Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Hevur sagt okkum [Al Humaidi Abdullah bin Az Zubair] hann segði, Hevur sagt okkum [Sufyan] sum segði, at Hevur sagt okkum [Yahya bin Said Al Ansari] segði, hevur sagt okkum [Muhammed bin Ibrahim Á Taimi], at hann hevur hoyrt [Alqamah bin Waqash Al Laitsi siga]; Eg hoyrdi einaferð [Umar bin Al Khaththab] á prædikustólinum siga; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Allar gerðir eru treytaðar av ætlanini, og lønin fyri hvønn einstakan er treytað av tí, sum var ætlað; Hvør sum helst ætlar at flyta orsakað av tí heiminum, hann vil røkka, ella orsakað av eini kvinnu, hann ynskir at giftast við, so er hansara flyting til tað, hann ætlaði.“
Hadith
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Tað hevur verið sagt okkum [Abdullah bin Yusuf] segði, tað hevur verið fráboðað okkum [Malik] frá [Hisyam bin Urwah] frá [pápa hansara] frá [Aisyah] móður Mu'minins, at Al Harith bin Hisham spurdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'O Rasulullah niður til Resulullah? So svaraði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Onkuntíð kemur tað til mín sum ljóðið av jinglandi klokkum og hesin hátturin er tann harðasti fyri meg, so steðgar hann, so eg kann skilja tað, sum verður sagt. Og onkuntíð kemur ein eingil sum ein maður og tosar við meg so eg fylgi tí hann sigur'. Aisyah segði: 'Ja, eg sá einaferð eina opinbering niður til Hansara, Shallallahu Alaihi Wasallam, ein sera kaldan dag, so steðgaði hon, og eg sá, at enni Hansara dryppaði av sveitta'.
Hadith
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Tað hevur verið sagt okkum [Yahya bin Bukair] segði, Tað hevur verið sagt okkum frá [Al Laits] frá ['Uqail] frá [Ibn Shihab] frá [Urwah bin Az Zubair] frá [Aisyah] -Móðir Mu'minins-, at hon segði: 'Byrjanin av opinberingini, sum kom til truna. svøvn. Og Hann droymir ikki, uttan so at tað kemur sum morgunroðans ljós. Síðani varð hann signaður við einum kærleika til einsemi, so hann valdi hellið hjá Hiro og toli tað, nevniliga at tilbað um náttina í eina tíð, áðrenn hann fór aftur til familjuna at fyrireika proviant fyri at yvirliva aftur. Síðani hitti hann Khadijah fyri at fyrireika proviant. Til loksins kom Al Haq tá hann var í hellinum hjá Hiro, kom ein eingil og segði: 'Les?' Hann svaraði: 'Eg dugi ikki at lesa'. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam greiddi frá: So tók eingilin í meg og klemmaði meg sera hart síðani slepti mær og segði aftur: 'Les!' Hann svaraði: 'Eg dugi ikki at lesa'. So tók eingilin í meg og klemmaði meg sera hart síðani slepti mær og segði aftur: 'Les!'. Hann svaraði: 'Eg dugi ikki at lesa'. Eingilin tók í meg aftur og klemmaði meg fyri triðju ferð sera sterkt síðani slepti mær, og segði aftur: -Les við at -nevna- navnið á tínum Gudi sum skapti, Hann hevur skapt menniskju úr einum blóðtøppi. Les, og Harri tín er hin náðigasti-'. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam kom aftur til familju sína við opinberingarorðunum í angist. Hann hitti Khadija bint Khawailidh og segði: »Dekk meg, dekk meg!«. Hann varð umhyljaður, til hann misti óttan. Síðani segði hann Khadija, hvat hendi: 'Eg eri stúrin fyri mær sjálvum'. So segði Khadijah: 'Við Allah, Allah fer ikki at skaða teg í allar ævir, tí tú ert ein persónur, sum heldur fram við vinalagnum'. Síðani bjóðaði Khadijah honum at hitta Waroqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzza, sonur abba Khadijah, sum var kristin í Jahiliyyah-tíðini. Hann skrivaði eisini bøkur á hebraiskum, og skrivaði eisini Bíbliuna á hebraiskum við loyvi frá Allah. Tá var Waroqoh gamal og eyguni vóru blind. Khadijah segði: 'Ó sonur abba míns, lurta eftir tí, sum sonur beiggja tín hevur at siga'. Waroqoh mælti: 'O sonur beiggja míns, hvat hevur tú upplivað'. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam frá, hvat hendi honum. Waroqoh segði: »Hetta er Namus, sum Allah einaferð opinberaði Mósesi. Ó, eg vildi ynskt, at eg enn var ungur og eg enn var á lívi, tá tú varð koyrdur út av tínum fólki'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam spurdi: 'Verði eg kastaður út av teimum?' Waroqoh svaraði: »Ja. Tí eingin kemur við tí, tú kemur við, uttan so at teir verða særdir - gjørdir fíggindar -. Hevði eg verið har, tá tað hendi, hevði eg hjálpt tær eftir besta førimuni'. Waroqoh upplivdi ikki hendingina, sum hann trúði, tí hann doyði fyrr undir fatroh - tómleikanum - opinberingini. [Ibn Sihab] segði; hevði upplýst mær [Abu Salamah bin Abdurrahman], at [Jabir bin Abdullah Al Ansari] tosaði um tómleika opinberingarinnar, sum Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Meðan eg gekk, hoyrdi eg eina rødd av himlinum, eg hugdi at henni og tað vísti seg, at eingilin, sum var komin til mín ímillum ein chaven'a. jørð. Eg var bangin og fór heim, og mælti: »Dæl meg. Dekk meg'. So sendi Allah Ta'ala niður eina opinbering: -Ó tú sum dekur teg- til orðið hjá Allah -og sleppur avgudunum-. Síðani tá hava avdúkingar framvegis komið niður áhaldandi'. Hendan hadisin varð eisini frásagd av [Abdullah bin Yusuf] og [Abu Shalih] umframt av [Hilal bin Raddad] frá [Az Zuhri]. Og [Jónas] segði; og [Ma'mar] samtykti, at hann fekk tað frá Az Zuhri.
Hadith
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
Hevur sagt okkum [Musa bin Ismail] hann segði, Hevur sagt okkum [Abu Awanah] segði, at Hevur sagt okkum [Musa bin Abu Aisyah] segði, Hevur sagt okkum [Sagdi bin Jubair] frá [Ibn Abbas] um orðini hjá Allah Ta'ala: -Flyt ikki tunguna tína at -skjótt vilja tú - tað. Ibn Abbas segði: 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevði eitt sera sterkt ynski um at læra tað uttanat tað, sum varð opinberað - Koranina - og rørdi varrarnar'. Ibn Abbas segði: 'Eg skal røra varrar mínar -at lesa tað- til tín eins og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gjørdi við meg'. Sagdi Sagdi: 'Og eg mun hreyfa varrar minar -at lesa tad- til ykkar eins og eg sa Ibn Abbas gera tad. So rørdi profeturin varrarnar. Tá kom orðið hjá Allah Ta'ala niður: Rør ikki tunguna til at -lesa- Koranina tí tú fert skjótt at -meistara- hana. Jú, tað er fyri Okkara kostnað at savna tey -í barm tín- og -gera teg snildan- at lesa tey'. Tað, sum hetta merkir, er, at Allah savnar tað í bringuna á tær - fyri at læra tað uttanat - og so lesur tú tað: 'Tá vit eru liðug at lesa tað, so fylg lestrinum'. Tað merkir: 'Lurta og tiga'. Tá segði Allah Ta'ala: 'Síðani er tað sanniliga upp til Okkum at forklára tað. Tað merkir: 'Og tað er Okkara skylda at lesa tað' Og sendiboð Allahs frá tí tíðini, tá Jibril Alaihis Salam kom til hansara, lurtaði hann eftir honum. Og tá ið Jibril Alaihis Salam var farin, so las profeturin tað - fyri fylgisveinum sínum - sum Jibril Alaihis Salam las tað fyri honum
Hadith
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Hevur sagt okkum [Abdan] hann segði, hevur sagt okkum [Abdullah] hevur sagt okkum [Yunus] frá [Az Zuhri] og við somu frásøgn, hevur eisini sagt okkum [Bisyir bin Muhammed] sagt, hevur sagt okkum [Abdullah] sagt, hevur sagt okkum [Yunus] og [Ma'mars] hevur sagt okkum [Yunus] og [Ma'mars] hevur sagt til] bin Abdullah] frá [Ibn Abbas] segði, at Rasulullah var tað blíðasta menniskjað, serliga í Ramadlan mánaðinum tá eingilin Jibril Alaihis Salam møtti honum, og tað var Jibril Alaihis Salam, sum kom til hansara hvørt kvøld í tau Ramadlan mánaðinum. Jú, Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam er nógv mildari enn tann blásandi vindurin.
