Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6661
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَدَاةٍ بَارِدَةٍ وَالْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ يَحْفِرُونَ الْخَنْدَقَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ الْخَيْرَ خَيْرُ الْآخِرَهْفَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْفَأَجَابُوا نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَاعَلَى الْجِهَادِ مَا بَقِينَا أَبَدَا
Al à dit [Amru bin Ali] al à dit [Khalid bin Al Harith] al à dit [Humaid] di [Anas] Radliallahu Anhu; Il Profete al partì une buinore frede intant che i muhajirin e i ansar a sgjavavin khandaq -fossis-, daspò il profete al recità un verset; “O Allah, la vere bontât e je la bontât dal aldilà, duncje perdona i Ansar e i Muhajirs.” Subit i compagns a rispuinderin cun versets; “O sin chei che a si impegnin lealtât a Mohammed par un jihad par dute la vite”.
Hadith
Imam Bukhari : 6662
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ يَقُولُ لَنَا فِيمَا اسْتَطَعْتُمْ
Al à contât [Abdullah ben Yusuf] Al à contât [Malik] di [Abdullah ben Dinar] di [Abdullah ben Umar] Radliallahu Anhuma al à dit; Cuant che o vin impegnât lealtât al Rasulullah par scoltâ e obedî, al ne disè; “Al miôr des vôs abilitâts”.
Hadith
Imam Bukhari : 6663
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ قَالَ شَهِدْتُ ابْنَ عُمَرَحَيْثُ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ كَتَبَ إِنِّي أُقِرُّ بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ لِعَبْدِ اللَّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ مَا اسْتَطَعْتُ وَإِنَّ بَنِيَّ قَدْ أَقَرُّوا بِمِثْلِ ذَلِكَ
Al à contât [Musaddad] al à contât [Yahya] di [Sufyan] al à contât [Abdullah bin Dinar] al à dit, O ai viodût une volte [Ibn Umar] cuant che la int e si cjatave dongje di Abdul Malik, al à dit scrivint; “O sburti a scoltâ e obedî simpri al servidôr di Allah Abdul Malik, Amirul Mu’minin, secont la sunnatullah e la sunnah dal SO Messazîr cul miôr des gnovis capacitâts, e i miei fîs a fasin chest impegn.”
Hadith
Imam Bukhari : 6664
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَايَعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فَلَقَّنَنِي فِيمَا اسْتَطَعْتُ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Al à dit [Yacub ben Ibrahim] al à dit [Husyaim] al à dit [Sayyar] di [Ay Sya’bi] di [Jarir ben Abdullah], disint; O ai impegnât lealtât al Profete par scoltâ e obedî, daspò al mi à cjatât e al à dit; “Al miôr de sô capacitât e par conseâ ai compagns musulmans”
Hadith
Imam Bukhari : 6665
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ قَالَلَمَّا بَايَعَ النَّاسُ عَبْدَ الْمَلِكِ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِنِّي أُقِرُّ بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ لِعَبْدِ اللَّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ فِيمَا اسْتَطَعْتُ وَإِنَّ بَنِيَّ قَدْ أَقَرُّوا بِذَلِكَ
Al à contât [Amru bin Ali] al à contât [Yahya] di [Sufyan] al à dit, al à contât a mi [Abdullah bin Dinar] al à dit, cuant che la int e cjapà lealtât a Abdul Malik, [Abdullah bin Umar] al mandà letaris; “Al serf di Allah, Abdul Malik, o promet di scoltâ e obedî al serf di Allah parsore de sunnatullah e de sunnah dal SO apuestul dal miôr des gnovis capacitâts e di fat i miei fîs a àn fat un impegn cussì”.
Hadith
Imam Bukhari : 6666
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ قُلْتُ لِسَلَمَةَعَلَى أَيِّ شَيْءٍ بَايَعْتُمْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ قَالَ عَلَى الْمَوْتِ
Al à dit [Abdullah ben Maslamah] al à dit [Hatim] di [Yazid ben Abu Ubaid] al à dit, O ai domandât [Salamah]; Parcè si impegne lealtât al Profete il dì di Hudaibiyah? Al rispuindè; par frontâ la muart.
