Imam Bukhari : 6521
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ أَفْرَى الْفِرَى أَنْ يُرِيَ عَيْنَيْهِ مَا لَمْ تَرَ
Безгә ['Әли бин Мөслим] ['Абдуш Шамад] безгә ['Абдурахман бин Абдулла бин Динар], Ибн Гомәрнең остазы, [аның әтисеннән] [Ибн Гомәрдән] Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай дигәнен риваять иттеләр: "Иң ялганнарның берсе - күргәнемне раслау - төш күрү, ә үзе күрмәгән".
Imam Bukhari : 6522
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ يَقُولُلَقَدْ كُنْتُ أَرَى الرُّؤْيَا فَتُمْرِضُنِي حَتَّى سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ يَقُولُ وَأَنَا كُنْتُ لَأَرَى الرُّؤْيَا تُمْرِضُنِي حَتَّى سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنْ اللَّهِ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مَا يُحِبُّ فَلَا يُحَدِّثْ بِهِ إِلَّا مَنْ يُحِبُّ وَإِذَا رَأَى مَا يَكْرَهُ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَلْيَتْفِلْ ثَلَاثًا وَلَا يُحَدِّثْ بِهَا أَحَدًا فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ
[Сәгыйд бин Раби] безгә [Шөгъбә]гә ['Әбдү Рабиһи бин Сагыйд] сөйләгән: Мин [Әбү Сәламнең] болай дигәнен ишеттем: "Мин бервакыт мине авырткан бер төш күрдем, хәтта [Әбү Катада] болай дигәнен ишеттем: "Чыннан да, минем дә мине авырткан бер төш күрдем, хәтта Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам болай дигәнен ишеттем: "Яхшы төшләр Аллаһтан, шуңа күрә сезнең берәрегез үзенә ошаган төш күрсә, аны үзенә ошаган кешеләрдән башка беркемгә дә сөйләмәсен, һәм кем дә булса үзенә ошамаган төш күрсә, аның явызлыгыннан һәм шайтан явызлыгыннан Аллаһка сыенсын, һәм өч тапкыр төкерсен һәм беркемгә дә сөйләмәсен, чөнки бу аңа зыян китермәс".
Imam Bukhari : 6523
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ وَالدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ اللَّيْثِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ الرُّؤْيَا يُحِبُّهَا فَإِنَّهَا مِنْ اللَّهِ فَلْيَحْمَدْ اللَّهَ عَلَيْهَا وَلْيُحَدِّثْ بِهَا وَإِذَا رَأَى غَيْرَ ذَلِكَ مِمَّا يَكْرَهُ فَإِنَّمَا هِيَ مِنْ الشَّيْطَانِ فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ شَرِّهَا وَلَا يَذْكُرْهَا لِأَحَدٍ فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ
[Ибраһим бин Хәмзә] безгә, [Ибн Әби Хазим] миңа, [Дараварди] [Язид бин Абдулла бин Усама бин Һади Әл-Ләйси] [Абдулла бин Хәббаб] [Әбу Сәгыйд Әл-Худзри] Аллаһның Илчесенең (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигәнен ишеткәнен сөйләде: "Әгәр сезнең берәрегез үзенә ошаган төш күрсә, ул Аллаһтан, шуңа күрә ул Аллаһка мактау әйтсен һәм аңа бу турыда сөйләсен. Киресенчә, әгәр ул үзенә ошамаган төш күрсә, ул шайтаннан, шуңа күрә ул Аллаһка үз явызлыгыннан сыенырга һәм бу турыда беркемгә дә сөйләмәскә тиеш, чөнки бу аңа зыян китермәячәк".
Imam Bukhari : 6524
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَانَ يُحَدِّثُأَنَّ رَجُلًا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ فِي الْمَنَامِ ظُلَّةً تَنْطُفُ السَّمْنَ وَالْعَسَلَ فَأَرَى النَّاسَ يَتَكَفَّفُونَ مِنْهَا فَالْمُسْتَكْثِرُ وَالْمُسْتَقِلُّ وَإِذَا سَبَبٌ وَاصِلٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَى السَّمَاءِ فَأَرَاكَ أَخَذْتَ بِهِ فَعَلَوْتَ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَعَلَا بِهِ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَعَلَا بِهِ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَانْقَطَعَ ثُمَّ وُصِلَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَاللَّهِ لَتَدَعَنِّي فَأَعْبُرَهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْبُرْهَا قَالَ أَمَّا الظُّلَّةُ فَالْإِسْلَامُ وَأَمَّا الَّذِي يَنْطُفُ مِنْ الْعَسَلِ وَالسَّمْنِ فَالْقُرْآنُ حَلَاوَتُهُ تَنْطُفُ فَالْمُسْتَكْثِرُ مِنْ الْقُرْآنِ وَالْمُسْتَقِلُّ وَأَمَّا السَّبَبُ الْوَاصِلُ مِنْ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ فَالْحَقُّ الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ تَأْخُذُ بِهِ فَيُعْلِيكَ اللَّهُ ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ مِنْ بَعْدِكَ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ يَأْخُذُهُ رَجُلٌ آخَرُ فَيَنْقَطِعُ بِهِ ثُمَّ يُوَصَّلُ لَهُ فَيَعْلُو بِهِ فَأَخْبِرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ أَصَبْتُ أَمْ أَخْطَأْتُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَبْتَ بَعْضًا وَأَخْطَأْتَ بَعْضًا قَالَ فَوَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَتُحَدِّثَنِّي بِالَّذِي أَخْطَأْتُ قَالَ لَا تُقْسِمْ