Hadith
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Hevur sagt okkum [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi] hann segði, hevur sagt okkum [Shuaib] frá [Az Zuhri] hevur sagt mær [Ubadullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] at [Abudullah bin Abbas] hevur sagt honum at [Abu Sufyan Tofjan honum Harb] hevur; at Heraklius fekk ein kuraiskan handilsbólk, sum var á handilsferð til Sýrialandið um tað mundið, tá avtalan millum profetin sallallaahu Alaihi Wasallam og Abu Sufyan og kuraiskan vantrúgvandi kom í gildi. Tá teir steðgaðu á Iliya' hittu teir Heraklius eftir boðum frá Heraklius um at verða boðin til samrøðu á samkomu hansara, tá var Heraklius saman við rómversku virðunum. Heraklius tosaði við teir gjøgnum ein tulk. Heraklius mælti; „Hvør av tykkum hevur tættasta familjusamband við tann, sum sigur seg vera profetin?“. Ábu Sufyan segði; so svaraði eg; 'Eg eri tann, sum hevur tættasta familjusamband við hann'. Heraklius mælti; „Kom við honum nærri mær og eisini vinum hansara“. So settu teir Quraysh aftan á Abu Sufyan. Þa mællti Heraklius i gegnum tulka sinn: »Seg honum, at ek spurdi hann um þann mann, er sagdist vera profet. Um hann lýgur fyri mær, so mást tú lúgva fyri honum'. Við Allah, um tað ikki var fyri skomm, sum løgnu ákærurnar elvdu til, at teir vildu javnað við meg, hevði eg logið fyri teimum.“ Ábu Sufyan segði; So tað fyrsta, hann spurdi meg um seg - profetin sallallaahu alaihi wasallam - var: 'hvør er støðan hjá ætt hansara millum tykkum?' Eg svaraði: 'Hann er av góðari - edla - ætt'. Hann spurdi aftur: »Hevur nakar annar sagt tað áðrenn hann?« Eg svaraði: 'Einki'. Hann spurdi enn: 'Er fadir hans konungr?' Eg svaraði: 'Nei'. Eru tey, sum fylgja honum, høgt standandi fólk ella lágmælt fólk?“ Eg svaraði: »Sjálvt tey, sum fylgja honum, eru lágmælt fólk«. Hann spurdi aftur: »Eru fylgjararnir vaksandi ella minkandi?« Eg svaraði: 'Økja'. Hann spurdi aftur: ’Hevur nakar farið fráfall, tí hann var illur við sína trúgv?’ Eg svaraði: 'Einki'. Hann spurdi enn: »Fanst tú hann nakrantíð liggjandi, áðrenn hann segði tað, sum hann segði?« Eg svaraði: 'Ongantíð'. Hann spurdi aftur: »Hevur hann nakrantíð svikið?« Eg svaraði: »Ongantíð. Tá vit vóru saman við honum, gjørdi hann tað ongantíð. Abu Sufyan segði: 'Eg kann ikki møguliga miðla annað enn orð sum hetta'. Hann spurdi aftur: »Berjast tú við hann?« Eg svaraði: 'Ja'. Hann spurdi aftur: »Hvussu endaði kríggið?« Eg svaraði: »Striðið millum okkum og hann er sera nógv. Onkuntíð slær hann okkum, onkuntíð sláa vit hann'. Hann spurdi enn: »Hvat baud hann ydr at gera? Eg svaradi: »Hann skipadi oss; 'Tilbið Allah uttan at seta nakað í samband við hann, og slepp tí, sum forfedrar tykkara søgdu.' "Hann gav okkum eisini boð um at biðja, rinda zakat, siga sannleikan, fyrigeva hvørjum øðrum og varðveita vinalagið." So segði Heraklius við tulk sín: »Sig honum, at eg havi spurt teg um foreldraættina hjá viðkomandi, tú