Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6881
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَوْلِهِ{ وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا }قَالَ مُسْتَقَرُّهَا تَحْتَ الْعَرْشِ
Al à dit [‘Ayyasy bin Al Walid] al à dit [Waki’] di [Al Amasy] di [Ibrahim At Taimi] di [So pari] di [Abu Dzar] al à dit; 'O ai domandât al Profete Shallallahu Alaihi Wasallam rivuart la citazion dal verset: '-e il soreli al cjamine intal so transit-' -D. Yasin: 38 agns, al comentà: 'La sô fermade e je sot dal 'Arsy'.
Hadith
Imam Bukhari : 6882
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ وَهُشَيْمٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنْ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَصَلَاةٍ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَافْعَلُوا
Al à dit [Amru bin Aun] al à dit [Khalid] e [Husyaim] di [Ismail] di [Qais] di [Jarir] al à dit; ‘O jerin une volte sierâts dongje dal Profete. Di colp al viodè la lune che e jere une gnot plene, daspò al disè: ‘Invezit tu viodarès il to Signôr come che tu viodis cheste lune, no tu varâs dificoltât a viodile, duncje se tu puedis no jessi straviât preant prin dal albierc e dal tramont dal soreli, alore fâlu’.
Hadith
Imam Bukhari : 6883
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ عِيَانًا
Al à dit [Yusuf bin Musa] al à dit [‘Ashim bin Yusuf Al Yarbu’i] al à contât [Abu Shihab] di [Ismail bin Abu Khalid] di [Qais bin Abu Hazim] di [Jarir bin Abdullah] al à dit; “Il Profete al à dit: ‘Tu viodarès il to Rabb cul voli nud’.
Hadith
Imam Bukhari : 6884
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ حَدَّثَنَا بَيَانُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ
Al è stât contât a nus ['Abdah bin Abdullah] al à dit ['Husain Al Ju'fi] di [Zaidah] al à dit [Bayan bin Bisyr] di [Qais bin Abu Hazim] al à dit a nus [Jarir], che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à cjatât nô la gnot dal dì dal plen mo Judizi come che o viôt chest mês cence nissun dificoltât par viodilu’.
Hadith
Imam Bukhari : 6885
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ
Al à dit [Abdul Aziz bin Abdullah] al à dit [Ibrahim bin Sa’d] di [Ibn Shihab] di [Atha bin Yazid allaitsi] di [Abu Hurairah] i compagns a àn domandât, ‘O Messazîr di Allah, o viodarìn il nestri Signôr il dì de Resurezion? ' Il Rasulullah Sallam al disè alore: 'O âs dificoltât par viodi la lune intune gnot di lune plene?' ‘No’, a àn rispuindût i amîs. Rasulullah al domandà di gnûf: ‘O âs dificoltât a viodi il soreli cuant che no son nûi?’. I compagns a rispuinderin: ‘No, o Messazîr di Allah’. Il Profete al disè: ‘Invezit tu Lui viodarès come che Allah al cjaparà sù la int il Dì de Resurezion e al dirà: ‘Cui che al adore alc, al segui ce che al adore’. Duncje cui che al adore il soreli, al va daûr dal soreli, cui che al adore la lune, al va daûr de lune, cui che al adore il taghut, al va daûr dal taghut, e ce che al reste di cheste int a son lis personis che ju judin o a son i ipocrits -Ibrahim al met in dubi la ciertece dal so editoriâl-. Alore Allah ju cjatà e al disè; ‘O soi il to Diu’. Alore a àn rispuindût: ‘Cheste e je la nestre cjase par che il nestri Signôr al vignìs daûr di nô, se il nestri Signôr al ne cjatarès, o lu cognossaressin’. Allah al à po dopo cjatâju intune forme che a cognossevin, Allah al à po dopo dit: ‘O soi il to Signôr’. Dopo a disèrin: ‘Tu sês pardabon il nestri Diu’. Ancje lôr a Lui seguirin. Un puint pedonâl - un puint - al fo cussì metût jenfri i doi ôrs dal infier e jo e la mê int o jerin i prins a traviersâlu. Nissun al osave fevelâ in chel timp infûr dai apuestui, invezit l’unic clamât dai apuestui in chel timp al jere ‘Allaahumma sallim sallim - O Allah, salvânus. O Allah, salvânus-'. Intant, tal Infier, a son cjamps di fier come lis spinis di un arbul spinôs clamât Sa’dan. No cognossis za l’arbul di spinis di Sa’dan? I compagns a rispuinderin: ‘Sì, o Messazîr di Allah’. Il Profete al continuà: ‘Invezit, chest arbul al è come l’arbul di spinis di Sa’dan, ma nissun al cognòs la sô grandece fûr che dome Allah. L’arbul al secuestre cualsisei persone secont il nivel des lôr fatis, cualchidun di lôr al è danât dal rest des lôr fatis o leât des lôr fatis, tra di lôr a son chei che a perissin che a son colpîts in mût eterni des lôr fatis o leâts des lôr fatis, tra di lôr a son chei che a son tradits. O cuntun editoriâl come-. Alore Allah al compâr, cussì che cuant che Allah al à finît di decidi il destin dai siei servidôrs e al vûl butâ fûr i abitants dal infier par vie de sô misericordie, al ordene ai anjêi di butâ fûr dai abitants dal infier cualsisei che nol associe compagns cun Allah in nuie, ven a stâi tra chei che no misericordi al crôt là che Al vûl lâ a cussì che i angei ju cognossin tal infier des tracis de prostrazion, parcè che l’infier al prede i fîs di Adam infûr des tracis de prostrazion. Allah al proibis che l’infier al prede chei che a si son prostrats, cussì che a vegnin fûr dal infier cun cuarps brusâts, a son daspò bagnâts cu la aghe de vite cussì che e cres sot di lôr come