Яхъя бин Букайр безгә Юныстан, Ибн Шиһабтан, Убәйдулла бин Габдулладан, Ибн Аббасның (Аллаһ аннан риза булсын) болай дигәнен риваять итә: Бер кеше Аллаһның Рәсүленә (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) килде һәм болай диде: Кичә төнлә мин май һәм бал тамчылары белән болыт күрдем, аннары күп кешеләрнең аны сораганнарын күрдем, кайберләре күп, кайберләре аз сораганнар, кинәт күк белән җирне тоташтыручы аркан барлыкка килде, мин синең аны тотып торганыңны күрдем, һәм син өскә мендең, аннары башка берәү аны тотып менде, аннары берәү аны алып менде, ләкин аркан өзелде, аннары аркан яңадан тоташтырылды. Әбү Бәкер үзеннән-үзе әйтте: Әй Аллаһның Рәсүле, әтием һәм әнием синең фидияң өчен, Аллаһ белән ант итәм, мин аны аңлатам! "Аны аңлатам", - диде Аллаһның Рәсүле (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын). Әбү Бәкер әйтте: «Болытларга килгәндә, бу Ислам, бал һәм тамчылаган майга килгәндә, бу Коръән, чөнки Коръән татлы, шуңа күрә өстәгез яки алыгыз, күкләрне һәм җирне тоташтыручы бауга килгәндә, бу сез хәзер нык тоткан хакыйкать, шуңа күрә Аллаһ сезнең дәрәҗәгезне күтәрде, аннары сездән соң берәү аны алды һәм ул югары дәрәҗәгә күтәрелде, аннары башка берәү аны алды һәм ул киселде, аннары бау яңадан тоташтырылды, шуңа күрә ул шуның аркасында югары дәрәҗәгә күтәрелде, шуңа күрә әйтегез, әй Аллаһның Илчесе, әтием һәм әнием сезнең фидиягез, мин хаклымы яки ялгышмы?» Пәйгамбәр, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, җавап бирде: «Сез өлешчә хаклы, өлешчә ялгыш!» Әбү Бәкер әйтте: «Аллаһ белән ант итәм, әй Аллаһның Илчесе, зинһар, миңа ялгыш аңлавымны әйтегез!» Пәйгамбәр җавап бирде: «Ант итмәгез!»
Imam Bukhari : 6525
حَدَّثَنِي مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ أَبُو هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ لِأَصْحَابِهِ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ رُؤْيَا قَالَ فَيَقُصُّ عَلَيْهِ مَنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُصَّ وَإِنَّهُ قَالَ ذَاتَ غَدَاةٍ إِنَّهُ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ وَإِنَّهُمَا ابْتَعَثَانِي وَإِنَّهُمَا قَالَا لِي انْطَلِقْ وَإِنِّي انْطَلَقْتُ مَعَهُمَا وَإِنَّا أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِصَخْرَةٍ وَإِذَا هُوَ يَهْوِي بِالصَّخْرَةِ لِرَأْسِهِ فَيَثْلَغُ رَأْسَهُ فَيَتَهَدْهَدُ الْحَجَرُ هَا هُنَا فَيَتْبَعُ الْحَجَرَ فَيَأْخُذُهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَيْهِ حَتَّى يَصِحَّ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ قُلْتُ لَهُمَا سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُسْتَلْقٍ لِقَفَاهُ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِكَلُّوبٍ مِنْ حَدِيدٍ وَإِذَا هُوَ يَأْتِي أَحَدَ شِقَّيْ وَجْهِهِ فَيُشَرْشِرُ شِدْقَهُ إِلَى قَفَاهُ وَمَنْخِرَهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنَهُ إِلَى قَفَاهُ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ أَبُو رَجَاءٍ فَيَشُقُّ قَالَ ثُمَّ يَتَحَوَّلُ إِلَى الْجَانِبِ الْآخَرِ فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ بِالْجَانِبِ الْأَوَّلِ فَمَا يَفْرُغُ مِنْ ذَلِكَ الْجَانِبِ حَتَّى يَصِحَّ ذَلِكَ الْجَانِبُ كَمَا كَانَ ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى مِثْلِ التَّنُّورِ قَالَ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فَإِذَا فِيهِ لَغَطٌ وَأَصْوَاتٌ قَالَ فَاطَّلَعْنَا فِيهِ فَإِذَا فِيهِ رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ وَإِذَا هُمْ يَأْتِيهِمْ لَهَبٌ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَإِذَا أَتَاهُمْ ذَلِكَ اللَّهَبُ ضَوْضَوْا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَؤُلَاءِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ أَحْمَرَ مِثْلِ الدَّمِ وَإِذَا فِي النَّهَرِ رَجُلٌ سَابِحٌ يَسْبَحُ وَإِذَا عَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ حِجَارَةً كَثِيرَةً وَإِذَا ذَلِكَ السَّابِحُ يَسْبَحُ مَا يَسْبَحُ ثُمَّ يَأْتِي ذَلِكَ الَّذِي قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ الْحِجَارَةَ فَيَفْغَرُ لَهُ فَاهُ فَيُلْقِمُهُ حَجَرًا فَيَنْطَلِقُ يَسْبَحُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَيْهِ كُلَّمَا رَجَعَ إِلَيْهِ فَغَرَ لَهُ فَاهُ فَأَلْقَمَهُ حَجَرًا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ كَرِيهِ الْمَرْآةِ كَأَكْرَهِ مَا أَنْتَ رَاءٍ رَجُلًا مَرْآةً وَإِذَا عِنْدَهُ نَارٌ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَوْضَةٍ مُعْتَمَّةٍ فِيهَا مِنْ كُلِّ لَوْنِ الرَّبِيعِ وَإِذَا بَيْنَ ظَهْرَيْ الرَّوْضَةِ رَجُلٌ طَوِيلٌ لَا أَكَادُ أَرَى رَأْسَهُ طُولًا فِي السَّمَاءِ وَإِذَا حَوْلَ الرَّجُلِ مِنْ أَكْثَرِ وِلْدَانٍ رَأَيْتُهُمْ قَطُّ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا مَا هَؤُلَاءِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ عَظِيمَةٍ لَمْ أَرَ رَوْضَةً قَطُّ أَعْظَمَ مِنْهَا وَلَا أَحْسَنَ قَالَ قَالَا لِي ارْقَ فِيهَا قَالَ فَارْتَقَيْنَا فِيهَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى مَدِينَةٍ مَبْنِيَّةٍ بِلَبِنِ ذَهَبٍ وَلَبِنِ فِضَّةٍ فَأَتَيْنَا بَابَ الْمَدِينَةِ فَاسْتَفْتَحْنَا فَفُتِحَ لَنَا فَدَخَلْنَاهَا فَتَلَقَّانَا فِيهَا رِجَالٌ شَطْرٌ مِنْ خَلْقِهِمْ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ وَشَطْرٌ كَأَقْبَحِ مَا أَنْتَ رَاءٍ قَالَ قَالَا لَهُمْ اذْهَبُوا فَقَعُوا فِي ذَلِكَ النَّهَرِ قَالَ وَإِذَا نَهَرٌ مُعْتَرِضٌ يَجْرِي كَأَنَّ مَاءَهُ الْمَحْضُ فِي الْبَيَاضِ فَذَهَبُوا فَوَقَعُوا فِيهِ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَيْنَا قَدْ ذَهَبَ ذَلِكَ السُّوءُ عَنْهُمْ فَصَارُوا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَ قَالَا لِي هَذِهِ جَنَّةُ عَدْنٍ وَهَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَ فَسَمَا بَصَرِي صُعُدًا فَإِذَا قَصْرٌ مِثْلُ الرَّبَابَةِ الْبَيْضَاءِ قَالَ قَالَا لِي هَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا بَارَكَ اللَّهُ فِيكُمَا ذَرَانِي فَأَدْخُلَهُ قَالَا أَمَّا الْآنَ فَلَا وَأَنْتَ دَاخِلَهُ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مُنْذُ اللَّيْلَةِ عَجَبًا فَمَا هَذَا الَّذِي رَأَيْتُ قَالَ قَالَا لِي أَمَا إِنَّا سَنُخْبِرُكَ أَمَّا الرَّجُلُ الْأَوَّلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُثْلَغُ رَأْسُهُ بِالْحَجَرِ فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَأْخُذُ الْقُرْآنَ فَيَرْفُضُهُ وَيَنَامُ عَنْ الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُشَرْشَرُ شِدْقُهُ إِلَى قَفَاهُ وَمَنْخِرُهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنُهُ إِلَى قَفَاهُ فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَغْدُو مِنْ بَيْتِهِ فَيَكْذِبُ الْكَذْبَةَ تَبْلُغُ الْآفَاقَ وَأَمَّا الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ الْعُرَاةُ الَّذِينَ فِي مِثْلِ بِنَاءِ التَّنُّورِ فَإِنَّهُمْ الزُّنَاةُ وَالزَّوَانِي وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يَسْبَحُ فِي النَّهَرِ وَيُلْقَمُ الْحَجَرَ فَإِنَّهُ آكِلُ الرِّبَا وَأَمَّا الرَّجُلُ الْكَرِيهُ الْمَرْآةِ الَّذِي عِنْدَ النَّارِ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا فَإِنَّهُ مَالِكٌ خَازِنُ جَهَنَّمَ وَأَمَّا الرَّجُلُ الطَّوِيلُ الَّذِي فِي الرَّوْضَةِ فَإِنَّهُ إِبْرَاهِيمُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَّا الْوِلْدَانُ الَّذِينَ حَوْلَهُ فَكُلُّ مَوْلُودٍ مَاتَ عَلَى الْفِطْرَةِ قَالَ فَقَالَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ وَأَمَّا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَانُوا شَطْرٌ مِنْهُمْ حَسَنًا وَشَطْرٌ قَبِيحًا فَإِنَّهُمْ قَوْمٌ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا تَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهُمْ
Миңа [Мөәммәл бин Һишам Әбу Һишамга] [Исмәгыйль бин Ибраһим] безгә ['Әуф] [Әбу Раҗа] безгә [Самура бин Җүндәб] Аллаһның Рәсүле (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) еш кына юлдашларына: "Сезнең берәрегез төш күрәме?" - дип әйткәнен сөйләделәр. Сәмура әйтте; аннары кайберләре аңа үз хикәясен сөйләделәр. Беркөнне таң аткач, ул болай диде: "Кичә миңа ике кеше килде, икесе дә мине барырга чакырдылар һәм: "Әйдәгез!" - диделәр. Мин алар белән бардым, һәм без яткан, икенчесе аның янында зур таш күтәреп торган бер кешегә килеп җиттек, аннары ул ташны башына ташлады, башы ватылганчы һәм таш тәгәрәгәнче. Ир таш артыннан барып, аны күтәрүен дәвам итте, ләкин ташлаган ташына кайтмагач, башы