Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6641
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَمِّهِ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ أَذِنَ لَهُمْ الْمُسْلِمُونَ فِي عِتْقِ سَبْيِ هَوَازِنَ إِنِّي لَا أَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ النَّاسَ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا
Al à dit [Ismail bin Abu Uwais] al à dit [Ismail bin Ibrahim] di [sô ziu, Musa bin 'Uqbah], [Ibn Shihab] al à dit, al à dit [Urwah bin Zubair] che [Marwan bin Hakam] e [Miswar bin Mahkramah di lui] a jerin ducj i doi a cualchi musulman al permetè che i presonîrs di Hawazin a fossin liberâts; “No so cui di voi che al permetarà e cui no, duncje tornâ indaûr fintant che lis personis furbis di voi a no si lamentin di me.” Po dopo i amîs a son tornâts e i lôr inteletuâi a àn invitât il dialic interni, daspò a son tornâts a cjatâ il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e i àn dit che ducj i amîs a jerin solevâts e a lu àn permetût.
Hadith
Imam Bukhari : 6642
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أُنَاسٌ لِابْنِ عُمَرَإِنَّا نَدْخُلُ عَلَى سُلْطَانِنَا فَنَقُولُ لَهُمْ خِلَافَ مَا نَتَكَلَّمُ إِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمْ قَالَ كُنَّا نَعُدُّهَا نِفَاقًا
Al à contât [Abu Nuaim] al à contât [‘Ashim bin Mohammed bin Zaid bin Abdullah bin Umar] di [so pari], Cualchidun al à dit a Ibn Umar; “in passât cuant che o vin cjatât il nestri sovran, o vin dit alc che al contradiseve la nestre conversazion cuant che o lu vevin lassât”. Duncje [Ibn Omar] al disè; “O considerin cheste une ipocrisie”.
Hadith
Imam Bukhari : 6643
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عِرَاكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ شَرَّ النَّاسِ ذُو الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ وَهَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Al Laits] di [Yazid bin Abu Hubaib] dal [Irak] di [Abu Hurairah], al à sintût dî: ‘Lis personis plui brutis a son chês cun dôs faciis -OPORTUNISTS-, che a rivin aes personis cuntune muse une altre e a rivin a’.
Hadith
Imam Bukhari : 6644
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ هِنْدًا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ فَأَحْتَاجُ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
Al à contât [Mohammed bin Kathir] Al à contât [Sufyan] di [Hsyam] di [so pari] di [Aisyah] Radliallahu Anha, l’indûn bint Utbah al à dit al Profete; “Abu Sufyan al è une persone une vore stingje, cussì o ai bisugne di cjapâ la sô proprietât -cence che lui al savè-!” Il Profete al rispuindè: ‘Cjape ce che al è avonde par te e i tôs fîs in mût resonevul - resonevul -!’.
Hadith
Imam Bukhari : 6645
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سَمِعَ خُصُومَةً بِبَابِ حُجْرَتِهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْتِينِي الْخَصْمُ فَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَبْلَغَ مِنْ بَعْضٍ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ صَادِقٌ فَأَقْضِي لَهُ بِذَلِكَ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنْ النَّارِ فَلْيَأْخُذْهَا أَوْ لِيَتْرُكْهَا
Al à contât [Abdul Aziz bin Abdullah] al à contât [Ibrahim bin Sa’d] di [Salih] di [Ibn Shihab] al à dit, [Urwah bin Zubair] al à comunicât, che [Zainab bint Abu Salamah] lu à comunicât, che [Ummu Salamah, femine dal Profete Wahulla Salamah] al à comunicât di lui. Alaii Wasallam; Al sintû une discussion ae puarte de sô cjamare, al vignì fûr in mût spontani a cjatâju e al disè; “O soi dome une persone comun come te, e o ai ricevût une lagnance, cui sa, forsit un di voi al è miôr a discuti cu la sô lenghe di chei altris, cussì o pensavi che al veve reson - ma nol veve -, daspò o ai decidût par lui, daspò cui che o decidi al vinç violant i dirits di so fradi musulman, cussì o pues cjapâlu a al è!'
