Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6441
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُأَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَتَبَ لَهُ فَرِيضَةَ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ
Al à dit [Mohammed bin Abdullah Al Ansari] al à dit [Mi pari] al à dit [Tsumamah bin Abdullah bin Anas] che [Anas] al à dit, che Abu Bakr al à scrit a lui l’obligazion di dâ la almose come che al domande il Profete, no si à di jessi separâts par vivi. par pôre de almose - la zakat.
Hadith
Imam Bukhari : 6442
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِأَنَّ أَعْرَابِيًّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَائِرَ الرَّأْسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَاذَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ شَيْئًا فَقَالَ أَخْبِرْنِي بِمَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ الصِّيَامِ قَالَ شَهْرَ رَمَضَانَ إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ شَيْئًا قَالَ أَخْبِرْنِي بِمَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ الزَّكَاةِ قَالَ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ قَالَ وَالَّذِي أَكْرَمَكَ لَا أَتَطَوَّعُ شَيْئًا وَلَا أَنْقُصُ مِمَّا فَرَضَ اللَّهُ عَلَيَّ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ إِنْ صَدَقَ أَوْ دَخَلَ الْجَنَّةَ إِنْ صَدَقَوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ فِي عِشْرِينَ وَمِائَةِ بَعِيرٍ حِقَّتَانِ فَإِنْ أَهْلَكَهَا مُتَعَمِّدًا أَوْ وَهَبَهَا أَوْ احْتَالَ فِيهَا فِرَارًا مِنْ الزَّكَاةِ فَلَا شَيْءَ عَلَيْهِ
Al à contât [Qutaibah] al à contât [Ismail bin Ja’far] di [Abu Suhail] di [so pari] di [Talhah bin Ubaidullah]; Al jere un arap beduin che al cognossè il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cui cjavei disorganizâts, al disè; ‘O Messazîr di Allah, dîmi ce preieris che Allah al à fat obligatori su di me? ' Il Profete al rispuindè: 'Preâ cinc voltis al dì, fûr che se tu âs di fâ la Sunnah'. Il beduin al domandà di gnûf: ‘Dimi ce tip di digiun che Allah al à fat obligatori par me? ' Il Profete al rispuindè: 'digiunâ il mês di Ramadan, fûr che se tu âs di osservâ la sunne'. L’arabic beduin al domandà; ‘Dimi, ce zakat che Allah al à obleât a fâ? ’ alore il Rasulullah al i contà lis leçs islamichis, e l’arabic beduin al disè; ‘Par Chel che al ti glorifiche, no fasarò ce che al è sunnah, ma no ridusarò par nuie ce che Allah al à fat fardhukan par me’. Cussì il Messazîr di Allah al disè; 'al è fortunât se al è onest o cuntune redazion - al va in paradîs se al è onest'. L’autôr al à dit; Cualchidun al dîs che la zakat di centvincj camêi e je doi hiqqah, e se la persone che la à e la spende di volontât, o e la dâ vie o e cjate un truc cun jê cul fin di no dâ la zakat, alore e no je colpevule dal pecjât.
Hadith
Imam Bukhari : 6443
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكُونُ كَنْزُ أَحَدِكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَفِرُّ مِنْهُ صَاحِبُهُ فَيَطْلُبُهُ وَيَقُولُ أَنَا كَنْزُكَ قَالَ وَاللَّهِ لَنْ يَزَالَ يَطْلُبُهُ حَتَّى يَبْسُطَ يَدَهُ فَيُلْقِمَهَا فَاهُ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا مَا رَبُّ النَّعَمِ لَمْ يُعْطِ حَقَّهَا تُسَلَّطُ عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَتَخْبِطُ وَجْهَهُ بِأَخْفَافِهَاوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ فِي رَجُلٍ لَهُ إِبِلٌ فَخَافَ أَنْ تَجِبَ عَلَيْهِ الصَّدَقَةُ فَبَاعَهَا بِإِبِلٍ مِثْلِهَا أَوْ بِغَنَمٍ أَوْ بِبَقَرٍ أَوْ بِدَرَاهِمَ فِرَارًا مِنْ الصَّدَقَةِ بِيَوْمٍ احْتِيَالًا فَلَا بَأْسَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ إِنْ زَكَّى إِبِلَهُ قَبْلَ أَنْ يَحُولَ الْحَوْلُ بِيَوْمٍ أَوْ بِسِتَّةٍ جَازَتْ عَنْهُ
Al à dit [Ishaq] al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ma’mar] di [Hammam] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu al à dit: ‘La ricjece di un di voi - se no si dâ il zakat -, alore il dì de Resurrezion al sarà plui spaventôs. al cîr di salvâsi ma il sarpint al continue a cjacâlu, disint; “O soi il to tesor,” par Allah, il sarpint nol à mai fermât di cjace fintant che la persone che e veve il tesor no à slungjât la man e lu à mangjât’. E il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Se il paron dal camêl nol dâ i siei dirits, alore il dì de Resurezion il camêl al scombatarà cun lui e al calcarà la sô muse cui siei zofs’. - Cualchidun al dîs che se un che al à un camêl al è preocupât di jessi sogjet ae zakat, alore il dì prime che al rivi il sburt al lu vend par un camêl, par esempli une cjavre o une vacje, o dirhams cu la intenzion di no jessi sogjet ae zakat, alore nol è pecjât su di lui. E al disè; se al almore il so camêl la dì prime che e rivi la sburtade, o sîs dîs prin, alore al è ancje permetût.
Hadith
Imam Bukhari : 6444
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُقَالَ اسْتَفْتَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَذْرٍ كَانَ عَلَى أُمِّهِ تُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ تَقْضِيَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْضِهِ عَنْهَاوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِذَا بَلَغَتْ الْإِبِلُ عِشْرِينَ فَفِيهَا أَرْبَعُ شِيَاهٍ فَإِنْ وَهَبَهَا قَبْلَ الْحَوْلِ أَوْ بَاعَهَا فِرَارًا وَاحْتِيَالًا لِإِسْقَاطِ الزَّكَاةِ فَلَا شَيْءَ عَلَيْهِ وَكَذَلِكَ إِنْ أَتْلَفَهَا فَمَاتَ فَلَا شَيْءَ فِي مَالِهِ
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [Laits] di [Ibnu Shihab] di [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] di [Ibnu Abbas] che al à dit, Sa'ad bin Ubadah Al Ansari une volte al domandàs une fatwa dal Rasulullah il so nadâr. Duncje il Rasulullah al à dit: ‘Complementâ il nadzarnya’. Cualchidun al dîs che se a son vincj camêi cussì al è obleât a paiâ la zakat su cuatri cjavris, alore al dâ vie i camêi prin dal sburtâju, o ju vend cun la intenzion o la trape par no jessi obleât a paiâ la zakat, alore no je multe su di lui, come ancje se al ju scuind e al murìs, alore no je multe.
Hadith
Imam Bukhari : 6445
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الشِّغَارِقُلْتُ لِنَافِعٍ مَا الشِّغَارُ قَالَ يَنْكِحُ ابْنَةَ الرَّجُلِ وَيُنْكِحُهُ ابْنَتَهُ بِغَيْرِ صَدَاقٍ وَيَنْكِحُ أُخْتَ الرَّجُلِ وَيُنْكِحُهُ أُخْتَهُ بِغَيْرِ صَدَاقٍ وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ احْتَالَ حَتَّى تَزَوَّجَ عَلَى الشِّغَارِ فَهُوَ جَائِزٌ وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ وَقَالَ فِي الْمُتْعَةِ النِّكَاحُ فَاسِدٌ وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ الْمُتْعَةُ وَالشِّغَارُ جَائِزٌ وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Yahya bin Said] di [Ubaidullah] al à dit, al à dit a mi [Nafi] di [Abdullah] Radliallahu Anhu, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à proibît il matrimoni syighar. O ai domandât a Nafi; ‘Cje al vûl dî syighar? ’ Al rispuindè; ‘maridâ la fie di un om cun la cundizion che l’om al maridi la sô fie cence dote, o maridâ la sûr di un om cun la cundizion che l’om la maridi cun sô sûr cence dote’. Cualchidun al discut; Se cualchidun al complote di maridâsi intun shayhar, alore il matrimoni al è permetût e lis cundizions a son falsis. E al disè dal matrimoni mut’ah; il matrimoni al è rot e i tiermins a son fals. Tal fratimp, altris a son dal pont di viste che il matrimoni syighar al è permetût e lis cundizions a son falsis.
