Imam Bukhari : 6881
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَوْلِهِ{ وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا }قَالَ مُسْتَقَرُّهَا تَحْتَ الْعَرْشِ
Esan digu ['Ayyasy bin Al Walid]-ek [Waki'-k] [Al A'masy-rengandik] [Ibrahim At Taimi-rengandik] [Bere aitak]-engandik [Abu Dzar-ek] esan zuela: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i galdetu nion bertso honen aipamenari buruz: '-eta eguzkia bere geltokian dabil-' -G. Yasin: 38-, eta honakoa komentatu zuen: 'Bere geldialdia 'Arsy' azpian dago.'
Imam Bukhari : 6882
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ وَهُشَيْمٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنْ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَصَلَاةٍ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَافْعَلُوا
Esan digutenez, ['Amru bin Aunek] [Khalid] eta [Husyaim] [Ismail]-ek [Qais]-ek [Jarir]-ek esan zigun: "Behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en ondoan eseri ginen. Bat-batean ilargia ikusi zuen, gau betekoa, eta gero esan zuen: 'Egia esan, zure Jauna ikusiko duzu ilargi hau ikusten duzun bezala, ez duzu zailtasunik izango ikusteko, beraz, egunsentia eta ilunabarra baino lehen otoitz egiteak gainezka egiten ez badizu, egin ezazu".
Imam Bukhari : 6883
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ عِيَانًا
Esan digu [Yusuf bin Musak] esan digu ['Ashim bin Yusuf Al Yarbu'ik] esan digu [Abu Shihabek] [Ismail bin Abu Khalidek] [Qais bin Abu Hazimek] eta [Jarir bin Abdullahk] esan duela: «Profeta (sallallaahu 'alaihi wasallam) esan zuen: 'Zuen Maisua begi hutsez ikusiko duzue'.
Imam Bukhari : 6884
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ حَدَّثَنَا بَيَانُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ
Esan digutenez, ['Abdah bin Abdullah]-ek [Husain Al Ju'fik] esan digu [Zaidah]-ek [Bayan bin Bisyr]-ek [Qais bin Abu Hazim]-ek [Jarir]-ek esan digu, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek ilbeteko gauean topatu gaitu, eta gero esan zigun: "Zuen Jauna ikusiko duzue Judizioaren Egunean, ilargi hau ikusten duzuen bezala, zailtasunik gabe ikusteko".
Imam Bukhari : 6885
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ
Esan digutenez, ['Abdul Aziz bin Abdullah]-ek [Ibrahim bin Sa'd] esan digu [Ibn Shihab-ek] ['Atha' bin Yazid allaitsi]-ek [Abu Hurairah-ek]. Lagunek galdetu zuten: "Alaren Mezularia, gure Jauna ikusiko al dugu Piztuerako Egunean?". Orduan, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Zailtasunak dituzue ilargia ikusteko ilbeteko gauean?". "Ez", erantzun zuten lagunek. Rasulullah-ek berriro galdetu zuen: "Zailtasunak dituzue eguzkia ikusteko hodeirik ez dagoenean?". Lagunek erantzun zuten: "Ez, Ala-ren Mezularia". Profetak esan zuen: "Egia esan, ikusiko duzue, baita Ala-k jendea bilduko du Piztuerako Egunean eta esango du: "Zerbait gurtzen duenak, jarrai dezala gurtzen duena". Beraz, eguzkia gurtzen duenak eguzkiari jarraitzen dio, ilargia gurtzen duenak ilargiari jarraitzen dio, taghut gurtzen duenak taghut-i jarraitzen dio, eta herri honetatik geratzen dena laguntzen dieten pertsonak edo hipokritak dira -Ibrahimek zalantzan jartzen du bere editorialaren ziurtasuna-. Orduan, Ala-k topo egin zien eta esan zien: "Ni naiz zuen Jauna". Orduan erantzun zuten: "Hau da gure bizilekua, gure Jauna guregana etorri baita, gure Jaunak gu topo egingo balu, ezagutuko genuke". Orduan, Ala-k topo egin zien ezagutzen zuten moduan, Ala-k esan zuen: "Ni naiz zuen Jauna". Orduan esan zuten: "Zu zara, hain zuzen ere, gure Jainkoa". Haiek ere jarraitu zioten. Oinezkoentzako zubi bat - zubi bat - instalatu zen infernuko bi ertzen artean eta ni eta nire jendea izan ginen hura zeharkatzen lehenak. Inork ez zuen ausardiarik hitz egiten garai hartan, apostoluez gain, apostoluen oihu bakarra garai hartan "Allaahumma sallim sallim - O Ala, salba gaitzazu. O Ala, salba gaitzazu-" zen bitartean. Infernuan, berriz, burdinazko amuak daude, Sa'dan izeneko zuhaitz arantzatsu baten arantzak bezalakoak. «Ez al duzue ezagutzen Sa'daneko zuhaitz arantzatsua?» Lagunek erantzun zuten: «Bai, Alaren Mezularia». Profetak jarraitu zuen: «Egia esan, zuhaitza Sa'daneko zuhaitz arantzatsuaren antzekoa da, baina inork ez daki bere hedadura, Ala izan ezik. Denak bahitzen ditu beren egintzen hedaduraren arabera, batzuk zorigaiztokoak dira gainerako egintzekin edo beren egintzek lotzen dituzte, batzuk suntsituak dira, batzuk betikoak dira beren egintzekin edo beren egintzek lotzen dituzte, batzuk bidaliak dira». Edo antzeko hitzekin: «Orduan Ala agertzen da, Ala-k bere zerbitzarien patua erabakitzen amaitu eta Infernuko biztanleak bere errukiaz kanporatu nahi dituen arte, aingeruei agindu die Ala-rekin ezer lotzen ez duten Infernuko biztanleak kanporatzeko, hots, oraindik haiekin erruki izan nahi dutenak, Ala beste jainkorik ez dagoela testigantza ematen dutenen artean, beraz, aingeruek Infernuan ezagutuko dituzte prostrazio arrastoetatik, Infernuak Adamen seme-alabak prostrazio arrastoetatik kanporatzen baititu». Ala-k debekatu dio Infernuari prostrazioaren arrastoak irenstea, beraz, gorputzak erreta aterako dira bertatik, eta gero bizitzaren urez zipriztinduko dira, azpian haz dadin ibaian alea hazten