Imam Bukhari : 6641
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَمِّهِ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ أَذِنَ لَهُمْ الْمُسْلِمُونَ فِي عِتْقِ سَبْيِ هَوَازِنَ إِنِّي لَا أَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ النَّاسَ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا
Hevur sagt okkum [Ismail bin Abu Uwais] hevur sagt mær [Ismail bin Ibrahim] frá [abba sínum, Musa bin 'Uqbah], [Ibn Shihab] segði, hevur sagt mær [Urwah bin Zubair] at [Marwan bin Hakam] og [Miswar bin Mahkramahah segði hann bæði at sum muslimar loyvdu fangarnar í Hawazin at sleppa leysir; »Eg veit ikki, hvør av tykkum vil loyva tí og hvør ikki, so farið aftur, til tey snildu fólkini av tykkum klaga til mín.« Síðani komu vinir aftur og hyggjarar teirra bjóðaðu innanhýsis samrøðu, síðani fóru teir aftur at hitta Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og søgdu honum, at allir vinir vóru lættir og loyvdu tí.
Imam Bukhari : 6642
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أُنَاسٌ لِابْنِ عُمَرَإِنَّا نَدْخُلُ عَلَى سُلْطَانِنَا فَنَقُولُ لَهُمْ خِلَافَ مَا نَتَكَلَّمُ إِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمْ قَالَ كُنَّا نَعُدُّهَا نِفَاقًا
Hevur sagt okkum [Abu Nuaim] hevur sagt okkum ['Ashim bin Muhammed bin Zaid bin Abdullah bin Umar] frá [faðir sínum], Summi fólk søgdu við Ibn Umar; 'fyrr, tá vit hittu okkara stjóra, søgdu vit okkurt, sum var í mótsøgn til okkara samrøðu, tá vit vóru farin frá honum'. So segði [Ibn Umar]; 'Vit meta hetta vera hyklarí'.
Imam Bukhari : 6643
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عِرَاكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ شَرَّ النَّاسِ ذُو الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ وَهَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ
Hevur sagt okkum [Qutaibah] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Yazid bin Abu Hubaib] frá [Irak] frá [Abu Hurairah], hann hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Tey ringastu fólkini eru tey við tveimum andlitum -MØGULEIKAR-, sum koma til fólk við einum andliti og koma til'.
Imam Bukhari : 6644
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ هِنْدًا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ فَأَحْتَاجُ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir] Hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Hsyyam] frá [pápa sínum] frá [Aisyah] Radliallahu Anha, Hindun bint Utbah segði við profetin; 'Abu Sufyan er ein sera snøggur persónur, so eg havi brúk fyri at taka ognir hansara -uttan hann veit av-!' Profeturin svaraði: »Tak tað, sum er nóg mikið til tín og børn tíni á ein rímiligan - rímiligan - hátt!«
Imam Bukhari : 6645
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سَمِعَ خُصُومَةً بِبَابِ حُجْرَتِهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْتِينِي الْخَصْمُ فَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَبْلَغَ مِنْ بَعْضٍ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ صَادِقٌ فَأَقْضِي لَهُ بِذَلِكَ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنْ النَّارِ فَلْيَأْخُذْهَا أَوْ لِيَتْرُكْهَا
Hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Abdullah] hevur sagt okkum [Ibrahim bin Sa'd] frá [Salih] frá [Ibn Shihab] sagt, [Urwah bin Zubair] upplýsti mær, at [Zainab bint Abu Salamah] upplýsti honum, at [Ummu Salamah, kona profetins Wahulla Salamah Rahulla Salamah upplýsti hann frá] Áleyhi Wasallam; Hann hoyrdi eitt kjak við dyrnar á kamarinum hjá sær, hann kom av sær sjálvum út ímóti teimum og segði; 'Eg eri bara ein vanligur persónur sum tú, og eg fekk eina klagu, hvør veit, kanska er ein av tykkum betri til at kjakast við tunguna enn hinir, so eg helt hann hevði rætt - men hann hevði ikki -, so avgjørdi eg fyri hann, so hvør sum eg avgeri vinnur við at bróta rættindini hjá muslimska beiggja sínum, so hann kann torch meg at le tað!“