Hadith
Imam Bukhari : 6446
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ الْحَسَنِ وَعَبْدِ اللَّهِ ابْنَيْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقِيلَ لَهُ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ لَا يَرَى بِمُتْعَةِ النِّسَاءِ بَأْسًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا يَوْمَ خَيْبَرَ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الْإِنْسِيَّةِوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ احْتَالَ حَتَّى تَمَتَّعَ فَالنِّكَاحُ فَاسِدٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ
Al à contât [Musaddad] al à contât [Yahya] di [Ubaidullah bin Umar] al à contât [Az Zuhri] di [Al Hasan] e [Abdullah], i doi fîs di Mohammed bin Ali, di [so secont pari], che al è stât contât a [Ali] Radliallahu Anhu; che Ibn Abbas al considerave il matrimoni mut’ah come un probleme, alore Ali al disè; ‘Il Messazîr di Allah al lu proibì il dì di Khaibar, e al proibì la cjar dai asei dumiesteâts’. Cualchidun al dîs; che se cualchidun al fraude in mût che il matrimoni al sedi mut'ah, alore il matrimoni al è danât, invezit altris a disin che il matrimoni al è permetût e lis cundizions a son falsis.
Hadith
Imam Bukhari : 6447
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُمْنَعُ فَضْلُ الْمَاءِ لِيُمْنَعَ بِهِ فَضْلُ الْكَلَإِ
A nus è stât contât che [Ismail] al à contât [Malik] di [Abu Az Zanad] di [Al Araj] di [Abu Hurairah] che il Messazîr di Allah, pâs e benedizions su di lui, al à dit: ‘No si varès di tignî nissune aghe in plui par impedî la cressite de jerbe’.
Hadith
Imam Bukhari : 6448
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ النَّجْشِ
Al à contât [Qutaibah bin Said] di [Malik] di [Nafi] di [Ibnu Umar], che al à proibît -comprâ e vendi- najasy -frodi-.
Hadith
Imam Bukhari : 6449
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا ذَكَرَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ يُخْدَعُ فِي الْبُيُوعِ فَقَالَ إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ لَا خِلَابَةَ
Al à contât [Ismail] al à contât [Malik] di [Abdullah bin Dinar] di [Abdullah bin Umar] Radliallahu Anhuma; Al jere un om che si lamentave dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, parcè che al jere dispès ingannât tal comprâ e vendi, cussì al disè: ‘Se tu stâs comprant e vendint, dîlu; “Ma a cundizion che nol sedi fraudi.”
Hadith
Imam Bukhari : 6450
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ كَانَ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ{ وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لَا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ }قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا فَيَرْغَبُ فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا فَيُرِيدُ أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِأَدْنَى مِنْ سُنَّةِ نِسَائِهَا فَنُهُوا عَنْ نِكَاحِهِنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ فِي إِكْمَالِ الصَّدَاقِ ثُمَّ اسْتَفْتَى النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ }فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Al à contât a nô [Abul Yaman] al à contât a nô [Syuaib] di [Az Zuhri] al à dit, [Urwah] al conte; al domandà a [Aisha] il verset; ‘Se tu sês preocupât che no tu puedis fâ justizie ai to orfans, alore maridâ feminis che a son buinis par te, dôs, trê o cuatri -QS. Annisa’; 3- al disè; “vâl a dî, une orfane sot la cure dal so tutelâr, e al tutelâr nol plase la sô bielece e ricjece, ma al la maridarà ancjemò cun la cundizion di paiâ la dote plui basse pussibil che e violàs i ûs normâi. Duncje a jerin vietâts di maridâ orfans se a no fasevin justizie paiant la dote complete, daspò i compagns a domandarin al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam plui indevant, daspò Allah al palesà il verset; ‘A ti domandin une fatwa, , e vie cussì -QS. Annisa’ 127-, daspò al menzonà il hadith.
Hadith
Imam Bukhari : 6451
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُعْرَفُ بِهِ
Al à contât [Abu Nuaim] al à contât [Sufyan] di [Abdullah bin Dinar] di [Abdullah bin Umar] Radliallahu Anhuma dal Profete al à dit: 'A ogni tradidôr si dâ une bandiere il dì de Resurezion come segn di identificazion'.