Hadith
Imam Bukhari : 6667
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ الرَّهْطَ الَّذِينَ وَلَّاهُمْ عُمَرُ اجْتَمَعُوا فَتَشَاوَرُوا فَقَالَ لَهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لَسْتُ بِالَّذِي أُنَافِسُكُمْ عَلَى هَذَا الْأَمْرِ وَلَكِنَّكُمْ إِنْ شِئْتُمْ اخْتَرْتُ لَكُمْ مِنْكُمْ فَجَعَلُوا ذَلِكَ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَلَمَّا وَلَّوْا عَبْدَ الرَّحْمَنِ أَمْرَهُمْ فَمَالَ النَّاسُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَتَّى مَا أَرَى أَحَدًا مِنْ النَّاسِ يَتْبَعُ أُولَئِكَ الرَّهْطَ وَلَا يَطَأُ عَقِبَهُ وَمَالَ النَّاسُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُشَاوِرُونَهُ تِلْكَ اللَّيَالِي حَتَّى إِذَا كَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي أَصْبَحْنَا مِنْهَا فَبَايَعْنَا عُثْمَانَ قَالَ الْمِسْوَرُ طَرَقَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَعْدَ هَجْعٍ مِنْ اللَّيْلِ فَضَرَبَ الْبَابَ حَتَّى اسْتَيْقَظْتُ فَقَالَ أَرَاكَ نَائِمًا فَوَاللَّهِ مَا اكْتَحَلْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ بِكَبِيرِ نَوْمٍ انْطَلِقْ فَادْعُ الزُّبَيْرَ وَسَعْدًا فَدَعَوْتُهُمَا لَهُ فَشَاوَرَهُمَا ثُمَّ دَعَانِي فَقَالَ ادْعُ لِي عَلِيًّا فَدَعَوْتُهُ فَنَاجَاهُ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ ثُمَّ قَامَ عَلِيٌّ مِنْ عِنْدِهِ وَهُوَ عَلَى طَمَعٍ وَقَدْ كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَخْشَى مِنْ عَلِيٍّ شَيْئًا ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي عُثْمَانَ فَدَعَوْتُهُ فَنَاجَاهُ حَتَّى فَرَّقَ بَيْنَهُمَا الْمُؤَذِّنُ بِالصُّبْحِ فَلَمَّا صَلَّى لِلنَّاسِ الصُّبْحَ وَاجْتَمَعَ أُولَئِكَ الرَّهْطُ عِنْدَ الْمِنْبَرِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَنْ كَانَ حَاضِرًا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَأَرْسَلَ إِلَى أُمَرَاءِ الْأَجْنَادِ وَكَانُوا وَافَوْا تِلْكَ الْحَجَّةَ مَعَ عُمَرَ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا تَشَهَّدَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَلِيُّ إِنِّي قَدْ نَظَرْتُ فِي أَمْرِ النَّاسِ فَلَمْ أَرَهُمْ يَعْدِلُونَ بِعُثْمَانَ فَلَا تَجْعَلَنَّ عَلَى نَفْسِكَ سَبِيلًا فَقَالَ أُبَايِعُكَ عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْخَلِيفَتَيْنِ مِنْ بَعْدِهِ فَبَايَعَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَبَايَعَهُ النَّاسُ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ وَأُمَرَاءُ الْأَجْنَادِ وَالْمُسْلِمُونَ
Al à dit [Abdullah ben Mohammed ben Asma`], al à dit [Juwairiyah] di [Malik] di [Az Zuhri], che [Umaid ben Abdurrahman] lu à comunicât, che [Miswar ben Makhramah] lu à comunicât; diviersis personis fidadis di Umar par puartâ indenant il mandât di cjapâ sù e deliberâ. Abdurrahman al disè a lôr; ‘No vuei fâ competizion cun te in cheste materie, ma se tu âs di volê, o sielzarò un leader par te tra di te,’ cussì a àn delegât cheste autoritât a Abdurrahman. Cuant che a vevin dât la autoritât sore i lôr afârs a Abdurrahman, e la int e jere deventade compassionade cun Abdurrahman cussì che no viodivi nissun lâ daûr dai altris, ni superâ lis politichis di Abdurrahman, e