Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6741
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِفَقَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ ابْنُ بُكَيْرٍ وَعَبْدُ اللَّهِ عَنْ اللَّيْثِ عَنَاقًا وَهُوَ أَصَحُّ
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [Laits] di [Uqail] di [Az Zuhri] al à dit a mi [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] di [Abu Hurairah] al à dit; “Cuant che il Rasulullah al murì e Abu Bakr al fo nomenât calif daspò, e diviers araps a son tornâts ai infedei, [Umar] al disè a [Abu Bakr], ‘Come si pues combati cui umans cuant che il Rasulullah al à dit ‘O ai vût l’ordin di combati fintant che a no son umans. al dîs Laa-ilaaha ilallah, al vûl dî che al à tignût sanc e la sô anime e je di me fûr che par motîfs justificâts, e il cont al è cun Allah,’ Alore Abu Bakr al disè; “Par Allah, o scombatarò pardabon cui che al separe la preiere e il zakat, di fat il zakat al è un dirit di proprietât, par Allah, se a mi impedissin di paiâ il camêl che une volte a àn paiât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, o scombatarò di sigûr parcè che a lu àn impedît”. Alore [Umar] al disè; ‘Par Allah, a un colp no jere nissune altre opinion che o viodevi che Allah al veve viert il pet di Abu Bakr par combati, o mi rindì cont che al veve reson’. [Ibn Bukair] e [Abdullah] a àn menzonât di [Al Laits] cul editôr ‘inaaq No ‘iqaal, ancje se il significât al è il stes, camêl, e chest al è plui autentic’.
Hadith
Imam Bukhari : 6742
حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ بْنِ بَدْرٍ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسِ بْنِ حِصْنٍ وَكَانَ مِنْ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجْلِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولًا كَانُوا أَوْ شُبَّانًا فَقَالَ عُيَيْنَةُ لِابْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي هَلْ لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الْأَمِيرِ فَتَسْتَأْذِنَ لِي عَلَيْهِ قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ لِعُيَيْنَةَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ وَمَا تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ بِأَنْ يَقَعَ بِهِ فَقَالَ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ خُذْ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنْ الْجَاهِلِينَ }وَإِنَّ هَذَا مِنْ الْجَاهِلِينَ فَوَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلَاهَا عَلَيْهِ وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ
Al à dit [Ismail] al à dit [Ibn Wahb] di [Yunus] di [Ibn Shihab] al à dit [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah], che [Abdullah bin Abbas] Radliallahu Anhuma al à dit; Uyainah bin Hishn bin Khudaifah bin Badr al vignì e si fermà par cjatâ so nevôt - Al Hurr bin Qais bin Hishn, e al jere tra un grup di personis che a jerin simpri vicinadis di Umar, Coran - un esperts di leture dal Coran - e al frecuentave simpri i conseis di Umar che a jerin publicitâts. Alore ‘Uyainah al disè al so nevôt: ‘O mio nevôt, tu âs cussì tante vicinance cun chest emir che tu puedis domandâi il permès par me par podêlu cjatâ? Al Hurr bin Qais al rispuindè: ‘Va ben, o domandarò il to permès’. Ibn Abbas al disè; “Dopo Al Hurr bin Qais al domandà il permès par Uyainah. Cuant che Uyainah al cjatà Umar, al disè: ‘O Ibnul Khattab, par Allah, no nus âs dât tancj regâi, e no tu âs fat justizie jenfri di nô’. Umar al si inrabià di colp fin che al voleve punilu. Ma Uyainah al disè: ‘Liberami dal to cjastì, o emirul mu’minin, parcè che Allah al à dit al so Profete: ‘Pardonami, fâ ce che al è bon e voltâmi vie dal popul ignorant’ -D. Al A’raf 199-, e chest cjastì al è tra i compuartaments des personis stupidis. Par Allah, Umar nol à eseguît il so cjastì cuant che Uyainah i leè, Umar al jere une persone che e si rispietave simpri al Libri di Allah.