che al cres il grant tal flus di un flum, daspò Allah al finìs di taiâ i Siei servidôrs e al reste viers la sô muse par luiha un che dal infier che al è l’ultin a jentrâ in cîl, fûr che se al pree: ‘O Signôr, voltâ la mê muse vie dal infier, parcè che dome l’odor al è avonde par disturbâmi e lis flamis dal so fûc a mi àn brusât’. La persone e domandà duncje a Allah di preâ come che i plaseve, daspò Allah al disè: ‘Se o compli la tô domande, par no domandâ un altri desideri! Al rispuindè: ‘No, par vie de To glorie, no domandarò nuie di altri’. E il so Signôr al cjapà lis sôs promesis e i siei vôts come che al voleve e daspò al voltà la sô muse vie dal infier. Ma daspò al si voltà viers il cîl e al viodè la bielece dal cîl, al tacà a zirâ par un moment e al implorà, ‘O Allah, fâmi ae puarte dal cîl’. Allah al domandà: ‘No vevis lassât la tô promesse e il to vôt di no domandâmi par simpri altri che ce che o ai dât. O tu, Fi di Adam, ce che al è content di tradi.’ Ma il servidôr al continuà a implorâ, ‘O mio Signôr,’ e al continuà a implorâ Allah fin che Allah al domandà: ‘Se o ti dai ce che tu domandis cumò, no domandis di gnûf une altre domande’. Al rispuindè: ‘No, par vie de To glorie, no Ti domandarò di gnûf cuntune altre domande’. Po dopo la persone e lassà lis sôs promesis e i siei vôts in mût che Allah lu proponè aes puartis dal cîl. Ma cuant che il servidôr al jere stât in pins ae puarte dal cîl, il cîl si vierzè par lui cussì che al viodè i plasês de vite e la zornade dentri cussì che al tacà a zirâ come che Allah al voleve che al tacàs. Po dopo al implorà: ‘O mio Signôr, jentrâmi in cîl, po dopo Allah al disè: ‘Ei, no tu âs lassât la tô promesse di no domandâ alc di diferent di ce che o ai dât, o Fi di Adam, cetant che tu âs tradit’. Duncje il servidôr al implorà: ‘O mio Signôr, no lassâmi deventâ il To servidôr plui miserabil,’ il servidôr al continuà a implorâ cence fin fin che Allah al ridè. E se Allah al à ridût di un servidôr, Allah al à di dîlu ‘Entrâ in cîl’. Se il servidôr al è jentrât dentri, Allah i dîs: ‘Par plasê fâ un sogn’. Duncje il servidôr al domandà al so Signôr e al fasè sogns, fin che Allah lu ricuardà disint in mût che fin che il sogn dal servidôr nol jere rivât al so massim, Allah al i disè: ‘Chest al è dut par me, e al zontave ancje cussì’. [Ata ben Yazid] al à dit; ' [Abu Said Alkhudzri] insiemi cun Abu Hurairah nol à tornât nissun dai hadith, cussì che se Abu Hurairah al veve contât che Allah al veve dit 'e par te un esempli', Abu Said Al Khudzri al veve dit 'e dîs robis cussì cun lui' O Abu Hurairah? ’ Abu Huraira al disè; “No mi ricuardìn alc di diferent di ce che al diseve ‘par te e simii’. Abu Said Al Khudzri al à dit di gnûf: “O testemoni che o lu ai memorizât dal Rasulullah, ven a stâi l’editoriâl ‘E par te dîs come lui’. Abu Uraira al disè; “Cheste e je la ultime volte che i umans a jentrin in paradîs”.
Hadith
Imam Bukhari : 6886
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ إِذَا كَانَتْ صَحْوًا قُلْنَا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَئِذٍ إِلَّا كَمَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا ثُمَّ قَالَ يُنَادِي مُنَادٍ لِيَذْهَبْ كُلُّ قَوْمٍ إِلَى مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ فَيَذْهَبُ أَصْحَابُ الصَّلِيبِ مَعَ صَلِيبِهِمْ وَأَصْحَابُ الْأَوْثَانِ مَعَ أَوْثَانِهِمْ وَأَصْحَابُ كُلِّ آلِهَةٍ مَعَ آلِهَتِهِمْ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ وَغُبَّرَاتٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ ثُمَّ يُؤْتَى بِجَهَنَّمَ تُعْرَضُ كَأَنَّهَا سَرَابٌ فَيُقَالُ لِلْيَهُودِ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ قَالُوا نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ ثُمَّ يُقَالُ لِلنَّصَارَى مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ فَيَقُولُونَ كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ فَيَقُولُونَ نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا يَحْبِسُكُمْ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ فَيَقُولُونَ فَارَقْنَاهُمْ وَنَحْنُ أَحْوَجُ مِنَّا إِلَيْهِ الْيَوْمَ وَإِنَّا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِيَلْحَقْ كُلُّ قَوْمٍ بِمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَإِنَّمَا نَنْتَظِرُ رَبَّنَا قَالَ فَيَأْتِيهِمْ الْجَبَّارُ فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَلَا يُكَلِّمُهُ إِلَّا الْأَنْبِيَاءُ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ تَعْرِفُونَهُ فَيَقُولُونَ السَّاقُ فَيَكْشِفُ عَنْ سَاقِهِ فَيَسْجُدُ لَهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَيَذْهَبُ كَيْمَا يَسْجُدَ فَيَعُودُ ظَهْرُهُ طَبَقًا وَاحِدًا ثُمَّ يُؤْتَى بِالْجَسْرِ فَيُجْعَلُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجَسْرُ قَالَ مَدْحَضَةٌ مَزِلَّةٌ عَلَيْهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكَةٌ مُفَلْطَحَةٌ لَهَا شَوْكَةٌ عُقَيْفَاءُ تَكُونُ بِنَجْدٍ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ الْمُؤْمِنُ عَلَيْهَا كَالطَّرْفِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَنَاجٍ مَخْدُوشٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى يَمُرَّ آخِرُهُمْ يُسْحَبُ سَحْبًا