элеккеге хәленә кайтты. Аннары ир аның янына кайтып, элеккечә эшләде. Мине алып килгән ике кешедән сорадым: "Сөбханаллаһ, ни өчен бу ике кеше шулай?" Икесе дә җавап бирделәр: "Әйдәгез, башта башка җиргә барыйк!" Без юлга чыктык, аннары муенында яткан бер кешегә килеп җиттек, ә аның янында тимер элгеч тоткан тагын бер кеше басып тора иде. Ул берсен йөзенә тотып, ияген муенының артына кадәр, тамагын муенының артына кадәр, күзләрен муенының артына кадәр кисә иде" - диде Әуф, кайвакыт Әбу Раджа редакция куллана; "аннары ияген ярып, кисми -" аннары кискән кеше иякнең икенче ягына күчте һәм корбанына иякнең беренче ягындагы кебек мөгамәлә итте. Икенче иякне кисеп бетермәс борын, беренче ян ияк башлангыч хәленә кайтты, шуңа күрә кеше аны элеккечә мөгамәлә итте. Шуңа күрә мин сорадым: "Сөбханаллаһ, ни өчен бу ике кеше?" Ләкин мине алып килгән ике кеше бары тик: "Әйдәгез, башта башка урынга күчик!" - диделәр. «Шулай итеп, без юлга чыктык, мич кебек урынга килеп җиттек», – диде Әбу Раджа, мин Самураның: «Мич гөрелдәгән тавыш чыгарды», – дигәнен хәтерлим. Аннары без эчтәлеккә карадык, анда ялангач ир-атлар һәм хатын-кызлар бар иде, аларга астыннан ялкын якынлашты, ялкын аларга эләксә, алар ыңгыраштылар. Шуңа күрә мин мине алып килгән ике кешедән сорадым: «Бу кешеләр белән нәрсә булган?» Ләкин мине алып килгән ике кеше бары тик: «Әйдәгез, башка урынга күченик!» – диделәр. Шулай итеп, без алга бардык һәм елгага килеп җиттек», – диде. Минем белүемчә, Самура болай диде: «Елга кан кебек кызыл...» – дип сорадым мин, елгада бер кеше йөзеп йөри, ә елга ярында күп ташлар җыйган кеше бар. Йөзүче елга ярына, ташлар җыйган кешегә барып җиткәч, авызын ачты, ярдагы кеше авызына таш салды, аннары йөзеп китте, аннары кире кайтты, ярга кайткан саен авызы ачылып, ярдагы кеше аңа таш белән ашатты. Мине алып килгән ике кешедән сорадым: «Ни өчен бу ике кеше?» – дип икесе дә җавап бирделәр: «Әйдәгез, башта башка урынга күченик!» Шулай итеп, без киттек, аннары йөзе сез күргән иң куркыныч кеше кебек куркыныч булган кешегә килеп җиттек. Аның янында ут янып тора иде, ул аны кабыза бирде һәм ул аның тирәли йөгерде. Мине алып килгән ике кешедән сорадым: «Ни өчен бу кеше?» Мине алып килгән ике кеше: «Әйдәгез, башта башка урынга күченик!» – диделәр. Аннары без юлга чыктык. Аннары без язгы төсләр белән тулган бакчага килеп җиттек. Бакчаның ике ягы арасында озын буйлы бер кеше бар иде, мин аның башын күккә сузган кешене бик сирәк күргән идем, һәм шул кеше тирәсендә мин күргән күп кечкенә балалар бар иде. Мин: "Бу чынлыкта нәрсә, алар кемнәр?" - дип сорадым. Мине алып килгән ике кеше: "Әйдәгез, башта башка урынга күченик!" - диделәр. Без сәяхәтебезне дәвам итәргә киттек, хәтта мин беркайчан да күргән зур бакчага килеп җиттек: "Торыгыз!" - диделәр. Без мендек, алтын һәм көмеш кирпечләрдән төзелгән шәһәргә килеп җиттек, һәм шәһәр капкасына килеп җиттек. Без ачуларын сорадык, һәм безнең өчен ишек ачылды, без кердек һәм сезне сез күргән иң чибәр кешеләргә, ә сез күргән иң ямьсез кешеләргә охшаган кешеләр каршы алды. Икесе дә аларга: "Барыгыз да барыгыз!" - диделәр. Аннары алар елгага килеп җиттеләр. Мин елганың агып торганын белмәдем, су бик ак һәм чиста иде, алар шунда барып коендылар, аннары безнең белән очрашырга кире кайттылар, һәм алар коенган елгадагы тузан юкка чыкты, шуңа күрә алар иң чибәр кешеләргә әйләнделәр. Икесе дә миңа: "Бу - Әдән җәннәте, һәм монда синең йортың!" - диделәр. Аннары күзләрем күтәрелде, мин ялгыз ак болыт кебек сарай барлыгын белмәдем. Икесе дә: "Бу синең урының!" - диделәр. Мин җавап бирдем; "Ходай икегезгә дә фатиха бирсен, хәзер мине керергә рөхсәт итегез!" - диделәр. Икесе дә җавап бирде: "Хәзер булмаса да, сез һичшиксез анда керәчәксез!" - дидем. Мин: "Кичә төннән бирле мин сәер һәм гаҗәпләндергеч вакыйгалар күрдем, зинһар, күргәннәремнең чын мәгънәсен сөйләгез!" - диделәр. Икесе дә: "Хәзер мин сезгә вакыйгаларны сөйләргә тиеш! Башы таш белән ватылган беренче кешегә килгәндә, ул Коръән өйрәнгән кеше иде, ләкин ул аны кире какты һәм фарыз намазны калдырганчы йоклады. Ә дустының ияген муенына кадәр, тамагын иягенә кадәр, күзләрен муенына кадәр ярырга килгән