Imam Bukhari : 6761
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ النَّصْرِيُّ وَكَانَ مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِيذِكْرًا مِنْ ذَلِكَ فَدَخَلْتُ عَلَى مَالِكٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ أَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ قَالَ نَعَمْ فَدَخَلُوا فَسَلَّمُوا وَجَلَسُوا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَأَذِنَ لَهُمَا قَالَ الْعَبَّاسُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ الظَّالِمِ اسْتَبَّا فَقَالَ الرَّهْطُ عُثْمَانُ وَأَصْحَابُهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنْ الْآخَرِ فَقَالَ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْسَهُقَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي مُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ بِشَيْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ{ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ }الْآيَةَ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلَا اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ وَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ فَعَمِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ حَيَاتَهُ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ فَقَالُوا نَعَمْ ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا اللَّهَ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَضَهَا أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتُمَا حِينَئِذٍ وَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ تَزْعُمَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ فِيهَا كَذَا وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ فِيهَا صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا عَلَى كَلِمَةٍ وَاحِدَةٍ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنْ ابْنِ أَخِيكِ وَأَتَانِي هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلَانِ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِمَا عَمِلَ فِيهَا أَبُو بَكْرٍ وَبِمَا عَمِلْتُ فِيهَا مُنْذُ وَلِيتُهَا وَإِلَّا فَلَا تُكَلِّمَانِي فِيهَا فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا بِذَلِكَ فَدَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا بِذَلِكَ قَالَ الرَّهْطُ نَعَمْ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَالَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ لَا أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَادْفَعَاهَا إِلَيَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا
Al à dit [Abdullah bin Yusuf] al à dit [Al Laits] al à dit [‘Uqail] di [Ibn Shihab] al à dit, al à dit [Malik bin Aus un Nashri], e [Mohammed bin Jubair bin Muth’im] al à ricuardât di chel. O ai cognossût Malik e o lu ai domandât’. Al continuà: “O ai continuât fin che o no ai cjatât [Umar], daspò la sô vuardie di cjase e mi à domandât: ‘Siet disponût a dâ il permès a [Uthman], [Abdurrahman bin Auf], [Zubair] e [Sa’d] di cjatâsi?” Umar al rispuindè: ‘Sì’. A son jentrâts, a àn dit ciao e a si son sielzûts. Il portîr al domandà di gnûf: ‘O vevis dât il permès a [Ali] e a [Abbas]’ Umar al permetè a ducj i doi. Abbas al domandà po dopo, ‘O Amirul Mukminin, decidi jenfri di me e lis personis injustis che a critichin’. Un grup di personis cjapant dentri Uthman e i siei amìs al disè; “O Amirul Mukminin, decidi jenfri i doi e fâ un plui comut di chel altri”. Umar al rispuindè: ‘Judâ voi che o sin savints, o jure in non di Allah, che cul so permès a son in pins i cîi e la tiere. Savevitu che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘No jerin ereditâts, ce che o lassìn indaûr e je la almose -no la ereditât-’? Duncje il grup di amîs al rispuindè, ‘Invezit une volte al veve dit alc come chest’. Umar al cjatà duncje Ali e Abbas e al disè; “O jure in non di Allah, no savês ducj i doi che il Messazîr di Allah al à dit une volte alc come chel?” Ducj i doi a àn rispuindût, ‘Sì’. Umar al disè alore; ‘Duncje cumò o feveli cun te dal probleme -la proprietât dal profete-. In fat, Allah al si è specializât dome pal So Messazîr Shallallahu Alaihi