ducj a vevin compassion par Abdurrahman, a àn deliberât su cheste autoritât une gnot fin ae muart par une vore di dîs. lealtât a Ustman. -Miswar al continuà; - Abdurrahman al mi à butât dopo che la gnot e jere daûr a tardî, al à butât ae puarte fin che o mi soi disvilupade, e al à dit; — O ti viodevi durmî? Par Allah, no pues durmî ben stasera, par plasê va a clamâ Zubair e Sa’d,’ cussì o ju clamà ducj i doi par cjatâ Abdurrahman, Abdurrahman daspò al invità i doi a une discussion, daspò al mi clamà di gnûf e al disè; ‘Par plasê clamâ Ali par cjatâmi! ’ O lu ai clamât subit e Abdurrahman al à vût un incuintri un cuintri un cun lui fin che il muezzin de matine al à separât l’incuintri. Cuant che al veve finît la preiere de matine, e tancj dai leader a si jerin cjatâts tal minbar, Abdurrahman al mandà une delegazion al public dai muhajirin e dai ansar, come ancje dai leader militârs, che in chel timp a jerin insiemi in pelegrinaç cun Umar. Cuant che a si jerin cjatâts dongje, Abdurrahman al de testemoneance e al disè; “Amma e si è sburtade. O Ali, o ai vuardât di dongje i problemis des personis, e no viodi che a si slontanin di Ustman, duncje no fâs scusis par te stes’. Abdurrahman al disè duncje; “O ti impegni lealtât su la fonde de sunnatullah e de sunnah dal So Messazîr e dai doi califs che a son muarts dopo di lui”. Daspò, Abdurrahman al si impegnà a jessi leâl, seguît dai amîs dai Muhajirin e dai Ansar, uficiai militârs di alt ranc e musulmans in gjenerâl.
Hadith
Imam Bukhari : 6668
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ قَالَبَايَعْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَقَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَلَا تُبَايِعُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَايَعْتُ فِي الْأَوَّلِ قَالَ وَفِي الثَّانِي
A nus è stât contât che [Abu ‘Ashim] di [Yazid bin Abu ‘Ubaid] di [Salamah] al à dit, O vin cjapât lealtât al Profete sot di un arbul, daspò il Profete al à dit: ‘O Salama, no cjapis lealtât?’ “O ai cjapât il prin impegn di lealtât, o Messazîr di Allah” o ai rispuindût. Duncje il Messazîr di Allah al rispuindè: ‘Fâlu ancje cul secont impegn di lealtât!’.
Hadith
Imam Bukhari : 6669
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ أَعْرَابِيًّا بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَأَصَابَهُ وَعْكٌ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى فَخَرَجَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طِيبُهَا
A vin contât a [Abdullah bin Maslamah] di [Malik] a [Mohammed bin Al Munkadir] a [Jabir bin Abdullah] Radliallahu Anhuma, che al jere un nomade arap -primitîf- che al si è impegnât lealtât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam pal Islam, alore al podeve lâ: al jere riluttant. L’arabic beduin al vignì di gnûf daûr di lui e al disè; — Lassâ lâ la mê lealtât! ’ Ma il Profete al jere reticent, cussì i araps beduins a son lâts vie. Duncje il Rasulullah al à dit: “In fat, la citât di Medine e je come une machine par rostî il fier che e gjave vie lis impuritâts e e filtre fûr il ben”.