Hadith
Imam Bukhari : 6646
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَى أَخِيهِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّ ابْنَ وَلِيدَةِ زَمْعَةَ مِنِّي فَاقْبِضْهُ إِلَيْكَ فَلَمَّا كَانَ عَامُ الْفَتْحِ أَخَذَهُ سَعْدٌ فَقَالَ ابْنُ أَخِي قَدْ كَانَ عَهِدَ إِلَيَّ فِيهِ فَقَامَ إِلَيْهِ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فَقَالَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ فَتَسَاوَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي كَانَ عَهِدَ إِلَيَّ فِيهِ وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ بْنَ زَمْعَةَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ ثُمَّ قَالَ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ احْتَجِبِي مِنْهُ لِمَا رَأَى مِنْ شَبَهِهِ بِعُتْبَةَ فَمَا رَآهَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى
A nus è stât contât [Ismail] che al à dit, al è stât contât a me [Malik] di [Ibnu Shihab] di [Urwah bin Zubair] di [Aisyah, femine dal Profete] al à dit, Utbah bin Abu Waqqash al à delegât il podê a so fradi, Sa’d bin Waqqash che al à contenût Abu; “Il fi de sclave Zam’ah al fâs part di me -il me fi-, duncje par plasê cjapale”. Cuant che la concuiste de Meche, Sa’d al lu cjapà disint; ‘Chest al è il fi di me fradi, al à delegât i siei afârs a me’. Abd bin Zam’ah al si alçà in mût spontani par frontâlu e al disè; “Di fat, al è me fradi e il fi dal servidôr di me pari, al è nassût tal so lûc,” i doi a àn ripuartât il câs al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Sa’d bin Abu Waqash al disè duncje; ‘O Messazîr di Allah, al è il fi di me fradi che al à delegât la sô autoritât a me’. Abd bin Zam’ah nol voleve pierdi e al disè; ‘Di fat al è me fradi, e il fi dal servidôr di me pari, al è nassût tal so lûc’. Alore il Rasulullah al à dit; 'e je il to lat, o Abd bin Zam'ah,' alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: 'Il frut al è il paron dal lûc, e l'adulteri al à di jessi punit cuntune piere -lapidazion-,' alore al disè a Saudah bint Zam'ah: 'Tu âs di metisi un hijab di lui!' par vie de sô someance a Utbah, il fi dal sclâf di Zam’ah nol viodè Sauda par simpri.
Hadith
Imam Bukhari : 6647
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَالْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحْلِفُ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ مَالًا وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا }الْآيَةَفَجَاءَ الْأَشْعَثُ وَعَبْدُ اللَّهِ يُحَدِّثُهُمْ فَقَالَ فِيَّ نَزَلَتْ وَفِي رَجُلٍ خَاصَمْتُهُ فِي بِئْرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَكَ بَيِّنَةٌ قُلْتُ لَا قَالَ فَلْيَحْلِفْ قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ فَنَزَلَتْ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ }الْآيَةَ
Al à dit [Ishaq bin Nashr] al à dit [Abdurrazaq] Al à dit [Sufyan] di [Mansur] e [Al Amasy] di [Abu Wa’il] al à dit, [Abdullah] al à dit, Il Profete al à dit; ‘Nissun al jure un fals jurament cul fin di confiscâ la proprietât di une altre persone e al agjìs in mût injust cul so jurament, fûr che se al cjate Allah e Allah al è inrabiât cun lui,’ alore Allah al à palesât il verset ‘Invezit, chei che a comprin la promesse di Allah e il lôr jurament par un piçul presit’ -QS. Ali’Imran. 77-, alore [Al Ash’ath] al vignì intant che [Abdullah] al jere daûr a contâju, e al disè; In realtât, il verset al è stât rivelât a me e a cualchidun che o jeri daûr a discuti di un poç, daspò il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘O âs provis?’. ‘NO’ o ai rispuindût. Il Profete al disè: ‘Dopo fâ jurâ il to aversari!’. alore Abdullah al disè; ‘Se la prove e je dome un jurament, logjic che al jurarà. Dopo al è vignût jù il verset: ‘Invezit, chei che a comprin lis promesis di Allah e i lôr juraments par un piçul presit... Fin ae fin dal verset ‘ -QS. Ali’Imran. 77-