Hadith
Imam Bukhari : 6452
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ إِلَيَّ وَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ وَأَقْضِيَ لَهُ عَلَى نَحْوِ مَا أَسْمَعُ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا فَلَا يَأْخُذْ فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ قِطْعَةً مِنْ النَّارِ
Al è stât contât a nus di [Mohammed bin Kathir] di [Sufyan] di [Hsyam] di [Urwah] di [Zainab bint Ummi Salamah] di [Ummu Salamah] dal Profete che al à dit: ‘O soi dome un om comun, e a me cualchidun al cognòs cui che al cognòs. resons di altris, cussì o decidi fin dulà che o sint, alore cui che o decidi al vinç tortant i dirits di so fradi, no ju cjapi vie, parcè che o cjaparò lis flamis dal infier par lui’.
Hadith
Imam Bukhari : 6453
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُنْكَحُ الْبِكْرُ حَتَّى تُسْتَأْذَنَ وَلَا الثَّيِّبُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ إِذْنُهَا قَالَ إِذَا سَكَتَتْوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ لَمْ تُسْتَأْذَنْ الْبِكْرُ وَلَمْ تَزَوَّجْ فَاحْتَالَ رَجُلٌ فَأَقَامَ شَاهِدَيْ زُورٍ أَنَّهُ تَزَوَّجَهَا بِرِضَاهَا فَأَثْبَتَ الْقَاضِي نِكَاحَهَا وَالزَّوْجُ يَعْلَمُ أَنَّ الشَّهَادَةَ بَاطِلَةٌ فَلَا بَأْسَ أَنْ يَطَأَهَا وَهُوَ تَزْوِيجٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât [Musulman bin Ibrahim] al à dit [Hsyam] al à dit [Yahya bin Abi Kathir] di [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] dal Profete, al à dit: 'Lis fantatis no puedin jessi maridis fintant che no si domande il permès fintant che no si pues maridâ il permès. al domandà’. Cualchidun al domandà; ‘O Messazîr di Allah, cuâl al è il segn dal permès? ' Il Profete al rispuindè: 'il segn al è il silenzi'. Cualchidun al discut; Se a no si è domandât il permès a une fantate, alore cualchidun al cîr di imbroionâle, alore doi fals testemonis a testemoniin che l’om la à maridade di volontât, e il judizi al decît in mût uficiâl, e il om al sa che la sô testemoneance e je une busie, alore nol è nuie di mâl a vê une relazion sessuâl valide cun jè.
Hadith
Imam Bukhari : 6454
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِأَنَّ امْرَأَةً مِنْ وَلَدِ جَعْفَرٍ تَخَوَّفَتْ أَنْ يُزَوِّجَهَا وَلِيُّهَا وَهِيَ كَارِهَةٌ فَأَرْسَلَتْ إِلَى شَيْخَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمُجَمِّعٍ ابْنَيْ جَارِيَةَ قَالَا فَلَا تَخْشَيْنَ فَإِنَّ خَنْسَاءَ بِنْتَ خِذَامٍ أَنْكَحَهَا أَبُوهَا وَهِيَ كَارِهَةٌ فَرَدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَقَالَ سُفْيَانُ وَأَمَّا عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ عَنْ أَبِيهِ إِنَّ خَنْسَاءَ
Al à dit [Ali ben Abdullah] al à dit [Sufyan] al à dit [Yahya ben Said] di [Al Qasim]; che une femine dal fi di Ja’far e veve pôre - preocupade - che il so tutelâr lu varès maridât e nol plaseve, cussì al mandà subit cualchidun a cjatâ doi sceics di jenfri i Ansar, [Abdurrahman] e [Mujamma’], doi dai fîs di Jariyah. Cussì ducj i doi a disevin; No preocupe, parcè che Khansa bint Khidzam e jere une volte maridade di so pari e no lu plaseve, cussì il Profete al refudà il so matrimoni. [Sufyan] al disè; intant che [Abdurrahman] o lu sintivi dî; di [so pari] cul redatôr; Invezit Khansa’.
