Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6881
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَوْلِهِ{ وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا }قَالَ مُسْتَقَرُّهَا تَحْتَ الْعَرْشِ
Hevur sagt okkum ['Ayyasy bin Al Walid] hevur sagt okkum [Waki'] frá [Al Amasy] frá [Ibrahim At Taimi] frá [Fáðir sínum] frá [Abu Dzar] segði; 'Eg spurdi profetin Shallallahu Alaihi Wasallam um verssitatið: '-og sólin gongur í síni gjøgnumgongd-' -Sp. Yasin: 38-, hann viðmerkti: 'Hansara steðgur er undir 'Arsy'.
Hadith
Imam Bukhari : 6882
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ وَهُشَيْمٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنْ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَصَلَاةٍ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَافْعَلُوا
Hevur sagt okkum [Amru bin Aun] hevur sagt okkum [Khalid] og [Husyaim] frá [Ismail] frá [Qais] frá [Jarir] sagt; »Vit sótu einaferð við síðuna av profetinum. Knappliga sá hann mánan, sum var full nátt, tá segði hann: »Sanniliga skalt tú síggja Harra tín, sum tú sært hendan mánan, tú hevur ongar trupulleikar við at síggja hann, so um tú ert førur fyri ikki at verða ovfarin av at biðja áðrenn sólaruppgang og sólsetur, so ger tað'.
Hadith
Imam Bukhari : 6883
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ عِيَانًا
Hevur sagt okkum [Yúsúf bin Músa] hevur sagt okkum ['Ashim bin Yusuf Al Yarbu'i] hevur sagt okkum [Abu Shihab] frá [Ismail bin Abu Khalid] frá [Qais bin Abu Hazim] frá [Jarir bin Abdullah] segði; 'Profeturin segði: 'Tú sært tín Rabb við berum eyga'.
Hadith
Imam Bukhari : 6884
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ حَدَّثَنَا بَيَانُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ
Tað hevur verið sagt okkum ['Abdah bin Abdullah] hevur sagt okkum [Husain Al Ju'fi] frá [Zaidah] hevur sagt okkum [Bayan bin Bisyr] frá [Qais bin Abu Hazim] hevur sagt okkum [Jarir], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam møtti okkum á náttini av tínum vilja degi. Dómur sum tú sært hendan mánaðin uttan nakran trupulleika við at síggja hann'.
Hadith
Imam Bukhari : 6885
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ
Hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Abdullah] hevur sagt okkum [Ibrahim bin Sa'd] frá [Ibn Shihab] frá [Atha bin Yazid allaitsi] frá [Abu Hurairah] fylgjararnir spurdu: 'Ó Allahs sendiboð, vilja vit síggja Harra okkara á uppreisnardegnum? ' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Hevur tú trupult við at síggja mánan á fullmánanátt?' 'Nei', svaraðu vinirnir. Rasulullah spurdi aftur: »Hevur tú trupult við at síggja sólina, tá ið einki skýggj er?« Felagarnir svaraðu: 'Nei, o sendiboð Allahs'. Profeturin segði: 'Sanniliga sært tú Hann eins væl og Allah fer at savna fólk á uppreisnardegnum og siga: 'Hvør tann, sum tilbiður okkurt, skal hann fylgja tí, sum hann tilbiður'. So tann, sum tilbiður sólina, hann fylgir sólini, tann, sum tilbiður mánan, hann fylgir mánanum, tann, sum tilbiður taghut, hann fylgir taghut, og tað, sum er eftir av hesum fólkinum, eru fólkini, sum hjálpa teimum ella eru hyklarar -Ibrahim ivast í vissuni í hansara ritstjórnarskrivi-. Tá møtti Allah teimum og segði; „Eg eri Gud tín“. Síðan svaraðu teir: »Hetta er okkara bústaður, so at Harri okkara kom til okkara, um Harri okkara hitti okkum, skuldu vit kenna hann«. Allah møtti teimum síðani í einum formi, sum teir kendu, Allah segði síðani: 'Eg eri Harri tykkara'. Tá søgdu teir: »Tú ert sanniliga Gud okkara«. Teir fylgdu Honum eisini. Ein gongubrúgv - ein brúgv - varð síðani sett upp millum teir báðar helvitiskantarnar og eg og mítt fólk vóru tey fyrstu at fara yvir um hana. Eingin tordi tá at tala burtursæð frá ápostlunum, meðan einasta rópið hjá ápostlunum tá var 'Allaahumma sallim sallim - O Allah, bjarga okkum. O Allah, bjarga okkum-'. Meðan eru í Helviti jarnkrókar sum tornarnir á einum tornatræi, sum eitur Sa'dan. Kennir tú ikki longu Sa'dan torntræið?“ Felagarnir svaraðu: 'Ja, o sendiboð Allahs'. Profeturin helt fram: 'Ja, hetta træið er sum Sa'dan-torntræið, men eingin veit støddina á tí uttan Allah einsamallur. Træið rænir hvønn sum helst eftir støðinum á teirra gerðum, summi teirra eru skadd av restini av teirra gerðum ella bundin av teirra gerðum, teirra millum eru tey, sum glatast, sum eru ævigt ávirkað av teirra gerðum ella bundin av teirra gerðum, teirra millum eru tey, sum verða svikin. Ella við ritstjórnargrein sum-. Síðani kemur Allah fram, soleiðis at tá Allah er liðugur at avgera ørindini hjá tænarum sínum og vil reka helvitis íbúgvarnar vegna miskunn sína, gevur hann einglunum boð um at reka úr helvitis íbúgvunum hvønn sum helst, sum ikki setur samstarvsfelagar við Allah í nøkrum, nevniliga millum tey, sum eingin worthy á er trúgva, at hann enn vil hava mer har, soleiðis at einglarnir kenna teir í helviti frá sporum av bønu, tí helviti rænir á Ádams børn burtursæð frá sporum av bønu. Allah forbjóðar at helviti rænir á teimum, sum hava boygt seg niður, soleiðis at teir koma úr helviti við brendum