Wasallam in tiermins di cheste ricjece, une robe che Lui nol darà a nissun altri, parcè che Allah al dîs: '-Cje che Allah al à dât al So Messazîr dai cjapâts, tu âs cjapât cence esercitâ... e vie cussì -D. Al Hasir; 6-, dut chest al è speciâl pal Rasulullah. Po dopo, par Allah, no ti lu à dât e no ti lu à dât in mût specific. In passât l’Apostul al lu à dât e al lu à distribuît tra di voi, fin che chest tesor al è restât ancjemò. E il Profete sallallaahu alaihi wasallam al dave spesis anuâi ae sô famee di cheste ricjece, daspò al ritirà il rest e lu fasè deventâ il tesor di Allah, e al è cussì che al gjestìs la sô ricjece vie pe sô vite. Ti jure in non di Allah, no cognossis dut chel? A àn rispuindût: ‘Sì’. Alore Umar al disè a Ali e a Abbas: ‘O jure in non di Allah, no cognossin ducj i doi di dut chest?’. ducj i doi a àn rispuindût: ‘Sì’. Umar al continuà a fevelâ: “Dopo Allah al è lât vie il so profete, daspò Abu Bakr al à dit che o jeri il vuardian dal Rasulullah, cussì che Abu Bakr al lu autorizà e al lu gjestì come che al lu gjestì, e ancje tu jeri li. Po dopo Umar al si è cjatât denant di Ali e Abbas e al à dit: ‘Tu pensis che Abu Bakr al sedi cussì e cussì, ancje se Allah al sa che al jere pardabon onest, bon, dret e al seguive la veretât in rivuart ae sô ricjece. Po dopo Allah al è lât vie Abu Bakr, cussì jo - Umar - o ai dit che cumò o soi il tutelâr dal Rasulullah e ancje il tutelâr di Abu Bakr, cussì o vevi autoritât su la proprietât par doi agns che o gjestì come Rasulullah e Abu Bakr o jeri dacuardi, intant che tu jeris doi a me. dacuardi, tu mi âs cjatât par domandâ la tô part dai fîs di to fradi - Umar al à rivolt cheste afermazion a Abbas, parcè che al jere un ziu Rasulullah-, intant che chest - che al vûl dî Ali - al vignì daûr di me domandantmi une part de sô femine di so pari - Umar al à rivolt cheste remarche a Ali, parcè che al jere il gnoç dal Rasulullah lah-. Duncje o ai dit: ‘Se tu âs di volê, o consegnarò la proprietât a voi doi, dome tu âs di acetâ il risi di responsabilitât de promesse di Allah e dal So vôt, ven a stâi che ducj i doi la gjestissin come che la gjestìs il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e ancje come che la gjestìs Abu Bakr, e ancje come che o la gjestìs jo. Se voi doi no podês, par plasê no domandâmi di fevelâ dal tesor, no dîs voi doi; “Consegnâ la proprietât a nô doi” e po dopo o ai dit, “o la lassarò a ducj i doi”. Par cumò, o ti juri in non di Allah, no lu ai consegnât cumò a ducj i doi i doi?' Diviers grups di amîs che a jerin presints a rispuinderin, ‘Al è just,’ daspò Umar si rivoltè a Ali e Abbas e al disè; “O jure su di voi doi -intal non di Allah-, no ai consegnât a ducj i doi la cuistion de proprietât?” Ducj i doi a àn rispuindût, ‘Al è just’. Umar al disè alore; ‘Stâs voi doi daûr a cirî une decision divierse di chê dopo vêle cjapade di me? Par chel che, cul So permès, la tiere e il cîl a son stâts metûts sù, no cjaparò par simpri nissune altre decision che chê fin che no rivarà la fin dal mont. Duncje se voi doi no lu podês fâ, lassâlu a me, parcè che o pues rimplaçâ ducj i doi.
Imam Bukhari : 6762
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ قَالَ قُلْتُ لِأَنَسٍأَحَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ قَالَ نَعَمْ مَا بَيْنَ كَذَا إِلَى كَذَا لَا يُقْطَعُ شَجَرُهَا مَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ قَالَ عَاصِمٌ فَأَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ أَنَّهُ قَالَ أَوْ آوَى مُحْدِثًا
Al à dit [Musa bin Ismail] al à dit [Abdul Wahid] al à dit [‘Ashim] al à dit; “O ai domandât a [Anas], ‘Nol à proibît il Rasulullah, Salvam, la Medine?’ Al rispuindè: ‘Sì, jenfri chest e chel, nol è ancje permetût taiâ un arbul, cui che al cause problemis - une ofense - li, alore su di lui e sarà la maledizion di Allah, dai angei e di ducj i umans’. ‘Ashim al disè; “Musa bin Anas al m’à comunicât che al diseve: ‘O protezi lis personis che a fasin mâl’.