Hadith
Imam Bukhari : 6648
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَبَةَ خِصَامٍ عِنْدَ بَابِهِ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْتِينِي الْخَصْمُ فَلَعَلَّ بَعْضًا أَنْ يَكُونَ أَبْلَغَ مِنْ بَعْضٍ أَقْضِي لَهُ بِذَلِكَ وَأَحْسِبُ أَنَّهُ صَادِقٌ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنْ النَّارِ فَلْيَأْخُذْهَا أَوْ لِيَدَعْهَا
Al à contât [Abul Yaman] Al à contât [Syuaib] di [Az Zuhri] al à contât a mi [Urwah bin Zubair] che [Zainab bin Abu Salamah] lu à contât di sô mari, [Ummu Salamah] al à dit; Une volte il Profete al sintû une dispute ae sô puarte, cussì al ju cjatà e al disè; “O soi dome une persone comun come te, e a mi àn puartât une dispute, e al podarès jessi che cualchidun di voi al sedi miôr a discuti di altris cussì o vinç e o crôt che al à reson, duncje cui che o vinç violant i dirits dai altris musulmans, e je une flame ardent, par plasê cjapale o lassale!”
Hadith
Imam Bukhari : 6649
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَعْتَقَ غُلَامًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُ فَبَاعَهُ بِثَمَانِ مِائَةِ دِرْهَمٍ ثُمَّ أَرْسَلَ بِثَمَنِهِ إِلَيْهِ
A nus è stât contât [Ibn Numair] al à dit [Mohammad bin Bisyr] al à dit [Ismail] al à contât [Salamah bin Kuhail] di ['Atho'] di [Jabir bin Abdullah] al à dit, il Profete al veve sintût altris informazions che un amì al veve liberât il so che, daspò il Profete lu comprà par votcent dirhams, daspò al mandà il prodot a lui.
Hadith
Imam Bukhari : 6650
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَطُعِنَ فِي إِمَارَتِهِ وَقَالَ إِنْ تَطْعَنُوا فِي إِمَارَتِهِ فَقَدْ كُنْتُمْ تَطْعَنُونَ فِي إِمَارَةِ أَبِيهِ مِنْ قَبْلِهِ وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلْإِمْرَةِ وَإِنْ كَانَ لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ وَإِنَّ هَذَا لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ بَعْدَهُ
Al à dit [Musa ben Ismail] al à dit [Abdul Aziz ben Muslim] al à dit [Abdullah ben Dinar] al à dit, o ai sintût [Ibnu Umar] Radliallahu Anhuma dî; Il Rasulullah al mandà une spedizion e al nomenà Usamah bin Zaid come so comandant, daspò la sô direzion e fo criticade in mût pesant dai siei amìs in chel timp, cussì il Profete lu rimproverà subit; “Se tu critichis la sô direzion, prin tu critichis ancje la direzion di so pari, par Allah, al jere ideâl par tignî la direzion, e invezit so pari - Zaid bin Haritsah - al jere une des personis che o amavi di plui, e lui - Usamah bin Zaid - al jere une des personis che o amavi di plui dopo che al è muart’.
Hadith
Imam Bukhari : 6651
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْغَضُ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ الْأَلَدُّ الْخَصِمُ
Al à contât [Musaddad] al à contât [Yahya bin Said] di [Ibnu Juraij], o ai sintût [Ibnu Abumulaikah] contâ di [Aisyah] Radliallahu Anha, al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Lis personis che Allah al odee di plui a son chês che a son testardis e che a plasin discuti’.