sigur mær, at viðkomandi er av edlum ætt. Somuleiðis varð maðurin risin upp millum eftirkomarar fólks síns. Og eg spurdi teg, um nakar nakrantíð hevði sagt tað, sum hann segði fyrr, tú segði nei. Um sagt varð, at onkur hevði sagt tað fyrr, so vildi eg sjálvandi roknað við, at hesin persónurin kopieraði onkran fyrr, sum hevði sagt okkurt líknandi. Eg spurdi teg eisini, um pápi hansara var av kongaligari ætt, so tú svaraði nei. Eg segði, at um pápi hansara var av kongligari ætt, so hevði hesin persónurin sjálvandi kravt kongsríkið hjá pápa sínum. Og eg spurdi teg eisini, um tú nakrantíð fekst tað hann leyg áðrenn hann segði tað, hann segði, tú svaraði honum nei. Eg skilji veruliga, at sjálvt menniskju ikki tora at lúgva, hvat við at lúgva fyri Allah. Og eg havi eisini spurt teg, eru tey, sum fylgja honum, tey edlu ella tey lág?« Tú svaraði teimum lágmæltu, sum fylgdu honum. Jú, teir eru fylgjarar profetsins. Eg spurdi teg eisini um talið av fylgjarum vaks ella minkaði, tú svaraði at tað vaks. Og soleiðis er við trúnni, til hon verður fullkomin. Eg havi eisini spurt tykkum, um nakar hevur farið fráfall, tí hann var illur við sína trúgv. Tú svaraði nei. Og soleiðis er trúgvin, tá hon veksur og veksur í hjartanum. Eg spurdi teg eisini, um hann nakrantíð hevði svikið, tú svaraði ongantíð. Og soleiðis var tað, at ápostlarnir ikki kundu svika. Og eg havi eisini spurt teg, hvat hann bað teg gera, tú svaraði, at hann bað teg tilbiðja Allah við ikki at seta nakað í samband við Hann, og forbjóðaði tær at tilbiðja avgudar, hann bað teg eisini halda bøn, rinda zakat, tosa sannleikan, fyrigeva hvørjum øðrum og varðveita vinalag. Er alt satt, sum tú sigur, tá skal hann neyvan ráða ríkinum undir fótum mínum. Eg hevði veruliga illgruna um, at hann ikki var millum tykkum beint nú, um eg visti vegin at koma til hansara, so skuldi eg sjálvandi royna so hart at finna hann, at tá eg var við síðuna av honum, skuldi eg avgjørt vaska føturnar á honum. Síðan bað Heraklius um brævið frá rasulláhi, sum Dihyah hevði ført til stjórnarnar í Basrah. So gav hann brævið til Heraklius, so las hann tað og innihaldið ljóðaði: »Bismillahir rahmanir lívmóðir. Frá Muhammed, tænara Allahs og sendiboð hansara til Heraklius. Rómverskur stjóri, Frelsa fyri tey, sum fylgja leiðbeiningini. Tá heldur enn tað, bjóði eg tykkum við kallinum av islam; Skriva inn í islam, so verður tú tryggur, Allah lønir tær tvær ferðir. Men um tit venda tykkum burtur, so bera tit syndir tykkara fólks, og: O fólk í bókini, kom - haldið - til ein setning - eina kunngerð - at tað er eingin ósemja millum okkum og tykkum, at vit tilbiðja ongan annan enn Allah og vit seta einki í samband við Hann og hvørki - ella - taka nakar av okkum onnur sum Rabbs annað enn Allah'. Um teir venda sær burtur, so sig við teir: 'Sí, vit eru teir, sum hava lagt seg undir -til Allah-'. Abu Sufyan segði: »Eftir at Heraklius hevði miðlað tað, sum hann segði og var liðugur at lesa