Imam Bukhari : 6646
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَى أَخِيهِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّ ابْنَ وَلِيدَةِ زَمْعَةَ مِنِّي فَاقْبِضْهُ إِلَيْكَ فَلَمَّا كَانَ عَامُ الْفَتْحِ أَخَذَهُ سَعْدٌ فَقَالَ ابْنُ أَخِي قَدْ كَانَ عَهِدَ إِلَيَّ فِيهِ فَقَامَ إِلَيْهِ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فَقَالَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ فَتَسَاوَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي كَانَ عَهِدَ إِلَيَّ فِيهِ وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ بْنَ زَمْعَةَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ ثُمَّ قَالَ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ احْتَجِبِي مِنْهُ لِمَا رَأَى مِنْ شَبَهِهِ بِعُتْبَةَ فَمَا رَآهَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى
Tað hevur verið sagt okkum [Ismail] sagt, tað hevur verið sagt mær [Malik] frá [Ibnu Shihab] frá [Urwah bin Zubair] frá [Aisyah, kona profetsins] sagt, Utbah bin Abu Waqqash legði valdið til beiggja sín, Saqqash bin Waqad; 'Sonurin hjá trælgentuni Zam'ah er ein partur av mær -sonur mín-, so tak tað vinarliga'. Tá ið hertøkan av Mekka tók Sa'd tað við at siga; »Hetta er sonur beiggja mín, hann hevur latið mær síni viðurskifti«. Abd bin Zam'ah reisti seg av sær sjálvum at hyggja at honum og segði; - Faktiskt er hann beiggi mín og sonur tænara pápa míns, hann varð føddur í songini hjá honum, meldaðu teir báðir síðani málið til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Sa'd bin Abu Wakkash segði tá; 'Ó Allahs sendiboð, hann er sonur beiggja míns, sum hann hevur latið mær sín myndugleika'. Abd bin Zam’ah vildi ikki tapa og segði; 'Faktiskt er hann beiggi mín, og sonur tænara faðirs míns, hann varð føddur í songini hjá sær'. Síðani segði Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam; 'hon er tín mjólk, o Abd bin Zam'ah,' tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Barnið er eigarin av rúminum, og hórmaðurin skal revsast við einum steini -steining-,' so segði hann við Saudah bint Zam'ah: 'Tú skalt hava hijab frá honum!' orsakað av líkleika sínum til Utbah, sá sonur træl Zam'ah ikki Sauda í allar ævir.
Imam Bukhari : 6647
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَالْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحْلِفُ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ مَالًا وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا }الْآيَةَفَجَاءَ الْأَشْعَثُ وَعَبْدُ اللَّهِ يُحَدِّثُهُمْ فَقَالَ فِيَّ نَزَلَتْ وَفِي رَجُلٍ خَاصَمْتُهُ فِي بِئْرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَكَ بَيِّنَةٌ قُلْتُ لَا قَالَ فَلْيَحْلِفْ قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ فَنَزَلَتْ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ }الْآيَةَ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Nashr] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] Hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Mansur] og [Al Amasy] frá [Abu Wa’il] segði, [Abdullah] segði, Profeturin segði; 'Eingin sver falskan eið við tí endamáli at leggja hald á ognir hjá øðrum og hann ger órættvíst við sínum eið, uttan so at hann møtir Allah og Allah er reiður við hann,' tá avdúkaði Allah versið 'Ja, tey, sum keypa lyfti Allahs og eið teirra fyri ein lítlan prís' -QS. Álímran. 77-, tá kom [Al Ash'ath] meðan [Abdullah] segði teimum frá, og segði; Faktiskt varð versið opinberað mær og onkrum, sum eg umrøddi um ein brunn, so segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam: 'Hevur tú prógv?' 'NEI' svaraði eg. Profeturin segði: »Lat so mótstøðumannin tín eiða eið!« tá segði Abdullah; — Um prógvini bara eru ein eið, so fer hann sjálvandi at eiða. Síðani kom versið niður: 'Ja, tey, sum keypa lyfti Allahs og eiðir teirra fyri ein lítlan prís... Til endan av versinum ' -QS. Álímran. 77-