кеше - өеннән чыгып ялганлаган, ялганы күккә үтеп кергән кеше. Мич сыман бинадагы ялангач ирләр һәм хатын-кызлар зиначы ирләр һәм хатын-кызлар. Елгада йөзеп, зур таш белән тукланган ир - рибачылар, ә җәһәннәмдә ут ягып, аның тирәсендә йөгереп йөргәндә йөзе куркыныч күренгән кеше - Җәһәннәм сакчысы Мәлик, ә бакчадагы озын буйлы ир - Ибраһим галәйһиссәлам, ә аның тирәсендәге балалар - табигатьтә үлгән сабыйлар, дип сорадылар. Шуннан соң кайбер дуслар сорадылар: "Әй Аллаһның Илчесе, ул да мөшрикләрнең улымы?" Аллаһның Илчесе, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, болай диде: "Мөшрикләрнең балалары да!" Яртылаш чибәр, яртылаш ямьсез булган кеше, алар изге гамәлләрне кушалар, ә башкалар ямьсез, аннары Аллаһ аларның хаталарын кичерә.
Imam Bukhari : 6526
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قَالَتْ أَسْمَاءُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنَا عَلَى حَوْضِي أَنْتَظِرُ مَنْ يَرِدُ عَلَيَّ فَيُؤْخَذُ بِنَاسٍ مِنْ دُونِي فَأَقُولُ أُمَّتِي فَيُقَالُ لَا تَدْرِي مَشَوْا عَلَى الْقَهْقَرَىقَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ أَنْ نَرْجِعَ عَلَى أَعْقَابِنَا أَوْ نُفْتَنَ
Безгә ['Әли бин Абдуллаһ] сөйләде безгә [Бийсир бин Әс Сари] сөйләде безгә [Нәфи бин Гомәр] әйтте [Ибн Әби Мөләйкә] әйтте: [Әсма] әйтте: Пәйгамбәр саллаллаһу галәйһи вәссәламнән: «Мин буам янында кемнеңдер килүен көтеп тора идем, кинәт артымдагы кеше тоткарланды һәм миннән ераклашты, мин кычкырдым: «Бу минем өммәтем, бу минем өммәтем!» Кинәт бер тавыш җавап бирде: «Син белмисең! Алар бидгать, буйсынмау һәм зур гөнаһлар кылып йөриләр», – диде. Ибн Әби Мөләйкә дога кылуын дәвам итте: «Аллаһым, мин кире борылудан яки сынау сугуыннан Сиңа сыенам!»
Imam Bukhari : 6527
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ لَيُرْفَعَنَّ إِلَيَّ رِجَالٌ مِنْكُمْ حَتَّى إِذَا أَهْوَيْتُ لِأُنَاوِلَهُمْ اخْتُلِجُوا دُونِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أَصْحَابِي يَقُولُ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ
Безгә [Муса ибн Исмәгыйль] [Әбу Әванә] безгә [Мөгыйрәдән] [Әбу Вәилдән] сөйләгәнен сөйләделәр, ул болай диде: "[Абдуллаһ] әйтте: Пәйгамбәр (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе аңа булсын!) әйтте: "Мин сезнең арагызда күлгә беренче булып бардым, аннары миңа арагыздагы берничә кешене күрсәттеләр, һәм мин аларны тотарга теләсәм, аларны кинәт тотып алдылар һәм миннән ераклаштырдылар, шуңа күрә мин кычкырдым: "Йә Рабби, бу минем дустым, йә Рабби, бу минем дустым!" Аллаһ җавап бирде: "Син үзеңнән соң нәрсә булачагын белмисең!"
Imam Bukhari : 6528
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ يَقُولُسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَمَنْ وَرَدَهُ شَرِبَ مِنْهُ وَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهُ أَبَدًا لَيَرِدُ عَلَيَّ أَقْوَامٌ أَعْرِفُهُمْ وَيَعْرِفُونِي ثُمَّ يُحَالُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْقَالَ أَبُو حَازِمٍ فَسَمِعَنِي النُّعْمَانُ بْنُ أَبِي عَيَّاشٍ وَأَنَا أُحَدِّثُهُمْ هَذَا فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتَ سَهْلًا فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَأَنَا أَشْهَدُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لَسَمِعْتُهُ يَزِيدُ فِيهِ قَالَ إِنَّهُمْ مِنِّي فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا لِمَنْ بَدَّلَ بَعْدِي
Яхъя бин Букайр безгә Якуб бин Абдуррахман безгә Әбү Хазимнан мин Сәхл бин Сәгъднең болай дигәнен ишеттем: Мин Пәйгамбәрнең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигәнен ишеттем: "Мин сезнең арагызда күлгә барган беренче кеше идем, анда барган кеше беркайчан да сусамас. Чыннан да, миңа таныш булган кешеләр очрады, алар мине белделәр, аннары мин һәм алар аерылыштык". Әбү Хазим болай диде: "Нугъман бин Әби Айяш минем бу хәдисне аларга сөйләгәнемне ишетте, аннары миннән сорады: "Син моны Сәхлдән ишеттеңме?" Мин җавап бирдем: "Әйе". Ул әйтте: "Һәм мин Әбү Сәгъд Әл-Худрига шаһитлек бирәм, мин аны редакция сүзе белән ишеттем: "Алар минем өммәтемнән". Шуннан соң бер тавыш җавап бирде: Син алар синнән соң нинди үзгәрешләр ясаганнарын белмисең! Шуңа күрә мин әйттем: "Миннән соң динен үзгәрткән кешегә кайгы, кайгы!"