Hadith
Imam Bukhari : 6670
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ هُوَ ابْنُ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَقِيلٍ زُهْرَةُ بْنُ مَعْبَدٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هِشَامٍوَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَهَبَتْ بِهِ أُمُّهُ زَيْنَبُ بِنْتُ حُمَيْدٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ صَغِيرٌ فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَهُ وَكَانَ يُضَحِّي بِالشَّاةِ الْوَاحِدَةِ عَنْ جَمِيعِ أَهْلِهِ
Al à dit [Ali bin Abdullah] al à dit [Abdullah bin Yazid] al à dit [Said, cognossût ancje come Ibn Abu Ayyub] al à dit; al à contât [Abu Uqail Zuhraj bin Ma’bad] di [sô nono, Abdullah bin Hisham], che une volte al à cjatât il Profete, sô mari, Zainab bint Mohammed, une volte lu à puartât al Rasulullah e al à dit; “O Messazîr di Allah, par plasê cjapâ lealtât a lui”. Alore il Profete al disè: ‘al è ancjemò piçul!’. Duncje il Profete al si asciugà il cjâf e al maçà une cjavre par dute la sô famee.
Hadith
Imam Bukhari : 6671
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ أَعْرَابِيًّا بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَأَصَابَ الْأَعْرَابِيَّ وَعْكٌ بِالْمَدِينَةِ فَأَتَى الْأَعْرَابِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي فَأَبَى فَخَرَجَ الْأَعْرَابِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طِيبُهَا
Al à contât [Abdullah bin Yusuf] Al à contât [Malik] di [Mohammed bin Al Munkadir] di [Jabir bin Abdullah], un nomade arap -primitîf- prometût lealtât al Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam pal Islam, alore chest arap beduin in Medine al à cjapât un fe. Al si è po dopo afrontât dal Rasulullah Sallam e al à dit; “O Messazîr di Allah, par plasê revocâ il me impegn di lealtât”. In ogni câs, il Rasulullah al fo reticent. Alore l’arabic beduin al vignì pe tierce volte e al disè; “revocâ la mê lealtât!” Ma il Profete al fo riluttant, daspò al vignì di gnûf l’arabic beduin e al disè; “Par plasê revocâ la mê lealtât!” Il Profete al restà riluttant, cussì i araps beduins a lerin vie a mans vueidis. Po dopo, il Rasulullah al à dit: “Pardabon, Medine e je come une machine par rostî il fûc che e gjave lis impuritâts e e filtre fûr nome lis robis buinis”.
Hadith
Imam Bukhari : 6672
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالطَّرِيقِ يَمْنَعُ مِنْهُ ابْنَ السَّبِيلِ وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لَا يُبَايِعُهُ إِلَّا لِدُنْيَاهُ إِنْ أَعْطَاهُ مَا يُرِيدُ وَفَى لَهُ وَإِلَّا لَمْ يَفِ لَهُ وَرَجُلٌ يُبَايِعُ رَجُلًا بِسِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ لَقَدْ أُعْطِيَ بِهَا كَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ فَأَخَذَهَا وَلَمْ يُعْطَ بِهَا
Al è stât contât a nus ['Abdan] di [Abu Hamzah] di [Al Amasy] di [Abu Salih] di [Abu Hurairah] al à dit: 'A son trê personis che Allah nol fevele cun lôr il dì de Resurezion, nol ju purifica un su la strade par prevignî ibnus sabil, e cualchidun che al impegne lealtât al imam, che nol impegne lealtât a lui altri che lis robis mondiâls, se l’imam al i dâ ce che al vûl alore al lu complìs, ma se no, nol lu complìs, e cualchidun che al fâs une transazion dopo di comprâ il al jure un jurament in non di Allah, che une volte al à comprât a chel presit e al è stât dât, daspò il vendidôr al lu dâ -al lu conferme-, cussì che il compradôr al pues cjapâlu ancje se in realtât al presit ufrît nol pues cjapâ la robe'.