Imam Bukhari : 6648
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَبَةَ خِصَامٍ عِنْدَ بَابِهِ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْتِينِي الْخَصْمُ فَلَعَلَّ بَعْضًا أَنْ يَكُونَ أَبْلَغَ مِنْ بَعْضٍ أَقْضِي لَهُ بِذَلِكَ وَأَحْسِبُ أَنَّهُ صَادِقٌ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنْ النَّارِ فَلْيَأْخُذْهَا أَوْ لِيَدَعْهَا
Hevur sagt okkum [Abul Yaman] Hevur sagt okkum [Syuaib] frá [Az Zuhri] hevur sagt mær [Urwah bin Zubair], at [Zainab bin Abu Salamah] segði tað frá mammu síni, [Ummu Salamah] segði; Einaferð hoyrdi profeturin eitt stríð við dyrnar hjá sær, so hann møtti teimum og segði; 'Eg eri bara ein vanligur persónur sum tú, og ein ósemja er førd til mín, og tað kundi verið, at onkur av tykkum dugir betur at kjakast enn onnur, soleiðis at eg vinni og eg haldi, at hann hevur rætt, so hvønn eg vinni við at bróta rættindini hjá øðrum muslimum, tað er ein brennandi eldur, vinarliga tak tað ella slepp tí!'
Imam Bukhari : 6649
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَعْتَقَ غُلَامًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُ فَبَاعَهُ بِثَمَانِ مِائَةِ دِرْهَمٍ ثُمَّ أَرْسَلَ بِثَمَنِهِ إِلَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum [Ibn Numair] hevur sagt okkum [Muhammed bin Bisyr] hevur sagt okkum [Ismail] hevur sagt okkum [Salamah bin Kuhail] frá ['Atho`] frá [Jabir bin Abdullah] segði, profeturin at, tá keypti profeturin hann fyri átta hundrað dirham, tá sendi hann avlopið til hansara.
Imam Bukhari : 6650
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَطُعِنَ فِي إِمَارَتِهِ وَقَالَ إِنْ تَطْعَنُوا فِي إِمَارَتِهِ فَقَدْ كُنْتُمْ تَطْعَنُونَ فِي إِمَارَةِ أَبِيهِ مِنْ قَبْلِهِ وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلْإِمْرَةِ وَإِنْ كَانَ لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ وَإِنَّ هَذَا لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ بَعْدَهُ
Hevur sagt okkum [Musa bin Ismail] hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Muslim] hevur sagt okkum [Abdulla bin Dinar] segði, Eg hoyrdi [Ibnu Umar] Radliallahu Anhuma siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sendi eina ferð og setti Usamah bin Zaid sum yvirmann hennara, tá varð leiðsla hansara harðliga kritiserað av vinum hansara tá, so profeturin átalaði hann beinanvegin; 'Um tú kritiserar hansara leiðslu, so kritiseraði tú fyrst eisini leiðsluna hjá pápa hansara, av Allah, hann var perfektur til at halda leiðslu, og sanniliga var pápi hansara - Zaid bin Haritsah - eitt av fólkunum, eg elskaði mest, og hann - Usamah bin Zaid - var eitt av fólkunum, eg elskaði mest, eftir at hann doyði'.
Imam Bukhari : 6651
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْغَضُ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ الْأَلَدُّ الْخَصِمُ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya bin Said] frá [Ibnu Juraij], eg hoyrdi [Ibnu Abumulaikah] sagt frá [Aisyah] Radliallahu Anha, segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Fólkið, sum Allah hatar mest, er tey, sum eru treisk og dáma væl at kjakast'.