kroppum, teir verða síðani vatnaðir við lívsins vatni soleiðis, at tað veksur undir teimum sum korn veksur í streyminum av ánni, so klárar Allah at skera tænarar sínar og har er eftir til hansara andlit fyri hann hells ein av helviti, sum er tann seinasti at koma inn í himmalin, uttan so at hann biður: ’O Harri, vend andlitinum burtur frá helviti, tí lukturin einsamallur er nóg mikið til at órógva meg og eldurin av eldinum hevur brent meg’. Viðkomandi bað síðani Allah biðja sum honum lystir, so segði Allah: 'Um eg uppfylli tína áheitan, so tú ikki biður um annað ynski! Hann svaraði: »Nei, fyri dýrd tína vil eg ikki biðja um annað«. Og Harri hansara tók lyfti og lyfti hansara, sum Honum lysti og vendi síðani andlitinum burtur frá helviti. Men so møtti hann himlinum og sá himmalsins vakurleika, hann tagdi eina løtu og bað: 'O Allah, ger meg við himmaldyrnar'. Allah spurdi: 'Gavst tú ikki lyfti títt og lyfti títt um ikki at biðja Meg í allar ævir annað enn tað, sum Eg havi givið? O tú, Ádams sonur, hvussu eydnusamt tað er tær at svíkja.“ Men tænarin helt fram at biðja: 'O Harri mín,' og hann helt fram at biðja Allah, til Allah bað: 'Um eg gevi tær tað, tú biður um nú, so bið tú ikki um eina aðra áheitan aftur'. Hann svaraði: »Nei, fyri dýrd tína skal eg ikki biðja teg aftur við aðrari áheitan«. Síðani gav viðkomandi upp síni lyfti og lyfti, soleiðis at Allah legði upp til hann til himmalportrini. En er þionostinn hafdi stadid vid himinsdyrnar, þa opnadist himinn fyrir honum svo at hann sa lifsins gledi ok gledi i þvi svo at hann tagdi sem Allah vildi hann tagdi. Síðani bað hann: 'O Harri mín, far meg inn í himmalin, tá segði Allah: 'Hey, hevur tú ikki givið upp lyfti títt um ikki at biðja um annað enn tað, sum eg havi givið, o Ádamssonur, hvussu skjótt tú svikið'. So bað tænarin: ’O Harri mín, lat meg ikki gerast Tín mest eymliga tænari,’ helt tænarin fram at biðja endaleyst, til Allah flenndi. Og um Allah hevur flent at einum tænara, so skal Allah siga við hann 'Kom inn í himmalin'. Um tænarin er komin inn í tað, sigur Allah við hann: 'Vinarliga ger ein dreym'. So spurdi tænarin Harra sín og gjørdi dreymar, til Allah minti hann á við at siga á tann hátt, at til dreymurin hjá tænaranum var komin upp á sín hægsta, segði Allah við hann: 'Tað er alt fyri meg, og legði soleiðis afturat eisini'. [Áta bin Jazid] segði; ' [Abu Said alkhudzri] saman við Abu Hurairah vendi ikki nøkrum av hadithunum aftur, soleiðis at um Abu Hurairah hevði sagt frá, at Allah segði 'og fyri teg eitt dømi', segði Abu Said Al Khudzri 'og tíggju slík ting við honum' O Abu Hurairah? »Abu Huraira segði; »Eg minnist ikki annað enn tað, sum hann segði var »fyri teg og líknandi«. Abu Said Al Khudzri segði aftur: 'Eg vitni um, at eg lærdi tað uttanat frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, nevniliga ritstjórnarritinum 'Og fyri tykkum tíggju sum tað'. Abu Húraira segði; 'Tað er seinastu ferð, at menniskju koma inn í himmalin'.
Hadith
Imam Bukhari : 6886
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ إِذَا كَانَتْ صَحْوًا قُلْنَا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَئِذٍ إِلَّا كَمَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا ثُمَّ قَالَ يُنَادِي مُنَادٍ لِيَذْهَبْ كُلُّ قَوْمٍ إِلَى مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ فَيَذْهَبُ أَصْحَابُ الصَّلِيبِ مَعَ صَلِيبِهِمْ وَأَصْحَابُ الْأَوْثَانِ مَعَ أَوْثَانِهِمْ وَأَصْحَابُ كُلِّ آلِهَةٍ مَعَ آلِهَتِهِمْ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ وَغُبَّرَاتٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ ثُمَّ يُؤْتَى بِجَهَنَّمَ تُعْرَضُ كَأَنَّهَا سَرَابٌ فَيُقَالُ لِلْيَهُودِ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ قَالُوا نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ ثُمَّ يُقَالُ لِلنَّصَارَى مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ فَيَقُولُونَ كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ فَيَقُولُونَ نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا يَحْبِسُكُمْ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ فَيَقُولُونَ فَارَقْنَاهُمْ وَنَحْنُ أَحْوَجُ مِنَّا إِلَيْهِ الْيَوْمَ وَإِنَّا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِيَلْحَقْ كُلُّ قَوْمٍ بِمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَإِنَّمَا نَنْتَظِرُ رَبَّنَا قَالَ فَيَأْتِيهِمْ الْجَبَّارُ فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَلَا يُكَلِّمُهُ إِلَّا الْأَنْبِيَاءُ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ تَعْرِفُونَهُ فَيَقُولُونَ السَّاقُ فَيَكْشِفُ عَنْ سَاقِهِ فَيَسْجُدُ لَهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَيَذْهَبُ كَيْمَا يَسْجُدَ فَيَعُودُ ظَهْرُهُ طَبَقًا وَاحِدًا ثُمَّ يُؤْتَى بِالْجَسْرِ فَيُجْعَلُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجَسْرُ قَالَ مَدْحَضَةٌ مَزِلَّةٌ عَلَيْهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكَةٌ مُفَلْطَحَةٌ لَهَا شَوْكَةٌ عُقَيْفَاءُ تَكُونُ بِنَجْدٍ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ الْمُؤْمِنُ عَلَيْهَا كَالطَّرْفِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَنَاجٍ مَخْدُوشٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى يَمُرَّ آخِرُهُمْ يُسْحَبُ سَحْبًا فَمَا أَنْتُمْ بِأَشَدَّ لِي مُنَاشَدَةً فِي الْحَقِّ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ الْمُؤْمِنِ يَوْمَئِذٍ لِلْجَبَّارِ وَإِذَا رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ نَجَوْا فِي إِخْوَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَعْمَلُونَ مَعَنَا فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ وَيُحَرِّمُ اللَّهُ صُوَرَهُمْ عَلَى النَّارِ فَيَأْتُونَهُمْ وَبَعْضُهُمْ قَدْ غَابَ فِي النَّارِ إِلَى قَدَمِهِ وَإِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَإِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي فَاقْرَءُوا{ إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا }فَيَشْفَعُ النَّبِيُّونَ وَالْمَلَائِكَةُ وَالْمُؤْمِنُونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَقِيَتْ شَفَاعَتِي فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ أَقْوَامًا قَدْ امْتُحِشُوا فَيُلْقَوْنَ فِي نَهَرٍ بِأَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِي حَافَتَيْهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ قَدْ رَأَيْتُمُوهَا إِلَى جَانِبِ الصَّخْرَةِ وَإِلَى جَانِبِ الشَّجَرَةِ فَمَا كَانَ إِلَى الشَّمْسِ مِنْهَا كَانَ أَخْضَرَ وَمَا كَانَ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ كَانَ أَبْيَضَ فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ اللُّؤْلُؤُ فَيُجْعَلُ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِيمُ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الرَّحْمَنِ أَدْخَلَهُمْ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلَهُ مَعَهُوَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُحْبَسُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُهِمُّوا بِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَيُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْءٍ لِتَشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا قَالَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ قَالَ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ أَكْلَهُ مِنْ الشَّجَرَةِ وَقَدْ نُهِيَ عَنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ سُؤَالَهُ رَبَّهُ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ قَالَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ ثَلَاثَ كَلِمَاتٍ كَذَبَهُنَّ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا آتَاهُ اللَّهُ التَّوْرَاةَ وَكَلَّمَهُ وَقَرَّبَهُ نَجِيًّا قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ قَتْلَهُ النَّفْسَ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَرُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ قَالَ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي فَيَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ أَيْضًا يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّانِيَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَهْ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ حَتَّى مَا يَبْقَى فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ قَالَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا }قَالَ وَهَذَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي وُعِدَهُ نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Bukair] hevur sagt okkum [Allaits bin Sa'd] frá [Khalid bin Yazid] frá [Said bin Abu Hilal] frá [Zaid] frá [Atha bin Yasar] frá [Abu Said Al Khudzri] sagt; 'Vit spurdu: 'Ó Allahs sendiboð, síggja vit Harra okkara á uppreisnardegnum?' Profeturin spurdi aftur: »Hevur tú trupult við at síggja sólina og mánan, tá ið tey eru ljós?« vit søgdu: 'Nei'. Profeturin helt fram: 'Soleiðis hevði tú ongan trupulleika við at síggja Harra tín tá, annað enn tann trupulleikan, tú hevði við at síggja teir báðar'. Síðani segði hann: ’Síðani var ein rópari og rópti: ’Lat hvørt fólk fara til tann, sum tey tilbiðja!’ So fóru krossdýrkarar við sínum krossum, og myndatilbiðjarar fóru til sínar standmyndir, og hvør gudsdýrkari var við gudum sínum, til einans tey, sum tilbóðu Guð, hvørt tey vóru góð ella gudleys og fólkið í fyrru bókini, vóru eftir. Síðani varð Jahannam førdur og settur upp, tað var sum ein miraga, tá vórðu jødarnir spurdir: 'Hvat plagdu tit at tilbiðja?' Teir svaraðu: 'Vit plagdu at tilbiðja Uzair, son Allahs'. Tá hoyrdist ein rødd: ’Tú lýgur! Allah hevur hvørki konu ella børn yvirhøvur.“ Hvat vilt tú so hava?“ Teir svaraðu: »Vit vilja hava tað, um Tú gav okkum okkurt at drekka!« Síðani var ein rødd: 'Drekkið, tit!' Tá duttu teir í helviti. Síðani varð Nashara-fólkið spurt: ’Hvat plagdu tit at tilbiðja?’ Teir svaraðu: 'Vit plagdu at tilbiðja Isa al Messias, Guds son'. Teir vórðu svaraðir: ’Tit lúgva øll! Allah hevur onga konu ella enntá børn yvirhøvur, og hvat vilt tú?“ Teir svaraðu: »Vit vilja hava, at Tú gevur okkum okkurt at drekka!« Tá svaraði hann: »Drekkið, tit!« Og beinanvegin duttu tey í helviti, til tað vóru bara menniskju eftir, sum tilbóðu Allah, um tey vóru góð ella ólýðin. Tey vórðu spurd: ’Hvat var orsøkin til, at tú varð varðhaldsfongslaður, hóast hini menniskjuni longu vóru farin?’ Teir svaraðu: 'Vit skildu okkum frá teimum og vit eru tað fólkið, sum hevur mest brúk fyri Honum, vit hoyrdu ein kallara rópa á seg sjálvan: 'Lat hvørt fólk møta tí, sum tey tilbiðja! Bara vit bíða eftir Gudi okkara'. Hann helt fram: 'Síðani kom Allah - Al Jabbar - til teirra í einum formi, sum teir ongantíð høvdu sæð fyri fyrstu ferð, tá segði Allah: 'Eg eri Harri tykkara'. Teir svaraðu: »þú ert okkara Rabb, og eingin tordi at biðja hann um at tala uttan profetarnir sallallaahu alaihi wasallam, so søgdu profetarnir; »Er ikki nakað tekin millum teg og Allah um, at tú kennir Hann aftur? ' Teir svaraðu: 'Ja, nevniliga kálvurin,' so Allah avdúkaði kálv sín, soleiðis at hvør trúgvandi legði seg niður fyri honum. Síðani vóru tey eftir, sum bønaðu seg til Allah vegna riya og sum'ah soleiðis, at tey fóru at bøta seg og ryggurin hjá teimum gjørdist ein partur aftur, síðani vórðu fótbrúgvarnar hjá Jahannam førdar og settar upp millum báðar kantarnar av Jahannam, vit spurdu: 'O sendiboð Allahs, hvat er loyndarmálið hjá Jahannam? ’ Profeturin svaraði: ‘Brúgvin kann av sporinum, detta, hon hevur jarnkrókar, hon hevur breiðar og hvassar torn, tornarnir verða gjørdir úr tornviði, sum kallast Sa’dan - hvassur tornviði. Tey trúgvandi, sum fara so skjótt framvið, summi eru sum eitt eygnablunk, summi eru sum snarljós, summi eru sum vindurin, og summi eru sum ein útvaldur hestur. Tað eru tey, sum eru sum at ríða hestar, tað eru tey, sum yvirliva og eru sanniliga frelst, men tað eru eisini tey, sum yvirliva eftir at hava verið sligin sundur av jarnkrókunum, ella kastað av tí í helvitis helvitis, til seinastu ferð menniskju fara framvið at verða drigin við, og tú kanst ikki vera so áhaldandi í at banna teg í móti tínum, at tú er til sannleikan Al Jabbar. Um tey síggja, at tey eru trygg millum sínar vinir, so segði; »Harri vár, sanniliga biðja vinir okkara saman við okkum og fasta saman við okkum og gera góðar gerðir saman við okkum! ' Allah Ta'ala segði: 'Farið, hvør tykkara finnur í hjarta sínum vektina av einum dinari av trúgv, so tak hann út', og Allah hevur bannað teirra form í helviti. So komu teir til vinfólkini meðan summir teirra høvdu verið kavdir í helviti, summir upp til fótasólina, helvtina av kálvunum, so tóku teir út tann teir vildu, so komu teir aftur og Allah segði; »Far tú enn einaferð, og tann, tú finnur í hjarta hansara, vigar eitt trúatom, so tak hann út«. So teir tóku út øll, sum teir kendu'. Rasulullah segði: 'Um tú ikki trýrt mær, so les: '-Allah ger ikki órætt vektina av einum sinnopsfræi, um góðska er, so margfaldar Allah lønina-' -Sp. An nisaa': 40-, tá forbøndu profetarnir, einglar og trúgvandi, allir. Tá segði Allah Al Jabbar: Mín fyrigeving er enn har. Síðani tók Allah í eina ørgrynnu úr helviti og lyfti nøkur av fólkunum, sum høvdu verið brend, síðani vórðu tey kastað í eina á við himmalportrið, sum eitur 'Lívsins á', soleiðis at tey vuksu á báðum bakkum hennara, sum korn veksur í áarlaugum, sum tú ofta sært er trees við síðuna av steinunum og. grønt, og tað, sum er hallað móti skugganum, er hvítt, tá sóust tær sum um tær vóru perlur og aftast á hálsinum eru ringar. Teir fóru tá inn í himmalin til himmalbúgvar søgdu; 'Teir eru 'utaqa' Ar Rahman - fólk, sum vórðu frígjørd av Arrahman -, Allah inkluderaði teir ikki orsakað av teimum gerðum, teir gjørdu, og ikki orsakað av tí góðsku, teir bjóðaðu, soleiðis at teir fingu svarið 'Fyri teg, sum tú sært og líknandi''. [Hajjaj bin Minhal] segði; hevur sagt okkum [Hammam bin Yahya] hevur sagt okkum [Qatadah] frá [Anas] Radliyallahu Anhu, at profeturin segði: 'Á uppreisnardegnum verða tey trúgvandi varðhaldsfongslað, til hetta ger tey kedd. Tey søgdu: 'Á, um vit biðja Harra okkara um forbøn, so hann kann fáa okkum at kenna okkum væl frá tí, vit eru'. Teir komu til Ádam og søgdu; 'Tú, Ádam, tú ert forfaðir at øllum menniskjum, Allah skapti teg við hondum sínum, gjørdi himmalin til tín bústað og fekk einglarnar at boyggja seg fyri tær, Allah lærdi teg eisini nøvnini á øllum lutum, so tú kanst biðja fyri okkum hjá Harra tínum, so tú kanst veita troyst í okkara stað. Men Ádam svaraði bara: "Her havi eg ongan rætt at biðja fyri tær." Rasulullah helt fram: 'Síðani minti Ádam hann á feilin, hann hevði gjørt, nevniliga at eta tað forboðna træið, hóast tað hevði verið forboðið, og hann segði: 'Royn at fara til Nuh, tí hann er fyrsti profeturin, sallallaahu alaihi wasallam, sum Allah sendi til fólkið á jørðini'. Teir komu til Nóa, men Nóa svaraði eisini: 'Orsaka, her havi eg ongan rætt at biðja fyri tær', og Nóa nevndi feilin, hann hevði gjørt, nevniliga at hann spurdi Rabb sín uttan vitan, meðan hann segði: 'Royn at fara til Ibrahim, tí hann er Khalilurrahman -elskari Arrahmans-'. Rasulullah helt fram við søgu síni: 'Teir komu til Ibrahim, bara Ibrahim svaraði eisini: 'Orsaka, her havi eg ongan rætt at biðja fyri tær', Ibrahim nevndi síðani síni mistøk, nevniliga tær tríggjar lygnirnar, hann hevði framt, og segði; "Royn at fara til Musa, ein tænara, sum Allah gav honum Tóruna, bjóða honum at tosa og draga hann so tætt at sær sum gjørligt." Sendiboð Allahs helt fram: 'Teir komu til Musa, Bara