Hadith
Imam Bukhari : 6743
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ حِينَ خَسَفَتْ الشَّمْسُ وَالنَّاسُ قِيَامٌ وَهِيَ قَائِمَةٌ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا لِلنَّاسِ فَأَشَارَتْ بِيَدِهَا نَحْوَ السَّمَاءِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَقُلْتُ آيَةٌ قَالَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ نَعَمْ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ شَيْءٍ لَمْ أَرَهُ إِلَّا وَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي هَذَا حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَأُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ قَرِيبًا مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ أَوْ الْمُسْلِمُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ فَأَجَبْنَاهُ وَآمَنَّا فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا عَلِمْنَا أَنَّكَ مُوقِنٌ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ أَوْ الْمُرْتَابُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ
Al à contât [Abdullah bin Maslamah] di [Malik] di [Hsyam bin Urwah] di [Fatima bint Al Mundzir] di [Asma' bint Abu Bakar] Radliallahu Anhuma, al à dit; ‘O soi vignût a Aisyah cuant che e jere une eclìs solâr, la int e preave e ancje jê stesse e preave. O ai ancje domandât: ‘Parcè che la int e pree?’. Po dopo Aisyah e fasè segn cun la sô man viers il cîl e e disè subhaanallah. O ai domandât: ‘E je une eclìs?’. al rispuindè fasint sintî il cjâf a drete. Cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al finì di preâ, al adorà e al laudà Allah e daspò al disè: ‘No je robe che no vedi mai viodût, altri che ce che o ves viodût dulà che o soi cumò, fin al cîl e al infier. E mi è stât rivelât che tu saran testâts inte tombe dongje de calunnie dal Dajjal. Par ce che al rivuarde i crodints o i musulmans -no so cun certece l’editoriâl, cui dai doi Asma al à dit-, al dirà; ‘Mohammed al è vignût a nô cun provis claris e o vin obedît al so invit e o vin crodût, fin che no si sintû la vôs, ‘Durmi ben, o savìn che tu sês un om di fede’. Par ce che al rivuarde lis personis ipocritis o dubiôsis - no so cuale che Asama al à dit - a disaran 'no so, o sint dome lis personis dî alc, daspò o ju imiti'.
Hadith
Imam Bukhari : 6744
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَاجْتَنِبُوهُ وَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِأَمْرٍ فَأْتُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ
Al à dit [Ismail] Al à dit a mi [Malik] di [Abu Zinad] di [Al Araj] di [Abu Hurairah] dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam, al à dit: 'Che ce che o ti lassi, dome chei prin di te a son perits parcè che ur plaseve fâ domandis e contradî alc al lôr profete lontan di te, se jo par stabi alore fâlu il plui pussibil, voialtris'.
Hadith
Imam Bukhari : 6745
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَعْظَمَ الْمُسْلِمِينَ جُرْمًا مَنْ سَأَلَ عَنْ شَيْءٍ لَمْ يُحَرَّمْ فَحُرِّمَ مِنْ أَجْلِ مَسْأَلَتِهِ
A nus è stât contât [Abdullah bin Yazid Al Muqri’] A mi è stât contât [Dit] al è stât contât a mi [Uqail] di [Ibn Shihab] di [Amir bin Said bin Abu Waqash] di [so pari] che il Profete al è proibît par vie de lôr domande, ancje se prime nol jere proibît'.