فَمَا أَنْتُمْ بِأَشَدَّ لِي مُنَاشَدَةً فِي الْحَقِّ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ الْمُؤْمِنِ يَوْمَئِذٍ لِلْجَبَّارِ وَإِذَا رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ نَجَوْا فِي إِخْوَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَعْمَلُونَ مَعَنَا فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ وَيُحَرِّمُ اللَّهُ صُوَرَهُمْ عَلَى النَّارِ فَيَأْتُونَهُمْ وَبَعْضُهُمْ قَدْ غَابَ فِي النَّارِ إِلَى قَدَمِهِ وَإِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَإِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي فَاقْرَءُوا{ إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا }فَيَشْفَعُ النَّبِيُّونَ وَالْمَلَائِكَةُ وَالْمُؤْمِنُونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَقِيَتْ شَفَاعَتِي فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ أَقْوَامًا قَدْ امْتُحِشُوا فَيُلْقَوْنَ فِي نَهَرٍ بِأَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِي حَافَتَيْهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ قَدْ رَأَيْتُمُوهَا إِلَى جَانِبِ الصَّخْرَةِ وَإِلَى جَانِبِ الشَّجَرَةِ فَمَا كَانَ إِلَى الشَّمْسِ مِنْهَا كَانَ أَخْضَرَ وَمَا كَانَ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ كَانَ أَبْيَضَ فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ اللُّؤْلُؤُ فَيُجْعَلُ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِيمُ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الرَّحْمَنِ أَدْخَلَهُمْ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلَهُ مَعَهُوَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُحْبَسُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُهِمُّوا بِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَيُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْءٍ لِتَشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا قَالَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ قَالَ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ أَكْلَهُ مِنْ الشَّجَرَةِ وَقَدْ نُهِيَ عَنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ سُؤَالَهُ رَبَّهُ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ قَالَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ ثَلَاثَ كَلِمَاتٍ كَذَبَهُنَّ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا آتَاهُ اللَّهُ التَّوْرَاةَ وَكَلَّمَهُ وَقَرَّبَهُ نَجِيًّا قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ قَتْلَهُ النَّفْسَ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَرُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ قَالَ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي فَيَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ أَيْضًا يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّانِيَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَهْ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ حَتَّى مَا يَبْقَى فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ قَالَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا }قَالَ وَهَذَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي وُعِدَهُ نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Yahya bin Bukair] al à dit [Allaits bin Sa’d] di [Khalid bin Yazid] di [Said bin Abu Hilal] di [Zaid] di [Atha bin Yasar] di [Abu Said Al Khudzri] al à dit; ‘O vin domandât: ‘O Messazîr di Allah, o viodarìn il nestri Signôr il dì de Resurezion?’. Il Profete al domandà in cambi: ‘Ti cjatis dificil viodi il soreli e la lune cuant che a son luminosis?’. o vin dit ‘No’. Il Profete al continuà: ‘Cussì no vevis dificoltât a viodi il to Signôr in chel timp, infûr de dificoltât che o vevis di viodi ducj i doi’. Dopo al disè: ‘Dopo al fo un che al clamave: ‘Che ogni popul al vadi a chel che al adore!’. Cussì i fedêi de crôs a levin cu lis lôr crosis, e i fedêi des imagjins a levin aes lôr statuis, e ogni fedêl di Diu al jere cui lôr dius fin che a jerin restâts dome chei che a adoravin Diu, sedi bons o impiis e la int dal libri precedent. Po dopo Jahannam al fo puartât e instalât, al jere come un miraç, po dopo ai ebreus si domandà: ‘Cje che o adoravin?’. A àn rispuindût: ‘O adoravin Uzair, fi di Allah’. Alore e je vignude une vôs: ‘Tu stâs minsonant! Allah nol à ni femine ni fîs. Alore ce volês?' A àn rispuindût: ‘O varès volût se Tu nus dâs alc di bevi!’ Po dopo e je stade une vôs: “Bevi, voialtris!” Dopo a son colâts tal infier. Dopo al popul Nashara al fo domandât: ‘Cje che o adoravis?’ A àn rispuindût: ‘O adoravin Isa al Messie, il fi di Diu’. A àn rispuindût: ‘O stâs ducj minsonant! Allah nol à par nuie femine o nancje fîs, e ce volês tu?' A àn rispuindût: ‘O volìn che Tu nus dâs alc di bevi!’. Po dopo al rispuindè: “Bevi, voialtris!” E subit a son colâts tal infier fin che a son restâts dome umans che a adoravin Allah, se a jerin bogns o disobedients. A lôr si domandà: ‘Cje che al à fat che tu sês stât detenût ancje se i altris umans a jerin za lâts vie?’ A àn rispuindût: ‘O vin separât di lôr e o sin la int che e à di plui bisugne di Lui, o vin sintût un clamânt che al clamave a se stes: ‘Che ogni popul al cjati chel che al adore! Dome nô o spetìn il nestri Diu’. Al continuà: ‘Dopo Allah - Al Jabbar - al vignì daûr di lôr intune forme che a no vevin mai viodût pe prime volte, daspò Allah al disè: ‘O soi il to Signôr’. A àn rispuindût: ‘Tu sês il nestri Rabb, e nissun al à osade domandâlu di fevelâ fûr che i profetis sallallaahu alaihi wasallam, alore i profetis a àn dit; ‘Nol è un segn jenfri di te e Allah che tu Lu ricognossis? ’ A àn rispuindût: ‘Sì, ven a stâi il vituel,’ cussì Allah al à palesât il So vituel in mût che ogni crodint al si prostrave a Lui. Po dopo a son restâts chei che a si prostravin a Allah par vie de riya e de sum’ah cussì che a lerin a prostrasi e la lôr schene e deventà di gnûf une part, po dopo i puints di pît di Jahannam a son stâts puartâts e instalâts jenfri i doi ôrs di Jahannam, o vin domandât, ‘O Messazîr di Allah, cuâl che al è il misteri dal Jahannam? ’ Il Profete al rispuindè: ‘Il puint al pues deraiâ, colâ, al à cjamps di fier, al à spinis largjis e spicis, lis spinis a saran fatis di len spinôs clamât Sa’dan - len spinôs spiçât. I crodints che a passin cussì di corse, cualchidun al è come il sflandôr di un voli, cualchidun al è come il lamp, cualchidun al è come il aiar, e cualchidun al è come un cjaval sielzût. A son chei che a son come cjavâi a cjaval, a son chei che a sorevivin e a son pardabon salvâts, ma a son ancje chei che a sorevivin dopo jessi stâts sbregâts vie dai cjamps di fier, o butâts di chel tal infier dal infier, fin che la ultime volte che i umans a passin di jessi sburtâts indenant, e no tu puedis jessi cussì insistent intal maledîmi che tu puedis jessi in timp Al Jabar. Se a viodin che a son sigûrs tra i lôr amiis, a dit; ‘O nestri Signôr, invezit i nestris amîs a prein cun nô e a digiunin cun nô, e a fasin lis buinis azions cun nô! ' Allah Ta'ala al à dit: 'Vai, cui di voi che al cjate tal so cûr il pês di un dinar di fede, alore tirâlu fûr', e Allah al à proibît la lôr forme tal infier. Cussì a rivarin dai lôr amìs intant che cualchidun di lôr al jere stât somerzût tal infier, cualchidun fin ae plante dai pîts, metât dai polmons, cussì a tiravin fûr cui che a volevin, daspò a tornarin e Allah al disè; ‘Vai une altre volte, e cui che tu cjatis tal so cûr al pês un atom di fede, daspò tirâlu fûr’. Duncje a àn tirât fûr ducj chei che a cognossevin’. Rasulullah al à dit: ‘Se no mi crodis, alore lei: ‘-Allah nol torte il pês di une semence di mostarde, se e je bontât, alore Allah al moltipliche la ricompense-’ -Qs. Un nisaa’: 40-, daspò i profetis, i anjei e i crodints, ducj a intercederin. Alore Allah Al Jabbar al à dit: La mê intercession e je ancjemò li. Po dopo Allah al cjapà une man dal infier e al alçà cualchidun des personis che a jerin stadis brusadis, daspò a forin butâts intun flum ae puarte dal cîl che al è clamât il 'Flum de vite' cussì che a cressin su lis sôs dôs rivis come che al cres il grant intes piscinis dai flums che dispès si viôt inclinâts dongje dai arbui e ce che si viôt dispès al è inclinât dongje dai arbui. vert, e dut ce che al è inclinât viers la ombre al è blanc, daspò a comparivin come se a fossin perlis e daûr dal lôr cuel a son anei. A son jentrâts in cîl fin che i abitants dal cîl a àn dit; “A son ‘utaqa’ Ar Rahman - personis che a son stadis liberadis di Arrahman -, Allah ju à cjapâts dentri no par vie des azions che a àn fat, e no par vie de bontât che a àn ufrît cussì che a àn ricevût la rispueste ‘Par te che tu viodis e simii’. [Hajaj bin Minhal] al à dit; al à dit [Hammam bin Yahya] al à dit [Qatadah] di [Anas] Radliyallahu Anhu, che il Profete al à dit: ‘Intal dì de Resurezion i crodints a saran detenûts fin che chest al no ju fâs triscj. A àn dit: ‘Oh, se o domandìn al nestri Signôr la intercession par che al puedi fânus sintî a gust di dulà che o sin’. A rivarin a Adam e a disèrin; ‘Tu, Adam, tu sês l’antenât di dute la umanitât, Allah al à creât te cun lis sôs mans, al à fat dal cîl la tô abitazion e al à fat inclinâ i anjêi denant di te, Allah al à ancje insegnât i nons di dutis lis robis par che tu puedis intercedi par nô cul to Signôr par che tu puedis dâ confort al nestri puest. Ma Adam al rispuindè dome: “Cja no ai dirit di intercedi par te.” Rasulullah al continuà: ‘Dopo Adam al ricuardà l’erôr che al veve fat, ven a stâi mangjâ l’arbul proibît ancje se al jere stât proibît, e al disè: ‘Prove lâ a Nuh, parcè che al è il prin profete, sallallaahu alaihi wasallam, che Allah al veve mandât ae int de tiere’. A son vignûts a Noe, ma ancje Noe al à rispuindût: ‘Scusa, culì no ai dirit di intercedi par te’, e Noah al à menzonât l’erôr che al veve fat, ven a stâi domandâ al so Rabb cence cognossince intant che lui al diseve, ‘Prove lâ a Ibrahim, parcè che al è Khalilurrahman - l’amôr di Arrahman-’. Rasulullah al continuà la sô storie: ‘A son vignûts a Ibrahim, dome ancje Ibrahim al à rispuindût, ‘Scusa, culì no ai dirit di intercedi par te’, Ibrahim al à daspò menzonât i siei erôrs, ven a stâi lis trê busiis che al veve cometût, disint; “Cjacarâ di lâ a Musa, un servidôr che Allah i à dât la Torah, invidâlu a fevelâ e tirâlu il plui dongje pussibil di Lui.” Il Messazîr di Allah al continuà: ‘A son rivâts