den bezala. Orduan Ala-k amaituko du bere zerbitzariak epaitzea eta haien artean geratuko da Infernurantz aurpegia zuzenduko duen gizon bat, eta Infernuko biztanleen artean Paradisura sartzen den azkena izango da, "Jauna, alde batera utzi nire aurpegia Infernutik, bere usaina bakarrik nahikoa baita ni gogaitzeko eta bere sugarrak erre naute". Orduan Ala-ri nahi duena eskatuko dio, eta Ala-k esango dio: "Zure eskaera betetzen badut, beste zerbait eska ez dezazun!". Hark erantzungo dio: "Ez, zure aintzagatik, ez dut beste ezer eskatuko". Eta bere Jaunak nahi duen promesa eta zin egingo du eta aurpegia Infernutik aldenduko du. Baina gero Paradisura begira jarriko da eta bere edertasuna ikusiko du, eta isilik egongo da denbora batez eta galdetuko du: "Ala, egin nazazu Paradisuko atean". Ala-k galdetu zuen: «Ez al zenuen amore eman nizunaz gain beste ezer ez eskatzeko promesa eta zin egina? Ai zu, Adamen semea, zein zoriontsua den traizioa egiteagatik». Baina morroiak erregutzen jarraitu zuen: «Ene Jauna», eta Ala-ri erregutzen jarraitu zion Ala-k galdetu zion arte: «Eskatzen duzuna ematen badizut orain, ez eskatu beste eskaerarik berriro». Hark erantzun zuen: «Ez, zure aintzagatik, ez dizut berriro eskatuko beste eskaerarik». Orduan, pertsonak bere promesak eta zinak utzi zituen, eta Ala-k zeruko ateetara eraman zuen. Baina morroia zeruko atean zegoenean, zerua ireki zitzaion, bizitzaren plazerrak eta bertan poza ikusi zituen, eta isildu egin zen, Ala-k isiltzea nahi zuen bezala. Orduan, erregutu zuen: «Ene Jauna, sartu nazazu zeruan». Orduan, Ala-k esan zuen: «Ez al duzu amore eman nizunaz gain beste ezer ez eskatzeko promesa, Adamen semea, zein azkar traizionatu duzun». Beraz, morroiak erregutu zuen: «Jauna, ez utzi Zure morroi miserableena izaten», morroiak etengabe erregutzen jarraitu zuen Ala-k barre egin zuen arte. Eta Ala-k morroi bati barre egin badio, Ala-k esan behar dio: «Sartu zeruan». Morroia sartu bada, Ala-k esaten dio: «Mesedez, egin amets bat». Beraz, morroiak bere Jaunari galdetu eta ametsak egin zituen, Ala-k gogorarazi zion arte, morroiaren ametsa bere gailurrera iritsi arte, Ala-k esan zion: «Hori da niretzat dena, eta horrelakoak ere gehitu zituen». ['Atha' bin Yazid]-ek esan zuen: «[Abu Sa'id alkhudzrik] Abu Hurairah-ekin batera ez zuten bere hadith-ik itzuli, beraz, Abu Hurairah-k kontatu izan balu Ala-k «eta zuri antzeko bat» esan zuela, Abu Sa'id Al Khudzrik esan zuen: «eta hamar antzeko berarekin». O Abu Hurairah? Abu Hurairah-k esan zuen: «Ez dut ezer gogoratzen «zuretzat eta antzekoentzat» esan zuena izan ezik». Abu Sa'id Al Khudzrik berriro esan zuen: «Deklaratzen dut Alaren Mezulariarengandik (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) buruz ikasi nuela, hain zuzen ere, 'Eta hamarrentzat gustuko' hitzak. Abu Hurairahk esan zuen: «Hori da pertsona bat Paradisura sartuko den azken aldia».
Imam Bukhari : 6886
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ إِذَا كَانَتْ صَحْوًا قُلْنَا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَئِذٍ إِلَّا كَمَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا ثُمَّ قَالَ يُنَادِي مُنَادٍ لِيَذْهَبْ كُلُّ قَوْمٍ إِلَى مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ فَيَذْهَبُ أَصْحَابُ الصَّلِيبِ مَعَ صَلِيبِهِمْ وَأَصْحَابُ الْأَوْثَانِ مَعَ أَوْثَانِهِمْ وَأَصْحَابُ كُلِّ آلِهَةٍ مَعَ آلِهَتِهِمْ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ وَغُبَّرَاتٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ ثُمَّ يُؤْتَى بِجَهَنَّمَ تُعْرَضُ كَأَنَّهَا سَرَابٌ فَيُقَالُ لِلْيَهُودِ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ قَالُوا نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ ثُمَّ يُقَالُ لِلنَّصَارَى مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ فَيَقُولُونَ كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ فَيَقُولُونَ نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا يَحْبِسُكُمْ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ فَيَقُولُونَ فَارَقْنَاهُمْ وَنَحْنُ أَحْوَجُ مِنَّا إِلَيْهِ الْيَوْمَ وَإِنَّا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِيَلْحَقْ كُلُّ قَوْمٍ بِمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَإِنَّمَا نَنْتَظِرُ رَبَّنَا قَالَ فَيَأْتِيهِمْ الْجَبَّارُ فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَلَا يُكَلِّمُهُ إِلَّا الْأَنْبِيَاءُ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ تَعْرِفُونَهُ فَيَقُولُونَ السَّاقُ فَيَكْشِفُ عَنْ سَاقِهِ فَيَسْجُدُ لَهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَيَذْهَبُ كَيْمَا يَسْجُدَ فَيَعُودُ ظَهْرُهُ طَبَقًا وَاحِدًا ثُمَّ يُؤْتَى بِالْجَسْرِ فَيُجْعَلُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجَسْرُ قَالَ مَدْحَضَةٌ مَزِلَّةٌ عَلَيْهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكَةٌ مُفَلْطَحَةٌ لَهَا شَوْكَةٌ عُقَيْفَاءُ تَكُونُ بِنَجْدٍ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ الْمُؤْمِنُ عَلَيْهَا كَالطَّرْفِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَنَاجٍ مَخْدُوشٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى يَمُرَّ آخِرُهُمْ يُسْحَبُ سَحْبًا فَمَا أَنْتُمْ بِأَشَدَّ لِي مُنَاشَدَةً فِي الْحَقِّ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ الْمُؤْمِنِ يَوْمَئِذٍ لِلْجَبَّارِ وَإِذَا رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ نَجَوْا فِي إِخْوَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَعْمَلُونَ مَعَنَا فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ وَيُحَرِّمُ اللَّهُ صُوَرَهُمْ عَلَى النَّارِ فَيَأْتُونَهُمْ وَبَعْضُهُمْ قَدْ غَابَ فِي النَّارِ إِلَى قَدَمِهِ وَإِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَإِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي فَاقْرَءُوا{ إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا }فَيَشْفَعُ النَّبِيُّونَ وَالْمَلَائِكَةُ وَالْمُؤْمِنُونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَقِيَتْ شَفَاعَتِي فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ أَقْوَامًا قَدْ امْتُحِشُوا فَيُلْقَوْنَ فِي نَهَرٍ بِأَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِي حَافَتَيْهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ قَدْ رَأَيْتُمُوهَا إِلَى جَانِبِ الصَّخْرَةِ وَإِلَى جَانِبِ الشَّجَرَةِ فَمَا كَانَ إِلَى الشَّمْسِ مِنْهَا كَانَ أَخْضَرَ وَمَا كَانَ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ كَانَ أَبْيَضَ فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ اللُّؤْلُؤُ فَيُجْعَلُ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِيمُ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الرَّحْمَنِ أَدْخَلَهُمْ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلَهُ مَعَهُوَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُحْبَسُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُهِمُّوا بِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَيُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْءٍ لِتَشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا قَالَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ قَالَ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ أَكْلَهُ مِنْ الشَّجَرَةِ وَقَدْ نُهِيَ عَنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ سُؤَالَهُ رَبَّهُ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ قَالَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ ثَلَاثَ كَلِمَاتٍ كَذَبَهُنَّ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا آتَاهُ اللَّهُ التَّوْرَاةَ وَكَلَّمَهُ وَقَرَّبَهُ نَجِيًّا قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ قَتْلَهُ النَّفْسَ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَرُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ قَالَ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي فَيَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ أَيْضًا يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّانِيَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَهْ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ حَتَّى مَا يَبْقَى فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ قَالَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا }قَالَ وَهَذَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي وُعِدَهُ نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Yahya bin Bukair-ek] esan digu [Allaits bin Sa'd-ek] [Khalid bin Yazid-ek] [Sa'id bin Abu Hilal-ek] [Zaid-ek] ['Atha' bin Yasar-ek] [Abu Sa'id Al Khudzri-k] esan duela: 'Galdetu genuen, 'Alaren Mezularia, gure Jauna ikusiko al dugu Piztuerako Egunean?' Profetak erantzun zion: 'Zaila egiten al zaizu eguzkia eta ilargia ikustea distiratsu daudenean?' erantzun genuen, 'Ez'. Profetak jarraitu zuen: 'Horrela ez zenuen zailtasunik izan zure Jauna ikusteko garai hartan, biak ikusteko zailtasuna izan ezik'. Gero esan zuen: 'Orduan deitzaile bat zegoen oihuka: 'Joan dadila herri bakoitza gurtzen duenarengana!'. Beraz, gurutzearen gurtzaileak joan ziren beren gurutzeekin, eta irudien gurtzaileak beren estatuetara, eta Jainkoaren gurtzaile guztiak beren jainkoekin egon ziren, Jainkoa gurtzen zutenak bakarrik geratu arte, onak edo gaiztoak izan, eta aurreko liburuko jendea. Orduan Jahannam ekarri eta instalatu zuten, miraje bat bezala izan zen, eta gero juduei galdetu zieten: "Zer gurtzen zenuten?". Erantzun zuten: "Uzair gurtzen genuen, Alaren semea". Orduan ahots bat entzun zen: "Gezurra diozue! Alak ez du emazterik ez seme-alabarik". Orduan, zer nahi duzue?". Erantzun zuten: "Zerbait edateko emango bazenigu gustatuko litzaiguke!". Orduan ahots bat entzun zen: "Edan, lagunok!". Gero infernura erori ziren. Gero Nashara jendeari galdetu zieten: "Zer gurtzen zenuten?". Erantzun zuten: "Isa al Messiah gurtzen genuen, Jainkoaren semea". Erantzun zieten: "Gezurra diozue guztiok! Alak ez du emazterik ez seme-alabarik ere, eta zer nahi duzue?". Erantzun zuten: "Zerbait edateko eman nahi dizuegu!". Orduan erantzun zuen: "Edan, lagunok!". Eta berehala erori ziren infernura, Ala gurtzen zuten gizakiak bakarrik geratu arte, onak edo desobedienteak izan. Galdetu zieten: «Zergatik atxilotu zintuzteten, beste gizakiak jada joan baziren ere?». Erantzun zuten: «Gu banandu ginen haiengandik eta gu gara Bera gehien behar dugun jendea». Deitzaile bat bere buruari oihuka entzun genuen: «Herri guztiek topa dezatela gurtzen dutena! Gu bakarrik gaude gure Jainkoaren zain». Jarraitu zuen: «Orduan, Ala - Al Jabbar - inoiz ikusi ez zuten forma batean etorri zitzaien lehen aldiz, eta orduan Ala-k esan zuen: «Ni naiz zuen Jauna». Erantzun zuten: «Zu zara gure Jauna, eta inork ez zuen ausartu harekin hitz egiten, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak izan ezik». Gero, profetek esan zuten: «Ez al dago zuek eta Ala-ren artean ezagutzen duzuen seinalerik?». Erantzun zuten: «Bai, hain zuzen ere, txahala», beraz, Ala-k bere txahala agerian utzi zuen, sinestun guztiak haren aurrean ahozpeztu zitezen. Gero, riya eta sum'ah dela eta, Ala aurrean ahuspeztu zirenak geratu ziren, ahuspeztu eta bizkarra berriro zati bat bihurtuz. Gero, Jahannam-eko oinezkoentzako zubiak ekarri eta Jahannam-eko bi ertzen artean instalatu ziren. Galdetu genuen: "Alaren Mezularia, zein da Jahannam zubiaren misterioa?". Profetak erantzun zuen: "Zubia errailetik irten daiteke, erori, burdinazko kakoak ditu, arantza zabal eta zorrotzak ditu, arantzak Sa'dan izeneko egur arantzatsuz egingo dira - egur arantzatsu zorrotza. Hain azkar pasatzen diren sinestunak, batzuk begi keinu bat bezalakoak dira, batzuk tximista bezalakoak, batzuk haize bezalakoak eta batzuk aukeratutako zaldi baten antzekoak". Badira zaldiz ibiltzen direnak bezalakoak, bizirik irauten dutenak eta benetan salbatzen direnak, baina baita burdinazko kakoek zatitu edo infernuko infernura bota ondoren bizirik irauten dutenak ere, gizakiak azken aldiz arrastaka igaro arte, eta ezin zara hain tematia izan ni madarikatzen zuretzat argi dagoen egiaren aurka, une horretan Allah Al Jabbar-engan sinestun bat baino. Lagunen artean seguru daudela ikusten badute, esaten dute: "Gure Jauna, bai, gure lagunek gurekin otoitz egin eta gurekin barau egin, eta gurekin ekintza onak egin!". Allah Ta'ala-k esan zuen: "Zoazte, zuen artean fedearen dinar baten pisua aurkitzen duenak bihotzean, atera ezazu", eta Allah-ek debekatu egin du infernuan egotea. Beraz, lagunengana etorri ziren batzuk infernuan murgilduta zeuden bitartean, batzuk oinen zolaraino, txahalen erdiraino, beraz, atera zituzten nor ziren, gero itzuli ziren eta Allah-ek esan zuen: "Zoazte berriro, eta bihotzean aurkitzen duzuna fedearen atomo bat bezain astuna dena, atera ezazu". Beraz, ezagutzen zuten edonor atera zuten'. Rasulullah-k esan zuen: 'Ez badidazu sinesten, irakurri: '-Alak ez du mostaza hazi baten pisua ere bidegabeki onartzen, ontasuna baldin badago, orduan Alak saria biderkatzen du-' -G. An Nisaa': 40-, orduan profetak shallallahu 'alaihi wasallam, aingeruak eta sinestunak, guztiek bitartekari izan ziren. Orduan Ala Al Jabbar-ek esan zuen: Nire bitartekaritza oraindik hor dago. Orduan Ala-k eskukada bat hartuko du Sutik eta erretako pertsona batzuk kenduko ditu, gero Paradisuko atean dagoen ibaira botako dituzte, 'Bizitzaren Ibaia' izenekoa, bi ertzetan hazi daitezen, aleak hazten diren bezala, arroken eta zuhaitzen ondoan ikusten dituzun ur putzuetan; eguzkirantz makurtzen dena berdea izango da, eta itzalrantz makurtzen dena zuria izango da, eta gero lepoan eraztunak dituzten perlak bezala agertuko dira. Ondoren, Paradisura sartuko dira, Paradisuko jendeak esan arte: 'Ar Rahmanen 'utaqa' dira - Ar Rahmanek askatu zituen pertsonak - Alak ez zituen onartu egindako ekintzengatik, ezta eskaini zuten onagatik ere, beraz, erantzungo zaie: 'Zuentzat ikusten duzuena eta antzekoak'. [Hajjaj bin Minhal]-ek esan zuen; esan digu [Hammam bin Yahya]-k esan digu [Qatadah] [Anas] radliyallahu'anhu-rengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Piztuerako Egunean sinestunak atxikita egongo dira horrek tristetu arte. Esan zuten: 'Ai, gure Jaunari bitartekaritza eskatzen badiogu, gauden lekutik eroso senti gaitezen'. Adamengana joan eta esan zioten: «Zu, Adam, gizateria osoaren arbasoa zara, Ala-k bere eskuekin sortu zintuen, zerua zure bizileku bihurtu zuen eta aingeruak zure aurrean makurtu zituen, Ala-k gauza guztien izenak ere irakatsi zizkizun, zure Jaunaren aurrean gure alde bitartekari izan zaitezen, gure lekuan erosotasuna eman ahal izateko». Baina Adamek erantzun zuen: «Hemen ez dut zuen alde bitartekari izateko eskubiderik». Ala-ren Mezulariak jarraitu zuen: «Orduan, Adamek gogorarazi zien egindako akatsa, hau da, debekatutako zuhaitzetik jatea debekatuta egon arren, eta esan zuen: «Zoazte Noerengana, lehen profeta izan baitzen, sallallaahu 'alaihi wasallam, Ala-k lurreko biztanleei bidali zuena». Noerengana joan ziren, baina Noek ere erantzun zuen: «Barkatu, ez dut hemen zuen alde bitartekari izateko eskubiderik», eta Noek aipatu zuen egindako akatsa, hau da, bere Jaunari ezagutzarik gabe galdetzea eta esatea: «Zoazte Ibrahimengana, Khalilur Rahman delako - Arrahmanen maitea-». Alaren Mezulariak bere istorioa jarraitu zuen: «Ibrahimengana etorri ziren, baina Ibrahimek ere erantzun zuen: “Barkatu, ez dut hemen zuen alde bitartekari izateko eskubiderik”. Orduan, Ibrahimek bere akatsa aipatu zuen, hain zuzen ere, egindako hiru gezur, eta esan zuen: “Zoazte Musarengana, Alak Tora eman zion zerbitzari batengana, hitz egin berarekin eta hurbildu ahalik eta gehien Harengana”. Rasulullahk jarraitu zuen: «Moisesengana etorri ziren, baina Moisesek ere erantzun zuen: ‘Barkatu, hemen ez dut zuen alde bitartekari izateko eskubiderik’, eta Musak gogorarazi zion egindako akatsa, hau da, arima bat arrazoi justifikaturik gabe hiltzea, eta esan zuen: ‘Saiatu Jesusengana joaten, Alaren zerbitzari eta bere apostolu batengana, Alaren espiritua eta bere