Hadith
Imam Bukhari : 6455
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُنْكَحُ الْأَيِّمُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ وَلَا تُنْكَحُ الْبِكْرُ حَتَّى تُسْتَأْذَنَ قَالُوا كَيْفَ إِذْنُهَا قَالَ أَنْ تَسْكُتَوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ احْتَالَ إِنْسَانٌ بِشَاهِدَيْ زُورٍ عَلَى تَزْوِيجِ امْرَأَةٍ ثَيِّبٍ بِأَمْرِهَا فَأَثْبَتَ الْقَاضِي نِكَاحَهَا إِيَّاهُ وَالزَّوْجُ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ يَتَزَوَّجْهَا قَطُّ فَإِنَّهُ يَسَعُهُ هَذَا النِّكَاحُ وَلَا بَأْسَ بِالْمُقَامِ لَهُ مَعَهَا
A nus è stât contât che [Abu Nuaim] al à dit che [Syaiban] di [Yahya] di [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] al à dit: 'Lis vuedis a no dovaressin jessi maridadis fintant che a no son consultadis, e lis fantatis a no dovaressin jessi maridadis fintant che a no son il permès'. I amîs a domandarin; ‘Come al è il permès? ’ Il Profete al rispuindè; ‘se al ten cuiet’. Cualchidun al dîs; che se cualchidun al fâs un truc presentant doi fals testemonis al matrimoni di une vedue disint che al jere il so consens, alore il judizi al decît il matrimoni, ancje se il om al sa che in realtât a nol la à maridade par nuie, alore a nol è nissun probleme cul so matrimoni e a nol è nuie di mâl a vivi cun jè’.
Hadith
Imam Bukhari : 6456
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ قُلْتُ إِنَّ الْبِكْرَ تَسْتَحْيِي قَالَ إِذْنُهَا صُمَاتُهَاوَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ هَوِيَ رَجُلٌ جَارِيَةً يَتِيمَةً أَوْ بِكْرًا فَأَبَتْ فَاحْتَالَ فَجَاءَ بِشَاهِدَيْ زُورٍ عَلَى أَنَّهُ تَزَوَّجَهَا فَأَدْرَكَتْ فَرَضِيَتْ الْيَتِيمَةُ فَقَبِلَ الْقَاضِي شَهَادَةَ الزُّورِ وَالزَّوْجُ يَعْلَمُ بِبُطْلَانِ ذَلِكَ حَلَّ لَهُ الْوَطْءُ
Al è stât contât di [Abu 'Ashim] di [Ibnu Juraij] di [Ibnu Abimulaikah] di [Dzakwan] di [Aisyah] Radliallahu Anha al à dit: 'Aes fantatis si domande il permès'. O domandi; “Di fat, lis fantatis a si sintin spes imbaraçadis di esprimi il lôr consens”. Il Profete al rispuindè; ‘il segn dal permès al è il silenzi’. Cualchidun al dîs che; Se un om al è interessât a maridâ une servide o une fantate orfane, alore l’orfan o la sclave al refude, alore l’om al cjate un truc presentant doi fals testemonis, afermant che l’om la à maridade e la femine e je disposte, alore il judizi al acete la false testemoneance e il so om al cognòs la false testemoneance. par vê relazions sessuâls cun jè.
Hadith
Imam Bukhari : 6457
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَيُحِبُّ الْعَسَلَ وَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ أَجَازَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةَ عَسَلٍ فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ شَرْبَةً فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ قُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَا فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ يُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ ذَلِكِ وَقُولِيهِ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ قُلْتُ تَقُولُ سَوْدَةُ وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِرَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ لَا قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ قُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ وَدَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي بِهِ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ قَالَتْ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي
Al à contât [Ubaid bin Ismail] al à contât [Abu Usamah] di [Hisham] di [so pari] di [Aisha], disint; Il Rasulullah al plaseve une vore il mangjâ dolç e il mîl. Al jere la sô abitudin, cuant che al veve fat la preiere di Asr, di passâ dongje des sôs feminis e di vicinâsi a lôr. Duncje une volte al cognossè Hafshah e al restà dongje di lui plui di ce che al faseve di solit intes zornadis normâi. Duncje o ai domandât subit parcè che al jere stât a cjase di Hafshah par cussì tant timp e nol jere come lis zornadis normâi. Al rispuindè: “E jere une femine dal so popul che i à dât une bote di mîl, daspò al à dât di bevi