Hadith
Imam Bukhari : 6652
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِدًا ح و حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ إِلَى بَنِي جَذِيمَةَ فَلَمْ يُحْسِنُوا أَنْ يَقُولُوا أَسْلَمْنَا فَقَالُوا صَبَأْنَا صَبَأْنَا فَجَعَلَ خَالِدٌ يَقْتُلُ وَيَأْسِرُ وَدَفَعَ إِلَى كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا أَسِيرَهُ فَأَمَرَ كُلَّ رَجُلٍ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَسِيرَهُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَقْتُلُ أَسِيرِي وَلَا يَقْتُلُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِي أَسِيرَهُ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ مَرَّتَيْنِ
Al à contât [Mahmud] al à contât [Abdurrazaq] Al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Salim] di [Ibn Umar], il Profete al à mandât Khalid -a traviers di une altre vie di trasmission-E al à contât a mi. al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Salim] di [so pari], al à dit, il Profete al à mandât Khalid bin Al Walid ai Bani Judzaimah che lis lôr lenghis no jerin ancjemò fluentis tal pronunciâ ASLAMNAA -o vin convertît al Islam-, cussì a àn dit; ‘ASHBA’NA’ - che al vûl dî in maniere leterâl che o aderissin ae religjon shabiiyah, ancje se a vuelin dî ASLAMNA -, cussì Khalid al continuà a copâ e cjapâ e consegnâ i siei presonîrs a ognidun di nô, e al ordenà a ognidun di nô di copâlu, cussì o ai dit; ‘Par Allah, no copararò il me presonîr,’ e nissun dai miei compagns al copà il so presonîr. Duncje o ai ripuartât chest câs al Profete Sallam e al à dit; “O Allah, pardabon o mi distachi di ce che al à fat Khalid bin Walid” - al ripetè lis sôs peraulis dôs voltis-.
Hadith
Imam Bukhari : 6653
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ الْمَدَنِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَكَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرٍو فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَتَاهُمْ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فَلَمَّا حَضَرَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَأَذَّنَ بِلَالٌ وَأَقَامَ وَأَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي الصَّلَاةِ فَشَقَّ النَّاسَ حَتَّى قَامَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ فِي الصَّفِّ الَّذِي يَلِيهِ قَالَ وَصَفَّحَ الْقَوْمُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ لَمْ يَلْتَفِتْ حَتَّى يَفْرُغَ فَلَمَّا رَأَى التَّصْفِيحَ لَا يُمْسَكُ عَلَيْهِ الْتَفَتَ فَرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ امْضِهْ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ هَكَذَا وَلَبِثَ أَبُو بَكْرٍ هُنَيَّةً يَحْمَدُ اللَّهَ عَلَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَشَى الْقَهْقَرَى فَلَمَّا رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ تَقَدَّمَ فَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ أَنْ لَا تَكُونَ مَضَيْتَ قَالَ لَمْ يَكُنْ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لِلْقَوْمِ إِذَا رَابَكُمْ أَمْرٌ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ
Al à dit [Abu Nu’man] al à dit [Hammad] al à dit [Abu Hazim Al Madani] di [Sahal bin Sa’d Come che al à dit Saidi]; Cuant che e jere une vuere jenfri i Bani Amru, cheste notizie e rivà al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, cussì al preà lis preieris di mieçdi dì e daspò al vignì daûr di lôr par fâ la pâs un cun chel altri. Cuant che e rivà la preiere dal dopodisnà, Bilal al disè la clamade ae preiere e l’iqamat. Dopo al ordenà a Abu Bakr di vuidâ la int. Lui al fasè ancje un pas indenant par vuidâ. Daspò, al rivà il Profete intant che Abu Bakr al jere in cjâf dal clericât. Il Profete al rompè la linie fin che nol restà daûr di Abu Bakr, e al continuà a avanzâ fin che nol fo propit inte file dopo di Abu Bakr. Sahal al disè, al è cuant che i compagns a àn batiât lis mans diestris su la part posteriôr dai braçs çampe -tashfiih- come segn dal Messazîr daûr di lôr. Al jere l’abitudin di Abu Bakr che cuant che al veve fat une preiere, nol si voltave fintant che no jere finide, cussì cuant che al viodeve che il tashfih al continuave cence fermâsi, al si voltave e al viodeve il Profete sallallaahu alaihi wasallam daûr di lui. Il Profete al fasè segn di continuâ la sô preiere cu lis sôs mans e al fasè segns cun lis sôs mans in chel mût. Abu Bakr al continuà a preâ par un pôc di timp, laudant Allah pes peraulis dal Profete, daspò al cjaminà indaûr, cuant che il Profete al viodè chest, il Profete al vignì indenant e al menà la int. Daspò vê finît la sô preiere, al disè: ‘O Abu Bakr, ce che ti à impedît cuant che o ti ai dât un segnâl, ma no tu âs continuât?’. Abu Bakr al rispuindè; “Nol è adat par Ibn Abu Quhafah vuidâ il Profete”. Alore il Profete al disè ai compagns: ‘Se o sin in dubi cuant che si pree, lassâ che i oms a disin tasbih, intant che lis feminis a batin lis mans -tashfiih-’.