hitzak’. Jesusengana joan ziren, baina Isak ere erantzun zuen: ‘Barkatu, hemen ez dut zuen alde bitartekari izateko eskubiderik’, eta esan zuen: ‘Saiatu Muhammadengana joaten, Alak bere aurreko eta etorkizuneko bekatuak barkatu dizkion zerbitzari batengana’. Orduan etorri zitzaizkidan - Muhammad - eta baimena eskatu nion nire Jaunari bere etxean eta Harekin topo egiteko baimena eman zidaten, hura ikusi nuenean, orduan lurrera erori nintzen, Ala-k utzi zidan uzten didan bezala. Ala-k orduan esan zuen: 'Altxa burua, Muhammad, esan, entzuna izango zara, eskatu bitartekaritza, bitartekaritza eman zaizu, eskatu, eman zaizu'. Orduan burua altxatu nuen eta nire Jauna goraipatu nuen irakatsi zizkidan laudorioekin, gero bitartekaritza egin nuen eta mugak eman zizkidan. Gero atera eta zerura sartu nituen'. Qatadah-k esan zuen: 'Eta entzun nion esaten ere: 'Orduan atera nintzen, gero infernutik atera nituen eta zerura sartu nituen. Horren ondoren, bigarren aldiz itzuli nintzen eta baimena eskatu nion nire Jaunari bere etxean eta Harekin topo egiteko baimena eman zidaten, hura ikusten banuen, orduan lurrera erori nintzen. Ala-k orduan utzi ninduen Ala-k nahi duen bezala izaten, orduan Ala-k esan zuen: 'Altxa burua, Muhammad, eta esan entzuna izango zarela, eta bitartekaritza egin, bitartekaritza izango duzu, eta eskatu eta emango zaizu'. Orduan, burua altxatu eta laudorioak eta laudorioak eskaini nizkion nire Jainkoari, berak irakatsi zidan bezala. Orduan, bitartekari izan nintzen, eta muga bat eman zidan, irten eta zeruan sartzeko'. Qatadah-ek esan zuen: 'Eta entzun nion esaten: 'Eta abiatu nintzen infernutik ateratzeko, gero zeruan sartu nituen'. Qatadah-ek esan zuen: 'Eta entzun nion esaten: 'Beraz, abiatu eta infernutik atera nituen, eta gero zeruan sartu nituen, infernuan Koranak dituenak izan ezik ezer geratu ez zen arte, edo betikoa izan behar zuela esan nahi zuen, gero bertso hau irakurri zuen: '-zure Jaunak leku laudagarri batean altxa zaitzala-' -Qs. Al Isra': 79-. Profetak esan zuen: 'Hau da zure profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-ri agindutako geltoki laudagarria.
Imam Bukhari : 6887
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنِي عَمِّي حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ وَقَالَ لَهُمْ اصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي عَلَى الْحَوْضِ
Esan digu [Ubaidullah bin Sa'd bin Ibrahim]-ek esan dit [Nire osabak] esan digula [Nire aitak] [Salih-ek] esan digula [Ibn Shihab-ek] esan du, esan dit [Anas bin Malik] Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin mezulari bat bidali ziela Ansarri eta kupula batean bildu zituela - buztinezko etxe biribil batean - eta esan ziela: "Izan pazientzia Ala eta bere mezularia topatu arte, geroago han egongo bainaiz eta lakuan egongo naizelako".
Imam Bukhari : 6888
حَدَّثَنِي ثَابِتُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَحْوَلِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَهَجَّدَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ الْحَقُّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ خَاصَمْتُ وَبِكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ وَأَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ قَيَّامُ وَقَالَ مُجَاهِدٌ{ الْقَيُّومُ }الْقَائِمُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَقَرَأَ عُمَرُ الْقَيَّامُ وَكِلَاهُمَا مَدْحٌ
Esan zidan [Thabit bin Muhammad] esan zigun [Sufyan] [Ibn Juraij] [Sulaiman Al Ahwal] [Thawus] [Ibn Abbas]-etik [Thawus]-tik [Ibn Abbas] radliyallahu'anhuma esan zuen: 'Profeta sallaahu 'alaihi wasallam tahajjud gauez esan zuen: 'LANA ALLAKADU RABB ALLA HADUAL RABB esan zuen. QAYYIMUS SAMAAWAATI WAL ARDLI, WALAKAL HAMDU ANTA RABBUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WAMAN FIIHINNA, WALAKAL HAMDU ANTA NUURUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WAMAN FIIHINNA, ANTAL HAQQ, WAQULUKAL WAQWAQHAQUKA', WALAKAL HAMDU ANTA NUURUS SAMAAWAATI HAQQ, WAL JANNATU HAQQ, WANAARU HAQQ, WASSAA'ATU HAQ, ALLAHUMMA LAKA ASLAMTU, WABIKA AMANTU WA'ALAIKA TAWAKKALTU, WAILAIKA KHAASHAMTU WABIKA HAKAMTU FAGHFIRLII MAA QADDAMTU WAMAA AKHKHARTU WA ASRARTU WA A'LANTU, WAMAA ANTA A'LAMU BIHI MINNII, LAA-ILAAHA ILLAA ANTA -Oi Ala gure Jauna, Zuri goraipamen guztiak, Zu zara zeru eta lurraren zaindaria, Zuri goraipamen guztiak, Zu zara zeru eta lurraren eta haien biztanle guztien zaindari, Zuri goraipamen guztiak, Zu zara zeru eta lurraren eta haien biztanle guztien argia, Zu zara egia, Zure hitza egiazkoa da, Zure promesa egiazkoa da eta Zurekin topaketa egiazkoa da, zerua egiazkoa da, infernua egiazkoa da, berpizkundea egiazkoa da, Oi Ala, Zuri amore ematen dizut, Zuri sinesten dut, Zuri jartzen dut nire konfiantza, Zu naizelako etsai -etsai-, Zuri epaitzen dizut, beraz, barka iezadazu egin dudana eta ez dudana. eginda, zer egiten dudan isilpean eta zer egiten dudan agerian, eta zer dakizu ni baino hobeto, ez dago Zu beste jainko duinik-'. Abu Abdullah-ek esan zuen, [Qais bin Sa'd] eta [Abu Zubair]-ek [Thawus]-etik esan zuten editorearekin 'Qayyaam' ez qayyum, Mujahidek esan zuen bitartean, 'Alqayyum - definitiboarekin al-, hau da, dena zaintzea, Umarrek ere Alqayyaam esan zuen bitartean, eta biak berdin goraipatzen dira'.