Imam Bukhari : 6652
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِدًا ح و حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ إِلَى بَنِي جَذِيمَةَ فَلَمْ يُحْسِنُوا أَنْ يَقُولُوا أَسْلَمْنَا فَقَالُوا صَبَأْنَا صَبَأْنَا فَجَعَلَ خَالِدٌ يَقْتُلُ وَيَأْسِرُ وَدَفَعَ إِلَى كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا أَسِيرَهُ فَأَمَرَ كُلَّ رَجُلٍ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَسِيرَهُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَقْتُلُ أَسِيرِي وَلَا يَقْتُلُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِي أَسِيرَهُ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ مَرَّتَيْنِ
Hevur sagt okkum [Mahmud] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] Hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá [Salim] frá [Ibn Umar], profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam sendi Khalid -gjøgnum eina aðra sendileið-Og hevur sagt mær [Abu Abdullah hevur til] segði okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá [Salim] frá [pápa sínum], segði, profeturin sendi Khalid bin Al Walid til Bani Judzaimah hvørs tungu enn ikki vóru flótandi at úttala ASLAMNAA -vit hava umvendið okkum til islam-, so søgdu teir; 'ASHBA'NA' - sum bókstaviliga merkir vit halda okkum til shabiiyah trúgvina, hóast tey meina ASLAMNA -, so helt Khalid fram at drepa og fanga og lata sínar fangar til hvønn einstakan av okkum, og gav hvørjum av okkum boð um at drepa hann, so segði eg; »Við Allah, eg skal ikki drepa mín fanga,« og eingin av mínum fylgisveinum drap fanga sín. So eg meldaði hetta málið til profetin og hann segði; 'O Allah, sanniliga loysi eg meg frá tí, sum Khalid bin Walid gjørdi' -hann endurtók orð síni tvær ferðir-.
Imam Bukhari : 6653
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ الْمَدَنِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَكَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرٍو فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَتَاهُمْ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فَلَمَّا حَضَرَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَأَذَّنَ بِلَالٌ وَأَقَامَ وَأَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي الصَّلَاةِ فَشَقَّ النَّاسَ حَتَّى قَامَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ فِي الصَّفِّ الَّذِي يَلِيهِ قَالَ وَصَفَّحَ الْقَوْمُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ لَمْ يَلْتَفِتْ حَتَّى يَفْرُغَ فَلَمَّا رَأَى التَّصْفِيحَ لَا يُمْسَكُ عَلَيْهِ الْتَفَتَ فَرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ امْضِهْ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ هَكَذَا وَلَبِثَ أَبُو بَكْرٍ هُنَيَّةً يَحْمَدُ اللَّهَ عَلَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَشَى الْقَهْقَرَى فَلَمَّا رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ تَقَدَّمَ فَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ أَنْ لَا تَكُونَ مَضَيْتَ قَالَ لَمْ يَكُنْ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لِلْقَوْمِ إِذَا رَابَكُمْ أَمْرٌ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ
Hevur sagt okkum [Abu Nu'man] hevur sagt okkum [Hammad] hevur sagt okkum [Abu Hazim Al Madani] frá [Sahal bin Sa'd Sum Saidi] segði; Tá stríð var millum Bani Amru, komu hesi tíðindi til profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, so hann bað middagsbønir og kom síðani til teirra at gera frið við hvønn annan. Tá seinnapartsbønin kom, segði Bilal bønarkallið og iqamat. Síðan bað hann Abu Bakr leiða fólkið. Hann steig eisini fram at leiða. Næst kom profeturin, meðan Abu Bakr stóð á odda fyri prestdøminum. Profeturin brast ígjøgnum linjuna, til hann stóð aftan fyri Abu Bakr, og helt fram at ganga fram, til hann var beint í røðini eftir Abu Bakr. Sahal segði, tað var tá ið fylgjararnir klappaðu høgru hendur á bakinum á vinstra armi -tashfiih- sum tekin um sendiboðin aftanfyri seg. Tað var vani hjá Abu Bakr, at tá hann hevði framt eina bøn, vendi hann ikki sær, fyrr enn hon var liðug, so tá hann sá tashfih halda fram uttan at steðga á, vendi hann sær og sá profetin sallallaahu alaihi wasallam aftanfyri seg. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam bendi á hann um at halda fram við bønini við hondunum og bendi við hondunum á tann hátt. Abu Bakr helt fram at biðja eina løtu, og rósti Allah fyri orðini hjá profetinum, so gekk hann aftur, tá ið profeturin sá hetta, kom profeturin fram og leiðdi fólkið. Eftir at hann var liðugur við bønina, segði hann: »O Abu Bakr, hvat forðaði tær, tá ið eg gav tær signal, men tú helt ikki fram?« Abu Bakr svaraði; 'Tað er ikki hóskandi, at Ibn Abu Quhafah leiðir profetin. Síðan mælti profeturin við fylgjarna: 'Ef tit eru í iva, tá ið tit biðja, latið menninar siga tasbih, meðan kvinnurnar klappa hendur -tashfiih-'.