Hadith
Imam Bukhari : 6746
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ يُحَدِّثُ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ حُجْرَةً فِي الْمَسْجِدِ مِنْ حَصِيرٍ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا لَيَالِيَ حَتَّى اجْتَمَعَ إِلَيْهِ نَاسٌ ثُمَّ فَقَدُوا صَوْتَهُ لَيْلَةً فَظَنُّوا أَنَّهُ قَدْ نَامَ فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَتَنَحْنَحُ لِيَخْرُجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَا زَالَ بِكُمْ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ كُتِبَ عَلَيْكُمْ مَا قُمْتُمْ بِهِ فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ أَفْضَلَ صَلَاةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ
Al à dit [Ishaq] al à dit ['Affan] al à dit [Wuhaib] al à dit [Musa bin Uqbah] O ai sintût [Abu Nadlr] contâ di [Busr bin Said] di [Zaid bin Tsabit], che il Profete al è stât une volte tal cjamarêt dal Raullah. sallallaahu alaihi wasallam al preà li diviersis gnots fin che diviers amìs a si son cjatâts dongje di lui, daspò une gnot no àn sintût la sô vôs fintant che no àn pensât che al jere indormentât. Cualchi compagn al fasè finte di tussî par che il Profete al comparìs a cjatâju, cussì al disè: ‘O viôt ancjemò che tu fâs ce che tu fâs - lis preieris di gnot -, cussì o soi preocupât che al sarà obligatori par te, ancje se se al fos obligatori par te, di sigûr no tu puedis fâlu. Preâ, o int, intes vôs cjasis, parcè che la preiere plui impuartante che une persone e pues preâ e je inte sô cjase, in mût separât des preieris obligatoriis.
Hadith
Imam Bukhari : 6747
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَشْيَاءَ كَرِهَهَا فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَيْهِ الْمَسْأَلَةَ غَضِبَ وَقَالَ سَلُونِي فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي فَقَالَ أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ مَا بِوَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَضَبِ قَالَ إِنَّا نَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Al à dit [Yusuf bin Musa] al à dit [Abu Usamah] di [Buraid bin Abu Burda] di [Abu Burda] di [Abu Musa Al Asy’ari] al à dit; “Al Profete sallallaahu alaihi wasallam al fo domandât une volte su diviersis robis che no i plasevin, cuant che a faserin plui domandis, al si inrabià e al disè: ‘Tu mi domandis.’ Alore cualchidun si alçà e al domandà: ‘O Messazîr di Allah, cui che al è il me pari? Il Rasulullah al rispuindè: “To pari Hudzafah”. Alore un altri om si alçà e al domandà: ‘O Messazîr di Allah, cui che al è il me pari? ’ Il Rasulullah al rispuindè: ‘To pari al è Salim, un sclâf di Syaibah’. Cuant che Umar al viodè ce che al sucedè ae muse dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam parcè che al jere inrabiât, Umar al disè; “O si pentìn a Allah”.
Hadith
Imam Bukhari : 6748
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ وَرَّادٍ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِاكْتُبْ إِلَيَّ مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ وَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّهُ كَانَ يَنْهَى عَنْ قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةِ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةِ الْمَالِ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقُوقِ الْأُمَّهَاتِ وَوَأْدِ الْبَنَاتِ وَمَنْعٍ وَهَاتِ
Al à dit [Mosè] al à dit [Abu Awanah] al à dit [Abdul Malik] di [Warrad] il scritôr Mughirah, al à dit; 'Muawiyah al scrivè une letare a [Mughirah], 'Par plasê scrivimi dut ce che tu sintis dal Rasulullah! Po dopo Mughirah al scrivè ‘Nabiyullah Sallallahu Alaihi Wasallam, dopo la preiere, al dîs simpri la preiere: LAA-ILAAHA ILLALLAAH, WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WALAHUL HAMDU WAHUUMWA ‘ALAIMAA KULLI SYAI`IN QADIMA’ALAI’ALAI’. -No je adorazion juste fûr di Allah, Lui nol à compagns, A Lui a apartegnin ducj i reams e a Lui dutis lis laudis e Al è Onnipotent su dutis lis robis. O Allah, nuie al pues ostacolâ ce che Tu âs dât, e nissun al pues dâ ce che Tu âs impedît, e la ricjece no beneficie, di Te a son dutis ricjecis-'. E Mughirah al scrivè: ‘Al proibì di dî alc che nol veve une font clare, fasint masse domandis e sprecant ricjece. Al proibì ancje di no obedî aes maris, sepuli lis fiestis vivis e impedî a altris personis di gjoldi.
Hadith
Imam Bukhari : 6749
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ نُهِينَا عَنْ التَّكَلُّفِ
Al à dit [Sulaiman bin Harb] al à dit [Hammad bin Zaid] di [Thabit] di [Anas] al à dit; ‘Une volte o jerin dongje di [Umar] e al disè; “No nus è permetût di inventâ robis”.
