Imam Bukhari : 6741
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِفَقَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ ابْنُ بُكَيْرٍ وَعَبْدُ اللَّهِ عَنْ اللَّيْثِ عَنَاقًا وَهُوَ أَصَحُّ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Laits] frá [Uqail] frá [Az Zuhri] hevur sagt mær [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] frá [Abu Hurairah] segði; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam doyði og Abu Bakr varð settur til kaliff aftaná, og fleiri arabarar komu aftur til vantrúgvandi, segði [Umar] við [Abu Bakr]: 'Hvussu kanst tú berjast móti menniskjum, tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur sagt 'Eg fekk boð um at berjast, until tey siga sigur Laa-ilaaha ilallah, merkir, at hann hevur hildið blóð og sál hansara er frá mær uttan av rættvísgjørdum orsøkum, og rokningin er hjá Allah,’ Síðan segði Abu Bakr; 'Við Allah, eg fari veruliga at berjast móti øllum, sum skilur bøn og zakat, faktiskt er zakat ein ognarrættur, við Allah, um tey forða mær í at rinda fyri kamelin, sum tey einaferð rindaðu til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so fari eg heilt sikkurt at berjast, tí tey forðaðu fyri tí'. Tá mælti [Umar]; 'Við Allah, knappliga var eingin onnur meining enn eg sá, at Allah hevði latið bringuna hjá Abu Bakr upp fyri at berjast, eg varnaðist, at hann hevði rætt'. [Ibn Bukair] og [Abdullah] nevndu frá [Al Laits] við ritstjóranum 'inaaq Ikki `iqaal, hóast merkingin er tann sama, kamel, og hetta er meira ektað'.
Imam Bukhari : 6742
حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ بْنِ بَدْرٍ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسِ بْنِ حِصْنٍ وَكَانَ مِنْ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجْلِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولًا كَانُوا أَوْ شُبَّانًا فَقَالَ عُيَيْنَةُ لِابْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي هَلْ لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الْأَمِيرِ فَتَسْتَأْذِنَ لِي عَلَيْهِ قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ لِعُيَيْنَةَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ وَمَا تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ بِأَنْ يَقَعَ بِهِ فَقَالَ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ خُذْ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنْ الْجَاهِلِينَ }وَإِنَّ هَذَا مِنْ الْجَاهِلِينَ فَوَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلَاهَا عَلَيْهِ وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ
Hevur sagt mær [Ismail] hevur sagt mær [Ibn Wahb] frá [Yunus] frá [Ibn Shihab] hevur sagt mær [Ubdullah bin Abdullah bin Utbah], at [Abdullah bin Abbas] Radliallahu Anhuma segði; 'Uyainah bin Hishn bin Khudaifah bin Badr kom og steðgaði á fyri at hitta systkinabarnið - Al Hurr bin Qais bin Hishn, og hann var millum ein hóp av fólki, sum altíð vóru spurd av Umar, Qurra` - serfrøðingur í at lesa Koranina -, og altíð møtti upp til ráðini hjá Umar, um tey vóru til ráð. Síðan segði 'Uyainah við systkinabarn sín: 'O systkinabarn mín, hevur tú so nærleika við hendan emir, at tú kanst biðja hann um loyvi fyri mær, so eg kann hitta hann? Al Hurr bin Qais svaraði síðani: 'Okey, eg skal biðja um títt loyvi'. Ibn Ábbas segði; »Síðani bað Al Hurr bin Qais um loyvi til Uyaina. Tá Uyainah hitti Umar, segði hann: 'Ó Ibnul Khattab, við Allah, tú hevur ikki givið okkum nógvar gávur, og tú hevur ikki gjørt rættvísi okkara millum'. Umar varð knappliga illur, til hann vildi revsa hann. Men Uyainah segði: 'Frígera meg frá revsing tíni, o emirul mu'minin, tí Allah segði við profet sín Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Fyrigev mær, ger tað, sum er gott, og vend tær burtur frá tí óvitandi fólkinum' -Sp. Al A'raf 199-, og henda revsing er millum atferðina hjá býttum fólki. Við Allah, Umar framdi ikki sína revsing, tá Uyainah las fyri honum, Umar var ein persónur, sum altíð helt seg til Allahs bók.'