Imam Bukhari : 6654
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ أَبُو ثَابِتٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَبَعَثَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ لِمَقْتَلِ أَهْلِ الْيَمَامَةِ وَعِنْدَهُ عُمَرُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ يَوْمَ الْيَمَامَةِ بِقُرَّاءِ الْقُرْآنِ وَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِقُرَّاءِ الْقُرْآنِ فِي الْمَوَاطِنِ كُلِّهَا فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ قُلْتُ كَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ عُمَرُ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ صَدْرِي لِلَّذِي شَرَحَ لَهُ صَدْرَ عُمَرَ وَرَأَيْتُ فِي ذَلِكَ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَإِنَّكَ رَجُلٌ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ قَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَتَبَّعْ الْقُرْآنَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفَنِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا كَلَّفَنِي مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ قُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلَانِ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يَحُثُّ مُرَاجَعَتِي حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ صَدْرِي لِلَّذِي شَرَحَ اللَّهُ لَهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَرَأَيْتُ فِي ذَلِكَ الَّذِي رَأَيَا فَتَتَبَّعْتُ الْقُرْآنَ أَجْمَعُهُ مِنْ الْعُسُبِ وَالرِّقَاعِ وَاللِّخَافِ وَصُدُورِ الرِّجَالِ فَوَجَدْتُ فِي آخِرِ سُورَةِ التَّوْبَةِ{ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ }إِلَى آخِرِهَا مَعَ خُزَيْمَةَ أَوْ أَبِي خُزَيْمَةَ فَأَلْحَقْتُهَا فِي سُورَتِهَا وَكَانَتْ الصُّحُفُ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ حَيَاتَهُ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ عِنْدَ عُمَرَ حَيَاتَهُ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ ثُمَّ عِنْدَ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ اللِّخَافُ يَعْنِي الْخَزَفَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubaidullah] Abu Thabit, hevur sagt okkum [Ibrahim bin Sa'd] frá [Ibnu Shihab] frá [Ubaid bin Sibaq] frá [Zaid bin Tabit] sagt, Abu Bakr sendi onkran at síggja meg orsakað av tí stóra talinum av ofrum var við A Bakma tíðina, sum doyði í. Ábu Bakr segði; Umar kom til mín og segði; 'Krígsvanlukkurnar hava breitt seg í Yamamah-stríðnum so mikið, at tær hava tikið burtur Qurra' -minningarfólkini av Koranini, og eg eri bangin fyri, at kanska við deyða Koraninar nógvastaðni, fara nógv vers úr Koranini at hvørva, og eg haldi, at um tú gevur teimum boð um at savna Koranina'. So svaraði eg; »Hvussu kann eg gera nakað, sum Allahs sendiboð ongantíð hevur gjørt? Umar segði beinanvegin sína meining; »Við Allah, hetta er eitt gott ting,« eggjaði Umar mær áhaldandi til at gera hetta arbeiðið, til Allah læt bringuna upp fyri mær at gera tað arbeiðið, sum bringuna hjá Umar áður hevði latið upp fyri honum, og eg eri samdur við meiningini hjá Umar.