Hadith
Imam Bukhari : 6750
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ وَذَكَرَ أَنَّ بَيْنَ يَدَيْهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَيْءٍ فَلْيَسْأَلْ عَنْهُ فَوَاللَّهِ لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا قَالَ أَنَسٌ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي فَقَالَ أَنَسٌ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَيْنَ مَدْخَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ النَّارُ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ قَالَ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي سَلُونِي فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ وَأَنَا أُصَلِّي فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ
Al à contât [Abul Yaman] Al à contât [Shuaib] di [Az Zuhri]. -intun altri mût al è menzonât- al à dit che [Mahmud] al à dit [Abdurrazaq] al à dit [Ma’mar] di [Az Zuhri] al à dit [Anas bin Malik] Radliallahu Anhu, il Profete al è lât vie cuant che il soreli al è stât dacuardi dopo che il soreli al à preât, il pulpit e al ricuardà la fin dal mont, al ne contà che prin de fin dal mont a sucedevin grancj events, daspò al disè: ‘Cui che al vûl domandâ alc, par plasê! Par Allah, no mi domandi nuie, fûr che se o ti lu dîs intant che o soi ancjemò al mê puest’. Anas al disè; “Dopo la int e cjacarà e il Messazîr di Allah al fasè plui domandis: “Domandemi!” Anas al continuà: ‘Dopo cualchidun si alçà viers di lui e al domandà: ‘Dulà che o vivi, o Messazîr di Allah?’. Lui al rispuindè: ‘Tu sês tal infier’. Alore Abdullah bin Khudzaifah si alçà in piês e al domandà: “Cui che al è me pari, o Messazîr di Allah?” Il Profete al rispuindè: ‘To pari Hudzaifah’. Anas al continuà lis sôs peraulis: ‘Il Profete al fasè plui domandis: ‘Domandemi, domandemi.’ Alore Umar al metè insiemi i zenoi e al disè; “O sin contents di Allah come Rabb, dal Islam come religjon e di Mohammed come Rasul”. Il Rasulullah al tacà a zirâ cuant che Umar al disè cussì. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Par Chel che o soi intes sôs mans, mi àn mostrât il cîl e l’infier daûr di chest mûr cuant che o ai preât, e no ai mai viodût ben e mâl come vuê’.
Hadith
Imam Bukhari : 6751
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ فُلَانٌ وَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ }الْآيَةَ
Al à dit [Mohammed ben Abdurrahim] Al à dit [Rauh ben Ubadah] al à dit [Syubah] al à dit a mi [Musa ben Anas] al à dit; ‘O ai sintût [Anas bin Malik] dî; ‘Cualchidun al domandà: ‘O Profete di Allah, cui che al è me pari?’. L’Apuestul al rispuindè: ‘To pari al è A’. Alore al è vignût jù il verset: ‘-O voi che o crodis, no domandâ di alc...-. -D. Al Maida: 101-
Hadith
Imam Bukhari : 6752
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنْ يَبْرَحَ النَّاسُ يَتَسَاءَلُونَ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ
Al à dit [Al Hasan bin Shabba] al à dit [Syababa] al à dit [Warqa’] di [Abdullah bin Abdurrahman] O ai sintût [Anas bin Malik] dî; ‘Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘I umans no smetin mai di fâ domandis fintant che no si domandin un cul altri ‘Allah al è il creadôr di dutis lis robis, duncje cui che al à creât Allah? '
Hadith
Imam Bukhari : 6753
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنْ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ سَلُوهُ عَنْ الرُّوحِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا تَسْأَلُوهُ لَا يُسْمِعُكُمْ مَا تَكْرَهُونَ فَقَامُوا إِلَيْهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنْ الرُّوحِ فَقَامَ سَاعَةً يَنْظُرُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ فَتَأَخَّرْتُ عَنْهُ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْيُ ثُمَّ قَالَ{ وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ الرُّوحِ قُلْ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي }
Al à dit [Mohammed bin Ubaid bin Maimun] al à dit [‘Isa bin Yunus] di [Al Amasy] di [Ibrahim] di [‘Alqama] di [Ibn Mas’ud] rahiyallahu’anhu al à dit; ‘Une volte o jeri cul Profete sallallaahu alaihi wasallam intun zardin di Medine intant che al si apontave la schene, daspò a passavin diviers ebreus, e cualchidun di lôr al disè ‘Prove a domandâlu dai spirts! “Cualchidun al disè: ‘No domandâlu chest, parcè che chel che tu odiis nol pues sintîlu di te’. Ma cualchidun di lôr si alçà e al domandà ‘O Abul Qasim, contâne dai spirts! ' Dopo al restà in pins par un moment osservant, daspò o savevi che al jere daûr a ricevi une rivelazion, cussì o cirivi di slontanâsi di lui, fin che la rivelazion e fo alçade, daspò al disè citant il verset: '-A ti domandin dai spirts, a disin che i spirts a son il lavôr dal me Rabin-' -D. Al Israa: 85-.