Imam Bukhari : 6743
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ حِينَ خَسَفَتْ الشَّمْسُ وَالنَّاسُ قِيَامٌ وَهِيَ قَائِمَةٌ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا لِلنَّاسِ فَأَشَارَتْ بِيَدِهَا نَحْوَ السَّمَاءِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَقُلْتُ آيَةٌ قَالَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ نَعَمْ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ شَيْءٍ لَمْ أَرَهُ إِلَّا وَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي هَذَا حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَأُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ قَرِيبًا مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ أَوْ الْمُسْلِمُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ فَأَجَبْنَاهُ وَآمَنَّا فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا عَلِمْنَا أَنَّكَ مُوقِنٌ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ أَوْ الْمُرْتَابُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Hisyam bin Urwah] frá [Fatimah bint Al Mundzir] frá [Asma' bint Abu Bakar] Radliallahu Anhuma, segði hann; 'Eg kom til Aisyah tá sólarmyrking var, fólk vóru í biðjandi og hon sjálv biðjaði eisini. Eg spurdi eisini: ’Hví biðja fólk?’ Síðani bendi Aisyah við hondini móti himlinum og segði subhaanallah. Eg spurdi: »Er tað ein sólarmyrking?« svaraði hann við at vísa høvdinum 'høgrumegin'. Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var liðugur at biðja, tilbað hann og rósti Allah og segði síðani: 'Tað er einki, sum eg ongantíð havi sæð, annað enn tað, sum eg havi sæð, har eg standi nú, upp til himmal og helviti. Og tað er mær opinberað, at tú verður royndur í grøvini nærhendis ræðsluni hjá Dajjal. Hvat trúgvandi ella muslimar viðvíkur -eg veit ikki við vissu ritstjórnin, hvør av teimum báðum Asma segði-, fer at siga; 'Muhammed er komin til okkara við greiðum prógvum og vit lýddu boðum hansara og vit trúðu, til røddin hoyrdist: 'Sov væl, vit vita, at tú ert ein trúarmaður'. Hvat hyklarisk ella ivasom fólk viðvíkur - eg veit ikki hvønn Asama segði - so fara tey at siga 'eg veit ikki, eg hoyri bara fólk siga okkurt, so hermi eg eftir teimum''.
Imam Bukhari : 6744
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَاجْتَنِبُوهُ وَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِأَمْرٍ فَأْتُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ
Hevur sagt okkum [Ismail] Hevur sagt mær [Malik] frá [Abu Zinad] frá [Al Araj] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'Lat tað, sum eg sleppi tær, bert tey áðrenn teg glataðust, tí teimum dámdi væl at seta spurningar og mótsiga okkurt teirra burtur frá tí, um eg fyri stabi so gerið tað so nógv sum gjørligt tit'.
Imam Bukhari : 6745
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَعْظَمَ الْمُسْلِمِينَ جُرْمًا مَنْ سَأَلَ عَنْ شَيْءٍ لَمْ يُحَرَّمْ فَحُرِّمَ مِنْ أَجْلِ مَسْأَلَتِهِ
Tað hevur verið sagt við okkum [Abdullah bin Yazid Al Muqri'] Tað hevur verið sagt við meg [Sagt] tað hevur verið sagt við meg [Uqail] frá [Ibn Shihab] frá [Amir bin Said bin Abu Waqash] frá [faðir sínum] at profeturin eru nakað sum sallallaahu alaihi Wasallam er tey, sum syndin er stórur er bannað orsakað av teirra spurningi, hóast tað ikki var bannað áður’.
