Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6701
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوِصَالِ قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ أَيُّكُمْ مِثْلِي إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِ فَلَمَّا أَبَوْا أَنْ يَنْتَهُوا وَاصَلَ بِهِمْ يَوْمًا ثُمَّ يَوْمًا ثُمَّ رَأَوْا الْهِلَالَ فَقَالَ لَوْ تَأَخَّرَ لَزِدْتُكُمْ كَالْمُنَكِّلِ لَهُمْ
Al à dit [Abul Yaman] al à dit [Shuaib] di [Az Zuhri] e [Al Laits] al à dit; [Abdurraman bin Khalid] al mi à contât di [Ibn Shihab] che [Said bin Musayab] al à riferît a lui, che [Abu Hurairah] al à dit; 'Il Profete al à proibît il digiun di volontât. I compagns a àn proponût la reson: ‘Tu stes tu stâs digiunant, o Rasulullah!’. Il Profete al rispuindè: ‘Cui di voi al pues jessi come me, invezit il me Diu al me dâ simpri mangjâ e bevi’. Cuant che i compagns a jerin reticents a fermâ di desiderâ, al continuà il so digiun cun lôr dì dopo dì, daspò a viodevin la mieçlune, daspò il Profete al disè: ‘Se il mês al è tart, o aumentarò di sigûr il digiun,’ come se al voleve puni i siei compagns’.
Hadith
Imam Bukhari : 6702
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْجَدْرِ أَمِنَ الْبَيْتِ هُوَ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ فَمَا لَهُمْ لَمْ يُدْخِلُوهُ فِي الْبَيْتِ قَالَ إِنَّ قَوْمَكِ قَصَّرَتْ بِهِمْ النَّفَقَةُ قُلْتُ فَمَا شَأْنُ بَابِهِ مُرْتَفِعًا قَالَ فَعَلَ ذَاكِ قَوْمُكِ لِيُدْخِلُوا مَنْ شَاءُوا وَيَمْنَعُوا مَنْ شَاءُوا وَلَوْلَا أَنَّ قَوْمَكِ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ بِالْجَاهِلِيَّةِ فَأَخَافُ أَنْ تُنْكِرَ قُلُوبُهُمْ أَنْ أُدْخِلَ الْجَدْرَ فِي الْبَيْتِ وَأَنْ أَلْصِقْ بَابَهُ فِي الْأَرْضِ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Abul Ahwash] al à dit [Ash’ats] di [Al Aswad bin Yazid] di [Aisyah] al à dit; “O ai domandât al Profete di Hijir Ismail, al cjape dentri ancje Baitullah?” Il Profete al rispuindè: ‘Sì’. O ai domandât: ‘Parcè no lu àn cjapât dentri i compagns tal Baitullah?’. Il Profete al rispuindè: ‘La vôstre int e mancjave di fonts pe rinovazion’. O ai domandât: ‘Dopo come si alce la puarte?’. Il Profete al rispuindè: “La vôstre int e fâs une robe cussì come cjapâ dentri cui che e vûl, e proibi cui che e vûl, se no fos la vôstre int che e si jere apene convertide al Islam cussì o vevi pôre che il lôr cûr al varès refudât, o varès metût Hijir Ismail inte Kaaba, e o varès sgjavât la puarte.
Hadith
Imam Bukhari : 6703
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ وَلَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ أَوْ شِعْبَ الْأَنْصَارِ
Al à dit [Abul Yaman] al à dit [Syuaib] al à dit [Abuz Zinad] di [Al Araj] di [Abu Hurairah] al à dit; “Il Messazîr di Allah, sallallaahu alaihi wasallam, al à dit: ‘Se nol fos stât pe hijrah, o sarès stât un Ansar, se i umans a vessin traviersât une valade e i Ansar a vessin traviersât une altre valade o une altre pendence di mont, o varès traviersât la valade di Ansar o la pendence di mont Ansar’.
Hadith
Imam Bukhari : 6704
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ وَلَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَشِعْبَهَاتَابَعَهُ أَبُو التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الشِّعْبِ
A nus è stât contât che [Mosè] al à contât [Wuhaib] di [Amru bin Yahya] di [‘Abbad bin Tamim] di [Abdullah bin Zaid] dal Profete, al à dit: ‘Se nol fos pe hijrah, o sarès deventât un anhsar incrosât, e se o ves une persone incrosade. A varès traviersât la valade di Ansar o lis sôs pistis di mont’. Chest hadith al è stât rinfuarçât di [Abu Thayyah] di [Anas] dal Profete.