Hadith
Imam Bukhari : 6754
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَاتَّخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي اتَّخَذْتُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَنَبَذَهُ وَقَالَ إِنِّي لَنْ أَلْبَسَهُ أَبَدًا فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Al à contât [Abu Nuaim] al à contât [Sufyan] di [Abdullah bin Dinar] di [Ibn Umar] Radliallahu Anhuma, al à dit; 'Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al meteve sù un anel di aur, daspò ancje i siei compagns a fasevin anei di aur, cussì il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: 'Invezit, o doprave un anel di aur,' daspò al lu butà vie e al disè: 'No lu doprarò mai plui,' cussì ancje i lôr compagns a lerin vie.
Hadith
Imam Bukhari : 6755
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُوَاصِلُوا قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي فَلَمْ يَنْتَهُوا عَنْ الْوِصَالِ قَالَ فَوَاصَلَ بِهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَيْنِ أَوْ لَيْلَتَيْنِ ثُمَّ رَأَوْا الْهِلَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَأَخَّرَ الْهِلَالُ لَزِدْتُكُمْ كَالْمُنَكِّلِ لَهُمْ
Al à dit [Abdullah bin Mohammed] al à dit [Hsyam] al à dit [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] al à dit: ‘Il Profete al à dit: ‘No digiunâ il desideri!’ I compagns a manifestarin la lôr proteste: “Ma tu stes tu stâs digiunant!” Il Profete al rispuindè: ‘No son come te, il me Signôr al me dâ simpri mangjâ e bevi’. Ma i amìs a no àn fermât i lôr desideris. Abu Hurairah al continuà: ‘Duncje il Rasulullah al continuà a desiderâ cun lôr par doi dîs o dôs gnots, daspò i compagns a vioderin la lune gnove -lune cressint-. Alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al disè: ‘Se cheste mieçlune e je in tart, o aumentarò di sigûr il digiun di desideri,’ come se al volès puniju’.
Hadith
Imam Bukhari : 6756
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَلَى مِنْبَرٍ مِنْ آجُرٍّ وَعَلَيْهِ سَيْفٌ فِيهِ صَحِيفَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ يُقْرَأُ إِلَّا كِتَابُ اللَّهِ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ فَنَشَرَهَا فَإِذَا فِيهَا أَسْنَانُ الْإِبِلِ وَإِذَا فِيهَا الْمَدِينَةُ حَرَمٌ مِنْ عَيْرٍ إِلَى كَذَا فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَإِذَا فِيهِ ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَإِذَا فِيهَا مَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا
Al à dit [Umar bin Hafs bin Ghiyats] al à dit [Mi pari] al à dit [Al Amasy] Al à dit [Ibrahim At Taimi] Al à dit [Mi pari] al à dit, ' [Ali] Radliallahu Anhu al si è rivolt a nô suntun pulpit di modons fornâts dulà che al jere un contai di spada. Alore Ali al disè; ‘Par Allah, no vin nissun libri sant di lei infûr dal Libri di Allah e ce che al è contignût in chest cuaderni’. Po dopo Ali al lu vierzè, al è vignût fûr che al contignive dincj di camêi e al è vignût fûr che al contignive la afermazion, ‘La citât di Medine e je haram de aghe - lis monts in Medine - fin culì, duncje cui che al fâs malavitôs - violazions - al fâs li, alore al è la maledizion dai anjêi e la sô maledizion di Allah che il so angel, la maledizion dal so angel azions, sedi obligatoris o sunnah, e inte note e je une afermazion ‘Cui che al fâs une aleance cuntun popul cence il permès dal compagn precedent, alore par lui la maledizion di Allah, dai anjei e di ducj i umans, Allah nol acete lis sôs azions, sedi obligatoriis o sunnah’.