Imam Bukhari : 6763
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شُرَيْحٍ وَغَيْرُهُ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ حَجَّ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو فَسَمِعْتُهُ يَقُولُسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ لَا يَنْزِعُ الْعِلْمَ بَعْدَ أَنْ أَعْطَاكُمُوهُ انْتِزَاعًا وَلَكِنْ يَنْتَزِعُهُ مِنْهُمْ مَعَ قَبْضِ الْعُلَمَاءِ بِعِلْمِهِمْ فَيَبْقَى نَاسٌ جُهَّالٌ يُسْتَفْتَوْنَ فَيُفْتُونَ بِرَأْيِهِمْ فَيُضِلُّونَ وَيَضِلُّونَ فَحَدَّثْتُ بِهِ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو حَجَّ بَعْدُ فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي انْطَلِقْ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ فَاسْتَثْبِتْ لِي مِنْهُ الَّذِي حَدَّثْتَنِي عَنْهُ فَجِئْتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَحَدَّثَنِي بِهِ كَنَحْوِ مَا حَدَّثَنِي فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَأَخْبَرْتُهَا فَعَجِبَتْ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَقَدْ حَفِظَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو
Al à dit [Dit bin Talid] al à dit a mi [Ibn Wahb] al à dit [Abdurrahman bin Syuraikh] e altris di [Abul Aswad] di [Urwah] a àn dit; ’ [Abdullah bin Amru] al vignì daûr di nô e o lu sintû dî; 'O ai sintût il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, Shallallahu Alaihi Wasallam, dî: 'Allah nol cjape vie la cognossince dopo che Lui al à dât a te in mût spontani -dut une volte-, ma Allah la cjape vie di lôr passant vie i 'ulamas che a son tal stes timp privâts de lôr cognossince a son un popul stupid, cussì che dome ce che a son un popul stupid, cussì che dome par daspò a dan une fatwa basade su la lôr logjiche, a son straviâts e ancje straviants'. O ai contât chest hadith a Aisyah, la femine dal Profete. Cuant che Abdullah bin Amru al le in Hajj, Aisyah e disè; ‘O fi di me fradi, par plasê cjatâ Abdullah e cirî la conferme - narazion - di lui come che tu âs cjapât la narazion di lui. O ai lât ancje a Abdullah e o lu ai domandât. Abdullah al mi à contât ce che al mi à contât, daspò o soi lât a cjatâ Aisyah e i ai contât. Al fo maraveât e al disè ‘Par Allah, Abdullah bin Amru lu à memorizât pardabon’.
Imam Bukhari : 6764
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ سَمِعْتُ الْأَعْمَشَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا وَائِلٍ هَلْ شَهِدْتَ صِفِّينَ قَالَ نَعَمْ فَسَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ يَقُولُ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍيَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ لَرَدَدْتُهُ وَمَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا إِلَّا أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ غَيْرَ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ وَقَالَ أَبُو وَائِلٍ شَهِدْتُ صِفِّينَ وَبِئْسَتْ صِفُّونَ
Al à dit [‘Abdan] al à dit [Abu Hamzah] O ai sintût [Al Amasy] che al diseve; ‘O ai sintût [Abu Wail] dî; “Tu âs viodût la vuere di Shiffin?” Al rispuindè: ‘Sì. O ai sintût dî [Sahl bin Hunaif]’. -intun altri mût al è menzonât- Al à dit [Musa bin Ismail] al à dit [Abu Awanah] di [Al Amasy] di [Abu Wail] al à dit; [Sahl bin Hunaif] al à dit; 'O int, fâs atenzion ae vôs logjiche rivuart la vôs religjon, parcè che tai dîs che Abu Jandal al jere daûr a jessi torturât, o pensavi che se o podevi, o varès refudât i ordins dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e no varessin metût lis nestris spadis su lis nestris spallis par vie di alc che al faseve deventâ il nestri cûr une vore trist par nô. alc che o vin rivât a capî, che al jere une vore contrari ai events esistents. Al Amasy al à dit; ‘Abu Wail al disè; “O ai viodût la vuere di Shiffin e ce tragjedie teribil che e je la vuere di Shiffin”.