Imam Bukhari : 6529
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ قَالَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً وَأُمُورًا تُنْكِرُونَهَا قَالُوا فَمَا تَأْمُرُنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَدُّوا إِلَيْهِمْ حَقَّهُمْ وَسَلُوا اللَّهَ حَقَّكُمْ
Безгә [Мөсаддад] [Яхья бин Сәгыйд әл-Катсан] [Әл-А'маси] [Зәйд бин Ваһаб] безгә [Абдуллаһ]ның болай дигәнен ишеттем дип сөйләде; Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) безгә: "Миннән соң сез үз-үзегезне яратуны һәм кайбер нәрсәләрне инкяр итүегезне күрерсез", - диде. Сәхәбәләр сорадылар: "Әй Аллаһның Илчесе, сез безгә нәрсә эшләргә боерасыз?" Пәйгамбәр җавап бирде: "Аларга хакларын бир һәм Аллаһтан үз хакыңны сора!"
Imam Bukhari : 6530
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ الْجَعْدِ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَرِهَ مِنْ أَمِيرِهِ شَيْئًا فَلْيَصْبِرْ فَإِنَّهُ مَنْ خَرَجَ مِنْ السُّلْطَانِ شِبْرًا مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً
Безгә [Мөсаддад] ['Абдул-Варис'тан] [Әл-Җәгъд'тан] [Әбу Раҗа'] [Ибн 'Аббастан] Пәйгамбәрдән (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) риваять ителде, ул болай диде: «Кем үз җитәкчесенең сәясәтен яратмаса, сабыр булсын, чөнки кем җитәкчегә буйсынудан бер кул сузымы гына тайпылса, наданлыкта үләчәк».
Imam Bukhari : 6531
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ رَأَى مِنْ أَمِيرِهِ شَيْئًا يَكْرَهُهُ فَلْيَصْبِرْ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ مَنْ فَارَقَ الْجَمَاعَةَ شِبْرًا فَمَاتَ إِلَّا مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً
[Әбу Нуъман] безгә сөйләде [Хәммәд бин Зәйд] безгә [Әлҗәд Әби Госман] миңа әйтте [Әбу Раҗә әл-Утариди] әйтте: Мин [Ибн Аббас] радыйаллаһу ганһүмәдән ишеттем, Пәйгамбәр саллаллоҳу галейһи вәссәлам болай диде: "Кем дә булса үзенең җитәкчесеннән үзенә ошамаган нәрсә күрсә, сабыр итсен, чөнки кем дә булса җәмәгатьтән бер карышка гына аерылса, наданлык чорында үлмәсен".
Imam Bukhari : 6532
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِوَهُوَ مَرِيضٌ قُلْنَا أَصْلَحَكَ اللَّهُ حَدِّثْ بِحَدِيثٍ يَنْفَعُكَ اللَّهُ بِهِ سَمِعْتَهُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعَانَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعْنَاهُ فَقَالَ فِيمَا أَخَذَ عَلَيْنَا أَنْ بَايَعَنَا عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةً عَلَيْنَا وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ إِلَّا أَنْ تَرَوْا كُفْرًا بَوَاحًا عِنْدَكُمْ مِنْ اللَّهِ فِيهِ بُرْهَانٌ
[Исмәгыйль] безгә [Ибн Вәхб] миңа [Әмр]не [Букайрдан] [Буср бин Сәгыйдтән] [Җүнәдә бин Өмәййәдән] сөйләде, алар болай диде: без [Убада бин Шәмит] янына бардык, ул ул вакытта авырып ята иде. Без аны сәламләдек: "Аллаһ сиңа шифа бирсен, безгә Аллаһ сиңа файда китерсен, Аллаһ сиңа файда китерсен, сез аны Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнән ишеткән хәдис сөйлә!" Ул җавап бирде: "Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам безне чакырды, шуңа күрә без аңа тугрылык вәгъдә иттек". Убада дәвам итте; ул бездән алган вәгъдәләрнең берсе: без аңа һәрвакыт тыңларга һәм буйсынырга, актив яки ялкау булганда, авыр яки авыр вакытларда, гадәти эшләргә өстенлек бирергә, һәм без эшләрне хуҗаларыннан кире алмаска, сез ачык көферлек күрмәсәгез, Аллаһтан ачык дәлилегез булса,"
Imam Bukhari : 6533
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَعْمَلْتَ فُلَانًا وَلَمْ تَسْتَعْمِلْنِي قَالَ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي
[Мөхәммәд бин Әр'ара] безгә [Шу'ба], [Катада], [Әнәс бин Мәлик], [Усәйд бин Хөдәйр] сөйләгәнчә, бер кеше Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам янына килеп: «Әй Аллаһның Илчесе, син фәлән кешене яллыйсың, ә мине ялламыйсыңмы?» – дип сораган. Пәйгамбәр җавап биргән: «Миннән соң син үз-үзеңне ярату сыйфатларын күрерсең, шуңа күрә миңа очрашканчы сабыр ит».