Imam Bukhari : 6746
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ يُحَدِّثُ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ حُجْرَةً فِي الْمَسْجِدِ مِنْ حَصِيرٍ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا لَيَالِيَ حَتَّى اجْتَمَعَ إِلَيْهِ نَاسٌ ثُمَّ فَقَدُوا صَوْتَهُ لَيْلَةً فَظَنُّوا أَنَّهُ قَدْ نَامَ فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَتَنَحْنَحُ لِيَخْرُجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَا زَالَ بِكُمْ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ كُتِبَ عَلَيْكُمْ مَا قُمْتُمْ بِهِ فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ أَفْضَلَ صَلَاةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ
Hevur sagt okkum [Ishaq] hevur sagt okkum ['Affan] hevur sagt okkum [Wuhaib] hevur sagt okkum [Musa bin Uqbah] Eg hoyrdi [Abu Nadlr] siga frá [Busr bin Said] frá [Zaid bin Tsabit], at profeturin sallallaahu alaihi vasallam einaferð frá mook a sallallaahu alaihi wasallam bað har fleiri kvøld til fleiri vinir savnaðust um hann, so eina náttina hoyrdu teir ikki rødd hansara fyrr enn teir hildu hann sovnaði. Summir av fylgjarunum gjørdu síðani sum um teir hostaðu, so profeturin skuldi vísa seg at møta teimum, so hann segði: 'Eg síggi tykkum enn gera tað, sum tit gera - náttarbønir -, so eg eri bangin fyri, at tað verður tykkum skyldugt, hóast um tað var skyldugt hjá tykkum, so hevði tit heilt sikkurt ikki kunnað gjørt tað. Biðið, fólk, heima hjá tykkum, tí tann týdningarmesta bønin, sum ein persónur kann biðja, er heima hjá sær, burtursæð frá teimum skyldugu bønunum.“
Imam Bukhari : 6747
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَشْيَاءَ كَرِهَهَا فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَيْهِ الْمَسْأَلَةَ غَضِبَ وَقَالَ سَلُونِي فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي فَقَالَ أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ مَا بِوَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَضَبِ قَالَ إِنَّا نَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Hevur sagt okkum [Yúsúf bin Músa] hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Buraid bin Abu Burdah] frá [Abu Burdah] frá [Abu Músa Al Asy'ari] sagt; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam varð einaferð spurdur um fleiri ting, sum honum ikki dámdi, tá teir spurdu fleiri spurningar, varð hann illur og segði: 'Tú spyrt meg.' Tá reistist onkur og spurdi: 'Ó Allahs sendiboð, hvør er pápi mín? »Rasulullah svaraði: »Pápi tín Hudzafah«. Tá reistist ein annar maður og spurdi: 'Ó sendiboð Allahs, hvør er pápi mín? ' Rasulullah svaraði: 'Pápi tín er Salim, trælur hjá Syaibah'. Tá ið Umar sá, hvat hendi við andlitinum á Rasulullah, tí hann var reiður, segði Umar; 'Vit umvenda okkum til Allah.'
Imam Bukhari : 6748
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ وَرَّادٍ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِاكْتُبْ إِلَيَّ مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ وَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّهُ كَانَ يَنْهَى عَنْ قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةِ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةِ الْمَالِ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقُوقِ الْأُمَّهَاتِ وَوَأْدِ الْبَنَاتِ وَمَنْعٍ وَهَاتِ
Hevur sagt okkum [Móses] hevur sagt okkum [Abu Awanah] hevur sagt okkum [Abdul Malik] av [Warrad] skrivarin Mughirah, segði; 'Muawiyah skrivaði eitt bræv til [Mughirah]: 'Vinarliga skriva til mín alt, sum tú hoyrir frá Rasulullah! Síðani skrivaði Mughirah 'Nabiyullah Sallallahu Alaihi Wasallam, eftir bøn, sigur altíð bønina: LAA-ILAAHA ILLALLAAH, WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WALAHUL HAMDU WAHUUMA 'ALAA LAA KULLI SYAI`IN QADIMA'A LAAAAI'. -Tað er eingin rættvís tilbiðjan uttan Allah, Hann hevur ongar partnarar, Honum hoyra øll ríki og Honum allur lovsangur og Hann er Alvaldur yvir øllum lutum. O Allah, einki kann forða fyri tí, sum Tú hevur givið, og eingin kann geva tí, sum Tú hevur forðað, og ríkidømið gagnar ikki, frá Tær eru alt ríkidømi-'. Og Mughirah skrivaði: 'Hann forbjóðaði at siga nakað, hvørs kelda ikki var greið, at seta ov nógvar spurningar og at oyðileggja ríkidømi.' Hann bannaði eisini at vera ólýðin mammum, at jarða døtur livandi og at forða øðrum fólki í at fáa gagn av tí.