Móses svaraði eisini: 'Orsaka, her havi eg ongan rætt at biðja fyri tær', meðan Musa minti hann á feilin, hann hevði gjørt, nevniliga at drepa eina sál uttan rættvísgerandi orsøk, meðan hann segði: 'Royn at fara til Jesus, ein tænara hjá Allah og sendiboð Hansara, anda Allahs og orð Hansara. Teir fóru til Jesus, men 'Isa svaraði eisini: 'Orsaka, her havi eg ongan rætt at biðja fyri tær', meðan hann segði 'Royn at fara til Muhammed sallallaahu'alaihiwasallam, ein tænara, sum Allah hevur fyrigivið hansara fyrru og framtíðar syndir'. Síðani komu teir til mín - Muhammed - og eg bað um loyvi frá Harra mínum í húsi hansara og eg fekk loyvi at hitta hann, tá eg sá hann, so datt eg niður niður á bøn, Allah lat meg so sum hann vil lata meg. Allah segði tá; 'Rætt høvdið upp, o Muhammed, sig, tú ert hoyrdur, bið um fyrigeving, tú fært fyrigeving, bið, tú ert givin'. Eg lyfti so høvdið og eg lovprísaði Harra mínum við tí lovsangi, sum hann lærdi meg, so forbønaði eg og hann gav mær mørk. Síðani fór eg út og tók tey inn í himmalin'. Qatadah segði; 'Og eg hoyrdi hann eisini siga: 'Eg kom tá út, tá tók eg tey úr helviti og setti tey í himmalin.' Eftir thad kom eg aftur i annad sinn og eg baud Harra mins um leyfi i husi hans og eg fekk leyfi til ad hitta hann, ef eg sa hann, tha datt eg nidur nidur til hryggju. Allah lat meg so vera sum Allah vil lata meg, so segði Allah; 'Reis høvdið upp, o Muhammed, og sig, at tú verður hoyrdur, og bið, tú verður biðjaður, og bið, tú verður givin'. Eg lyfti síðani høvdið og bjóðaði Gudi mínum lov og prís, sum Hann hevði lært meg at gera. Tá bað eg fyri, og Hann gav mær eitt mark, soleiðis at eg kom út og eg fór inn í tey í himmalin’. Qatadah segði; 'Og eg hoyrdi hann siga: 'Og eg fór avstað soleiðis, at eg tók teir úr helviti, so setti eg teir í himmalin'. Qatadah segði; 'Og eg hoyrdi hann siga: 'So fór eg og eg tók tey úr helviti, so setti eg tey í himmalin, til einki var eftir í helviti annað enn tey, sum Koranin helt, ella merkir, at hann skal vera ævigur, so las hann hetta versið '-má Harri tín reisa teg upp á einum rósandi stað-' -Sp. Al Ísra': 79-. Profeturin segði: 'Hetta er tann rósverda støðin, sum er lovað profeti tykkara Sallallahu Alaihi Wasallam'.
Hadith
Imam Bukhari : 6887
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنِي عَمِّي حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ وَقَالَ لَهُمْ اصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي عَلَى الْحَوْضِ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Sa'd bin Ibrahim] hevur sagt mær [abbin] hevur sagt okkum [pápi mín] frá [Salih] frá [Ibn Shihab] sagt, hevur sagt mær [Anas bin Malik] at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð sendi ein sendiboð um tey í An leir- og sagdi; 'Ver tolsamur, til tú møtir Allah og Hansara sendiboði, tí eg skal vera í vatninum'.
Hadith
Imam Bukhari : 6888
حَدَّثَنِي ثَابِتُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَحْوَلِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَهَجَّدَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ الْحَقُّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ خَاصَمْتُ وَبِكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ وَأَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ قَيَّامُ وَقَالَ مُجَاهِدٌ{ الْقَيُّومُ }الْقَائِمُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَقَرَأَ عُمَرُ الْقَيَّامُ وَكِلَاهُمَا مَدْحٌ
Hevur sagt mær [Thabit bin Muhammed] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Ibn Juraij] frá [Sulaiman Al Ahwal] frá [Thawus] frá [Ibn Abbas] Radliyallahu Anhuma segði; 'Tá ið profeturin sallallaahu alaihi wasallam tahajjud um náttina, segði hann bønina: 'ALLAAHUMA RABBANA LAKAL HAMDU ANTA QAYYIMUS SAMAAWAATI WAL ARDLI, WALAKAL HAMDU ANTA RABBUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WAANUAM FIIAL SAMAAWAATI WAL ARDLI WAMAN FIIHINNA, ANTAL HAQQ, WAQULUKAL HAQQ, WAWA'DUKAL HAQQ, WALIQAA'UKA HAQQ, WAL JANNATU HAQQ, WANNAMAARU HAQQ, WASSAA'AWALATUALTUAMTUAMKA HAQ, WA'ALAIKA TAWAKKALTU, WAILAIKA KHAASHAMTU WABIKA HAKAMTU FAGHFIRLII MAA QADDAMTU WAMAA AKHKHARTU WA ASRARTU WA A'LANTU, WAMAA ANTA A'LAMU BIHI MINNII, LAA-ILAATAHA ILLAA the Lord the Allah pra himmal og jørð, til Tær er alt lov, Tú ert varðhaldsmaður av himli og jørð og øllum teirra íbúgvum, til Tær alt lov, Tú ert ljós himmal og jørð og øllum teirra íbúgvum, Tú ert sannur, Títt orð er satt, Títt lyfti er satt og satt er, Til hann er, apokalypsa er satt, o Allah, til Tín gevi eg meg, til Tín trúgvi eg, til Tín leggi eg mítt álit, vegna Tín eri eg fíggindar, til Tín dømi eg, so fyrigev mær tað, sum eg havi gjørt og tað, sum eg ikki havi gjørt, tað, sum eg havi gjørt í loyndum og tað, sum eg havi gjørt opinbart, og tað, sum Tú veitst betur enn eg, er eingin verdur guddómur uttan Tú-'. Abu Abdullah segði, [Qais bin Sa'd] og [Abu Zubair] søgdu frá [Thawus] við ritstjóranum 'Qayyaam' ikki qayyum, meðan Mujahid segði; 'Alqayyum - við endaliga al- sum merkir at taka sær av øllum, meðan Umar eisini segði Alqayyaam, og bæði eru javnt róst'.