Imam Bukhari : 6765
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُمَرِضْتُ فَجَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا مَاشِيَانِ فَأَتَانِي وَقَدْ أُغْمِيَ عَلَيَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَبَّ وَضُوءَهُ عَلَيَّ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ فَقُلْتُ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي قَالَ فَمَا أَجَابَنِي بِشَيْءٍ حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ
Al à contât [Ali bin Abdullah] al à contât [Sufyan] al à dit, o ai sintût [Ibnul Munakdir] dî, o ai sintût [Jabir bin Abdullah] dî, ‘Cuant che o jeri malât Rasulullah Sallam e Abu Bakr a mi àn visitât a pît. Ducj i doi a mi àn visitât intant che o jeri inconscient. Dopo il Rasulullah al à fat l’abluzion e al à sburtât la sô abluzion su di me cussì che o mi soi disvilupade. Po dopo o ai dit: ‘O Rasulullah’, e cualchi volte Sufyan al diseve ‘O Rasulullah -no O ma Ciao-, come o varès di decidi su la mê ricjece? E ce fâ cu la mê proprietât?’ Jabir al disè; ‘Lui a nol mi à rispuindût cun nuie fintant che il verset su la ereditât nol è stât palesât’.
Imam Bukhari : 6766
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ الرِّجَالُ بِحَدِيثِكَ فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ نَفْسِكَ يَوْمًا نَأْتِيكَ فِيهِ تُعَلِّمُنَا مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ فَقَالَ اجْتَمِعْنَ فِي يَوْمِ كَذَا وَكَذَا فِي مَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَاجْتَمَعْنَ فَأَتَاهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَّمَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُقَدِّمُ بَيْنَ يَدَيْهَا مِنْ وَلَدِهَا ثَلَاثَةً إِلَّا كَانَ لَهَا حِجَابًا مِنْ النَّارِ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ اثْنَيْنِ قَالَ فَأَعَادَتْهَا مَرَّتَيْنِ ثُمَّ قَالَ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ
Al à dit [Musaddad] che al à dit [AbuAwanah] di [Abdurrahman bin Al Ashbahani] di [Abu Salih Dzakwan] di [Abu Said], che une femine e à cjatât Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e e à comunicât lis sôs lagnancis, 'O Rasulullah, condividint cussì che tu fâs il to havedi, i oms a son doprâts par fâ nuie di plasê. dì par che o podìn cjatâti e tu puedis insegnânus. nus la cognossince che Allah al à insegnât’. L’Apuestul al fo dacuardi disint: ‘Sì, si pues cjatâsi in chest e in chest dì, al puest di cussì e cussì,’ cussì lis feminis a si cjatarin dongje e il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al insegnà lôr la cognossince che Allah i veve insegnât. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè aes feminis: ‘Nissun di voi al varès di parturî trê fîs piôs, fûr che chei trê fîs a sedin un ostacul al infier par lui’. Duncje e jere une femine che e domandà: ‘O Messazîr di Allah, e se a fossin dome doi?’. La femine e ripetè chest dôs voltis. Duncje il Messazîr di Allah al rispuindè: ‘Ancje se dome doi, ancje se dome doi’.
Imam Bukhari : 6767
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ ظَاهِرُونَ
Al è stât contât di [Ubaidullah bin Musa] di [Ismail] di [Qais] di [Mughirah bin Syubah] dal Profete, al à dit: 'Al sarà simpri un grup dal me popul che al sarà ferm sul cjamin de veretât fin che la decision di Allah e rivarà simpri ferme sul cjamin de veretât'.
Imam Bukhari : 6768
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ يَخْطُبُ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ وَإِنَّمَا أَنَا قَاسِمٌ وَيُعْطِي اللَّهُ وَلَنْ يَزَالَ أَمْرُ هَذِهِ الْأُمَّةِ مُسْتَقِيمًا حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ أَوْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ
Al à dit [Ismail] al à dit [Ibn Wahb] di [Yunus] di [Ibn Shihab] al à dit che [Humaid] al à dit, o ai sintût [Muawiyah bin Abu Sufyan] fâ un discors disint; ‘O ai sintût dî il Profete; “Cui che Allah al vûl jessi bon, alore Allah lu fâs deventâ furlan intes cuistions de sô religjon, dome jo o condividi cun Allah il Dadôr, e la cundizion di cheste Ummah e continuarà a jessi drete fin che e rive la fin dal mont, o inte editoriâl, ‘fin che e rive la decision di Allah’.