« Zaid segði, Abu Bakr segði; »Sanniliga ert tú ein ungur, skilagóður maður, og vit ivast als ikki í tínum førleikum, tí tú ert vanur at skriva opinberingar fyri Allahs sendiboð. Far so ígjøgnum Koranina - sum enn er spreidd - og savna hana inn'. So svaraði Zaid; »Við Allah, um Abu Bakr hevði givið mær uppgávuna at flutt eitt fjall, hevði tað ikki verið truplari hjá mær enn hansara uppgáva at savna Koranina. So segði eg; „Hvussu kundu tit bæði gera nakað, sum Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ongantíð gjørdi? ' Abu Bakr svaraði; 'Við Allah er hetta arbeiðið gott'. Abu Bakr steðgaði ongantíð upp við at motivera mína hugsan, fyrr enn Allah læt bróstið upp fyri mær at gera nakað, sum Allah hevði latið upp í bróstunum hjá Abu Bakr og Umar at gera. Og eg var samdur við teimum báðum, so eg rannsakaði tær spreiddu koranirnar og savnaði tær úr miðribbum, skinnum, leirkeri, beinum og kistunum hjá lesarum, og eg fann í endanum av Sura At Taubah versið, sum ljóðar; 'Tað er komin til tín sendiboð av tínum egna kyni, , , til enda av versinum -QS. Attaubah 128- við Khuzaima ella Abu Khuzaima, so eg tók tað við í bræv hansara. Síðani var shuhuf - handritið av upprunaligu upptøkuni av Koranini - hjá Abu Bakr á lívi hansara til Allah fór frá honum, síðani tilveran av hesum shuhuf hjá Umar 'azza wajalla á lívstíð hansara til Allah fór frá honum, síðani hjá Hafshah bint Umar'. Muhammed bin Ubaidullah segði; Týdningurin av al Likhaf er leirlist - eldin leir -.
Imam Bukhari : 6655
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى ح حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُهُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُخْبِرَ مُحَيِّصَةُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَاللَّهِ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ بِهِ فَكُتِبَ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ أَفَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ الدَّارَ قَالَ سَهْلٌ فَرَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Yusuf] Hevur sagt okkum [Malik] frá [Abu Laila] - gjøgnum aðra frásagnarleið - Hevur sagt okkum [Ismail] hevur sagt mær [Malik] frá [Abu Laila bin Abdullah bin Abduurrahman bin Sahal bin Abu Khatsmahs leiðara], hann og fleiri fólk upplýsa hann og fleiri fólk Muhayshah fór avstað til Khaibar orsakað av tí magnu tíðini, sum hendi teimum, tá fekk Muhayshah tíðindi um, at Abdullah varð dripin og kastaður í eina keldu. So kom hann til jødarnar og segði; »Hey, tað var tú - av Allah - sum drap hann! ' Teir svaraðu; 'Vit drupu hann ikki, við Allah'. Sidan for Muhayshah heim thar til hann hitti folk sitt og hann sagdi theim mal sitt. Hann hitti fólk sítt saman við beiggja sínum, Huwaysah, sum var eldri enn hann, og Abdurrahman bin Sahal. Muhayshah vildi tosa í reiðum peningi - tí hann var tann, sum fór til Khaibar -, men profeturin átalaði Muhayshah; 'lat tað vera eldri, lat tað vera eldri' tað, hann meinti, var hansara aldur. So tosaði Huwayshah - eldri beiggi Muhaysah -, so helt Muhayshah fram. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Vilja teir gjalda vinum tínum diyat ella vilja teir lýsa kríggj?' tá sendi Rassulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bræv til teirra, og teir svaraðu, at; 'vit drupu hann ikki'. Síðan segði Rassulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam við Muhayshah, Huwayshah og Abdurrahman bin Sahal; „Hvat um tú eiður og hevur rætt til at krevja blóðið hjá vinmanni tínum?“ teir svaraðu; 'Nei'. Profeturin segði tá; »Hvat um jødarnir svóru tær ein eið?« Teir svaraðu; 'teir eru ikki muslimar'. Harumframt rindaði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam diyat frá sínum egnu hundrað kamelum, til teir vórðu settir í ein penn. [Sahal] segði; 'Ein teirra sparkaði meg'.