Hadith
Imam Bukhari : 6673
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ يَقُولُقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِي مَجْلِسٍ تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ وَإِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِكَ
Al à contât [Abul Yaman] Al à contât [Syuaib] di [Az Zuhri] -a traviers di une altre narazion- [Al Laits] al à dit; [Yunus] al mi veve contât di [Ibnu Shihab] al veve contât [Abu Idris Al Khaulani], al veve sintût [Ubadah bin Shamit] dî, il Rasulullah Sallam al ne veve dit cuant che o jerin intun majlis; “Tu âs prometût lealtât a me di no associâ compagns cun Allah cun nuie, di no robâ, di no cometi adulteri, di no copâ i tôs fîs e di no puartâ indenant lis busiis che tu inventis jenfri lis vôs mans e i tôs pîts, e di no disobedi a ce che al è just, alore cui di voi che al compuartarà il so impegn al sarà il so e al è il so cun Allah. il promès di lealtât al è punit in chest mont, alore al sarà kaffarat par lui, e cui che lu romp alore Allah lu cuvierç - al lu lasse -, alore al sta a Allah, se Allah al è disponût Allah lu torturarà, e se al è disponût al lu perdonarà'. Duncje o vin ancje impegnât lealtât a lui in chest mût.
Hadith
Imam Bukhari : 6674
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَايِعُ النِّسَاءَ بِالْكَلَامِ بِهَذِهِ الْآيَةِ{ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا }قَالَتْ وَمَا مَسَّتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَ امْرَأَةٍ إِلَّا امْرَأَةً يَمْلِكُهَا
Al à contât [Mahmud] al à contât [Abdurrazaq] al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Urwah] di [Aisyah] Radliallahu Anha, disint, il Profete al à prometût lealtât in maniere vere no cun cheste man aes feminis; “No associâ compagns cun Allah cun nuie...”. Fin ae fin -QS. 12- al à dit Aisyah; Lis mans dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam no àn mai tocjât une femine divierse de femine che al veve - la sô femine -.
Hadith
Imam Bukhari : 6675
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْبَايَعْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَ عَلَيْنَا{ أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا }وَنَهَانَا عَنْ النِّيَاحَةِ فَقَبَضَتْ امْرَأَةٌ مِنَّا يَدَهَا فَقَالَتْ فُلَانَةُ أَسْعَدَتْنِي وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَجْزِيَهَا فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا فَذَهَبَتْ ثُمَّ رَجَعَتْ فَمَا وَفَتْ امْرَأَةٌ إِلَّا أُمُّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ الْعَلَاءِ وَابْنَةُ أَبِي سَبْرَةَ امْرَأَةُ مُعَاذٍ أَوْ ابْنَةُ أَبِي سَبْرَةَ وَامْرَأَةُ مُعَاذٍ
Al à dit che [Musaddad] al à dit che [Abdul Warits] di [Ayyub] di [Hafshah] di [Ummu 'Athiyyah] al à dit che o impegnìn lealtât al Profete, daspò al à recitât il verset: 'No associâ i compagns cun Allah cun nuie...' Fin ae fin dal QS. Almumtanganah 12-, e al à proibît di niyahah -lamentâ, urlâ o dâ une bussade su lis masselis cuant che o murìs-. Alore cualchidun al ne à cjapât la man e al à dit; “La femine Fulanah e mi à fat content e o vuei paiâle,” ma il Profete nol disè nuie, daspò la femine e continuà a vagabondâ e a tornâ di gnûf, cussì che nissun al à mantignût la sô promesse di lealtât -bai’at- infûr di Umm Sulaim, Ummul ‘Ala, da Abu Sabrah’s che e jere’. La fie di Sabrah e la femine di Mu’adz.
Hadith
Imam Bukhari : 6676
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ سَمِعْتُ جَابِرًا قَالَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَايِعْنِي عَلَى الْإِسْلَامِ فَبَايَعَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ ثُمَّ جَاءَ الْغَدَ مَحْمُومًا فَقَالَ أَقِلْنِي فَأَبَى فَلَمَّا وَلَّى قَالَ الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طِيبُهَا
Al à contât [Abu Nuaim] al à contât [Sufyan] di [Mohammed bin Al Munkadir], o ai sintût [Jabir] dî; “Un nomad arap beduin al vignì al Profete e al disè “Bayatlah al Islam”, cussì il Profete al si impegnà a jessi leâl al Islam. La dì dopo l’arabic beduin al vignì cuntune fiere, e al disè; ‘annulâ il me impegn di lealtât’ ma il Profete al jere reticent. Cuant che l’arap beduin al si jere voltât vie, il Profete al disè: ‘Cheste Medine e je come un for che al gjave la arrugjine e al filtre fûr nome il ben’.