a Musa, Dome ancje Mosès al rispuindè: ‘Scusa, culì no ai dirit di intercedi par te’, intant che Musa al ricuardà l’erôr che al veve fat, ven a stâi copâ une anime cence une reson justificabil, intant che lui al diseve: ‘Prove a lâ a Jesù, un servidôr di Allah e dal So messazîr, il spirt di Allah e lis sôs peraulis. A lerin a Jesù, ma ‘Ancje Isa al à rispuindût: ‘Scusa, culì no ai dirit di intercedi par te’, intant che lui al diseve ‘Cjacarâ di lâ a Mohammed, un servidôr di cui Allah al à pardonât i siei pecjâts precedents e futûrs’. Po dopo a son vignûts daûr di me - Mohammed - e o ai domandât il permès dal me Signôr in cjase sô e o ai vût il permès di cjatal, cuant che o lu ai viodût, po dopo o soi colât jù prostrat, Allah alore al à lassât me come che al mi lassarà. Allah al disè alore; ‘Alce il cjâf, o Mohammed, dî, tu sês sintût, domande la intercession, tu sês dade la intercession, domande, tu sês dât’. O ai alçât il cjâf e o ai laudât il me Signôr cu la laude che al mi à insegnât, daspò o ai intercedût e al mi à dât i confins. Dopo o jessì e o ju ametè in paradîs’. Qatadah al disè; ‘E o ai ancje sintût che al diseve: ‘O soi vignût fûr, o ju ai tirâts fûr dal infier e o ju ai metûts in cîl. Dopo di chel o tornà une seconde volte e o domandà il permès dal me Signôr in cjase sô e mi fo permetût di cjatal, se o Lu viodevi, alore o colà jù in prostrazion. Allah alore lassâmi jessi come che Allah al vûl lassâmi, alore Allah al disè; ‘Alce il cjâf, o Mohammed, e dî che tu saran sintûts, e intercedi, tu saran intercedût, e domande, tu saran dâts’. O ai cussì alçât il cjâf e o ai ufrît laude e laude al me Diu come che Al mi veve insegnât a fâ. Dopo o ai intercedût, e Lui al mi à dât un limit par che o jessìs e o jentràs dentri di lôr in cîl’. Qatadah al disè; ‘E o lu ai sintût dî: ‘E o ai scomençât a tirâju fûr dal infier, daspò o ai metûtju in cîl’. Qatadah al disè; “E o lu ai sintût dî: ‘Duncje o jeri lât e o ju ai tirâts fûr dal infier, daspò o ju ai metûts in paradîs, fin che no je restade nuie tal infier che chês che a tignivin dal Coran, o che al vûl dî che al à di jessi eterni, daspò al à let chest verset ‘-che il to Signôr al ti alci sù intun puest laudabil-’ -D. Al Isra’: 79-. Il Profete al disè: ‘Cheste e je la stazion laudade prometude al to Profete’.
Hadith
Imam Bukhari : 6887
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنِي عَمِّي حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ وَقَالَ لَهُمْ اصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي عَلَى الْحَوْضِ
Al à dit [Ubaidullah bin Sa'd bin Ibrahim] al à dit [Mio ziu] al à contât [Mio pari] di [Salih] di [Ibn Shihab] al à dit, al à dit [Anas bin Malik] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al à mandât un messazîr ator di lôr arzile- e disè; ‘Sii pazient fin che no cjatis Allah e il So Messazîr, parcè che o sarè tal lât’.
Hadith
Imam Bukhari : 6888
حَدَّثَنِي ثَابِتُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَحْوَلِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَهَجَّدَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ الْحَقُّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ خَاصَمْتُ وَبِكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ وَأَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ قَيَّامُ وَقَالَ مُجَاهِدٌ{ الْقَيُّومُ }الْقَائِمُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَقَرَأَ عُمَرُ الْقَيَّامُ وَكِلَاهُمَا مَدْحٌ
Al à dit che [Thabit bin Mohammed] al à dit che [Sufyan] di [Ibn Juraij] di [Sulaiman Al Ahwal] di [Tawus] di [Ibn Abbas] Radliyallahu Anhuma al à dit; 'Cuant che il Profete sallallaahu alaihi wasallam tahajjud di gnot, al diseve la preiere: 'ALLAAHUMA RABBANA LAKAL HAMDU ANTA QAYYIMUS SAMAAWAATI WAL ARDLI, WALAKAL HAMDU ANTA RABBUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WAANUAM WIIAL SAMAAWAATI WAL ARDLI WAMAN FIIHINNA, ANTAL HAQQ, WAQULUKAL HAQQ, WAWA'DUKAL HAQQ, WALIQAA'UKA HAQQ, WAL JANNATU HAQQ, WANNMANAARU HAQQ, WASSAA'ATULATUALTUAMTUAMKA HAQ, WA'ALAIKA TAWAKKALTU, WAILAIKA KHAASHAMTU WABIKA HAKAMTU FAGHFIRLII MAA QADDAMTU WAMAA AKHKHARTU WA ASRARTU WA A'LANTU, WAMAA ANTA A'LAMU BIHI MINNII di, LAA-ILAATAHA A'LAMU BIHI MINNII of You are All our pra cîi e tiere, a Te e je dute la laude, Tu sês il custodi dal cîl e de tiere e di ducj i lôr abitants, a Te dute la laude, Tu sês la lûs dal cîl e de tiere e di ducj i lôr abitants, Tu sês vêr, La To peraule e je vere, La To promesse e je vere e il incuintri al è, A hell è, l’apocalìs e je vere, o Allah, a Te o mi rindi, a Te o crôt, a Te o met la mê fidance, par vie di Te o soi nemîs, a Te o judichi, duncje perdonami ce che o ai fat e ce che no ai fat, ce che o ai fat in segret e ce che o ai fat in maniere vierte, e ce che Tu cognossis miôr di me, no je une divinitât degne che Tu-'. Abu Abdullah al à dit, [Qais bin Sa’d] e [Abu Zubair] a àn dit di [Tawus] cul redatôr ‘Qayyaam’ no qayyum, invezit Mujahid al à dit; “Alqayyum - cul definitîf al- che al vûl dî vê cure di dut, invezit Umar al diseve ancje Alqayyaam, e ducj i doi a son laudâts in mût compagn”.