Hadith
Imam Bukhari : 6705
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ قَالَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَفِيقًا فَلَمَّا ظَنَّ أَنَّا قَدْ اشْتَهَيْنَا أَهْلَنَا أَوْ قَدْ اشْتَقْنَا سَأَلَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَا بَعْدَنَا فَأَخْبَرْنَاهُ قَالَ ارْجِعُوا إِلَى أَهْلِيكُمْ فَأَقِيمُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَمُرُوهُمْ وَذَكَرَ أَشْيَاءَ أَحْفَظُهَا أَوْ لَا أَحْفَظُهَا وَصَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ
Al à dit [Mohammed bin Al Mutsanna] al à dit [Abdul Wahhab] al à dit [Ayyub] di [Abu Qilaba] al à dit [Malik bin Al Huwairit] al à dit; ‘O jerin lâts al Profete sallallaahu alaihi wasallam, che in chel timp o jerin ancjemò zovins di etât, daspò o jerin restâts dongje di lui par vincj gnots. Il rasul al jere une persone zentîl. Duncje cuant che al valutà che o vevin vût tant bisugne e che o vevin il sburt pes nestris feminis, al disè: ‘Tornâ aes vôs feminis, stâ cun lôr, insegnâlis e istruîlis’, e al menzonà diviersis robis, cualchidune di chestis o ricuardìn e cualchidune no, ‘e preâ come che o viôt che o prei. Cuant che la preiere e je rivade, lassâ che un di voi al fâs la clamade ae preiere e la persone plui madure e dovarès jessi l’imam’.
Hadith
Imam Bukhari : 6706
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ أَذَانُ بِلَالٍ مِنْ سَحُورِهِ فَإِنَّهُ يُؤَذِّنُ أَوْ قَالَ يُنَادِي لِيَرْجِعَ قَائِمَكُمْ وَيُنَبِّهَ نَائِمَكُمْ وَلَيْسَ الْفَجْرُ أَنْ يَقُولَ هَكَذَا وَجَمَعَ يَحْيَى كَفَّيْهِ حَتَّى يَقُولَ هَكَذَا وَمَدَّ يَحْيَى إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَتَيْنِ
A nus è stât contât [Musaddad] di [Yahya] di [At Taimi] di [Abu Usman] di [Ibn Mas’ud] al à dit; 'Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: 'No lassâ che la clamade ae preiere e ti impedi di mangjâ il sahur, parcè che al clame ae preiere - o al dîs cu la 'clamade' editoriâl - par che chei che a prein di gnot a vadin a cjase, e chei che a durmin par disviâsi, no je albe, al à dit chest - Yahya al à dit il so amì Yahya al lu à dimostrât slargjant i doi dêts, l’indici e chel di mieç.
Hadith
Imam Bukhari : 6707
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ بِلَالًا يُنَادِي بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ
Al à dit [Musa bin Ismail] al à dit che [Abdul Aziz bin Muslim] al à dit [Abdullah bin Dinar], o ai sintût [Abdullah bin Umar] Radliallahu Anhuma dal Profete, al à dit: 'Bilal al dâ la clamade ae preiere fin ae gnot, clamâ ae preiere’.
Hadith
Imam Bukhari : 6708
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ خَمْسًا فَقِيلَ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ خَمْسًا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ
Al à dit [Hafs bin Umar] al à dit [Syubah] [Al Hakam] di [Ibrahim] di ['Alqamah] di [Abdullah] al à dit; ‘Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à puartât a preâ la preiere di mieçdi dì par cinc rak’ah, cussì al fo rimproverât ‘O sin daûr a zontâ plui preieris cumò? ’ Il Profete al domandà: ‘Cuantis preieris o ai? ’ i compagns a rispuinderin, ‘Cinc rak’ah,’ cussì al si prostrave dôs voltis dopo vê dit il salût’.