Imam Bukhari : 6656
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَاجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَقَالُوا لِي عَلَى ابْنِكَ الرَّجْمُ فَفَدَيْتُ ابْنِي مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنْ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَقَالُوا إِنَّمَا عَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ لِرَجُلٍ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا
Hevur sagt okkum [Ádam] hevur sagt okkum [Ibn Abu Dzi'b] hevur sagt okkum [Az Zuhri] frá [Ubaidullah bin Abdillah] frá [Abu Hurairah] og [Zaid bin Khalid Al Juhani] sagt, ein beduin arabiskur -nomadur- kom og segði; 'Ó sendiboð Allahs, avgerð okkara millum við Allahs bók! ' Tá stóð mótstøðumaðurin upp og mælti; 'Hann hevur rætt, avgerð millum okkum og Allahs bók'. Nomadin arabarin - rustikkur - segði tá; »Sonur mín var verkamaður hjá hesum manni, síðan gjørdi hann hor við konu sína, og teir søgdu: «Sonur tín skal steinast! ' So loysti eg sonin við hundrað geitum og einum tænara, so spurdi eg Ahlul Ilmi, og teir søgdu; 'sonur tín skal verða flogin hundrað ferðir og útlegdur í eitt ár'. Í reiðum peningi segði profeturin; »Ja, eg skal avgera fyri tykkum báðar við Allahs bók, sum fyri tænararnar og geitir skulu teir latast tykkum aftur, og dreingirnir skulu sláast hundrað ferðir og útlegdar í eitt ár, sum fyri teg, Unais - í fullum líki Unais Al Aslami -, far til kvinnuna og steina hana!' Unais møtti beinanvegin kvinnuni og steinaði hana.
Imam Bukhari : 6657
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ لِلتُّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ
Hevur sagt okkum [Abul Yaman] Hevur sagt okkum [Syuaib] frá [Az Zuhri] hevur sagt mær [Ubaidullah bin Abdullah], at [Abdullah bin Abbas] greiddi frá tí, [Abu Sufyan bin Harb] greiddi frá tí, at Heraqlius sendi ein sendiboð til hansara av Quraysh, tulki sínum; »Sig teimum, at eg vil spyrja hendan persónin -Abu Sufyan-, um hann lýgur fyri mær so lýgur fyri honum,« tá talaði Abu Sufyan, tá segði Heraklius við talsmann sín; 'Sig honum -Abu Sufyan-, um tað, tú sigur, er satt, so fer hann -Muhammed- at stýra fótasólini á mær'.
Imam Bukhari : 6658
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ ابْنَ الْأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ فَلَمَّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَاسَبَهُ قَالَ هَذَا الَّذِي لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَبَيْتِ أُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَ النَّاسَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ رِجَالًا مِنْكُمْ عَلَى أُمُورٍ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ فَيَأْتِي أَحَدُكُمْ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَهَلَّا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَبَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا فَوَاللَّهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ هِشَامٌ بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا جَاءَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا فَلَأَعْرِفَنَّ مَا جَاءَ اللَّهَ رَجُلٌ بِبَعِيرٍ لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بِبَقَرَةٍ لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةٍ تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ
Hevur sagt okkum [Muhammed] Hevur sagt okkum ['Abdah] hevur sagt okkum [Hsyyam bin Urwah] frá [pápa sínum] frá [Abu Humaid sum Saidi], at profeturin einaferð nýtti Ibnul Atabiyah at savna inn olmuga frá børnunum hjá Sulaym. Tá ið hann kom til Rasulullah og Rasulullah metti hann, segði hann; 'Hesin parturin er til tín, og hetta er ein gáva til mín'. Sjálvstøðugt segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Hevði tað ikki verið, at um tú bara sat í pápa tínum og mammu tíni, so kom lønin til tín, um tú vart erligur'. Síðani reistist og talaði til fólkið, hann tilbað og rósti Allah, segði síðani: 'Amma ba'du. Faktiskt setti eg fleiri av tykkum í starv til arbeiðið, sum Allah gav mær heimild til at gera, so segði ein av tykkum, at hetta er ein partur fyri tykkum og hetta er ein gáva fyri meg. Er tað ikki satt, at um hann bara situr í pápa sínum og móðurhúsi, so kemur lønin til hansara, um hann er erligur... Við Allah, ikki ein av tykkum tekur nakað, sum ikki er hansara rættur, men heldur møtir hann Allah við tí, sum hann hevur tikið. Tú veitst, eg veit, at tað er onkur, sum møtir Allah og ber sín snortandi kamel, onkur ber sína mølandi kúgv, onkur ber sína bløðandi geit'. Síðani lyfti hann hendurnar upp, soleiðis at armholurnar sóust hvítar.