brævið, var øði og larmandi røddir, sum koyrdu okkum burtur. Eg segði við vinfólkini, eftir at vit vóru kastað út; »Sanniliga hevur hann verið boðin inn í viðurskiftini hjá soninum hjá Abu Kabsyah. Heraklius stúrdi fyri rómverska ríkinum'. Sjálvt tá var eg eisini bangin fyri, at Muhammed fór at eydnast, til loksins - tann kenslan hvarv eftir - Allah tók meg inn í islam. Og Ibn An Nazhur, Iliya'-embætismaður og Heraclius var kristin biskup, hann segði, at ein dagin, tá ið Heraclius vitjaði Iliya', var hann sera ørkymlaður, og segði við nakrar av sínum stríðsleiðarum: 'Sanniliga neita vit støðu tykkara. Harumframt segði Ibn Nazhhur: 'Heraclius var ein stjørnuspámaður, sum altíð gav gætur eftir rørsluni hjá stjørnunum. Hann svaraði einaferð spurningum, sum prestarnir spurdu hann; »Eitt kvøldið, tá ið eg eygleiddi stjørnurnar, sá eg, at Khitan-kongurin var føddur, hvør millum hetta fólkið var umskorin?« Svara prestunum; »Tað einasta fólkið, sum ger umskering, er jødar, stúri ikki orsakað av jødunum. Skipa bara fyri øllum londum í tínum ríki, soleiðis at jødarnir í teimum londunum verða dripnir’. Slag Hann varð lagdur fram fyri Heraklius, sendiboð frá kongi Bani Ghasssan, at siga honum frá rasullah. Eftir at maðurin var liðugur at siga søguna, gav Heraklius boð um, at hann skuldi kannast, um hann hevði umskering ella ikki. Eftir at hava kannað, vísti tað seg, at hann faktiskt var svartur. Tá søgdu fólk Heraklius tað. Heraklius spurdi mannin um hinar arabarnar, vóru teir umskornir ella ikki?« Hann svarar; 'Allir arabarar eru umskornir'. Heraklius mælti; 'Hetta er kongurin í Ummah, sanniliga er hann føddur'. Síðani sendi Heraklisu eitt bræv til ein vin í Róm, hvørs vitan var javnbjóðis við Heraklisu - fyri at siga honum frá føðing Muhammeds profets sallallaahu alaihi wasallam -. Meðan helt hann fram við ferðini til Himsha-landið, men áðrenn hann kom til Himsha, var svar uppá brævið hjá vinmanninum komið fyrst. Vinur hansara tók undir við meiningini hjá Herakliusi um, at Muhammed var føddur, og at hann av sonnum var ein profetur. Heraklius bjóðaði síðani rómversku embætismonnunum at koma til sín stað í Himsha, eftir at øll vóru til staðar á fundinum, bað Heraklius allar hurðar læsast. pá mælti hann; »Ó rommtjóð, vilja tit øll náa dýrdarríkan sigur og framburð, meðan ríkið er óbroytt í okkara hondum? Um tú vilt, so viðurkenn Muhammed sum ein profet!“. Tá ið teir hoyrdu hesi orðini, lupu teir avstað sum villir ross, hóast allar hurðarnar vóru læstar. Tá Heraklius sá slíka støðu, misti hann vónina um, at teir fóru at trúgva á profetskapin hjá Muhammed. Síðan bað hann øllum fara aftur til sín stað og segði; „Tað, sum eg segði júst nú, var faktiskt bara fyri at royna støðufesti hjá tykkum øllum. Nú havi eg sæð ta avgerðina'. Síðan boygdu teir niður fyri Heraklius og vóru teir fegnir við hann. Soleiðis endar søgan um Heraklius. Tað hava [Salih bin Kaisan] og [Yunus] og [Ma'mar] sagt frá [Az Zuhri].