Hadith
Imam Bukhari : 6709
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقَصُرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ ثُمَّ سَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ ثُمَّ رَفَعَ
A nus è stât contât che [Ismail] al à contât [Malik] di [Ayyub] di [Mohammed] di [Abu Hurairah], che il Rasulullah Sallam al à finît la sô preiere ancje se al veve fat dome dôs rak’ah. Par chest Dzul Yadaini al domandà: ‘Tu âs riassunt la preiere, o Messazîr di Allah, o tu âs dome dismenteât? ’ Il Profete al domandà in cambi: ‘Al à reson Dhul Yadaini? ’ I compagns a rispuinderin: ‘Sì! Po dopo al si alçà e al continuà a preâ lis dôs raka’s sucessivis, daspò al disè i saluts, daspò al fasè il so takbir, daspò al si prostrave come lis sôs prostrazions o plui, daspò al alçà lis sôs prostrazions, daspò al fasè il so takbir e si prostrave come lis sôs prostrazions, daspò al alçave lis sôs prostrazions.
Hadith
Imam Bukhari : 6710
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَبَيْنَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ إِذْ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ قُرْآنٌ وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ فَاسْتَقْبِلُوهَا وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ
Al à dit [Ismail] al à dit che [Malik] di [Abdullah bin Dinar] di [Abdullah bin Umar] al à dit; ‘Cuant che i amîs di Quba’ a stavin fasint lis preieris de matine, di colp un messazîr al vignì daûr di lôr e al disè; 'Il Messazîr di Allah Shallallahu Alaihi Wasallam ieri serade i à palesât un verset dal Coran che al conten il comant di frontâ la Kaaba! “In chel timp lis lôr faciis a jerin rivoltis viers la Sirie, cussì a si voltarin in mût spontani viers la Kaaba”.
Hadith
Imam Bukhari : 6711
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا وَكَانَ يُحِبُّ أَنْ يُوَجَّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا }فَوُجِّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ وَصَلَّى مَعَهُ رَجُلٌ الْعَصْرَ ثُمَّ خَرَجَ فَمَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ قَدْ وُجِّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ فَانْحَرَفُوا وَهُمْ رُكُوعٌ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ
Dopo vê contât che [Yahya] al veve contât [Waki’] di [Israel] di [Abu Ishaq] di [Al Bara’] al disè; “Cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al rivà a Medine, al preà denant di Baitul Maqdis par diesim sest o dîsset mês, ancje se al jere une vore content di jessi domandât di denant la Kaaba. Cussì Allah al à palesât il verset: '-O vin viodût la vision de tô muse intal cîl, cussì o vin voltât te ae Qibla che tu sês content-' -Ds. Al Baqarah: 144-, daspò al voltà la muse viers la Ka'bah, in chel timp cualchidun al jere daûr a preâ la preiere dal 'Asr cun lui, daspò al vignì fûr e al passà un grup di personis Ansar, daspò al ur contà e al testemoneà che al veve preât cul Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, e jù la sô Qibla a jerin daûr a sburtâ il lôr timp, la sô Qibla che a jerin daûr a sburtâ il lôr timp. intant de preiere dal ‘Asr’.
Hadith
Imam Bukhari : 6712
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ أَسْقِي أَبَا طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَأَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ شَرَابًا مِنْ فَضِيخٍ وَهُوَ تَمْرٌ فَجَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أَنَسُ قُمْ إِلَى هَذِهِ الْجِرَارِ فَاكْسِرْهَا قَالَ أَنَسٌ فَقُمْتُ إِلَى مِهْرَاسٍ لَنَا فَضَرَبْتُهَا بِأَسْفَلِهِ حَتَّى انْكَسَرَتْ
Al à dit [Yahya ben Qaza’ah] al à dit [Malik] di [Ishaq ben Abdullah ben Abu Talhah] di [Anas ben Malik] al à dit; “Une volte o ai dât a Abu Talha Al Ansari, a Abu Ubaidah bin Al Jarrah e a Ubay bin Ka’b une bevude fate di fadhih o datis. Alore un messazîr al vignì daûr di lôr e al disè; ‘O. .pardabon, khamr al è stât proibît! In mût spontani Abu Talhah al disè; — O Anas, alceti e rompi lis brocjis di bevi! — al disè Anas; “Duncje o jeri lât viers lis nestris botelis e o ai batiât il font fin che a no si son sfracaiâts.”
Hadith
Imam Bukhari : 6713
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ صِلَةَ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَهْلِ نَجْرَانَ لَأَبْعَثَنَّ إِلَيْكُمْ رَجُلًا أَمِينًا حَقَّ أَمِينٍ فَاسْتَشْرَفَ لَهَا أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ
Al à dit [Sulaiman bin Harb] al à dit [Syubah] di [Abu Ishaq] di [Shilah] di [Khudzaifah], che il Profete al à dit ae int di Najran: ‘Invezit, o vi mandarò un om che al è pardabon afidabil!’ I amìs dal Profete Sallam a speravin di cjapâ chest onôr, cussì al mandà Abu Ubaidah bin Al Jarrah.