Imam Bukhari : 6889
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي الْأَعْمَشُ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيُكَلِّمُهُ رَبُّهُ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ وَلَا حِجَابٌ يَحْجُبُهُ
Esan digutenez, [Yusuf bin Musak] esan digu [Abu Usamahk] esan dit [Al A'masyk] [Khaitsumah-tik] ['Adi bin Hatim]-ek esan du: 'Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Ez dago zuetako inor bere Maisuak hitz egiten ez dion bitartean, haren eta Allahren artean ez dago interpreterik, ezta hijab-ik ere oztopatzen duenik'.
Imam Bukhari : 6890
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَنَّتَانِ مِنْ فِضَّةٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَجَنَّتَانِ مِنْ ذَهَبٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَمَا بَيْنَ الْقَوْمِ وَبَيْنَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَى رَبِّهِمْ إِلَّا رِدَاءُ الْكِبْرِ عَلَى وَجْهِهِ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ
Esan digutenez, ['Ali bin Abdullah]-ek [Abdul Aziz bin Abd shamad] esan digu [Abu Imran-ek] [Abu Bakr bin Abdullah bin Qais-ek] [bere aita] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Bi zeru daude zilarrezkoak, bai ontziak eta haien edukia, eta bi zeru daude urrezkoak, bai ontziak eta haien edukia, eta ezerk ez dio eragozten herri bati bere Jauna ikustea zeruan aurpegian duen xal bat izan ezik. Harrokeria aurpegian duela'.
Imam Bukhari : 6891
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَعْيَنَ وَجَامِعُ بْنُ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَطَعَ مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينٍ كَاذِبَةٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ }الْآيَةَ
Esan digu [Al Humaidik] esan digu [Sufyanek] esan digu [Abdul Malik bin A'yan] eta [Jami' bin Abu Rasyid] [Abu Wail]-engandik [Abdullah] radliyallahu'anhu-k esan duela, 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Musulman baten aberastasuna zin faltsu bidez lortzeko anbizioa duenak, Ala-rekin topo egiten du Ala haserre egoeran dagoen bitartean'. Abdullah-ek esan zuen: 'Orduan Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ek bere justifikazioa irakurri zuen Ala-ren Liburutik: '-Egia esan, Ala-ren promesak eta haien zinak prezio txikian erosten dituztenak, horiek dira hemendik aurrerakoan parterik ez duten pertsonak, eta Ala-k ez ditu hitz egitera gonbidatzen-' -QS.Ali Imran: 77-.
Imam Bukhari : 6892
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى سِلْعَةٍ لَقَدْ أَعْطَى بِهَا أَكْثَرَ مِمَّا أَعْطَى وَهُوَ كَاذِبٌ وَرَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَرَجُلٌ مَنَعَ فَضْلَ مَاءٍ فَيَقُولُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْيَوْمَ أَمْنَعُكَ فَضْلِي كَمَا مَنَعْتَ فَضْلَ مَا لَمْ تَعْمَلْ يَدَاكَ
Esan digute [Abdullah bin Muhammad]-ek esan digula [Amru]-tik [Abu Salih]-tik [Abu Hurairah]-tik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: "Badira hiru pertsona Alak ez diena hitz egingo Piztuera Egunean, ezta ikusiko ere: bere salgaian zin bat sartzen duena ohi baino gehiago eman diezaioten, eta bere zin horretan gezurra esaten duena. 'Asr-en ondoren zin faltsu bat egiten duena musulman baten ondasunak lortzeko anbizioarekin. Eta soberako ura atxikitzen duena -belarra hazi ez dadin-, Alak Piztuera Egunean esan dezan: 'Orain nire grazia atxikitzen ari naiz, zuek behin soberako ura atxiki zenuten bezala, zuen bi eskuek horregatik landu ez zutena'".