Hadith
Imam Bukhari : 6889
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي الْأَعْمَشُ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيُكَلِّمُهُ رَبُّهُ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ وَلَا حِجَابٌ يَحْجُبُهُ
Al à dit [Yusuf bin Musa] al à dit [Abu Usamah] al à dit a mi [Al Amasy] di [Khaitsumah] di [‘Adi bin Hatim] al à dit; “Il Messazîr di Allah al à dit: ‘Nol è un di voi se nol è fevelât dal so Rabb, jenfri di lui e Allah nol è nissun interpret, ni il hijab par ostacolâlu’.
Hadith
Imam Bukhari : 6890
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَنَّتَانِ مِنْ فِضَّةٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَجَنَّتَانِ مِنْ ذَهَبٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَمَا بَيْنَ الْقَوْمِ وَبَيْنَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَى رَبِّهِمْ إِلَّا رِدَاءُ الْكِبْرِ عَلَى وَجْهِهِ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ
Al à dit [Ali bin Abdullah] al à contât [Abdul Aziz bin Abdshamad] di [Abu Imran] di [Abu Bakr bin Abdullah bin Qais] di [so pari] dal Profete, al à dit: ‘A son doi cîi fats di contignût e là i lôr vâs, aur, sedi i vâs sedi il lôr contignût, e nuie al impedìs a un popul di viodi il so Rabb altri che il vêl dal orgoi. su la sô muse in cîl Adn'.
Hadith
Imam Bukhari : 6891
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَعْيَنَ وَجَامِعُ بْنُ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَطَعَ مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينٍ كَاذِبَةٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ }الْآيَةَ
Al à dit [Al Humaidi] al à dit [Sufyan] al à dit [Abdul Malik ben A’yan] e [Jami’ ben Abu Rasyid] di [Abu Wail] di [Abdullah] Radliyallahu Anhu al à dit; “Il Profete al à dit: ‘Cui che al à la ambizion di otignî la proprietât di un musulman cuntun fals jurament, al cjatarà Allah intant che Allah al è inrabiât cun lui’. Abdullah al disè; 'Dopo il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al leè la sô justificazion dal Libri di Allah: '-Invezit, chei che a comprin lis promesis di Allah e i lôr juraments par un piçul presit, chês a son lis personis che no àn part tal aldilà, e Allah no ju invite a fevelâ-' -QS. Ali Imran: 77 agns.
Hadith
Imam Bukhari : 6892
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى سِلْعَةٍ لَقَدْ أَعْطَى بِهَا أَكْثَرَ مِمَّا أَعْطَى وَهُوَ كَاذِبٌ وَرَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَرَجُلٌ مَنَعَ فَضْلَ مَاءٍ فَيَقُولُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْيَوْمَ أَمْنَعُكَ فَضْلِي كَمَا مَنَعْتَ فَضْلَ مَا لَمْ تَعْمَلْ يَدَاكَ
A nus è stât contât che [Abdullah bin Mohammad] al à dit che [Sufyan] di [Amru] di [Abu Salih] al cjape dentri di [Abu Hurairah] dal Profete al à dit: ‘A son trê personis che Allah no ju invite a fevelâ cun lôr il dì de Resurezion e cualchidun al no cjale lôr. marcjadantie par che i puedi dâ plui di solit, e al minson intal so jurament. Une persone che e fâs un fals jurament dopo 'Asr cu la ambizion di otignî la proprietât di un musulman. E cualchidun che al tratin indaûr l’aghe in plui - par che la jerbe e no cressi -, cussì che Allah il Dì de Resurezion al dîs ‘O tratin cumò la mê gracie come che une volte tu tignivis indaûr l’aghe in plui che lis vôs dôs mans no lavoravin par chel’.