Hadith
Imam Bukhari : 6654
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ أَبُو ثَابِتٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَبَعَثَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ لِمَقْتَلِ أَهْلِ الْيَمَامَةِ وَعِنْدَهُ عُمَرُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ يَوْمَ الْيَمَامَةِ بِقُرَّاءِ الْقُرْآنِ وَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِقُرَّاءِ الْقُرْآنِ فِي الْمَوَاطِنِ كُلِّهَا فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ قُلْتُ كَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ عُمَرُ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ صَدْرِي لِلَّذِي شَرَحَ لَهُ صَدْرَ عُمَرَ وَرَأَيْتُ فِي ذَلِكَ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَإِنَّكَ رَجُلٌ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ قَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَتَبَّعْ الْقُرْآنَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفَنِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا كَلَّفَنِي مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ قُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلَانِ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يَحُثُّ مُرَاجَعَتِي حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ صَدْرِي لِلَّذِي شَرَحَ اللَّهُ لَهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَرَأَيْتُ فِي ذَلِكَ الَّذِي رَأَيَا فَتَتَبَّعْتُ الْقُرْآنَ أَجْمَعُهُ مِنْ الْعُسُبِ وَالرِّقَاعِ وَاللِّخَافِ وَصُدُورِ الرِّجَالِ فَوَجَدْتُ فِي آخِرِ سُورَةِ التَّوْبَةِ{ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ }إِلَى آخِرِهَا مَعَ خُزَيْمَةَ أَوْ أَبِي خُزَيْمَةَ فَأَلْحَقْتُهَا فِي سُورَتِهَا وَكَانَتْ الصُّحُفُ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ حَيَاتَهُ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ عِنْدَ عُمَرَ حَيَاتَهُ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ ثُمَّ عِنْدَ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ اللِّخَافُ يَعْنِي الْخَزَفَ
Al à contât [Mohammed bin Ubaidullah] Abu Tabit, al à contât [Ibrahim bin Sa'd] di [Ibnu Shihab] di [Ubaid bin Sibaq] di [Zaid bin Tabit] al à dit, Abu Bakr al à mandât cualchidun a viodimi par vie dal grant numar di vitimis che al jere il timp di vuere di Yamar, in Bakr che al è muart. Abu Bakr al disè; Umar al vignì daûr di me e al disè; “Lis vitimis di vuere a si son slargjadis ta vuere di Yamamah fin al pont di cjapâ vie il Coran” - i memorizadôrs dal Coran, e o soi preocupât che forsit cu la muart dal Coran in tancj puescj, tancj versets dal Coran a spariran, e o pensi che se tu lis ordinis di cjapâ sù il Coran’. Cussì o ai rispuindût; ‘Come o pues fâ alc che il Messazîr di Allah nol à mai fat? ‘Umar al esprimè subit la sô opinion; “Par Allah, cheste e je une buine robe,” Umar al mi incoragjà simpri a fâ chest lavôr, fin che Allah al mi vierzè il pet par fâ il lavôr che il pet di Umar i veve viert prime, e o concuardìn cu la opinion di Umar. Zaid al disè, Abu Bakr al disè; ‘Pardabon tu sês un om zovin, inteligjent, e no dubitìn par nuie des vôs abilitâts, parcè che tu sês abituât a scrivi rivelazions pal Messazîr di Allah. Duncje passâ traviers dal Coran - che al è ancjemò sparpagnât - e cjapâlu sù'. Duncje Zaid al rispuindè; “Par Allah, se Abu Bakr al ves dât il compit di spostâ une mont, nol sarès stât plui dificil par me dal so compit di cjapâ sù il Coran. Duncje o ai