Hadith
Imam Bukhari : 6677
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاوَارَأْسَاهْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكِ لَوْ كَانَ وَأَنَا حَيٌّ فَأَسْتَغْفِرُ لَكِ وَأَدْعُو لَكِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ وَا ثُكْلِيَاهْ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَظُنُّكَ تُحِبُّ مَوْتِي وَلَوْ كَانَ ذَاكَ لَظَلَلْتَ آخِرَ يَوْمِكَ مُعَرِّسًا بِبَعْضِ أَزْوَاجِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أَنَا وَارَأْسَاهْ لَقَدْ هَمَمْتُ أَوْ أَرَدْتُ أَنْ أُرْسِلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ وَابْنِهِ فَأَعْهَدَ أَنْ يَقُولَ الْقَائِلُونَ أَوْ يَتَمَنَّى الْمُتَمَنُّونَ ثُمَّ قُلْتُ يَأْبَى اللَّهُ وَيَدْفَعُ الْمُؤْمِنُونَ أَوْ يَدْفَعُ اللَّهُ وَيَأْبَى الْمُؤْمِنُونَ
Al à dit [Yahya ben Yahya] al à dit [Sulaiman ben Bilal] di [Yahya ben Said] O ai sintût [Al Qasim ben Mohammed] dî, [Aisyah] Radliallahu Anha si è lamentât; “Oh – mi fâs mâl il cjâf!” Alore il Rasulullah al à dit; ‘Se o fos ancjemò in vite, o varès di sigûr domandât il pardon par te e o varès preât par te!’ Alore Aisyah e disè; “Disgraziât, par Allah, o suspieti che tu plasi la mê muart, se e je cussì, al sarès miôr par te finî come spose inte cjase di une des vôs feminis”. Alore il Rasulullah al rispuindè: “Ancje jo, oh mi fâs mâl il cjâf! O vuei pardabon mandâ un messazîr a Abu Bakr e al so fi e lassâlu un -califat-, -parcè che no mi plâs- che la int e dîs - il califat al è par me o par cussì e cussì- o - parcè che a son preocupâts - la int e lu imagjine, alore o dîs; ‘Allah al è rilutant -un califat par altri che Abu Bakr-, e i crodints a refudin -altri che lui-,’ o cuntune redazion; “Allah al refude -altri che lui- e i crodints a son reticents -il califat par altri che Abu Bakr-’.
Hadith
Imam Bukhari : 6678
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقِيلَ لِعُمَرَ أَلَا تَسْتَخْلِفُ قَالَ إِنْ أَسْتَخْلِفْ فَقَدْ اسْتَخْلَفَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي أَبُو بَكْرٍ وَإِنْ أَتْرُكْ فَقَدْ تَرَكَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَثْنَوْا عَلَيْهِ فَقَالَ رَاغِبٌ رَاهِبٌ وَدِدْتُ أَنِّي نَجَوْتُ مِنْهَا كَفَافًا لَا لِي وَلَا عَلَيَّ لَا أَتَحَمَّلُهَا حَيًّا وَلَا مَيِّتًا
Al à contât [Mohammed bin Yusuf] al à contât [Sufyan] di [Hsyam bin Urwah] di [so pari] di [Abdullah bin Umar] Radliallahu Anhuma, al à dit, [Umar] al fo domandât; ‘Parcè no nomenis un sucessôr -par jessi- calif? ’ Umar al rispuindè; “Se o nomini un rimplaçant -par jessi- calif, invezit cualchidun miôr di me Abu Bakr al à nomenât un rimplaçant -par jessi- calif, e se o partìs, al è lât ancje un miôr di me, ven a stâi Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam’. Cussì i amîs lu laudarin, cussì Umar al disè; “O soi une vore preocupât, o speri che se o sorevivi ai pericui di chest califat intun stât neutrâl, no ricevarò nissune ricompense, e no varès nissun pecjât di supuartâ, ni inte mê vite ni inte mê muart”.