Imam Bukhari : 6769
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُلَمَّا نَزَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ }قَالَ أَعُوذُ بِوَجْهِكَ{ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ }قَالَ أَعُوذُ بِوَجْهِكَ فَلَمَّا نَزَلَتْ{ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ }قَالَ هَاتَانِ أَهْوَنُ أَوْ أَيْسَرُ
Al à dit [Ali bin Abdullah] al à dit [Sufyan], [Amru] al à dit; 'O ai sintût [Jabir bin Abdullah] Radliallah Anhuma dî; 'Cuant che il verset al fo revelât al Rasulullah: '-Dis, Al è Allah che al è bon di mandâti un cjastì di sore di te-' -D. Al an'aam: 65-, alore il Messaçâr di Allah al preà: 'O ciri rifugji inte To muse,' -O di sot dai to pîts-', il Profete al preà: 'O ciri rifugji inte To muse,' alore cuant che al fo revelât: '-o al à fat grupâju in grups e al à fat sintî cualchidun di me il '- la division e la ferocitât di chest conflit a son plui lizeris, o al à dit “mancul”.
Imam Bukhari : 6770
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ بْنُ الْفَرَجِ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ أَعْرَابِيًّا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ امْرَأَتِي وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ وَإِنِّي أَنْكَرْتُهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَلْوَانُهَا قَالَ حُمْرٌ قَالَ هَلْ فِيهَا مِنْ أَوْرَقَ قَالَ إِنَّ فِيهَا لَوُرْقًا قَالَ فَأَنَّى تُرَى ذَلِكَ جَاءَهَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِرْقٌ نَزَعَهَا قَالَ وَلَعَلَّ هَذَا عِرْقٌ نَزَعَهُ وَلَمْ يُرَخِّصْ لَهُ فِي الِانْتِفَاءِ مِنْهُ
A nus è stât contât che [Asbagh bin Al Faraj] al à contât [Ibn Wahb] di [Yunus] di [Ibn Shihab] di [Abu Salamah bin Abdurrahman] di [Abu Hurairah], che al jere un om arap beduin - nomade, primitîf - al vignì a Rasulullah Wahb. jet black baby e o la ai refudade’. Duncje il Rasulullah al domandà: “No âs ancje tu un camêl?” Lui al rispuindè, ‘Al è just’. Il Profete al domandà di gnûf: ‘Dopo, di ce colôr al è? “Al rispuindè: ‘Ros’. Il Profete al domandà di gnûf: ‘No son ancje striis brunis li?’. L’arap beduin al rispuindè: “E je vere, a son striis maronis li”. Il Profete al domandà di gnûf: ‘Alore di dulà che al ven il colôr?’. L’arap beduin al rispuindè: ‘Forsit a son lis lidrîs ereditariis che a butin jù il colôr e no dan puest par eliminâlu dal dut’.
Imam Bukhari : 6771
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّ أُمِّي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ فَمَاتَتْ قَبْلَ أَنْ تَحُجَّ أَفَأَحُجَّ عَنْهَا قَالَ نَعَمْ حُجِّي عَنْهَا أَرَأَيْتِ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّكِ دَيْنٌ أَكُنْتِ قَاضِيَتَهُ قَالَتْ نَعَمْ فَقَالَ اقْضُوا اللَّهَ الَّذِي لَهُ فَإِنَّ اللَّهَ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ
Al à contât che une femine e à cjatât il Profete e e à dit: ‘Mie mari e à fat un vôt pal Hajj, ma e je muarte di corse, o pues fâle tornâ a vôt? Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al rispuindè: ‘Par plasê, fâ un pelegrinaç par rimplaçale, no sês dacuardi che se tue mari e ves un debit, no tu sês chel che lu paiarès?’. La femine e rispuindè: ‘Sì’. Alore il Profete al disè: ‘Compî il debit di Allah, parcè che Allah al à il dirit di vê il so debit paiât’.