Imam Bukhari : 6534
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي جَدِّي قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَفِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ وَمَعَنَا مَرْوَانُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ الصَّادِقَ الْمَصْدُوقَ يَقُولُ هَلَكَةُ أُمَّتِي عَلَى يَدَيْ غِلْمَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ مَرْوَانُ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ غِلْمَةً فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَوْ شِئْتُ أَنْ أَقُولَ بَنِي فُلَانٍ وَبَنِي فُلَانٍ لَفَعَلْتُ فَكُنْتُ أَخْرُجُ مَعَ جَدِّي إِلَى بَنِي مَرْوَانَ حِينَ مُلِّكُوا بِالشَّأْمِ فَإِذَا رَآهُمْ غِلْمَانًا أَحْدَاثًا قَالَ لَنَا عَسَى هَؤُلَاءِ أَنْ يَكُونُوا مِنْهُمْ قُلْنَا أَنْتَ أَعْلَمُ
Безгә [Муса бин Исмәгыйль] безгә [Әмр бин Яхья бин Сәгыйд бин Әмр бин Сәгыйд] әйтте, миңа [әтием] әйтте, мин бервакыт Мәдинәдәге Пәйгамбәрнең (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) мәчетендә [Әбу Һөрәйрә] белән утырган идем. Ул вакытта без дә Мәрван белән идек. Әбу Һөрәйрә болай диде: «Мин бер дөрес сөйләүче кешенең сөйләгәнен ишеттем, һәм ул китергән хәбәр чын иде - Мөхәммәд - болай диде: «Минем милләтемнең һәлакәте Корайш яшьләре кулында». Мәрван үзеннән-үзе кычкырып җибәрде: «Аллаһның ләгънәте аларга, бу яшьләргә булсын!» Аннары Әбу Һөрәйрә болай диде: «Әгәр мин «Фәлән бәни, фәлән бәни» дип әйтергә шат булсам, мин моны эшләр идем!» Аннары мин бабам белән сәяхәткә чыктым - Сәяхәттә - Бәни Мәрванга, алар Сүрия патшалары булганда, һәм ул аларны күргәч, алар әле яшь кенә яшьләр иде, ул безгә болай диде: «Алар Пәйгамбәрнең сүзләрендә искә алынганнар арасында булырга мөмкин». Шуңа күрә без: «Сез яхшырак беләсез!» – дип җавап бирдек.
Imam Bukhari : 6535
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ أَنَّهُ سَمِعَ الزُّهْرِيَّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُنَّ أَنَّهَا قَالَتْاسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ النَّوْمِ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدْ اقْتَرَبَ فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ وَعَقَدَ سُفْيَانُ تِسْعِينَ أَوْ مِائَةً قِيلَ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ
[Мәлик бин Исмәгыйль] безгә [Ибн Уяйнә] безгә [Әз-Зүһри] [Урва]дан [Зәйнәп бинт Өмм Сәләмә] [Өмм Хәбибә]дан [Зәйнәп бинт Җәһш] ризааллаһу ганһуна ишеткәнен сөйләде, ул болай диде: Пәйгамбәр (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) йөзе кызарып уянды һәм әйтте: «Лә-иләһә-иллә Аллаһ, килгән явызлык аркасында гарәпләргә кайгы булсын, бүген Йәҗүҗ һәм Мәҗүҗ кальгасе шулай ачылды» - Суфьян бу санның туксан яки йөз булуын ышанычлы әйткәч, аннан: «Арабызда тәкъва кешеләр булганда, без дә һәлак булачакбызмы?» - дип сорадылар. Пәйгамбәр: «Әйе, әгәр явызлык таралган булса», - дип җавап бирде.
Imam Bukhari : 6536
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَأَشْرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أُطُمٍ مِنْ آطَامِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ هَلْ تَرَوْنَ مَا أَرَى قَالُوا لَا قَالَ فَإِنِّي لَأَرَى الْفِتَنَ تَقَعُ خِلَالَ بُيُوتِكُمْ كَوَقْعِ الْقَطْرِ
[Әбу Нуайм] безгә [Ибн Уяйнә]дән [Әз-Зүһридән] - башка риваять чылбыры аша - Һәм [Мәхмүд] миңа [Әбдер-Раззак] безгә [Мә'мәрдән] [Әз-Зүһридән] ['Урвадан] [Усамә бин Зәйдтән] радыйаллаһу ганһүмә сөйләде: Бервакыт Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам Мәдинәдәге бер ныгытмага менеп: "Мин күргәнне күрәсезме?" - дип сораган. Алар: "Юк", - диделәр. Ул: "Чынлыкта, мин сезнең өйләрегездә яңгыр яву кебек бәла-казалар күрәм", - диде.