Hadith
Imam Bukhari : 6893
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الزَّمَانُ قَدْ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلَاثٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحَجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ أَيُّ شَهْرٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ يُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ ذَا الْحَجَّةِ قُلْنَا بَلَى قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ الْبَلْدَةَ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَأَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا وَسَتَلْقَوْنَ رَبَّكُمْ فَيَسْأَلُكُمْ عَنْ أَعْمَالِكُمْ أَلَا فَلَا تَرْجِعُوا بَعْدِي ضُلَّالًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ أَلَا لِيُبْلِغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَلَعَلَّ بَعْضَ مَنْ يَبْلُغُهُ أَنْ يَكُونَ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضِ مَنْ سَمِعَهُ فَكَانَ مُحَمَّدٌ إِذَا ذَكَرَهُ قَالَ صَدَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ
Al è stât contât a nô [Mohammed bin Al Mutsanna] al è stât contât a nô [Abdul Wahhab] al è stât contât a nô [Ayyub] di [Mohammed] di [Ibn Abu Bakrah] di [Abu Bakrah] dal Profete al à dit: ‘I timps come che a àn creât inte lôr forme. A son dodis mês intun an, cuatri di chescj a son haram, trê di chescj a son consecutîfs, Dzul Qa’dah, Dzulhijjah e Muharram, e Rajab Mudlar che al è jenfri i ultins mês di Jumadil e Sya’ban. Cumò, cuâl mês al è chest?' O vin rispuindût: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr! ’ Il Profete al restà mut cussì o presumìn che no lu varès clamât cul so non. Il Profete al continuà a dî: ‘No je vuê la dì dal massacri?’. lôr a àn rispuindût, ‘Al è just’. Il Profete al continuà: ‘Invezit, il to sanc, la tô ricjece - al disè Mohammed, e par ce che mi ricuardìn al disè e il to onôr - al è haram come che al è l’onôr dal to dì di vuê, inte tô tiere di vuê, tal to mês di vuê, e tu cjatarâs il to Rabb e Lui al ti domandarà des tuis azions. Ricordâsi, no tornâ dopo la mê muart come personis che a son straviadis, cualchidun di voi al à taiât il cuel di altris, ricordâsi, lassâ che chei che a son presints a lu trasmetin a chei che a no son presints, parcè che al podarès jessi che la persone che lu trasmet e capis une vore di plui de persone che lu sint’. E se Mohammed al menzonave chest hadith, il Profete al veve reson, alore al diseve: ‘No lu ai trasmetût jo? No ti lu vevi dit?’
Hadith
Imam Bukhari : 6894
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ قَالَكَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُمْتُ مَعَهُ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبِيَّ وَنَفْسُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ حَسِبْتُهُ قَالَ كَأَنَّهَا شَنَّةٌ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَتَبْكِي فَقَالَ إِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Al à dit [Musa bin Ismail] al à dit [Abdul Wahid] al à dit [‘Ashim] di [Abu Usman] di [Usamah] al à dit; ‘Il fi de fie dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al jere malât, cussì la fie dal Profete e mandà un messazîr che al veve il messaç par lui di vignî daûr di jê. Dome il profete al jere assent e al à consegnât il messaç: 'Innaa Lillaahi Maa AKHDZA WALAHU MAA A'THAA WAKULLUN ILAA AJALIN MUSAMMAA FAL TASHBIR WAL TAHTASHIB' -A Allah al aparten dut ce che al ven cjapât e dât, e dut al à un ciert limit di timp, e dut al à di jessi pazient-in'. Alore la fie dal Profete e mandà il so messazîr pe seconde volte e e jurà par che al vignìs. Duncje il Rasulullah al è lât vie e jo o jeri cun lui, cussì come Mu’adz bin Jabal, Ubbay bin Ka’b e Ubadah bin Shamit. Cuant che o jerin jentrâts, il Rasulullah al jere daûr a puartâ il so nevôt intant che al respirave in mût pesant tal pet - come che mi ricuardìn che Usamah al diseve come un geriba antîc - alore il Rasulullah al planzè cussì che al diseve Sa’d bin Ubadah; ‘Parcè che tu cjantis? ' Il Profete al rispuindè: 'Dome Allah al ame i Siei servidôrs che a son pietôs'.
Hadith
Imam Bukhari : 6895
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اخْتَصَمَتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ إِلَى رَبّهِمَا فَقَالَتْ الْجَنَّةُ يَا رَبِّ مَا لَهَا لَا يَدْخُلُهَا إِلَّا ضُعَفَاءُ النَّاسِ وَسَقَطُهُمْ وَقَالَتْ النَّارُ يَعْنِي أُوثِرْتُ بِالْمُتَكَبِّرِينَ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِلْجَنَّةِ أَنْتِ رَحْمَتِي وَقَالَ لِلنَّارِ أَنْتِ عَذَابِي أُصِيبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا قَالَ فَأَمَّا الْجَنَّةُ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِنْ خَلْقِهِ أَحَدًا وَإِنَّهُ يُنْشِئُ لِلنَّارِ مَنْ يَشَاءُ فَيُلْقَوْنَ فِيهَا فَ{ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ }ثَلَاثًا حَتَّى يَضَعَ فِيهَا قَدَمَهُ فَتَمْتَلِئُ وَيُرَدُّ بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ وَتَقُولُ قَطْ قَطْ قَطْ
Al à dit [Ubaidullah bin Sa’d bin Ibrahim] al à dit [Yaqub] al à dit [Mio pari] di [Salih bin Kisan] di [Al Araj] di [Abu Hurairah] dal Profete, al à dit: ‘Il cîl e l’infier a son in contrast cul Signôr; ‘O Signôr, parcè no son acetât fûr che i debii e la int comun? ’ Intant che l’infier al dîs; ‘Parcè o soi sielzût pes personis arogantis? ' Allah Ta'ala al rispuindè al cîl: 'Tu sês la mê misericordie', e Allah al disè al infier, 'Tu sês il mê cjastì, che o infligji a cui che o vuei, e ognidun di voi al à di compilu'. Il Profete al à dit: ‘Par ce che al rivuarde il cîl, Allah nol fâs mâl a nissune des sôs creaturis, e Allah al jemplarà l’infier cun cui che al vûl, daspò a saran butâts dentri’ - al à dit l’infier; 'E je ancjemò adizionâl- ' -QS. Verset Qaaf: 30- -al lu ripetè trê voltis-, daspò Allah al metè la plante dai siei pîts in mût che l’infier al deventàs plen, cualchidun di lôr si pressà insiemi cun altris, l’infier al disè; ‘basta, basta, basta’.