dit; “Come podês ducj i doi fâ alc che il Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam nol à mai fat? ’ Abu Bakr al rispuindè; ‘Par Allah, chest lavôr al è bon’. Abu Bakr nol à mai smesât di motivâ il me pinsîr fintant che Allah nol à viert il mê pet par fâ alc che Allah al veve viert tal pet di Abu Bakr e di Umar par fâ. E o jeri dacuardi cun ducj i doi i lôr, cussì o ai cirît i Corans sparpagnâts e o ju ai cjapâts sù des cuestis medianis, des piels, dal vâs, dai vues e dal pet dai recitadôrs, e o ai cjatât ae fin de Surah At Taubah il verset che al lei; ‘Al è vignût a te un messazîr dal to gjenar, , , fin ae fin dal verset -QS. Attaubah 128- cun Cuzaima o Abu Cuzaima, cussì o lu ai cjapât dentri inte sô letare. Po dopo il shuhuf - il manuscrit de regjistrazion origjinâl dal Coran - al fo cun Abu Bakr vie pe sô vite fin che Allah nol è lât vie, daspò la esistence di chest shuhuf cun Umar 'azza wajalla vie pe sô vite fin che Allah al è lât vie, daspò cun Hafshah bint Umar'. Mohammed bin Ubaidullah al à dit; Il significât di al Likhaf al è ceramiche - arzile brusade -.
Hadith
Imam Bukhari : 6655
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى ح حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُهُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُخْبِرَ مُحَيِّصَةُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَاللَّهِ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ بِهِ فَكُتِبَ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ أَفَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ الدَّارَ قَالَ سَهْلٌ فَرَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ
Al à contât [Abdullah bin Yusuf] Al à contât [Malik] di [Abu Laila] - midiant di une altre vie di narazion - Al à contât [Ismail] al à contât a mi [Malik] di [Abu Laila bin Abdullah bin Abduurrahman bin Sahal bin Abdullah bin Abduurrahman bin Sahal bin Abdullah], lui e la sô int di bi Muhayshah al partì par Khaibar par vie de stagjon magre che e jere rivade, daspò Muhayshah al fo dât la notizie che Abdullah al jere stât copât e butât intune sorzint. Cussì al vignì dai judeus e al disè; ‘Ei, tu sês stât tu - par Allah - che lu âs copât! ’ A àn rispuindût; “No lu vin copât, par Allah”. Po dopo Muhayshah al le a cjase fin che nol cjatà la sô int e al le contà il so câs. Al cognossè la sô int cun so fradi, Huwaysah, che al jere plui grant di lui, e Abdurrahman bin Sahal. Muhayshah al voleve fevelâ in contant - parcè che al jere chel che al le a Khaibar -, ma il Profete al rimproverà Muhayshah; ‘lassâ che al sedi plui vecjo, lassâ che al sedi plui vecjo’ ce che al voleve dî e jere la sô etât. Duncje Huwayshah - il fradi grant di Muhaysah - al fevelà, daspò Muhayshah al continuà. Alore il Rasulullah al disè: “A vuelin paiâ ai tois amiis diyat o a vuelin declarâ vuere?” alore il Rasul al à mandât une letare a lôr, e lôr a àn rispuindût che; ‘no lu vin copât’. Alore il Rasulullah al disè a Muhayshah, a Huwayshah e a Abdurrahman bin Sahal; “E se tu fâs un jurament e tu âs il dirit di rivendicâ il sanc dal to amì?” a àn rispuindût; 'No'. Il Profete al disè alore; “E se i ebreus a ti jurassin?” A àn rispuindût; ‘a no son musulmans’. Par prionte, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al paià il diyat dai siei cent camêi fin che a no son stâts metûts intune cjase. [Sahal] al disè; “Un di lôr al à dât un colp di pît”.
