abu Bakr eta 'Umar radiallahu 'anhuma zeuden. Hala ere, biek zalantzan jarri zuten harekin hitz egitea eta jendetzaren aurretik atera ziren. Jendeak esaten zuen bitartean; 'Otoitza laburbilduta dago -qashar-'. Bat-batean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek Dzul Yadain gisa deitu zion pertsona bat agertu zen, eta esan zuen: 'Ahaztu al duzu edo qashar-en otoitz egin duzu?' Esan zuen: 'Ez dut ahazten eta ez dut qasr-en otoitz egiten'. Esan zuen: «Ez dut ahazten eta ez dut qashar-ean otoitz egiten ere!». -Dzul Yadain-ek esan zuen: «Hori da, egia esan ahaztu egin zaizu». Beraz, bi rak'ah otoitz egin eta gero agurtu egin zuen. Gero, takbir-a egin zuen, eta gero ohiko prosternazioa bezala edo luzeagoz ahozkatu zen, gero burua altxatu eta berriro takbir-a egin zuen, gero burua makurtu eta takbir-a egin zuen, gero prosternazioak bezala edo luzeagoz ahozkatu zen, gero burua altxatu eta takbir-a egin zuen.
Hadith
Imam Bukhari : 1154
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ الْأَسْدِيِّ حَلِيفِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِي صَلَاةِ الظُّهْرِ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ فَلَمَّا أَتَمَّ صَلَاتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ فَكَبَّرَ فِي كُلِّ سَجْدَةٍ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ وَسَجَدَهُمَا النَّاسُ مَعَهُ مَكَانَ مَا نَسِيَ مِنْ الْجُلُوسِتَابَعَهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ فِي التَّكْبِيرِ
[Qutaibah bin Sa'idek] [Ibn Shihabek] [Al A'rajek] ['Abdullah Ibn Buhainah Al Asadiy] bere aliatu 'Abdul Muttalib-en tribukoak] esan digu [Laits] Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek eguerdiko otoitza eskaini zuela, baina ez zuela esertzea egin -hasierako tasyahud-. Otoitza amaitu ondoren, bi aldiz ahuspeztu zen, eta takbir esan zuen agurtu aurretik eserita zegoen prosternazio bakoitzean. Beraz, jendeak Harekin bat egin zuen ahuspeztuz, eserita egoteari buruz ahaztu zutenaren ordez -hasierako tasyahud-. Hadith hau [Ibnu Juraijek] [Ibn Shihabek] indartu zuen 'takbir -sahwi-rako prosternazioan-' gaian.
Hadith
Imam Bukhari : 1155
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الدَّسْتَوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نُودِيَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ الْأَذَانَ فَإِذَا قُضِيَ الْأَذَانُ أَقْبَلَ فَإِذَا ثُوِّبَ بِهَا أَدْبَرَ فَإِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا وَكَذَا مَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ إِنْ يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَإِذَا لَمْ يَدْرِ أَحَدُكُمْ كَمْ صَلَّى ثَلَاثًا أَوْ أَرْبَعًا فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
Esan digu [Mu'adz bin Fadhalah-ek] esan digu [Hisyam bin Abu 'Abdullah ad-Dastawaniy-k] [Yahya bin Abu Katsir-ek] [Abu Salamah-ek] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan duela; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Otoitzerako deia - otoitzerako deia - egiten denean, Satanek ihes egiten du puzkerra botatzen, otoitzerako deiaren soinua entzun ez arte. Otoitzerako deia amaitzen denean, Satanek itzultzen da. Eta iqamat-a esaten denean, deabrua itzultzen da eta iqamat-a amaitzen denean, berriro itzultzen da norbaiten bihotza asaldatzera, esanez: gogoratu hau eta hura, gogoratu behar ez dena, norbaitek imajina dezan, azkenean pertsonak ez dakien arte zenbat rak'ah otoitz egin dituen. Beraz, zuetako batek otoitzaren zenbat rak'ah egin dituen ez badaki, hiru edo lau rak'ah diren, orduan bi aldiz ahuspeztu beharko litzateke eserita.