Hadith
Imam Bukhari : 6714
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَمِينٌ وَأَمِينُ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَبُو عُبَيْدَةَ
Al à contât [Sulaiman bin Harb] al à contât [Syubah] di [Khalid] di [Abu Qilabah] di [Anas] Radliallahu Anhu, il Profete al à dit: ‘Ogni popul al à une persone di fidance, e la persone di fidance di chest popul e je Abu Al Jabaidah’.
Hadith
Imam Bukhari : 6715
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالَ وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِذَا غَابَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدْتُهُ أَتَيْتُهُ بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذَا غِبْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدَهُ أَتَانِي بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Suleiman ben Al Harb] al à contât [Hammad ben Zaid] di [Yahya ben Said] di [Ubaid ben Hunain] di [Ibn Abbas] di [Umar] Radliallahu Anhu, al à dit; 'Al jere un om ansar che, se nol jere in compagnie dal Rasulullah, ma jo o lu compagnavi, o jeri lât a chê persone cun dutis lis notis che a jerin capitadis dal Rasulullah, di chê altre bande, se no jeri in compagnie dal Rasulullah, intant che o jeri la persone gnove cun lui. al vignì dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam’.
Hadith
Imam Bukhari : 6716
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ جَيْشًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا فَأَوْقَدَ نَارًا وَقَالَ ادْخُلُوهَا فَأَرَادُوا أَنْ يَدْخُلُوهَا وَقَالَ آخَرُونَ إِنَّمَا فَرَرْنَا مِنْهَا فَذَكَرُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلَّذِينَ أَرَادُوا أَنْ يَدْخُلُوهَا لَوْ دَخَلُوهَا لَمْ يَزَالُوا فِيهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَقَالَ لِلْآخَرِينَ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةٍ إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِي الْمَعْرُوفِ
Al à dit [Mohammad bin Basyyar] al à dit [Ghundar] al à dit [Syubah] di [Zubaid] di [Sa'd bin Ubaidah] di [Abu Abdurrahman] di [Ali] Radliallahu Anhu, che il profete al à nomenât un armât e al dave l’ordin: ‘Jentrâ in chest fûc! ’ cualchidun di lôr al voleve jentrâ dentri e altris a disevin; ‘No volìn nô stes scjampâ dal fûc -infier-? ' A la fin a àn ripuartât il câs al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e lui al à dit a chei che a volevin jentrâ dentri: 'Se a jentrin dentri, a restaran di sigûr in chel fûc fin che e rive la fin dal mont'. E al disè ai altris: ‘No je assolutamentri ubbidience inte disobedience, la ubbidience e je inte bontât’.
Hadith
Imam Bukhari : 6717
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ وَزَيْدَ بْنَ خَالِدٍ أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Zuhair bin Harb] al à dit [Yaqub bin Ibrahim] al à contât [Mio pari] di [Salih] di [Ibn Shihab] che [Ubaidullah bin Abdullah] i à dit, che [Abu Hurairah] e [Zaid bin Khalid] a si lamentavin che a jerin doi oms che a lu vevin dit, sallam allai'.
Hadith
Imam Bukhari : 6718
و حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَامَ رَجُلٌ مِنْ الْأَعْرَابِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ لِي بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ لَهُ بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا وَالْعَسِيفُ الْأَجِيرُ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنْ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ وَأَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرُدُّوهَا وَأَمَّا ابْنُكَ فَعَلَيْهِ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ لِرَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا
Al à dit [Abul Yaman] al à dit [Syuaib] di [Az Zuhri] al à dit a mi [Ubaidlah ben Abdullah ben Utbah ben Mas’ud] che [Abu Hurairah] al à dit; “Cuant che o jerin dongje dal Rasulullah, al colp un om de Arabie beduine - nomad, primitîf - al disè “O Rasulullah, decidi par me cul Libri di Allah”. Alore l’aversari al disè; ‘Al à reson, o Messazîr di Allah, decidi cul Libri di Allah e permetimi di fevelâ’. Il Profete al rispuindè: ‘Par plasê fevelâ! La persone e disè duncje; ‘O ai un fi che al è il servidôr di chest om. Alore il me fi al à adulteri cun la sô femine, la int e mi à dit che il me fi al veve di jessi lapidât, dome alore o lu riscat cun cent camêi e un servidôr. Dopo o ai domandât ai ulama e a mi àn dit che la sô femine e varès di jessi lapidade, invezit il me fi al veve di jessi batiât cent voltis e esilât par un an. Alore il Profete al disè: ‘Invezit, o decidarò jenfri di voi doi cul Libri di Allah, par ce che al rivuarde il sclâf e la cjavre, daspò tornâju ducj i doi, par ce che al rivuarde il to fi, al à di jessi piçulât cent voltis e esilât par un an, par ce che par te, o Unais Al Aslami - ven a stâi, un om dal Bani mestone la femine la piere, jê’. Unais al corè a cjatâ la femine e jê e confessà, daspò Unais la lapidà.