Hadith
Imam Bukhari : 6679
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ سَمِعَ خُطْبَةَ عُمَرَ الْآخِرَةَ حِينَ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَذَلِكَ الْغَدَ مِنْ يَوْمٍ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَشَهَّدَ وَأَبُو بَكْرٍ صَامِتٌ لَا يَتَكَلَّمُ قَالَ كُنْتُ أَرْجُو أَنْ يَعِيشَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَدْبُرَنَا يُرِيدُ بِذَلِكَ أَنْ يَكُونَ آخِرَهُمْ فَإِنْ يَكُ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَاتَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ جَعَلَ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ نُورًا تَهْتَدُونَ بِهِ هَدَى اللَّهُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَانِيَ اثْنَيْنِ فَإِنَّهُ أَوْلَى الْمُسْلِمِينَ بِأُمُورِكُمْ فَقُومُوا فَبَايِعُوهُ وَكَانَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ قَدْ بَايَعُوهُ قَبْلَ ذَلِكَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ وَكَانَتْ بَيْعَةُ الْعَامَّةِ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ الزُّهْرِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ لِأَبِي بَكْرٍ يَوْمَئِذٍ اصْعَدْ الْمِنْبَرَ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَبَايَعَهُ النَّاسُ عَامَّةً
Al à contât [Ibrahim bin Musa] al à contât [Hsyyam] di [Ma’mar] di [Az Zuhri] al à contât [Anas bin Malik] Radliallahu Anhu, al à sintût l’ultin sermon di Umar cuant che al jere sierât tal minbar, al è sucedût la dì dopo intant che al diseve il Pro. Abu Bakr al tacà a zirâ e nol fevelà par nuie. Umar al disè; “O speri pardabon che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al sedi ancjemò in vite fintant che nol vîf daûr di nô”. - Ce che Umar al voleve dî al jere che il Profete al è muart l’ultin tra i siei compagns. - 'Ancje se Mohammed al è muart, Allah Ta'ala al à fat une lûs tra di voi che si pues doprâ par vuidâ. Allah al à dât la vuide a Mohammed, e di fat Abu Bakr al è un amì dal Rasulullah, une des dôs personis - che e jere cun lui inte grote di Tsur -, al è la persone plui impuartante par puartâ indenant il mandât di vuidâ i tôs afârs, duncje stâ in piês e paiâlu allegi. Cualchidun di lôr al veve prometût lealtât a lui prin di chel moment a Saqifah Bani Saidah, e chel al jere il jurament gjenerâl di lealtât al minbar. Az Zuhri al à dit, di Anas bin Malik, o ai sintût Omar dî a Abu Bakar in chel timp; “Vignî sù al minbar!” Umar nol à mai fermât di convincilu fintant che Abu Bakr nol è lât sù al minbar e subit la int in gjenerâl e si è leade a lui.
Hadith
Imam Bukhari : 6680
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ فَكَلَّمَتْهُ فِي شَيْءٍ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرْجِعَ إِلَيْهِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ جِئْتُ وَلَمْ أَجِدْكَ كَأَنَّهَا تُرِيدُ الْمَوْتَ قَالَ إِنْ لَمْ تَجِدِينِي فَأْتِي أَبَا بَكْرٍ
Al à contât [Abdul Aziz bin Abdullah] al à contât [Ibrahim bin Sa’d] di [so pari] di [Mohammed bin Jubair bin Muth’im] di [so pari] al à dit, e jere une femine che e à cjatât il Profete e i à domandât di fevelâ di alc. Po dopo al disè ae femine di cjatal plui indenant. La femine e rispuindè; ‘O Messazîr di Allah, e se o vignissi ma no ti cjati? - Al somee che ce che la femine e voleve dî al fos, forsit il Profete al jere muart - il Profete al rispuindè 'Se no mi cjatis, viôt a Abu Bakr'.