Imam Bukhari : 6772
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسُلِّطَ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَآخَرُ آتَاهُ اللَّهُ حِكْمَةً فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا
Al à dit [Sihab bin Ubbad] al à dit [Ibrahim bin Humaid] di [Ismail] di [Qais] di [Abdullah] al à dit: ‘No si à di invidiâ fûr che in dôs robis; Cualchidun che Allah al dâ ricjece, daspò al gjestis lis sôs spesis intal cuadri de veretât, e cualchidun che Allah al dâ la savietât - la cognossince - daspò al la dopre par decidi i problemis e la insegne'.
Imam Bukhari : 6773
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَسَأَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَنْ إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ هِيَ الَّتِي يُضْرَبُ بَطْنُهَا فَتُلْقِي جَنِينًا فَقَالَ أَيُّكُمْ سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ شَيْئًا فَقُلْتُ أَنَا فَقَالَ مَا هُوَ قُلْتُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ فَقَالَ لَا تَبْرَحْ حَتَّى تَجِيئَنِي بِالْمَخْرَجِ فِيمَا قُلْتَ فَخَرَجْتُ فَوَجَدْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَجِئْتُ بِهِ فَشَهِدَ مَعِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌتَابَعَهُ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ
Al à contât [Mohammed] al à contât [Abu Muawiyah] al à contât [Hsyam] di [so pari] di [Mughirah bin Syubah] al à dit, Umar bin Khattab une volte al à domandât di imlash, ven a stâi il stomi di une femine incinte che e je stade colpide in mût che il fetus al abort. Umar al domandà: ‘Cui di voialtris al à sintût dî il Profete Sallam a rivuart di chel?’. O ai rispuindût: ‘O soi’. Umar al domandà: ‘Cje pensis? “O ai rispuindût: ‘O ai sintût dî il Profete, ven a stâi paiâ dîs diyats che al è compagn a un sclâf o a un servidôr’. Umar al disè alore; “Par plasê no lâ lontan fintant che no mi puartis la conferme che tu âs dit!” Po dopo o jessì fûr e o cjatà [Muhammad bin Maslamah], o lu cjapà e al testemoneà cun me che al veve sintût dî di lui il Profete, ven a stâi paiâ dîs diyat che al è il valôr di un sclâf o servidôr’. Chest hadith al è stât rinfuarçât di [Ibn Abu Az Zinad] di [sô pari] di [Urwah] di [Mughirah].
Imam Bukhari : 6774
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَأْخُذَ أُمَّتِي بِأَخْذِ الْقُرُونِ قَبْلَهَا شِبْرًا بِشِبْرٍ وَذِرَاعًا بِذِرَاعٍ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَفَارِسَ وَالرُّومِ فَقَالَ وَمَنْ النَّاسُ إِلَّا أُولَئِكَ
A nus è stât contât che [Ahmad bin Yunus] al à contât [Ibn Abu Dzi’b] di [Al Maqburi] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu, dal Profete che al à dit: ‘Il dì dal Judizi nol sucedarà fintant che la mê int e no imitarà lis gjenerazions precedentis. Domandât: ‘O Messazîr di Allah, come i persians e i romans?’. Il Profete al rispuindè: ‘Cuâls altris personis infûr di lôr?’.
Imam Bukhari : 6775
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ الصَّنْعَانِيُّ مِنْ الْيَمَنِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَتَتْبَعُنَّ سَنَنَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ شِبْرًا شِبْرًا وَذِرَاعًا بِذِرَاعٍ حَتَّى لَوْ دَخَلُوا جُحْرَ ضَبٍّ تَبِعْتُمُوهُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى قَالَ فَمَنْ
Al à dit [Mohammad bin Abdul Aziz] al à dit [Abu Umar Ash Shan’ani] dal Yemen di [Zaid bin Aslam] di [‘Atha bin Yasar] di [Abu Said Al Khudzri] dal Profete sallallaahu Alaihi Wasallam, al à dit: ‘Invezit, tu seguirâs lis tradizions un centimetri un centimetri un timp, fin che tu seguirâs lis tradizions. jentrâ tal bûs. monitorâ i lizards, tu lis seguirâs di sigûr’. O vin domandât: ‘O Messazîr di Allah, ebreus e cristians?’. Il Profete al rispuindè: ‘Cui altri se no lôr?’.