Hadith
Imam Bukhari : 6656
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَاجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَقَالُوا لِي عَلَى ابْنِكَ الرَّجْمُ فَفَدَيْتُ ابْنِي مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنْ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَقَالُوا إِنَّمَا عَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ لِرَجُلٍ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا
Al à contât [Adam] al à contât [Ibn Abu Dzi’b] al à contât [Az Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdillah] di [Abu Hurairah] e [Zaid bin Khalid Al Juhani] al à dit, un arap beduin -nomade- al vignì e al disè; ‘O Messazîr di Allah, decidi tra di nô cul Libri di Allah! ’ Alore l’aversari si alçà e al disè; ‘Al à reson, decidi jenfri di nô e il Libri di Allah’. Il nomade arabic - rustic - al disè alore; ‘Mi fi al jere il lavoradôr di chest om, daspò al à adulteri cun la sô femine, e a àn dit: ‘To fi al à di jessi lapidât! ' Cussì o ai riscatât il me fi cun cent cjavris e un servidôr, daspò o ai domandât al Ahlul Ilmi, e a àn dit; ‘il to fi al varès di jessi sflocjât cent voltis e esilât par un an’. In contant il Profete al disè; “Invezit, o decidarò par ducj i doi di voi cul libri di Allah, par ce che al rivuarde i servidôrs e lis cjavris che a àn di jessi tornâts a te, e i fruts a àn di jessi piçulâts cent voltis e esilâts par un an, par ce che par te, Unais – in plen Unais Al Aslami –, va viers la femine e lapidale!” Unais al cjatà subit la femine e la lapidà.
Hadith
Imam Bukhari : 6657
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ لِلتُّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ
Al à contât [Abul Yaman] Al à contât [Syuaib] di [Az Zuhri] al à contât a mi [Ubaidullah bin Abdullah], che [Abdullah bin Abbas] al lu à ripuartât, [Abu Sufyan bin Harb] al lu à ripuartât, che Heraqli al à mandât un messazîr a lui di Quraysh, il so grup, interpret; ‘Disè che o domandarò a cheste persone -Abu Sufyan-, se al mi minsone alore al minsonàs,’ alore al fevelà Abu Sufyan, alore al disè Eracli al so portavôrs; ‘Disè -Abu Sufyan-, se ce che tu disès al è vêr, di sigûr lui -Mohammed- al controlarà la plante dai miei pîts’.
Hadith
Imam Bukhari : 6658
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ ابْنَ الْأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ فَلَمَّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَاسَبَهُ قَالَ هَذَا الَّذِي لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَبَيْتِ أُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَ النَّاسَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ رِجَالًا مِنْكُمْ عَلَى أُمُورٍ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ فَيَأْتِي أَحَدُكُمْ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَهَلَّا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَبَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا فَوَاللَّهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ هِشَامٌ بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا جَاءَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا فَلَأَعْرِفَنَّ مَا جَاءَ اللَّهَ رَجُلٌ بِبَعِيرٍ لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بِبَقَرَةٍ لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةٍ تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ
Al à contât [Mohammed] Al à contât che [‘Abdah] al à contât [Hsyam bin Urwah] di [so pari] di [Abu Humaid come Saidi], che il Profete une volte al doprave Ibnul Atabiyah par cjapâ sù la elemosine dai fîs di Sulaim. Cuant che al rivà al Rasulullah e al Rasulullah lu valutà, al disè; “Cheste part e je par te e chest al è un regâl par me”. In mût spontani, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: 'No sarès che se tu stâs dome sielzût in cjase di to pari e in cjase di to mari, la tô ricompense e vignarès se tu ves di jessi onest'. Alore il Rasulullah al si alçà e al si riferì ae int, al venerà e al laudà Allah, daspò al disè: ‘Amma ba’du. Di fat, o ai doprât tancj di voi pal lavôr che Allah al à autorizât a fâ, daspò un di voi al à dit che cheste e je une part par voi e chest al è un regâl par me. Nol è vêr che se al si cjate dome in cjase di so pari e in cjase di sô mari, la sô ricumpense i vignarà se al è onest... Par Allah, nissun di voi al cjape alc che nol è il so dirit, ma pluitost al si cjate denant di Allah puartant la robe che al à cjapât. O sai, o sai che al è cualchidun che al si cjate denant di Allah puartant il so camêl che al sburte, cualchidun che al puarte la sô vacje che e sburte, cualchidun che al puarte la sô cjavre che e sburte’. Po dopo al alçà lis mans par che lis sôs ascelis a fossin blancjis.