Hadith
Imam Bukhari : 6889
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي الْأَعْمَشُ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيُكَلِّمُهُ رَبُّهُ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ وَلَا حِجَابٌ يَحْجُبُهُ
Hevur sagt okkum [Yúsf bin Músa] hevur sagt okkum [Abu Usamah] hevur sagt mær [Al Amasy] frá [Khaitsumah] frá ['Adi bin Hatim] segði; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tað er eingin av tykkum uttan so at hann verður tosaður við av sínum Rabb, millum hann og Allah er eingin tulkur, og heldur ikki hijab at forða honum'.
Hadith
Imam Bukhari : 6890
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَنَّتَانِ مِنْ فِضَّةٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَجَنَّتَانِ مِنْ ذَهَبٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَمَا بَيْنَ الْقَوْمِ وَبَيْنَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَى رَبِّهِمْ إِلَّا رِدَاءُ الْكِبْرِ عَلَى وَجْهِهِ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ
Hevur sagt okkum [Ali bin Abdullah] hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Abd shamad] frá [Abu Imran] frá [Abu Bakr bin Abdullah bin Qais] frá [faðir sínum] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Tað eru tveir himmal gjørdir úr innihaldi, og har eru tveir himlar, gull, bæði skipini og innihaldið í teimum, og einki forðar einum fólki í at síggja sín Rabb annað enn stoltleikaslørið. á andliti sínum í himni Adn'.
Hadith
Imam Bukhari : 6891
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَعْيَنَ وَجَامِعُ بْنُ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَطَعَ مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينٍ كَاذِبَةٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ }الْآيَةَ
Hevur sagt okkum [Al Humaidi] hevur sagt okkum [Sufyan] hevur sagt okkum [Abdul Malik bin A'yan] og [Jami' bin Abu Rasyid] frá [Abu Wail] frá [Abdullah] Radliyallahu Anhu segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Hvør sum hevur ambitiónina um at fáa ognir hjá einum muslimi við følskum eiði, hann skal møta Allah, meðan Allah er reiður við hann'. Abdullah segði; 'Síðani las Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sína rættvísgering úr Allahs bók: '-Ja, tey, sum keypa Allahs lyfti og teirra eiðir fyri ein lítlan prís, tað eru tey fólk, sum ikki hava nakran part í hinum eftir, og Allah bjóðar teimum ikki at tosa-' -QS. Áli Ímrán: 77-.
Hadith
Imam Bukhari : 6892
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى سِلْعَةٍ لَقَدْ أَعْطَى بِهَا أَكْثَرَ مِمَّا أَعْطَى وَهُوَ كَاذِبٌ وَرَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَرَجُلٌ مَنَعَ فَضْلَ مَاءٍ فَيَقُولُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْيَوْمَ أَمْنَعُكَ فَضْلِي كَمَا مَنَعْتَ فَضْلَ مَا لَمْ تَعْمَلْ يَدَاكَ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Abdullah bin Muhammad] hevur sagt okkum, at [Sufyan] frá [Amru] frá [Abu Salih] fevna frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tað eru trý fólk, sum Allah ikki bjóðar teimum at tosa við á uppreisnardegnum, sum hann ikki hyggur at teimum. kaupvørur sva at honum kann meir veita en venligt ok liggr hann i eid sinn. Ein persónur, sum ger ein falskan eið eftir 'Asr við ambitiónini at fáa ognir hjá einum muslimi. Og onkran sum heldur aftur yvirskotsvatni - soleiðis at grasið ikki veksur -, soleiðis at Allah á uppreisnardegnum sigur 'Eg haldi nú aftur Míni náði eins og tú einaferð helt aftur yvirskotsvatni at tínar báðar hendur ikki virkaðu orsakað av tí'.