Imam Bukhari : 6776
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنْ نَفْسٍ تُقْتَلُ ظُلْمًا إِلَّا كَانَ عَلَى ابْنِ آدَمَ الْأَوَّلِ كِفْلٌ مِنْهَا وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ مِنْ دَمِهَا لِأَنَّهُ أَوَّلُ مَنْ سَنَّ الْقَتْلَ أَوَّلًا
Al à dit [Al Humaidi] al à dit [Sufyan] al à dit [Al Amasy] di [Abdullah bin Murrah] di [Masruq] di [Abdullah] al à dit: ‘Il Profete al à dit: ‘Nissun al è massacrât in mût injust, fûr che il so prin fi di Adam al condivît. Cualchi volte Sufyan al diseve in mût editoriâl, ‘Par supuartâ il pecjât dal sanc che al jere stât sburtât, parcè che al jere lui che lu veve cometût prin’.
Imam Bukhari : 6777
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ السَّلَمِيِّأَنَّ أَعْرَابِيًّا بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَأَصَابَ الْأَعْرَابِيَّ وَعْكٌ بِالْمَدِينَةِ فَجَاءَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى فَخَرَجَ الْأَعْرَابِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طِيبُهَا
Al è stât contât a nus [Ismail] che al à contât [Malik] di [Muhammad bin Al Munkadir] di [Jabir bin Abdullah come Salmi], che un arap beduin al si è impegnât lealtât al Rasulullah. dit; ‘O Messazîr di Allah, par plasê cancelâ il me impegn di lealtât,’ ma il Messazîr di Allah al jere reticent. Alore al tornà a cjatâlu e al disè; “Par plasê cancelâ il me impegn!” Ma il Profete al restà riluttant. Dopo al tornà une tierce volte e al disè; “Par plasê cancelâ il me impegn di lealtât”. In dut câs, il Rasulullah al refudà, daspò il Rasulullah al disè: “La Medine e je come une fornâs, e netàs la arrugjine - il fier - e e filtre fûr ce che al va ben”.
Imam Bukhari : 6778
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنْتُ أُقْرِئُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَلَمَّا كَانَ آخِرُ حَجَّةٍ حَجَّهَا عُمَرُ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بِمِنًى لَوْ شَهِدْتَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتَاهُ رَجُلٌ قَالَ إِنَّ فُلَانًا يَقُولُ لَوْ مَاتَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ لَبَايَعْنَا فُلَانًا فَقَالَ عُمَرُ لَأَقُومَنَّ الْعَشِيَّةَ فَأُحَذِّرَ هَؤُلَاءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَغْصِبُوهُمْ قُلْتُ لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ يَغْلِبُونَ عَلَى مَجْلِسِكَ فَأَخَافُ أَنْ لَا يُنْزِلُوهَا عَلَى وَجْهِهَا فَيُطِيرُ بِهَا كُلُّ مُطِيرٍ فَأَمْهِلْ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ دَارَ الْهِجْرَةِ وَدَارَ السُّنَّةِ فَتَخْلُصَ بِأَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ فَيَحْفَظُوا مَقَالَتَكَ وَيُنْزِلُوهَا عَلَى وَجْهِهَا فَقَالَ وَاللَّهِ لَأَقُومَنَّ بِهِ فِي أَوَّلِ مَقَامٍ أَقُومُهُ بِالْمَدِينَةِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ فِيمَا أُنْزِلَ آيَةُ الرَّجْمِ
Al à dit [Musa ben Ismail] al à dit [Abdul Wahid] al à dit [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Ubaidullah ben Abdullah] al à dit, al à dit a mi [Ibn Abbas] Radliallahu Anhu, al à dit; ‘In passât o ai let Abdurrahman bin Auf. Cuant che [Umar] al fasè il so ultin Hajj, Abdurrahman al disè a Mina, ‘Se dome tu vessis viodût Amirul Mukminin cuant che cualchidun si svicinà a lui che al disè, A al disè; “Se Amirul Mukminin al murìs, o varès di sigûr di jessi leâl a cussì e cussì e cussì e cussì”. Alore Umar al disè; “Chest dopodisnà o mi levarò sù par viodi lis personis che a vuelin usurpâ la lôr autoritât.” Abdurrahman al disè; ‘Ei, no fâlu! Parcè che cheste stagjon di pelegrinaç e met dongje leader umans che a jemplin il to majlis!' Duncje o soi preocupât che forsit a no dopraran il to consei in mût adat par che a no lu interpretin come se a no fossin sul bersai, duncje o ai dome di posticipâlu fin che Medina e no devente un puest di emigrazion e un puest sigûr, e e je plene di amîs dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dai Muhajirin e dai Ansar. Po dopo a cjapin in considerazion i tôs sugjeriments e a ju interpretin di consecuence'. Alore Ibn Abbas al disè; “Par Allah, o jeri pardabon cun lui tal inizi cuant che o jeri cun lui a Medine Munawwarah”. Ibn Abbas al continuà: ‘Dopo o rivàrin a Medine, e al disè: ‘Allah al à mandât Mohammed Sallallahu Alaihi Wasallam cu la veretât e al à palesât il Libri cun lui, tra i versets palesâts al jere il verset de lapidazion’.