Imam Bukhari : 6893
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الزَّمَانُ قَدْ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلَاثٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحَجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ أَيُّ شَهْرٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ يُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ ذَا الْحَجَّةِ قُلْنَا بَلَى قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ الْبَلْدَةَ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَأَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا وَسَتَلْقَوْنَ رَبَّكُمْ فَيَسْأَلُكُمْ عَنْ أَعْمَالِكُمْ أَلَا فَلَا تَرْجِعُوا بَعْدِي ضُلَّالًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ أَلَا لِيُبْلِغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَلَعَلَّ بَعْضَ مَنْ يَبْلُغُهُ أَنْ يَكُونَ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضِ مَنْ سَمِعَهُ فَكَانَ مُحَمَّدٌ إِذَا ذَكَرَهُ قَالَ صَدَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ
Esan digute [Muhammad bin Al Mutsannak], esan digute ['Abdul Wahhabek], esan digute [Muhammadek] [Ibn Abu Bakrahek] [Abu Bakrahek], sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuenez: 'Denborak Alak zeruak eta lurra sortu zituenean bezala biratzen dira. Hamabi hilabete daude urtean, horietatik lau debekatuak dira, eta hiru jarraian: Dzul Qa'dah, Dzulhijjah eta Muharram, eta Rajab Mudlar, Jumadil eta Sya'banen azken hilabeteen artean dagoena. Zein hilabete da hau?'. Erantzun genuen: 'Alak eta bere Mezulariak dakite hobekien!'. Orduan, Profeta isilik geratu zen, beraz, pentsatu genuen ez zuela bere izenez izendatuko. Profetak jarraitu zuen esaten: 'Ez al da gaur hilketaren eguna?'. Erantzun zuten: 'Hori da'. Profetak jarraitu zuen: «Izan ere, zure odola, zure ondasunak -esan zuen Muhammadek, eta gogoratzen dudanez esan zuen, eta zure ohorea- debekatuta daude, zure eguneko ohorea den bezala, zure herrialdean orain, zure hilabetean orain, eta zure Jaunarekin topo egingo duzu eta zure egintzei buruz galdetuko dizu. Gogoratu, ez itzuli nire atzetik bidetik, batzuek beste batzuei burua moztuz, gogoratu, bertan daudenek transmititu diezaietela ez daudenei, izan ere, baliteke transmititzen duena entzuten duena baino askoz ulerkorragoa izatea». Eta Muhammadek hadith hau aipatu zuenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek arrazoi zuen, orduan esan zuen: «Ez al dut transmititu? Ez al dut transmititu?»
Imam Bukhari : 6894
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ قَالَكَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُمْتُ مَعَهُ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبِيَّ وَنَفْسُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ حَسِبْتُهُ قَالَ كَأَنَّهَا شَنَّةٌ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَتَبْكِي فَقَالَ إِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Esan digu [Musa bin Ismail]-ek ['Abdul Wahid]-ek ['Ashim]-ek [Abu Usman]-ek [Usamah]-ek esan duela: «Profetaren alabaren semea, sallallaahu 'alaihi wasallam, gaixorik zegoen, eta orduan Profetaren alabak mezulari bat bidali zuen, eta haren mezua berarengana etortzeko esan zuen. Profeta bakarrik ez zegoen bertan, eta mezua eman zuen: «INNAA LILLAAHI MAA AKHDZA WALAHU MAA A'THAA WAKULLUN ILAA AJALIN MUSAMMAA FAL TASHBIR WAL TAHTASHIB» -Alarena da hartzen eta ematen den guztia, eta denak du denbora-muga; pazientzia izan eta saria espero behar duzu». Orduan, Profetaren alabak bere mezularia bigarren aldiz bidali zuen eta zin egin zuen etortzeko. Beraz, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam joan zen eta ni berarekin nengoen, baita Mu'adz bin Jabal, Ubbay bin Ka'b eta Ubadah bin Shamit ere. Sartu ginenean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam bere biloba zeraman bularrean arnasa hartzen zuen bitartean - gogoratzen dut Usamah-ek geriba zahar batek bezala esan zuela -, orduan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam negarrez ari zen, eta Sa'd bin 'Ubadah-ek esan zuen: "Zergatik ari zarete negarrez?". Profetak erantzun zuen: "Alak bakarrik maite ditu bere zerbitzari errukitsuak".
Imam Bukhari : 6895
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اخْتَصَمَتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ إِلَى رَبّهِمَا فَقَالَتْ الْجَنَّةُ يَا رَبِّ مَا لَهَا لَا يَدْخُلُهَا إِلَّا ضُعَفَاءُ النَّاسِ وَسَقَطُهُمْ وَقَالَتْ النَّارُ يَعْنِي أُوثِرْتُ بِالْمُتَكَبِّرِينَ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِلْجَنَّةِ أَنْتِ رَحْمَتِي وَقَالَ لِلنَّارِ أَنْتِ عَذَابِي أُصِيبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا قَالَ فَأَمَّا الْجَنَّةُ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِنْ خَلْقِهِ أَحَدًا وَإِنَّهُ يُنْشِئُ لِلنَّارِ مَنْ يَشَاءُ فَيُلْقَوْنَ فِيهَا فَ{ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ }ثَلَاثًا حَتَّى يَضَعَ فِيهَا قَدَمَهُ فَتَمْتَلِئُ وَيُرَدُّ بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ وَتَقُولُ قَطْ قَطْ قَطْ
Esan digu [Ubaidullah bin Sa'd bin Ibrahim]-ek [Ya'qub]-ek [Nire aitak] [Salih bin Kisan]-engandik [Al A'raj]-engandik [Abu Hurairah]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik, esan zuen: 'Zerua eta infernua bien Jaunarekin gatazkan daude, zeruak dio: 'Jauna, zergatik ez naiz sartzen ahulak eta jende xehea izan ezik?' Infernuak dioen bitartean: 'Zergatik nago jende harroputzei dedikatua?' Ala Ta'alak zeruari erantzun zion: 'Zu zara nire errukia', eta Ala-k infernuari esan zion: 'Zu zara nire zigorra, nahi dudanari ezartzen diodana, eta bakoitzak bete behar du'. Profetak esan zuen: 'Paradisuari dagokionez, Ala-k ez ditu bere izakiak zapaltzen, eta Ala-k nahi duenarekin beteko du Infernua, gero botako dituzte' - Infernuak esan zuen: 'Ba al dago gehiago-' -QS. Qaaf bertsoa: 30- -hiru aldiz errepikatu zuen-, orduan Ala-k bere oina jarri zuen Infernua betetzeko, batzuk elkarren kontra estutu ziren, Infernuak esan zuen: 'nahikoa, nahikoa, nahikoa'.