Hadith
Imam Bukhari : 6659
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَعَثَ اللَّهُ مِنْ نَبِيٍّ وَلَا اسْتَخْلَفَ مِنْ خَلِيفَةٍ إِلَّا كَانَتْ لَهُ بِطَانَتَانِ بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالْمَعْرُوفِ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ وَبِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالشَّرِّ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ فَالْمَعْصُومُ مَنْ عَصَمَ اللَّهُ تَعَالَىوَقَالَ سُلَيْمَانُ عَنْ يَحْيَى أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ بِهَذَا وَعَنْ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ وَمُوسَى عَنْ ابْنِ شِهَابٍ مِثْلَهُ وَقَالَ شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَوْلَهُ وَقَالَ الْأَوْزَاعِيُّ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامٍ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ ابْنُ أَبِي حُسَيْنٍ وَسَعِيدُ بْنُ زِيَادٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَوْلَهُ وَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Ashbagh] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit a mi [Yunus] di [Ibn Shihab] di [Abu Salama] di [Abu Said Al Khudri] dal Profete al à dit; ‘Allah nol à mandât un profete o nol à nomenât un calif fûr che se al veve doi cjamps, un cjamp che al comande di fâ il ben e lu motive, e un cjamp che al dîs di fâ robis brutis e lu incoragje, alore la persone che e je sveie e je chê che e je vuardiade di Allah Ta’ala’. [Sulaiman] al à dit che [Yahya] al veve comunicât a me [Ibn Shihab] cun chest hadith, e di [Ibn Abu 'Atiq] e [Musa] di [Ibn Shihab] il stes hadith, invezit [Shuaib] al à dit che [Az Zuhri] al veve contât a me [Abu Salamah] di [Abu Salamah]. . Come il hadith parsore. Intant che [Al Auza’i] e [Muawiyah bin Salam] a disevin, a mi àn dit che [Az Zuhri] al à dit [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] dal Profete. Intant che [Ibn Abu Husain] e [Said bin Ziyad] a disevin, di [Abu Salama] di [Abu Said], , come il hadith parsore, , e [Ubaidullah bin Abu Ja’far] al à dit che [Shafwan] di [Abu Salama] di [Abu Ayyub] al à dit; O ai sintût il Profete.
Hadith
Imam Bukhari : 6660
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَبَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ وَأَنْ نَقُومَ أَوْ نَقُولَ بِالْحَقِّ حَيْثُمَا كُنَّا لَا نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ
Al à dit [Ismail] al à dit [Malik] di [Yahya bin Said] al à dit, al à dit [‘Ubadah bin Al Walid] al à dit [Mi pari] di [Ubadah bin Ash Shamit] al à dit; “O impegnìn lealtât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam par scoltâ e obedî, se o jerin atîfs - entusiascj - o pigris, e no butâ jù la autoritât di chei che a son in autoritât su di lui, e par stabilî e fevelâ la veretât dulà che o jerin, no si preocupìn di chei che a critichin inte maniere di Allah.