Imam Bukhari : 6779
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي هُرَيْرَةَوَعَلَيْهِ ثَوْبَانِ مُمَشَّقَانِ مِنْ كَتَّانٍ فَتَمَخَّطَ فَقَالَ بَخْ بَخْ أَبُو هُرَيْرَةَ يَتَمَخَّطُ فِي الْكَتَّانِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَإِنِّي لَأَخِرُّ فِيمَا بَيْنَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى حُجْرَةِ عَائِشَةَ مَغْشِيًّا عَلَيَّ فَيَجِيءُ الْجَائِي فَيَضَعْ رِجْلَهُ عَلَى عُنُقِي وَيُرَى أَنِّي مَجْنُونٌ وَمَا بِي مِنْ جُنُونٍ مَا بِي إِلَّا الْجُوعُ
Al à dit [Suleiman bin Harb] al à dit [Hamed] di [Ayyub] di [Mohammed] al à dit; ‘Une volte o jerin dongje di [Abu Hurairah] che in chel timp al veve metût sù dôs stofis di coton straçadis, ‘Bakh. .bakh - une espression di zornade -, Abu Hurairah vistût di stofe di lane?' ancje se une volte o jeri colât jenfri il pulpit dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e la cjamare di Aisyah, metât incuint, daspò al vignì cualchidun e i metè il pît su la part posteriôr dal cuel, al someave che o jeri mat, ancje se no jeri mat, dome parcè che o vevi une vore di fam’.
Imam Bukhari : 6780
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍأَشَهِدْتَ الْعِيدَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ وَلَوْلَا مَنْزِلَتِي مِنْهُ مَا شَهِدْتُهُ مِنْ الصِّغَرِ فَأَتَى الْعَلَمَ الَّذِي عِنْدَ دَارِ كَثِيرِ بْنِ الصَّلْتِ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَذَانًا وَلَا إِقَامَةً ثُمَّ أَمَرَ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَ النِّسَاءُ يُشِرْنَ إِلَى آذَانِهِنَّ وَحُلُوقِهِنَّ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَتَاهُنَّ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Mohammed bin Kathir] al à dit [Sufyan] di [Abdurrahman bin Abbas] al à dit; ' [A Ibn Abbas] al fo domandât une volte 'Tu âs mai partecipât ae preiere di Eid cul Rasulullah? Lui al rispuindè: “Al è just, se no fos pe mê posizion dongje di lui, no varès podût frecuentâlu fin di piçul. Al le tal ream - il limit de preiere - tal paîs di Katsir bin Shalt, daspò al preà, daspò al fasè un sermon. -Ibn Abbas nol menzonà la clamade ae preiere o l’iqamat- Dopo al ordenà di dâ la almose, cussì lis feminis a gjavavin vie i oreçs tai orei e lis colanis ator dal cuel, intant che Bilal al vignive daûr di lôr par cjapâ chestis robis, daspò al tornà al profete sallalamlah.ahu alaihi al jere