Imam Bukhari : 6896
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيُصِيبَنَّ أَقْوَامًا سَفْعٌ مِنْ النَّارِ بِذُنُوبٍ أَصَابُوهَا عُقُوبَةً ثُمَّ يُدْخِلُهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ يُقَالُ لَهُمْ الْجَهَنَّمِيُّونَوَقَالَ هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Hafsh bin Umarrek] esan digu [Hisyamek] [Qatadah]-tik [Anas] radliyallahu'anhu-rengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-rengandik, esan zuen: 'Batzuk egongo dira infernuko beltzez beteta egongo direnak, zigor gisa egindako bekatuengatik, eta gero Ala-k zeruan sartuko ditu bere errukiaren dohainarekin, horiei jahannamiyun deitzen zaie - infernuko biztanle ohiak-'. [Hamamek] esan zuen bitartean; esan digu [Qatadahk] esan digu [Anas] sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-rengandik.
Imam Bukhari : 6897
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَجَاءَ حَبْرٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يَضَعُ السَّمَاءَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْأَرْضَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالشَّجَرَ وَالْأَنْهَارَ عَلَى إِصْبَعٍ وَسَائِرَ الْخَلْقِ عَلَى إِصْبَعٍ ثُمَّ يَقُولُ بِيَدِهِ أَنَا الْمَلِكُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ{ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ }
Esan zigun [Moisesek] esan zigun [Abu 'Awanah]-k [Al A'masy-k] [Ibrahim]-ek [Alqamah]-ek [Abdullah-ek] esan zuela: 'Monje judu batek Alaren Mezularia, sallallaahu'alaihiwasallam, topatu zuen eta esan zuen: 'Oi Muhammad, Ala-k zerua hatz batean jarri zuen, lur osoa hatz batean, mendi guztiak hatz batean, zuhaitzak eta ibaiak hatz batean, eta izaki guztiak hatz batean, eta orduan Ala-k hatza seinalatuz esan zuen: "Ni naiz erregea". Orduan, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ek barre egin eta bertso honetako aipu bat irakurri zuen: '-Eta ez zuten Ala ohoratu behar zuten errespetuz-' -QS. Azzumar: 67-.
Imam Bukhari : 6898
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ لَيْلَةً وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهَا لِأَنْظُرَ كَيْفَ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ فَتَحَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَهْلِهِ سَاعَةً ثُمَّ رَقَدَ فَلَمَّا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ أَوْ بَعْضُهُ قَعَدَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَقَرَأَ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لِأُولِي الْأَلْبَابِ }ثُمَّ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَاسْتَنَّ ثُمَّ صَلَّى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ الصُّبْحَ
[Sa'id bin Abu Maryam]-ek [Muhammad bin Ja'far]-ek [Syarik bin Abdullah bin Abu Namir]-ek [Kuraib-ek] esan zigun [Ibn Abbas-ek] esan zuela: 'Gau batean Maimunah-ren etxean eman nuen gaua, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta, sallallaahu'alaihiwasallam, bere alboan nuela, hau egin nuen Allahren Mezulariaren otoitza gauez ikusteko asmoz. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek bere emaztearekin hizketan aritu zen denbora batez, gero loak hartu zuen, gauaren azken herena edo zati bat iritsi zenean, eseri eta zerura begiratu zuen, eta gero bertso hau irakurri zuen: '-Egia esan, zeruen eta lurraren sorreran, bertso honetara arte, badira seinaleak ulertzen duten pertsonentzat-' -QS. Ali'Imran: 190-. Gero zutitu eta abluzioa egin zuen, hortzak garbitu eta hamaika rak'ah otoitz egin zituen. Gero, Bilalek otoitzerako deia egin ondoren -egunsentia-, bi rak'ah otoitz egin zituen, eta gero goizeko otoitzetan jendea gidatzeko atera zen.
Imam Bukhari : 6899
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا قَضَى اللَّهُ الْخَلْقَ كَتَبَ عِنْدَهُ فَوْقَ عَرْشِهِ إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي
Kontatu digute [Ismailek] niri [Malik] kontatu didala [Abu Zinadek] [Al A'rajek] [Abu Hurairahek] radliyallahu'anhuk: «Alaren Mezulariak, sallallaahu'alaihiwasallam-ek, esan zuen: Ala-k sorkuntza ezarri zuenean, bere ondoan idatzi zuen bere tronuan: 'Egia esan, nire errukiak nagusitzen zaio nire haserreari'.
Imam Bukhari : 6900
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ أَنَّ خَلْقَ أَحَدِكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَهُ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَهُ ثُمَّ يُبْعَثُ إِلَيْهِ الْمَلَكُ فَيُؤْذَنُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ فَيَكْتُبُ رِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَعَمَلَهُ وَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ ثُمَّ يَنْفُخُ فِيهِ الرُّوحَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى لَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُ النَّارَ وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا
Esan digu [Adamek] esan digu [Syu'bahk] esan digu [Al A'masyk] Entzun dudala [Zaid bin Wahb] Entzun dudala ['Abdullah bin Mas'ud] radliyallahu'anhu, esan digula Allahren Mezulariak, sallallaahu'alaihiwasallam, gizon zintzoa zela, eta berari helarazitako berria egia zela, zuetako baten sorkuntza bere amaren sabelean bildu zela berrogei egunez, edo berrogei gauez, gero odol-koagulu bihurtu zela hurrengo berrogei egunetan, gero haragi-koagulu bihurtu zela hurrengo berrogei egunetan, orduan Ala-k aingeru bat bidali zion eta lau esaldi ezartzeko agindu zion -lau gauza-; bere patuari, bere heriotzari, bere ekintzei, zorigaiztoko edo zoriontsu den. Orduan Ala-k bere arima putz egin zion, izan ere, zuetako bat izan zen zeruko biztanleen egintzak egin zituena, ordubete baino gehiago egon arte zeruaren eta haren artean, baina gero patuak aurretik joan zitzaion, gero infernuko biztanleen egintzak egin zituen eta azkenean infernura sartu zen. Eta, egia esan, badago zuetako bat infernuko biztanleen egintzak egiten dituena, harik eta haren eta infernuaren artean ukondo bat baino ez dagoen arte, baina gero patua aurretik doa, orduan zeruko biztanleen egintzak ere burutzen ditu eta bertan sartzen da'.