Hadith
Imam Bukhari : 6896
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيُصِيبَنَّ أَقْوَامًا سَفْعٌ مِنْ النَّارِ بِذُنُوبٍ أَصَابُوهَا عُقُوبَةً ثُمَّ يُدْخِلُهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ يُقَالُ لَهُمْ الْجَهَنَّمِيُّونَوَقَالَ هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Hafsh bin Umar] al à dit [Hsyam] di [Qatadah] di [Anas] Radliyallahu Anhu, dal Profete, al à dit: 'A saran cualchi persone che e cjaparà il neri dal infier, par vie dai pecjâts che a àn cometût come cjastì di lôr, al darà il mera par lôr. a son chei che a son clamâts jahannamiyun - i ex abitants dal infier jahannam-'. Intant che [Hamam] al diseve; al à contât [Qatadah] al à contât [Anas] dal Profete sallâu allaihi wasallam’.
Hadith
Imam Bukhari : 6897
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَجَاءَ حَبْرٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يَضَعُ السَّمَاءَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْأَرْضَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالشَّجَرَ وَالْأَنْهَارَ عَلَى إِصْبَعٍ وَسَائِرَ الْخَلْقِ عَلَى إِصْبَعٍ ثُمَّ يَقُولُ بِيَدِهِ أَنَا الْمَلِكُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ{ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ }
Al à dit [Mosè] al à dit [Abu Awanah] di [Al Amasy] di [Ibrahim] di [Alqamah] di [Abdullah] al à dit; “Un munic ebreu al cjatà Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e al disè: ‘O Muhammed, invezit Allah al à metût il cîl suntun dêt, dute la tiere suntun dêt, dutis lis monts suntun dêt, i arbui e i flums suntun dêt, e dutis lis creaturis suntun dêt, alore Allah al disè, mostrant il so dêt.’ Duncje il Rasulullah al ridè e al leè une citazion dal verset: '-E no àn onôrât Allah cul rispiet just-' -QS. Azumar: 67-.
Hadith
Imam Bukhari : 6898
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ لَيْلَةً وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهَا لِأَنْظُرَ كَيْفَ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ فَتَحَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَهْلِهِ سَاعَةً ثُمَّ رَقَدَ فَلَمَّا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ أَوْ بَعْضُهُ قَعَدَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَقَرَأَ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لِأُولِي الْأَلْبَابِ }ثُمَّ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَاسْتَنَّ ثُمَّ صَلَّى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ الصُّبْحَ
Al à dit [Said bin Abu Maryam] al à dit [Mohammed bin Ja’far] al à dit che [Syarik bin Abdullah bin Abu Namir] di [Kuraib] di [Ibn Abbas] al à dit: ‘Une gnot o ai passât la gnot inte cjase de Maimunah cul Profete al fasè chest cun la intenzion di podê viodi la preiere dal Rasulullah di gnot. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al cjacarà cun sô femine par un moment, daspò al le a durmî, cuant che al rivà l’ultin tierç de gnot, o une part di jê, al si sielzè e al cjalà il cîl daspò al leè il verset: '-Invezit inte creazion dal cîl e de tiere fin al verset di -S segns a son.' Ali’Imran: 190 agns. Dopo si alçà e al fasè la abluzion, al netà i dincj e daspò al preà un-dis rak’ah. Po dopo, dopo che Bilal al veve pronunciât la clamade ae preiere -albe-, al preà dôs rak’ah, daspò al jessì a vuidâ la int intes preieris de matine.
Hadith
Imam Bukhari : 6899
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا قَضَى اللَّهُ الْخَلْقَ كَتَبَ عِنْدَهُ فَوْقَ عَرْشِهِ إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي
Al è stât contât a nô.
Hadith
Imam Bukhari : 6900
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ أَنَّ خَلْقَ أَحَدِكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَهُ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَهُ ثُمَّ يُبْعَثُ إِلَيْهِ الْمَلَكُ فَيُؤْذَنُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ فَيَكْتُبُ رِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَعَمَلَهُ وَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ ثُمَّ يَنْفُخُ فِيهِ الرُّوحَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى لَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُ النَّارَ وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا
Al à dit [Adam] al à dit [Syubah] al à dit [Al Amasy] O ai sintût [Zaid bin Wahb] O ai sintût [Abdullah bin Mas'ud] Radliyallahu Anhu, al à dit Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, che al jere une persone oneste trasmetude di lui, e la gnove crede di lui e jere la veretât di lui cjapât sù tal stomi di sô mari par cuarante dîs, o cuarante gnots, daspò al deventà un coagul di sanc. tai cuarante dîs dopo, daspò al deventà un grum di cjar tai cuarante dîs dopo, daspò Allah al mandà un anjel a lui e al ordenà di stabilî cuatri frasis -cuatri robis-; su la sô fortune, la sô muart, lis sôs azions, se al è infelic o feliç. Alore Allah al à respirât la sô anime dentri di lui, di fat al jere un di voi che al à puartât indenant lis azions dai abitants dal cîl fin che no jere distance tra di lui e il cîl altri che une ore, ma alore il destin lu à precedût, alore al à puartât indenant lis azions dai abitants dal infier e infin al è jentrât tal infier. E di fat al è un di voi che al fâs lis azions dai abitants dal infier, fin che no je distance jenfri di lui e l’infier che un cubit, ma daspò il destin al lu precede, daspò al puarte indenant ancje lis azions dai abitants dal cîl e al jentre dentri’.