Hadith
Imam Bukhari : 1156
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي جَاءَ الشَّيْطَانُ فَلَبَسَ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
Kontatu ziguten [Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik] [Ibn Syihab]-engandik [Abu Salamah bin 'Abdurrahman]-engandik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-engandik kontatu zigula Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: "Egia esan, zuetako bat otoitz egiteko zutik jartzen denean, Satanas hurbiltzen zaio - tentatzera -, eta horrela ez da konturatzen zenbat rak'ah otoitz egin dituen. Beraz, zuetako batek hori jasaten badu, ahuspeztu dadila bi aldiz eserita dagoen bitartean".
Hadith
Imam Bukhari : 1157
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ كُرَيْبٍأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُلْ لَهَا إِنَّا أُخْبِرْنَا عَنْكِ أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ النَّاسَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ عَنْهَا فَقَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا حِينَ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ لَكَ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ فَفَعَلَتْ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ فَشَغَلُونِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ
Esan digu [Yahya bin Sulaimanek] esan duela, esan dit [Ibnu Wahbek] esan duela, esan dit ['Amruk] [Bukair]-etik [Kuraib]-etik Ibn 'Abbasek, Al Mismar bin Makhramahk eta 'Abdurrahman bin Azhar radliallahu 'anhumek, hirurek bidali zutela -Kuraib- 'Aisyah radliallahu 'anha-rekin biltzera, esanez: 'Esan agur guztion partetik, eta galdetu 'Asr otoitzaren ondorengo bi rak'ah-ei buruz eta galdetu iezaiozu otoitz hau egiten ari zela jakinarazi digunik, nahiz eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek debekatu zuela esan zigun, nik eta 'Umar bin Al Khaththab-ek behin jo genituen egiten ari ziren pertsonak. Kuraibek esan zuen: 'Beraz, Aisyah ezagutu nuen, Ala pozik egon bedi berarekin, eta bidali ninduten arrazoi guztiak esan nizkion. Beraz, -Aisyah radiallahu 'anha-k erantzun zuen: "Galdetu besterik ez [Umm Salamah]". Orduan, bidali nindutenekin elkartu nintzen eta 'Aisyah radiallahu 'anha' hitzak helarazi nizkion. Gero, Umm Salamahrekin biltzeko agindu zidaten, 'Aisyah radiallahu 'anha' biltzera bidali nindutenean emandako agindu berberekin. Beraz, Umm Salamah radiallahu 'anhah-ek esan zuen: "Entzun dut Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin debekatu zuela hori egitea, baina geroago ikusi nuen 'Asr otoitza egin ondoren egiten. Ondoren, nirekin elkartu zen eta garai hartan Bani Haram tribuko hainbat emakume zeuden Ansarren artean. Beraz, emakume bat bidali nuen eta esan nion: "Zoaz berarengana - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam - eta esan iezaiozu Umm Salamah-ek galdetu zuela;" Oi Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, entzun dut behin debekatu zenuela 'Asr-en ondoren bi rak'ah errezatzea, baina egiten ere ikusi zaitut. Eskuarekin keinu egiten badu, itxaron'. Beraz, sahaya-k hala egin zuen eta eskuarekin keinuak egiten ari zela gertatu zen. Beraz, sahaya hau Harengandik zain dago. Amaitu zuenean, esan zuen: 'Oi bint Abu Umayyah, 'Asr-en ondoren bi rak'ah-ei buruz galdetu zenuen. Izan ere, 'Abdul Qais tribuko pertsona talde bat etorri zitzaidan, eta horrek eragotzi zidan Zuhr-en ondoren bi rak'ah egitea. Hori egin nuen -'Asr-en ondoren-'.