Imam Bukhari : 6659
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَعَثَ اللَّهُ مِنْ نَبِيٍّ وَلَا اسْتَخْلَفَ مِنْ خَلِيفَةٍ إِلَّا كَانَتْ لَهُ بِطَانَتَانِ بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالْمَعْرُوفِ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ وَبِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالشَّرِّ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ فَالْمَعْصُومُ مَنْ عَصَمَ اللَّهُ تَعَالَىوَقَالَ سُلَيْمَانُ عَنْ يَحْيَى أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ بِهَذَا وَعَنْ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ وَمُوسَى عَنْ ابْنِ شِهَابٍ مِثْلَهُ وَقَالَ شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَوْلَهُ وَقَالَ الْأَوْزَاعِيُّ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامٍ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ ابْنُ أَبِي حُسَيْنٍ وَسَعِيدُ بْنُ زِيَادٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَوْلَهُ وَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Ashbagh] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] frá [Abu Salama] frá [Abu Said Al Khudri] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam segði; 'Allah sendi ikki ein profet ella setti ein kaliff, uttan so at hann hevði tvær legur, eina legu, sum boðar honum at gera gott og motiverar hann, og eina legu, sum sigur honum at gera ringt og eggjar honum, so er tann persónurin, sum er vakin, tann, sum er vardur av Allah Ta'ala'. [Suleiman] segði, at [Yahya] hevði upplýst mær [Ibn Shihab] við hesi hadith, og frá [Ibn Abu 'Atiq] og [Musa] frá [Ibn Shihab] somu hadith, meðan [Shuaib] segði, at [Az Zuhri] hevði greitt frá mær [Abu Salamah] frá [Abu Salamah]. . Eins og hadith omanfyri. Meðan [Al Auza'i] og [Muawiyah bin Salam] søgdu, søgdu teir mær, at [Az Zuhri] segði mær [Abu Salama] frá [Abu Hurairah] frá profetinum. Meðan [Ibn Abu Husain] og [Said bin Ziyad] søgdu, frá [Abu Salamah] frá [Abu Salamah], , eins og hadisin omanfyri, , og [Ubaidullah bin Abu Ja'far] hevur sagt mær [Shafwan] frá [Abu Salamah] frá [Abu Ayyub] segði; Eg hoyrdi profetin.
Imam Bukhari : 6660
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَبَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ وَأَنْ نَقُومَ أَوْ نَقُولَ بِالْحَقِّ حَيْثُمَا كُنَّا لَا نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ
Hevur sagt okkum [Ismail] hevur sagt mær [Malik] frá [Yahya bin Said] segði, hevur sagt mær ['Ubadah bin Al Walid] hevur sagt mær [Pápi mín] frá [Ubadah bin Ash Shamit] sagt; 'Vit lova trúfesti til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at lurta og vera lýðin, um vit eru virkin - eldhugað - ella dovin, og ikki at skúgva valdið hjá teimum, sum hava valdið yvir honum, og at staðfesta og tosa sannleikan, hvar vit enn eru, vit stúra ikki fyri teimum, sum ummæla Allah.