Hadith
Imam Bukhari : 6757
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاصَنَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا تَرَخَّصَ فِيهِ وَتَنَزَّهَ عَنْهُ قَوْمٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَتَنَزَّهُونَ عَنْ الشَّيْءِ أَصْنَعُهُ فَوَاللَّهِ إِنِّي أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً
Al à dit [Umar bin Hafs] al à dit [Mi pari] al à dit a me [Al Amasy] al à dit [i musulmans] di [Masruq] al à dit; ’ [Aisyah] Radliallahu Anha al à dit; 'Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à fat alc che al jere permetût par lui, ma a jerin cualchi amì che lu refudave -no voleve tocjâlu-. La notizie e rivà daspò al profete Sallallahu Alaihi Wasallam, lui al adorà e al laudà Allah, daspò al disè: ‘Cjale che e je la lôr reson par refudâ alc che o ai creât, pal ben di Allah, o soi la persone che e cognos Allah miôr e e à pôre di Lui di plui’.
Hadith
Imam Bukhari : 6758
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَادَ الْخَيِّرَانِ أَنْ يَهْلِكَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ لَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفْدُ بَنِي تَمِيمٍ أَشَارَ أَحَدُهُمَا بِالْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ التَّمِيمِيِّ الْحَنْظَلِيِّ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ وَأَشَارَ الْآخَرُ بِغَيْرِهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعُمَرَ إِنَّمَا أَرَدْتَ خِلَافِي فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلَافَكَ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمٌ }قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَ عُمَرُ بَعْدُ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ عَنْ أَبِيهِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ إِذَا حَدَّثَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَدِيثٍ حَدَّثَهُ كَأَخِي السِّرَارِ لَمْ يُسْمِعْهُ حَتَّى يَسْتَفْهِمَهُ
Al à dit [Mohammed bin Muqatil] al à dit [Waki’] al à dit [Nafi bin Umar] di [Ibn Abumulaikah] al à dit; “Cuasi doi des personis sielzudis, Abu Bakr e Umar, a son muarts cuant che l’inviât di Bani Tamim al cjatà il Profete, un dai doi amîs sielzûts al nomenà Aqra’ bin Habis At Tamimi Al Hanzhali, il fradi dal Bani Mujasyi”, invezit chel altri al nomenà un altri. Duncje Abu Bakr al disè a Umar: ‘Tu âs dome di discuti cun me!’. Umar al lu evità e al disè: ‘No ai par nuie intenzion di discuti cun te! Lis vôs dai doi a continuavin a deventâ simpri plui rumorosis dongje dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, fin che al vignì jù il verset: '-O voi che o crodevin, no alçâ la vôs parsore de vôs dal Profete-' -D. Al Ujurat: 2-3-. Ibn Abu Awalca al à dit; ’ [Ibn Zubair] al disè; “Plui indenant, Umar - e nol menzonà so nono, al voleve dî Abu Bakar - se al fevelave cul Profete sallallaahu alaihi wasallam intune conversazion come se al ves une conversazion segrete, nol sarès stât sintût di nissun altri fintant che nol lu varès capît pardabon’.