Imam Bukhari : 6749
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ نُهِينَا عَنْ التَّكَلُّفِ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Thabit] frá [Anas] sagt; 'Einaferð vóru vit við síðuna av [Umars] og hann segði; 'Vit hava ikki loyvi at finna uppá ting'.
Imam Bukhari : 6750
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ وَذَكَرَ أَنَّ بَيْنَ يَدَيْهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَيْءٍ فَلْيَسْأَلْ عَنْهُ فَوَاللَّهِ لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا قَالَ أَنَسٌ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي فَقَالَ أَنَسٌ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَيْنَ مَدْخَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ النَّارُ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ قَالَ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي سَلُونِي فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ وَأَنَا أُصَلِّي فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ
Hevur sagt okkum [Abul Yaman] Hevur sagt okkum [Shuaib] frá [Az Zuhri]. -á annan hátt er tað nevnt- hevur sagt mær [Mahmud] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] Hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] hevur sagt mær [Anas bin Malik] Radliallahu Anhu, profeturin sallallaahu álaihi Wasallam fór avstað tá sólin var samtykt, hann bønaði prædikustólin og minti á heimsins enda, segði hann okkum, at áðrenn heimsins enda hendu stórar hendingar, segði síðani: 'Hvør vil spyrja um okkurt, takk! Við Allah, spyr tú meg ikki um nakað, uttan so at eg sigi tær tað, meðan eg enn eri á mínum stað'. Anas segði; 'Síðani græt fólkið og sendiboð Allahs setti fleiri spurningar: 'Spyr meg!' Anas helt fram: 'Síðani stóð onkur upp til hansara og spurdi: 'Hvar búgvi eg, o sendiboð Allahs?' Hann svaraði: 'Tú ert í helviti'. Tá reistist Abdullah bin Khudzaifah og spurdi: ”Hvør er pápi mín, o sendiboð Allahs?” Profeturin svaraði: 'Faðir tín Hudzaifah'. Anas helt fram við orðum sínum: »Profeturin setti fleiri spurningar: »Spyr meg, spyr meg.« Tá setti Umar knæ saman og mælti; 'Vit eru nøgd við Allah sum Rabb, islam sum átrúnað og Muhammed sum Rasul'. Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam tigaði síðani, tá Umar segði tað. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Við tí, hvørs hondum eg eri, varð mær víst himmal og helviti aftan fyri hendan múrin, tá eg bað, og eg havi ongantíð sæð gott og ringt sum í dag'.
Imam Bukhari : 6751
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ فُلَانٌ وَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ }الْآيَةَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdurrahim] Hevur sagt okkum [Rauh bin Ubadah] hevur sagt okkum [Syubah] hevur sagt mær [Musa bin Anas] segði; »Eg hoyrdi [Ánas bin Málik] siga; 'Onkur spurdi: 'Ó Allahs profetur, hvør er pápi mín?' Ápostulin svaraði: »Faðir tín er A'. Tá kom versið niður: '-O tit, sum trúgva, spyrjið ikki um nakað...-. -Sp. Al Maidah: 101-
Imam Bukhari : 6752
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنْ يَبْرَحَ النَّاسُ يَتَسَاءَلُونَ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Sabbah] hevur sagt okkum [Syababah] hevur sagt okkum [Warqa'] frá [Abdullah bin Abdurrahman] Eg hoyrdi [Anas bin Malik] siga; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Menniskju lata ongantíð vera við at seta spurningar, fyrr enn tey spyrja hvønn annan 'Allah er skaparin av øllum lutum, so hvør skapti Allah? »
Imam Bukhari : 6753
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنْ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ سَلُوهُ عَنْ الرُّوحِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا تَسْأَلُوهُ لَا يُسْمِعُكُمْ مَا تَكْرَهُونَ فَقَامُوا إِلَيْهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنْ الرُّوحِ فَقَامَ سَاعَةً يَنْظُرُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ فَتَأَخَّرْتُ عَنْهُ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْيُ ثُمَّ قَالَ{ وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ الرُّوحِ قُلْ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي }
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubaid bin Maimun] hevur sagt okkum ['Ísa bin Yunus] frá [Al Amasy] frá [Ibrahim] frá ['Alqama] frá [Ibn Mas'ud] rahiyallahu'anhu segði; 'Einaferð var eg saman við profetinum sallallaahu alaihi wasallam í einum Medina-garði, meðan hann hallaði sær á ryggin, so gingu fleiri jødar framvið, og summir teirra søgdu 'Royn at spyrja hann um andar!' ’ Summi søgdu: ’Spyr hann ikki um tað, tí tann, tú hatar, kann ikki hoyra tað frá tær’. Men summir teirra reistu seg upp og spurdu 'O Abul Qasim, seg okkum frá andum! ' Síðani stóð hann eina løtu og eygleiddi, tá visti eg, at hann fekk eina opinbering, so eg royndi at sleppa burtur frá honum, til opinberingin varð lyft, so segði hann sitaterandi versið: '-Teir spyrja tykkum um andar, siga, at andar eru míns rabbinarmál-' -Sp. Ísra: 85-.