Imam Bukhari : 6537
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتَقَارَبُ الزَّمَانُ وَيَنْقُصُ الْعَمَلُ وَيُلْقَى الشُّحُّ وَتَظْهَرُ الْفِتَنُ وَيَكْثُرُ الْهَرْجُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّمَ هُوَ قَالَ الْقَتْلُ الْقَتْلُوَقَالَ شُعَيْبٌ وَيُونُسُ وَاللَّيْثُ وَابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
['Айяш бин Әл-Вәлид] безгә ['Абдул-Әла] безгә [Мә'мәр] сөйләде [әз-Зүһридән] [Сәгыйдтән] [Әбу Һөрәйрәдән] Пәйгамбәр саллаллоҳу галәйһи вәссәлам Кыямәт билгеләре турында болай диде: 'Вакытлар кыска кебек тоела, изге гамәлләр кими, саранлык киңәя, фитнә ачыклана һәм хәраҗ күп була'. Сәхәбәләр сорадылар: 'Әй Аллаһның Илчесе, хәраҗ сүзе нәрсә аңлата?' Пәйгамбәр: 'Үтерүләр' дип җавап бирде. Шул арада [Шу'айб], [Юныс] һәм [Әл-Ләйс], шулай ук [минем җинемнең улы, әз-Зүһри] әйтте: 'әз-Зүһридән] [Хөмәйдтән] [Әбу Һөрәйрәдән] Пәйгамбәр саллаллоҳу галәйһи вәссәламнән.
Imam Bukhari : 6538
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَاقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ لَأَيَّامًا يَنْزِلُ فِيهَا الْجَهْلُ وَيُرْفَعُ فِيهَا الْعِلْمُ وَيَكْثُرُ فِيهَا الْهَرْجُ وَالْهَرْجُ الْقَتْلُ
Безгә [Мусаддад] ['Убайдуллаһ бин Муса] безгә [Әл-А'масидан] [Шәкыйктан] риваять кылды: Мин [Абдуллаһ] һәм [Әбу Муса] белән идем, алар икесе дә Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам болай диде: "Кыямәт килгәнче, күп наданлык булачак, гыйлем алыначак һәм күп хәраҗ булачак, хәраҗ үтерү".
Imam Bukhari : 6539
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا شَقِيقٌ قَالَجَلَسَ عَبْدُ اللَّهِ وَأَبُو مُوسَى فَتَحَدَّثَا فَقَالَ أَبُو مُوسَى قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ أَيَّامًا يُرْفَعُ فِيهَا الْعِلْمُ وَيَنْزِلُ فِيهَا الْجَهْلُ وَيَكْثُرُ فِيهَا الْهَرْجُ وَالْهَرْجُ الْقَتْلُحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ إِنِّي لَجَالِسٌ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ أَبُو مُوسَى سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ وَالْهَرْجُ بِلِسَانِ الْحَبَشَةِ الْقَتْلُ
Безгә [Гомәр бин Әл-Хафш] [әтием] безгә [Әл-А'маси] сөйләгәнчә, [Шәкыйк] әйткән: Габдуллаһ һәм Әбү Муса сөйләшеп утыралар иде. [Әбү Муса] әйткәнчә; Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам әйткән: "Кыямәт җиткәнче, гыйлем алыначак, наданлык таралачак, күпләп хәраҗ булачак, хәраҗ үтерү" дигән көннәр булачак. Безгә [Кутайбә] [Җәрир] безгә [Әл-А'маси] сөйләгәнчә, [Әбү Вәил] әйткәнчә: "Мин Габдуллаһ һәм Әбү Муса белән утырдым, Аллаһ ризалыгы булсын", - дигән. Аннары [Әбү Муса] әйткәнчә: "Мин Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең югарыдагы хәдистәгечә әйткәнен ишеттем, һәм хәбәшлеләр диалекты буенча хәраҗ үтерү дигәнне аңлата", - дигән.
Imam Bukhari : 6540
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَأَحْسِبُهُ رَفَعَهُ قَالَبَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ أَيَّامُ الْهَرْجِ يَزُولُ فِيهَا الْعِلْمُ وَيَظْهَرُ فِيهَا الْجَهْلُقَالَ أَبُو مُوسَى وَالْهَرْجُ الْقَتْلُ بِلِسَانِ الْحَبَشَةِ وَقَالَ أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ الْأَشْعَرِيِّ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ تَعْلَمُ الْأَيَّامَ الَّتِي ذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَّامَ الْهَرْجِ نَحْوَهُ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِنْ شِرَارِ النَّاسِ مَنْ تُدْرِكْهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ أَحْيَاءٌ
[Мөхәммәд бин Бәшәр] безгә [Гундар] безгә [Шуба] [Вәшил]дән [Әбу Вәил]дән [Габдуллаһ] сөйләде, һәм мин белгәнчә, ул моны болай дип сөйләде: "Кыямәт килгәнче, әл-Хәрәҗ көннәре булачак, анда белем юкка чыгачак, наданлык җиңәчәк". [Әбу Муса] әл-Хәрәҗ үтерү дигәнне аңлата, бу термин хәбәшлеләрнең - Эфиопиянең - термины диде. Шул ук вакытта [Әбу Әванә] [Ашимадан] [Әбу Вәил] [Әл-Әш'ари] ул Габдуллаһка: "Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәламнең әл-Хәрәҗ көннәрен - үтерү - дип атаган көннәрен беләсезме?", дип әйтте, мәсәлән, югарыдагы хәдистә. Шул ук вакытта [Ибн Мәсуд] болай диде: "Мин Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәламнең: "Кешеләрнең иң начары - исән чагында Сәгатьне каршы алучы кеше", - дип әйткәнен ишеттем".