Hadith
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Músa] hann segði, hevur sagt okkum [Hanzhala bin Abu Sufyan] frá ['Ikrimah bin Khalid] frá [Ibn Umar] segði: 'Islam er bygt á fimm -grundarlag-; vitnisburður um, at eingin gud er uttan Allah og sanniliga er Muhammed sendiboð Allahs, sum setur bønir á stovn, rindar zakat, hajj og fastar í Ramadan’.
Hadith
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammad Al Ju'fi] hann segði, Hevur sagt okkum [Abu Amir Al 'Aqadi] sum segði, at Hevur sagt okkum [Sulaiman bin Bilal] frá [Abdullah bin Dinar] frá [Abu Salih] frá [Abu Hurairah] frá profetinum. greinar, og skomm er partur av trúnni’.
Hadith
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Tað hevur verið sagt okkum [Ádam bin Abu Iyas] segði, Tað hevur verið sagt okkum [Syubah] frá [Abdulla bin Abu As Safar] og [Ismail bin Abu Khalid] frá [Asy Sya'bi] frá [Abdulla bin Amru] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam er ein muslimur hond hansara, sagt: ' og ein Muhajir er ein persónur, sum sleppur tí, sum Allah hevur bannað' segði Abu Abdullah; og [Abu Muawiyah] segði; Hevur sagt okkum [Daud], hann er sonur Ibn Hind, frá [Amir] sagt; Eg hoyrdi [Abdullah], sum merkir Ibn Amru, frá profetinum og segði [Abdul A'laa] frá [Daud] frá [Amir] frá [Abdullah] frá profetinum
Hadith
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Hann segði við okkum [Sagdi bin Yahya bin Said Al Qurasyi] hann segði, Hann segði við okkum [pápi mín] segði, at Hann segði við okkum [Abu Burdah bin Abdullah bin Abu Burdah] frá [Abu Burdah] frá [Abu Musa] segði: 'Ó sendiboð Allahs, hvør islam er tann týdningarmesta?' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Hvør muslimarnir eru tryggir frá munni og hondum teirra'.
Hadith
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Hevur sagt okkum [Amru bin Khalid] segði, Hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Yazid] frá [Abu Al Khair] frá [Abdullah bin Amru]; Tað var onkur, sum spurdi profetin; »Hvør islam er tann besti?« Profeturin sallallaahu alaihi wasallam svaraði: 'Tú gevur mat, sigur heilsan til fólk tú kennir og tey tú ikki kennir'.
Hadith
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Hevur frásagt okkum [Musaddad] sagt, hevur frásagt okkum [Yahya] frá [Syubah] frá [Qotadah] frá [Anas] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam Og frá [Husain Al MuAlim] sagt, hevur sagt til okkum [Qotadah] frá [Anas] av profetinum Wahisallah sallaham tú trúgva: elskar beiggja sín, eins og hann elskar seg sjálvan’.
Hadith
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Tað hevur verið sagt okkum [Abu Al Yaman] segði, tað hevur verið fráboðað okkum [Syuaib] segði, tað hevur verið sagt okkum [Abu Az Zanad] frá [Al Araj] frá [Abu Hurairah], at sendiboðið Allahs, friður og signing veri við honum, segði: 'So av tí, sum eingin hond hansara until mín sál trúgva er, børn'.
Hadith
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Tað hevur verið sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] sagt, tað hevur verið sagt okkum [Ibn 'Ulayyah] frá [Abdul Aziz bin Shuhaib] frá [Anas] frá profetinum sallallaahu alaihi wasallam. Og tað hevur eisini verið sagt okkum [Ádam] segði, tað hevur verið sagt okkum [Syubah] frá [Qotadah] frá [Anas] segði, profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Eingin av tykkum skal trúgva fyrr enn eg eri elskaður enn foreldur, børn og øll menniskju'.