Imam Bukhari : 6754
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَاتَّخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي اتَّخَذْتُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَنَبَذَهُ وَقَالَ إِنِّي لَنْ أَلْبَسَهُ أَبَدًا فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Hevur sagt okkum [Abu Nuaim] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Abdullah bin Dinar] frá [Ibn Umar] Radliallahu Anhuma, segði hann; 'Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam bar ein gullring, so gjørdu fylgjarar hansara eisini gullringar, so profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ja, eg plagdi at bera ein gullring,' so kastaði hann hann burtur og segði: 'Eg fari ongantíð at bera hann aftur,' so vóru fylgjararnir burtur eisini th'.
Imam Bukhari : 6755
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُوَاصِلُوا قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي فَلَمْ يَنْتَهُوا عَنْ الْوِصَالِ قَالَ فَوَاصَلَ بِهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَيْنِ أَوْ لَيْلَتَيْنِ ثُمَّ رَأَوْا الْهِلَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَأَخَّرَ الْهِلَالُ لَزِدْتُكُمْ كَالْمُنَكِّلِ لَهُمْ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammed] hevur sagt okkum [Hsyyam] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá [Abu Salamah] frá [Abu Hurairah] segði: 'Profeturin segði: 'Ikki fasta ynski!' Felagsmenninir vístu sítt mótmæli: »Enn ert tú sjálvur fastandi ynski!« Profeturin svaraði: 'Eg eri ikki sum tú, Harri mín gevur mær altíð mat og drekka'. Men vinirnir steðgaðu ikki ynskjunum.“ Abu Hurairah helt fram: 'So helt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fram at ynskja við teimum í tveir dagar ella tvær nætur, so sóu fylgjararnir nýggja mánan -hálvmánan-. Tá segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam: 'Um hesin hálvmánin er seinur, so skal eg heilt sikkurt økja um ynskiføstuna,' sum um hann vildi revsa tey'.
Imam Bukhari : 6756
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَلَى مِنْبَرٍ مِنْ آجُرٍّ وَعَلَيْهِ سَيْفٌ فِيهِ صَحِيفَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ يُقْرَأُ إِلَّا كِتَابُ اللَّهِ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ فَنَشَرَهَا فَإِذَا فِيهَا أَسْنَانُ الْإِبِلِ وَإِذَا فِيهَا الْمَدِينَةُ حَرَمٌ مِنْ عَيْرٍ إِلَى كَذَا فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَإِذَا فِيهِ ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَإِذَا فِيهَا مَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا
Hevur sagt okkum [Umar bin Hafs bin Ghiyats] hevur sagt okkum [Pápi mín] hevur sagt okkum [Al Amasy] Hevur sagt mær [Ibrahim At Taimi] Hevur sagt mær [Pápi mín] segði: ' [Ali] Radliallahu Anhu vendi sær til okkum á einum prædikustól av bakaðum múrsteinum, sum hangandi svørð á. Tá mælti Ali; 'Við Allah hava vit onga heilaga bók at lesa uttan Allahs bók og tað, sum er í hesi notubókini'. Síðani opnaði Ali hana, tað vísti seg, at hon innihelt kameltenn og tað vísti seg, at hon innihelt útsøgnina, 'Býurin Medina er haram frá vatninum - fjøllini í Medina - til her, so hvør sum helst ger illgerð - brot ger - har, so er hann banningin hjá Allah og banningin hjá Allah sum ikki banningin hjá Allahi gerðir, antin skyldugar ella sunna, og í viðmerkingini er ein útsøgn 'Hvør sum ger samgongu við eitt fólk uttan loyvi frá fyrra partnaranum, so fyri hann banningin hjá Allah, einglum og øllum menniskjum, Allah góðtekur ikki hansara gerðir, antin skyldugar ella sunna'.