Hadith
Imam Bukhari : 1158
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلَغَهُ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَيْءٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مَعَهُ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتْ الصَّلَاةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ فَأَقَامَ بِلَالٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَكَبَّرَ لِلنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيقِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَا يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ أَخَذْتُمْ فِي التَّصْفِيقِ إِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَإِنَّهُ لَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ حِينَ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ إِلَّا الْتَفَتَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا كَانَ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Ya'qub bin 'Abdurrahmanek] [Abu Hazim]-etik [Sahal bin Sa'ad as-Sa'adiy radliallahu 'anhu]; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Bani 'Amru bin 'Auf bin Al Harith tribuaren artean arazoak izan zirela jaso zuen. Beraz, hainbat lagunekin batera, hara joan zen sortutako arazoa konpontzeko. Hala ere, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta denbora luzez egon zen han trabatuta otoitz egiteko ordua iritsi arte. Beraz, Bilal Abu Bakr-ekin elkartu zen, Ala pozik egon bedi berarekin, eta esan zion: 'O Abu Bakr, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam berandu iritsi zen eta otoitz ordua jada heldua zen, prest al zaude kongregazioko otoitza gidatzeko? Hark - Abu Bakr-ek erantzun zuen: 'Bai, nahi baduzu'. Beraz, Bilalek iqamat-a irakurri zuen, eta gero Abu Bakr aurrera egin eta takbir-a hasi zuen, jendetzarekin otoitza gidatuz. Handik gutxira, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta ilararen erditik igaro zen lehenengo ilarara iritsi arte. Beraz, jendeak txalo joz seinalea eman zuen, baina Abu Bakr-ek ez zuen erreakzionatu bere otoitzean. Txalo egiten ari zen jende gehiago zegoenean, Abu Bakr-ek burua jiratu zuen eta han zegoen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak seinale bat eman zion otoitz egiten jarraitzeko aginduz. Abu Bakr-ek bi eskuak altxatu eta Ala goraipatu zuen eta atzera egin zuen, gero ilaran jarri zen eta sallallaahu 'alaihi wasallam profeta aurrera egin zuen kongregazioko otoitza gidatzeko. Amaitu zuenean, kongregazioari begira jarri zen eta esan zuen: 'Jendeok, zergatik egiten duzue txalo joz otoitzean zerbait lortzen duzuenean? Izan ere, txalo egitea emakumeek bakarrik egiten duten keinua da. Beraz, otoitzean zerbait gaizki aurkitzen duenak subhaanallah esan beharko luke, inork ezin baitu entzun norbaitek subhaanallah esaten duenean arreta jartzen ez badu. Eta zu, Abu Bakr, zerk eragozten dizu jendetzarekin batera otoitzak zuzentzen jarraitzea, nik seinalea eman dizudanean -jarraitzeko-?' Abu Bakr-ek erantzun zuen: 'Ez da egokia Ibn Abu Quhafah-ek Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam'-en, aurrean otoitzak zuzentzea.
Hadith
Imam Bukhari : 1159
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ هِشَامٍ عَنْ فَاطِمَةَ عَنْ أَسْمَاءَ قَالَتْدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَهِيَ تُصَلِّي قَائِمَةً وَالنَّاسُ قِيَامٌ فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا إِلَى السَّمَاءِ فَقُلْتُ آيَةٌ فَقَالَتْ بِرَأْسِهَا أَيْ نَعَمْ
Esan digutenez, esan didatenez, [Ibn Wahbek] esan digunez, [Atz-Tsauriyk] [Hisyam]-etik [Fathimah]-etik [Asma'-tik] esan du: 'Aisyah ezagutu nuen, Ala pozik egon bedi berarekin, une hartan otoitzean zegoenean eta jendea ere bai. Orduan galdetu nion: 'Zer gertatzen ari da?'. Beraz, buruarekin keinu egin zuen. Gero galdetu nion: 'Egia al da -eklipsea- seinalea dela?'. Beraz, baietz erantzun zuen buruarekin keinu eginez'.
Hadith
Imam Bukhari : 1160
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ وَهُوَ شَاكٍ جَالِسًا وَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا
[Isma'il bin Abu Uwais]-ek esan zigun, esan zidan [Malik]-ek [Hisham]-engandik [bere aita]-rengandik ['Aisyah] radiallahu 'anha-rengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteak esan zuen: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin bere etxean otoitz egin zuen. Garai hartan gaixorik zegoenez, eserita otoitz egin zuen, eta jendeak atzean zutik otoitz egin zuen. Beraz, eserita otoitz egiteko keinu egin zien. Amaitu zuenean, esan zuen: 'Egia esan, apaizak izendatuta daude jarraitzeko. Beraz, makurtzen bada, makurtu eta burua altxatzen badu, altxa buruak.