Hadith
Imam Bukhari : 6719
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمَدِينِيِّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَدَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثَلَاثًا فَقَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيٌّ وَحَوَارِيَّ الزُّبَيْرُقَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ وَقَالَ لَهُ أَيُّوبُ يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْهُمْ عَنْ جَابِرٍ فَإِنَّ الْقَوْمَ يُعْجِبُهُمْ أَنْ تُحَدِّثَهُمْ عَنْ جَابِرٍ فَقَالَ فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ سَمِعْتُ جَابِرًا فَتَابَعَ بَيْنَ أَحَادِيثَ سَمِعْتُ جَابِرًا قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ الثَّوْرِيَّ يَقُولُ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَقَالَ كَذَا حَفِظْتُهُ مِنْهُ كَمَا أَنَّكَ جَالِسٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ قَالَ سُفْيَانُ هُوَ يَوْمٌ وَاحِدٌ وَتَبَسَّمَ سُفْيَانُ
Al à dit [Ali ben Abdullah ben Al Madini] al à dit [Sufyan] al à dit [Ibnul Munkadir] al à dit; ‘O ai sintût [Jabir bin Abdullah] dî; “Inte vuere di Khandaq, il Rasulullah al à dât un sugjeriment. Zubair al à subit eseguît cheste racomandazion. L’Apuestul al à dât lôr un altri sugjeriment, e Zubair al à puartât indenant cheste racomandazion in mût spontani. Il Profete al à dât un altri sugjeriment, e di gnûf al è stât subit benvenût di Zubair -al lu ripetè trê voltis-. Alore il profete al disè: ‘Ogni profete al à un difensôr, e il me difensôr al è Zubair’. Sufyan al disè; ‘O lu ai memorizât di Ibnul Munkadir,’ Ayyub al disè daspò -Sufyan-, ‘O Abu Bakr, dîlu a chei che a vegnin di Jabir, parcè che chês personis a si sintin contentis se tu lis dîs di Jabir! Po dopo Sufyan al disè ae assemblee ‘O ai sintût Jabir - daspò al à rinfuarçât i hadith -, ‘O ai sintût Jabir’. O ai domandât a Sufyan, ''Ats Tsauri al à dit che al jere sucedût il dì de vuere dal Quraizhah, daspò al à dit, 'Duncje o lu ai memorizât di Jabir, cuant che tu jeris sierât inte vuere dal Khandaq'. Sufyan al disè; ‘Al è sucedût insiemi intune dì,’ alore Sufyan al soridè.
Hadith
Imam Bukhari : 6720
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي مُوسَىأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ حَائِطًا وَأَمَرَنِي بِحِفْظِ الْبَابِ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْتَأْذِنُ فَقَالَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَإِذَا أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ جَاءَ عُمَرُ فَقَالَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ ثُمَّ جَاءَ عُثْمَانُ فَقَالَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ
Al à contât [Sulaiman bin Harb] al à contât [Hammad bin Zaid] di [Ayyub] di [Abu Usman] di [Abu Musa], che il Profete al jentrà une volte tal zardin e al mi à dit di vuardiâ la puarte. Dopo di chel al vignì cualchidun e al domandà il permès di jentrâ, il profete al disè: ‘Dâlu il permès, e dâi une buine notizie sul cîl!’. Ce che nol saveve al jere che al jere vignût Abu Bakar. Dopo al vignì Umar e il profete al disè: ‘Dâlu il permès, e dâilu la buine notizie dal cîl’. Dopo al vignì Osman e il profete al disè: ‘Dâlu il permès, e dâi une buine notizie cul cîl’.