Imam Bukhari : 6757
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاصَنَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا تَرَخَّصَ فِيهِ وَتَنَزَّهَ عَنْهُ قَوْمٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَتَنَزَّهُونَ عَنْ الشَّيْءِ أَصْنَعُهُ فَوَاللَّهِ إِنِّي أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً
Hevur sagt okkum [Umar bin Hafs] hevur sagt okkum [Pápi mín] hevur sagt mær [Al Amasy] hevur sagt okkum [muslimar] frá [Masruq] sagt; ' [Aisyah] Radliallahú Anha segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam gjørdi nakað, sum var loyvt fyri hann, men tað vóru nakrir vinir, sum noktaðu tí -vildu ikki nerta við tað-. Tíðindini komu síðani til profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, hann tilbað síðani og rósti Allah, segði síðani: 'Hvør er teirra orsøk til at nokta nakað, sum eg havi skapt, fyri Allahs skuld, eg eri tann persónurin, sum kennir Allah best og óttast hann mest'.
Imam Bukhari : 6758
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَادَ الْخَيِّرَانِ أَنْ يَهْلِكَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ لَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفْدُ بَنِي تَمِيمٍ أَشَارَ أَحَدُهُمَا بِالْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ التَّمِيمِيِّ الْحَنْظَلِيِّ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ وَأَشَارَ الْآخَرُ بِغَيْرِهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعُمَرَ إِنَّمَا أَرَدْتَ خِلَافِي فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلَافَكَ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمٌ }قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَ عُمَرُ بَعْدُ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ عَنْ أَبِيهِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ إِذَا حَدَّثَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَدِيثٍ حَدَّثَهُ كَأَخِي السِّرَارِ لَمْ يُسْمِعْهُ حَتَّى يَسْتَفْهِمَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Muqatil] hevur sagt okkum [Waki'] hevur sagt okkum [Nafi bin Umar] frá [Ibn Abumulaikah] segði; 'Næstan tvey av teimum útvaldu fólkunum, Abu Bakr og Umar, fóru til grundar, tá Bani Tamim sendiharrin hitti profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, ein av teimum báðum útvaldu vinum setti Aqra' bin Habis Á Tamimi Al Hanzhali, beiggja Bani Mujasyi', meðan hin setti ano. So segði Abu Bakr við Umar: 'Tú vilt bara kjakast við meg!' Umar slepti undan tí og segði: »Eg havi als ongar ætlanir um at kjakast við teg! Røddirnar hjá teimum báðum hildu fram at gerast alsamt meira larmandi við síðuna av profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam, til versið kom niður: '-Ó tit, sum trúgva, lyftið ikki røddir tykkara upp um røddina á profetinum-' -Sp. Al Hújurát: 2-3-. Ibn Abu Awalka segði; ' [Ibn Zubæir] segði; 'Seinni, Umar - og hann nevndi ikki abba sín, hann meinti Abu Bakar - um hann tosaði við profetin sallallaahu alaihi wasallam í einum práti sum onkur, sum helt eina loyniliga samrøðu, so varð tað ikki hoyrt av nøkrum øðrum, fyrr enn hann veruliga skilti tað'.