al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam.” Duncje o ai dit; “Par Allah, o lavorarìn cun sigurece su di lui”. Duncje o ai dit a Sauda; ‘Se il Messazîr di Allah al cjate, e al si svicine a te, dîlu; ‘O Messazîr di Allah, tu âs mangjât il frut dal mighfar? ’ di sigûr al dirà; ‘no’, alore dîlu; — Alore ce che al è chest odor? ' Chest al sucêt parcè che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al si sinteve a disasi se al cjatave un odor sgradevul che al vignive dal so cuarp. Cussì al dirà; “Hafshah al à dât di bevi cul mîl”. Duncje dîlu; ‘Il guscj dal mîl al è cambiât parcè che lis âfs a àn mangjât alc! ’ E o disarò cussì, e o disarò cussì, Shafiyah! ' Duncje cuant che il Profete al cjatà Sauda, Sauda al disè; ‘Par Chel che nol à Diu che Lui, o ai cuasi domandât al Profete sallallaahu alaihi wasallam prin cu lis peraulis che tu mi âs dit, e il Profete al jere za ae puarte parcè che al veve pôre di te. Cuant che il Rasulullah al si è vicinât, o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, al è vêr, tu âs mangjât il frut dal mighfar? “No” al rispuindè. Duncje o ai dit; — Alore ce che al è chest odor? ’ Il Profete al rispuindè; ‘Hafshah al mi à dât il mîl’. O ai dit; ‘Il guscj dal mîl al è cambiât parcè che une vespa e jere daûr a mangjâ alc! — Cuant che al mi à cjatât, o ai dit cussì. E cuant che al cognossè Shafiyah, al disè ancje lui la stesse robe. Duncje cuant che al cognossè Hafsa, Hafsa al domandà; ‘O Messazîr di Allah, tu âs di dâti il mîl di bevi? ' Il Profete al rispuindè: 'No ai bisugne di lui'. Alore Sauda al disè; ‘Par Allah, o vin proibît il mîl’. Aisha e disè; O dîs; 'Stâ cidin! '
Hadith
Imam Bukhari : 6458
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَرَجَ إِلَى الشَّأْمِ فَلَمَّا جَاءَ بِسَرْغَ بَلَغَهُ أَنَّ الْوَبَاءَ وَقَعَ بِالشَّأْمِ فَأَخْبَرَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ فَرَجَعَ عُمَرُ مِنْ سَرْغَوَعَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ إِنَّمَا انْصَرَفَ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
A nus è stât contât di [Abdullah bin Maslamah] di [Malik] di [Ibnu Shihab] di [Abdullah bin Amir bin Rabi’ah], Umar bin Khattab Radliallahu Anhu al è lât in Sirie. Cuant che al rivà intune citât clamade Saragh, al sintû la notizie che une pestilence e jere daûr a colpî la Sirie. Duncje [Abdurrahman bin Auf] al à comunicât che il Rasulullah al à dit: ‘Se tu sintis che e je une epidemie intune zone, no vignî culì, e se e sucêt intune zone dulà che tu stâs, no lassâle’. Umar al lassà in mût spontani la citât di Saragh. E di [Ibnu Shihab] di [Salim bin Abdullah], che Omar al tornà a cjase par vie di chest hadith di Abdurrahman.
Hadith
Imam Bukhari : 6459
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّهُ سَمِعَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍيُحَدِّثُ سَعْدًا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ الْوَجَعَ فَقَالَ رِجْزٌ أَوْ عَذَابٌ عُذِّبَ بِهِ بَعْضُ الْأُمَمِ ثُمَّ بَقِيَ مِنْهُ بَقِيَّةٌ فَيَذْهَبُ الْمَرَّةَ وَيَأْتِي الْأُخْرَى فَمَنْ سَمِعَ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا يُقْدِمَنَّ عَلَيْهِ وَمَنْ كَانَ بِأَرْضٍ وَقَعَ بِهَا فَلَا يَخْرُجْ فِرَارًا مِنْهُ
Al à contât [Abul Yaman] al à contât [Syuaib] di [Az Zuhri] al à contât [Amir bin Sa’d bin Abi Waqqash], al à sintût [Usamah bin Zaid] dî a Sa’d, che Rasulullah al doprave une malatie, al à dit: alore al restave ancjemò alc de malatie, cussì che cualchi volte e ven e e ven, cussì cui che al sint che une malatie e à colpît un paîs, nol varès di vignî culì ogni tant, e cui che al è intun paîs che al è colpît di une malatie, nol varès di scjampâ cun la intenzion di evitâ chê malatie’.
Hadith
Imam Bukhari : 6460
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَائِدُ فِي هِبَتِهِ كَالْكَلْبِ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ لَيْسَ لَنَا مَثَلُ السَّوْءِ
Al à dit [Abu Nuaim] al à dit [Sufyan] di [Ayyub come Sakhtiyani] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] Radliallahu Anhuma al à dit, il Profete al à dit: ‘Une persone che e cjape indaûr un regâl, e je come un cjan che al mangje il so esempli.