Hadith
Imam Bukhari : 6893
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الزَّمَانُ قَدْ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلَاثٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحَجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ أَيُّ شَهْرٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ يُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ ذَا الْحَجَّةِ قُلْنَا بَلَى قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ الْبَلْدَةَ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَأَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا وَسَتَلْقَوْنَ رَبَّكُمْ فَيَسْأَلُكُمْ عَنْ أَعْمَالِكُمْ أَلَا فَلَا تَرْجِعُوا بَعْدِي ضُلَّالًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ أَلَا لِيُبْلِغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَلَعَلَّ بَعْضَ مَنْ يَبْلُغُهُ أَنْ يَكُونَ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضِ مَنْ سَمِعَهُ فَكَانَ مُحَمَّدٌ إِذَا ذَكَرَهُ قَالَ صَدَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] hevur verið sagt okkum [Abdul Wahhab] hevur verið sagt okkum [Ayyub] frá [Muhammed] frá [Ibn Abu Bakrah] frá [Abu Bakrah] frá profetinum sallallaahu elaihi Wasallam segði: 'Tíðirnar snúgva seg um, tá ið hann skapti í sínum formi. Tað eru tólv mánaðir í einum ári, fýra av teimum eru haram, tríggir av teimum eru samanhangandi, Dzul Qa'dah, Dzulhijjah og Muharram, og Rajab Mudlar sum er millum seinastu mánaðirnar av Jumadil og Sya'ban. Hvør mánaður er hetta nú?“ Vit svaraðu: 'Allah og hansara sendiboð vita best! ' Profeturin tagdi so, so vit hildu, at hann ikki fór at nevna hann við navni sínum. Profeturin helt fram at siga: »Er ikki í dag sláturdagur?« teir svaraðu: »Tað er rætt«. Profeturin helt fram: »Ja, blóð títt, ríkidømi títt - segði Muhammed, og so vítt eg minnist segði hann og heiður tín - er haram eins og heiður tín í núverandi degi, í tínum núverandi landi, í tínum núverandi mánaði, og tú skalt møta tínum Rabb og Hann fer at spyrja teg um tínar gerningar. Minnist til, ikki venda aftur eftir mín deyða sum fólk, sum eru farin av vegnum, sum tit skera hálsin av øðrum, minnist til, latið tey, sum eru til staðar, miðla tað til tey, sum ikki eru til staðar, tí tað kundi verið, at tann, sum miðlar tað, skilir nógv meira enn tann, sum hoyrir tað'. Og um Muhammed nevndi hesa hadith, so hevði profeturin rætt, so segði hann: 'Miðlaði eg tað ikki? Segði eg tær tað ikki?“
Hadith
Imam Bukhari : 6894
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ قَالَكَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُمْتُ مَعَهُ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبِيَّ وَنَفْسُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ حَسِبْتُهُ قَالَ كَأَنَّهَا شَنَّةٌ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَتَبْكِي فَقَالَ إِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Hevur sagt okkum [Musa bin Ismail] hevur sagt okkum [Abdul Wahid] hevur sagt okkum ['Ashim] frá [Abu Usman] frá [Usamah] segði; 'Sonur dóttur profetsins Sallallahu Alaihi Wasallam var sjúkur, so dóttir profetsins sendi ein boðbera, hvørs boð vóru, at hann skuldi koma til hennara.' Einans profeturin var burturstaddur og bar boðini: 'INNAA LILLAAHI MAA AKHDZA WALAHU MAA A'THAA WAKULLUN ILAA AJALIN MUSAMMAA FAL TASHBIR WAL TAHTASHIB' -Til Allah hoyrir reward alt, sum er tikið og givið, og alt hevur tú vænta eitt ávíst tíð-í. Síðan sendi dóttir profetsins sendiboð sín í aðru ferð og svór eið fyri, at hann skuldi koma. So fór Rassulullah Sallallahu Alaihi Wasallam avstað og eg var við honum, umframt Mu'adz bin Jabal, Ubbay bin Ka'b og Ubadah bin Shamit. Tá vit komu inn, bar rasullah abbasonin, meðan hann andaði tungt í bringuni - sum eg minnist Usamah segði sum ein forn geriba - so græt rassulallah so Sa'd bin 'Ubadah segði; »Hví grætur tú? ' Profeturin svaraði: 'Bara Allah elskar sínar tænarar, sum eru miskunnsamir'.
Hadith
Imam Bukhari : 6895
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اخْتَصَمَتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ إِلَى رَبّهِمَا فَقَالَتْ الْجَنَّةُ يَا رَبِّ مَا لَهَا لَا يَدْخُلُهَا إِلَّا ضُعَفَاءُ النَّاسِ وَسَقَطُهُمْ وَقَالَتْ النَّارُ يَعْنِي أُوثِرْتُ بِالْمُتَكَبِّرِينَ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِلْجَنَّةِ أَنْتِ رَحْمَتِي وَقَالَ لِلنَّارِ أَنْتِ عَذَابِي أُصِيبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا قَالَ فَأَمَّا الْجَنَّةُ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِنْ خَلْقِهِ أَحَدًا وَإِنَّهُ يُنْشِئُ لِلنَّارِ مَنْ يَشَاءُ فَيُلْقَوْنَ فِيهَا فَ{ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ }ثَلَاثًا حَتَّى يَضَعَ فِيهَا قَدَمَهُ فَتَمْتَلِئُ وَيُرَدُّ بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ وَتَقُولُ قَطْ قَطْ قَطْ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Sa'd bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Yaqub] hevur sagt okkum [Faðir mín] frá [Salih bin Kisan] frá [Al Araj] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'Himmal og helviti eru í stríð við Harran; »O Harri, hví eri eg ikki góðtikin uttan tey veiku og vanligu fólkini? ' Meðan helviti sigur; „Hví eri eg úttikin fyri øvundsjúk fólk? ' Allah Ta'ala svaraði himlinum: 'Tú ert Mín miskunn', og Allah segði við helviti: 'Tú ert Mín revsing, sum Eg leggi á tann, sum Eg vil, og hvør av tykkum skal uppfylla hana'. Profeturin segði: 'Hvat himmalin viðvíkur, so ger Allah ikki nakran av sínum skapningum órætt, og Allah skal fylla helviti við tí, sum hann vil, so verða teir kastaðir í hann' - helviti segði; 'Er enn eyka- ' -QS. Qaaf vers: 30- -hann endurtók tað tríggjar ferðir-, so setti Allah fótasólin á honum soleiðis, at helviti varð fult, summir teirra trýstu saman við øðrum, helviti segði; 'nokk, nokk, nokk'.