Imam Bukhari : 6759
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي مَرَضِهِ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا
Hevur sagt okkum [Ismail] hevur sagt mær [Malik] frá [Hisyam bin Urwah] frá [pápa sínum] frá [Aisyah] Ummul Mukminin, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá hann var sjúkur: 'Sig við Abu Bakr at leiða fólkið'. Aisha segði; »Eg segði: »Um Abu Bakr avloysir teg, so kann hann ikki lesa hart so mikið, at hann hoyrir teg, tí honum dámar væl at gráta, sig bara við Umar, at hann skal leiða fólkið! Men profeturin segði enn: »Sig við Abu Bakr at leiða fólkið! Aisyah segði: 'Tí mæli eg til Hafsah 'Vinarliga sig við profetin, 'um Abu Bakr avloysir teg, so kann hann ikki lesa hart so hann ljóðar stømmur tí honum dámar væl at gráta, sig bara við Umar at leiða fólkið! »Hafshah framdi beinanvegin uppskotið hjá Aisyah. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Tit eru júst sum beiggjarnir hjá Yusuf - sum dáma væl at skipa fyri -, gev Abu Bakar boð um at leiða fólkið!' So segði Hafshah við Aisyah: 'Tað vísir seg, at eg ikki fekk nakað gott av tínum ráðum'.
Imam Bukhari : 6760
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذِئْبٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَ عُوَيْمِرٌ الْعَجْلَانِيُّ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ فَقَالَ أَرَأَيْتَ رَجُلًا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَيَقْتُلُهُ أَتَقْتُلُونَهُ بِهِ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا فَرَجَعَ عَاصِمٌ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَرِهَ الْمَسَائِلَ فَقَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لَآتِيَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْقُرْآنَ خَلْفَ عَاصِمٍ فَقَالَ لَهُ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكُمْ قُرْآنًا فَدَعَا بِهِمَا فَتَقَدَّمَا فَتَلَاعَنَا ثُمَّ قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا فَفَارَقَهَا وَلَمْ يَأْمُرْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِفِرَاقِهَا فَجَرَتْ السُّنَّةُ فِي الْمُتَلَاعِنَيْنِ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَحْمَرَ قَصِيرًا مِثْلَ وَحَرَةٍ فَلَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ كَذَبَ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَعْيَنَ ذَا أَلْيَتَيْنِ فَلَا أَحْسِبُ إِلَّا قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الْأَمْرِ الْمَكْرُوهِ
Hevur sagt okkum [Ádam] hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdurrahman bin Abu Dzi'b] hevur sagt okkum [Az Zuhri] frá [Sahl bin Sa'd sum Saidi] segði; 'Uwaimir Al'Ajlani kom til 'Ashim bin Adi og sagdi; »Hvat heldur tú, um maður finnur konu sína hjá øðrum manni, tá drepur maðurin mannin, drepur tú tá mannin vegna hansara morð? Vinarliga bið Rasulullah um meg, o Asjim!“ Tá spurdi 'Ashim profetin. Eftir øllum at døma dámdi profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam ikki at seta spurningar og kritiseraði enntá teir. 'Ashim fór heim og segði við hann, at profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam dámdi ikki at seta ov nógvar spurningar. Sjálvfylgjandi segði 'Uwaimir; »Eg fari sanniliga at vitja profetin! ’ Uwaimir kom, meðan Allah Ta’ala hevði avdúkað Koranina aftanfyri ’Ashim. Profeturin helt fram at siga: 'Allah hevur sent Koranina niður tykkara millum'. Sidan kalladi aboti mann ok konu. Báðir vóru teir til staðar og hugdu eftir hvørjum øðrum. Tá mælti Uwaimir; »Tað merkir, at tú lýgur fyri konu míni, o Allahs sendiboð, um eg haldi fram at verja hana. Profeturin skilti beinanvegin kvinnuna og segði ikki manninum at skiljast, og hesin skilnaðurin gjørdist ein sunna - leiðbeining - fyri menn og konu, sum ansa eftir hvørjum øðrum. Tá segði profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam 'Vinarliga gevið barninum gætur, um konan føðir eitt barn, sum er reytt og stutt, sum ein gekko, so havi eg onga aðra meining enn, at Uwaimir hevur logið, men um konan føðir eitt barn við myrkum svørtum eygum og tveimum øðrum rumpum, so havi eg Uwaipin. kvinna hevur skeivt'. Seinni føddi konan eitt barn, hvørs eyðkenni vóru høgt sanktionerað -sera ólík pápanum-'.