Hadith
Imam Bukhari : 6759
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي مَرَضِهِ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا
Al à contât che [Ismail] al à contât a me [Malik] di [Hisyam bin Urwah] di [so pari] di [Aisyah] Ummul Mukminin, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit cuant che al jere malât: 'Disè a Abu Bakr di vuidâ la int'. Aisha e disè; ‘O ai dit: ‘Se Abu Bakr al cjape il puest di te, nol pues lei a vôs alte fin al pont che al pues sintîti parcè che i plase cjantâ, dî dome a Umar di vuidâ la int! Ma il Profete al disè ancjemò: ‘Disè a Abu Bakr di vuidâ la int! Aisyah e disè: ‘Par cheste reson o sugjerissi a Hafsah ‘Par plasê dî al profete, ‘Se Abu Bakr al cjape il puest di te, nol pues lei a vôs alte cussì al sun mut parcè che i plase cjantâ, dî dome a Umar di vuidâ la int! Hafshah al à subit puartât indenant il sugjeriment di Aisyah. Alore il Rasulullah al disè: “Tu sês come i fradis di Yusuf - che a plasin complotâ -, ordenâ a Abu Bakar di vuidâ la int!” Duncje Hafshah al disè a Aisyah, 'Al ven fûr che no ai cjapât nuie di bon dal to consei'.
Hadith
Imam Bukhari : 6760
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذِئْبٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَ عُوَيْمِرٌ الْعَجْلَانِيُّ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ فَقَالَ أَرَأَيْتَ رَجُلًا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَيَقْتُلُهُ أَتَقْتُلُونَهُ بِهِ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا فَرَجَعَ عَاصِمٌ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَرِهَ الْمَسَائِلَ فَقَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لَآتِيَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْقُرْآنَ خَلْفَ عَاصِمٍ فَقَالَ لَهُ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكُمْ قُرْآنًا فَدَعَا بِهِمَا فَتَقَدَّمَا فَتَلَاعَنَا ثُمَّ قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا فَفَارَقَهَا وَلَمْ يَأْمُرْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِفِرَاقِهَا فَجَرَتْ السُّنَّةُ فِي الْمُتَلَاعِنَيْنِ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَحْمَرَ قَصِيرًا مِثْلَ وَحَرَةٍ فَلَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ كَذَبَ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَعْيَنَ ذَا أَلْيَتَيْنِ فَلَا أَحْسِبُ إِلَّا قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الْأَمْرِ الْمَكْرُوهِ
Al à dit [Adam] al à dit [Mohammed ben Abdurrahman ben Abu Dzi’b] al à contât [Az Zuhri] di [Sahl ben Sa’d come che al à dit Saidi]; Uwaimir Al Ajlani al vignì a Ashim bin Adi e al disè; ‘Ce pensis se un om al cjate la sô femine cuntun altri om, alore il om al cope l’om, tu alore tu copis il om par vie dal so omicidi? Par plasê domandâmi al Rasulullah, o Ashim! Po dopo ‘Ashim al domandà al Profete, al salò. Al somee che al Profete Sallam nol plaseve fâ domandis e al lis criticave ancje. 'Ashim al le a cjase e al i disè che al Profete Sallam nol plaseve fâ masse domandis. In mût spontani ‘Uwaimir al disè; ‘O visitarò pardabon il Profete! ' Al vignì Uwaimir, intant che Allah Ta'ala al veve palesât il Coran daûr di 'Ashim. Il Profete al continuà a dî: ‘Allah al à mandât jù il Coran tra di voi’. Alore l’Apostul al clamà il om e la femine. Ducj i doi a jerin presints e a si tignivin sù un cul altri. Alore Uwaimir al disè; ‘Chest al vûl dî che tu stâs minsonant a mê femine, o Messazîr di Allah, se o continui a difindile. Il Profete al separà subit la femine e nol disè al om di separâsi, e cheste separazion e deventà une sunnah - linie guide - pai oms e lis feminis che a si preocupin un di chel altri. Alore il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al disè 'Par plasê fâ atenzion al beç, se la femine e partìs un beç che al è ros e curt, come un gjec, alore no ai nissune opinion altre che che Uwaimir al à minsonât, ma se la femine e partìs un beç cui vôi neris scurts e doi gjolts che o ai il nowaipin cussì. la femine e à tort’. Plui tart la femine e parturì un beç che al veve une vore di carateristichis sanzionadis - une vore diviersis dal pari-'.