Hadith
Imam Bukhari : 6896
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيُصِيبَنَّ أَقْوَامًا سَفْعٌ مِنْ النَّارِ بِذُنُوبٍ أَصَابُوهَا عُقُوبَةً ثُمَّ يُدْخِلُهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ يُقَالُ لَهُمْ الْجَهَنَّمِيُّونَوَقَالَ هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar] hevur sagt okkum [Hisyam] frá [Qatadah] frá [Anas] Radliyallahu Anhu, frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Tað verða nøkur fólk, sum fáa svart úr helviti, vegna syndirnar, tey hava framt sum revsing av teimum, teir eru teir, sum verða kallaðir jahannamiyun - fyrrverandi íbúgvarnir í helvitis jahannam-'. Meðan [Hamam] segði; hevur sagt okkum [Qatadah] hevur sagt okkum [Anas] frá profetinum.
Hadith
Imam Bukhari : 6897
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَجَاءَ حَبْرٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يَضَعُ السَّمَاءَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْأَرْضَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالشَّجَرَ وَالْأَنْهَارَ عَلَى إِصْبَعٍ وَسَائِرَ الْخَلْقِ عَلَى إِصْبَعٍ ثُمَّ يَقُولُ بِيَدِهِ أَنَا الْمَلِكُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ{ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ }
Hevur sagt okkum [Móses] hevur sagt okkum [Abu Awanah] frá [Al Amasy] frá [Ibrahim] frá [Alqama] frá [Abdullah] sagt; 'Ein jødiskur munkur møtti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og segði: 'Ó Muhammed, sanniliga setti Allah himmalin á ein fingur, alla jørðina á ein fingur, øll fjøllini á ein fingur, trøini og áir á ein fingur, og allar verur á ein fingur, so segði Allah, meðan hann vísti hansara fingur.' So flenndi Rasulullah og las eitt sitat úr versinum: '-Og teir heiðraðu ikki Allah við røttari virðing-' -QS. Azzumar: 67-.
Hadith
Imam Bukhari : 6898
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ لَيْلَةً وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهَا لِأَنْظُرَ كَيْفَ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ فَتَحَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَهْلِهِ سَاعَةً ثُمَّ رَقَدَ فَلَمَّا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ أَوْ بَعْضُهُ قَعَدَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَقَرَأَ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لِأُولِي الْأَلْبَابِ }ثُمَّ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَاسْتَنَّ ثُمَّ صَلَّى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ الصُّبْحَ
Hevur sagt okkum [Said bin Abu Maryam] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt mær [Syarik bin Abdullah bin Abu Namir] frá [Kuraib] frá [Ibn Abbas] segði: 'Eina nátt var eg náttina í húsinum hjá maimunah hjá profetinum var hansara gjørdi hetta við tí ætlan, at eg kundi síggja bønina hjá Rasulullah um náttina. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam prátaði við konu sína eina løtu, fór síðani at sova, tá ið seinasti triðingur av náttini kom, ella partur av henni, sat hann og hugdi at himlinum síðani las versið: '-Sanniliga í skapan himmalsins og jørðina upp til versið av -Q merki eru fólk'. Álímran: 190-. Síðani reisti hann seg og gjørdi ablutión, hann reinsaði tenninar og bað síðani ellivu rak'ah. Síðani eftir at Bilal hevði sagt bønarkallið -morgun-, bað hann tvær rak'ah, fór síðani út at leiða fólkið í morgunbønunum.
Hadith
Imam Bukhari : 6899
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا قَضَى اللَّهُ الْخَلْقَ كَتَبَ عِنْدَهُ فَوْقَ عَرْشِهِ إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي
Tað hevur verið sagt okkum [Ismail] hevur sagt mær [Malik] frá [Abu Zinad] frá [Al Araj] frá [Abu Hurairah] Radliyallahu Anhu, 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tá ið Allah skipaði fyri skapanini yvir, skrivaði Hann við síðuna av Honum á Síni Hásæti, Mína Mín.
Hadith
Imam Bukhari : 6900
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ أَنَّ خَلْقَ أَحَدِكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَهُ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَهُ ثُمَّ يُبْعَثُ إِلَيْهِ الْمَلَكُ فَيُؤْذَنُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ فَيَكْتُبُ رِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَعَمَلَهُ وَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ ثُمَّ يَنْفُخُ فِيهِ الرُّوحَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى لَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُ النَّارَ وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا
Hevur sagt okkum [Ádam] hevur sagt okkum [Syubah] hevur sagt okkum [Al Amasy] Eg hoyrdi [Zaid bin Wahb] Eg hoyrdi [Abdullah bin Mas'ud] Radliyallahu Anhu, hevur sagt okkum Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, hvør hann var ein erligur persónur miðlaður av honum, at tann nýggja trúgvin var savnaðist í búkinum á móður síni í fjøruti dagar ella fjøruti nætur, gjørdist síðani ein blóðtøppur. í næstu fjøruti daga, varð síðani ein klumpi av holdi í næstu fjøruti døgum, tá sendi Allah ein eingil til hansara og bað hann raðfesta fýra setningar -fýra ting-; um eydnu sína, deyða sín, gerningar sínar, um hann er eymligur ella sælur. Síðani andaði Allah sál sína inn í hann, sanniliga var tað ein av tykkum, sum framdi gerningar hjá íbúgvunum í himlinum, til eingin fjarstøða var millum hann og himmalin annað enn ein tími, men so fór ørindið frammanundan honum, síðani framdi hann gerningar hjá íbúgvunum í helvitis og fór loksins inn í helviti. Og sanniliga er ein av tykkum, sum ger gerningar hjá helvitisbúgvum, til eingin fjarstøða er millum hann og helvitis annað enn ein alin, men tá gongur ørindini frammanundan honum, tá fremur hann eisini gerningar hjá himmalbúgvunum og hann fer inn í hana’.