Hadith
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] segði, tað hevur verið sagt okkum [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] segði, tað hevur verið sagt okkum [Ayyub] frá [Abu Qilabah] frá [Anas bin Malik] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, tingini hava teir sum fáa, 'T trúgv: Hann gjørdi Allah og sendiboð hansara meira elskaðar fyri seg enn onnur enn hesi bæði. Um hann elskar onkran, so elskar hann hann ikki uttan fyri Allahs skuld. Og hann hatar at venda aftur til vantrúgv eins nógv og hann hatar at verða kastaður í helvitis.“
Hadith
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Hevur sagt okkum [Abu Al Walid] sagt, hevur sagt okkum [Syubah] hevur sagt mær [Abdullah bin Abdullah bin Jabar], sagt; Eg hoyrdi [Anas] frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Trúarmerkið er at elska -Ansar- og tekin um nifaq er at hata -Ansar'.
Hadith
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Hevur sagt okkum [Abu Al Yaman] sagt, hevur sagt okkum [Syuaib] frá [Az Zuhri] sagt, hevur sagt okkum [Abu Idris 'Aidzullah bin Abdullah], at ['Ubadah bin Ash Shamit] var ein vinur, sum tók lut í bardaganum í Badr og var eisini ein av teimum, sum tók night av segði hann Abah á; at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði, tá hann var mitt ímillum nakrar av sínum fylgisveinum: 'Lova mær trúfesti ikki at seta samstarvsfelagar við Allah í samband við nakað, ikki at stjala, ikki at fremja hór, ikki at drepa børn tíni, ikki at fabrikkera lygnir, sum tú finnur uppá millum tínar hendur og føtur, ikki nakað, sum er disobey. Hvør av tykkum, sum uppfyllir tey, er lønin hjá Allah, og hvør, sum brýtur hesi tingini, og so revsar Allah hann í hesum heimi, er tað kafarat fyri hann, og hvør, sum brýtur hesi tingini, og so dekur Allah tey - revsar hann ikki í hesum heimi - so kemur hansara vinna aftur til Allah, um Hann vil, so fer Hann at fyrigeva honum. So vit lovaðu honum trúfesti fyri hesi tingini.
Hadith
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Tað hevur verið sagt okkum av [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Sha'sha'ah] frá [pápa sínum] frá [Abu Said Al Khudri], at hann segði, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er næstan hendi ein var geitir, hann beit á fjallatoppum og fjarskotnum støðum, fór hann burtur við síni trúgv, tí hann var bangin fyri at verða ræðslusligin’.
Hadith
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Salam] sagt, hevur sagt okkum ['Abdah] frá [Hsyam] frá [pápa sínum] frá [Aisyah] sagt: 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bað fylgjararnir, bað hann teir gera gerningar, sum teir vóru førir fyri at gera, tá søgdu fylgjararnir; 'Vit eru ikki sum tú, o sendiboð Allahs, tí tú hevur fingið fyrigivið tínar fortíðar- og framtíðarsyndir'. So varð hann sallallaahu alaihi wasallam reiður sum sást av andlitinum, so segði hann: 'Ja, tann sum er mest gudsóttandi og skilir Allah mest tykkara millum er eg'.
Hadith
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
Hevur sagt okkum [Sulaiman bin Harb] sagt, hevur sagt okkum [Syubah] frá [Qotadah] frá [Anas bin Malik] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'Trý -ting- sum, um onkur hevur tey, hann fær søtleikan av trúnni: Allah og hesi vera onnur enn hansara sendiboð eru fleiri. Og hvør, um hann elskar onkran, elskar ikki tann persónin uttan Allah 'azza wajalla. Og hvør hatar at venda aftur til vantrúgv eins nógv og hann hatar at verða kastaður í helvitis’.
