Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6381
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَدَّدَ إِلَيْهِ مِشْقَصًا فَقُلْتُ مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ
Al à contât [Musaddad] al à contât [Yahya] di [Humaid], al jere un om che al sburtave dentri de cjase dal Profete, cussì al i mostrà la sô frece. O ai domandât; ‘Cui ti à contât chest hadith? — al rispuindè Humaid; [Anas ben Malik].
Hadith
Imam Bukhari : 6382
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ هِشَامٌ أَخْبَرَنَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ فَصَاحَ إِبْلِيسُ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ فَرَجَعَتْ أُولَاهُمْ فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ فَنَظَرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ قَالَ حُذَيْفَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكُمْقَالَ عُرْوَةُ فَمَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ مِنْهُ بَقِيَّةُ خَيْرٍ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ
Mi è stât contât che [Ishaq bin Mansur] al à contât [Abu Usamah], [Hisham] al à dit, al à contât di [so pari] di [Aisha], disint, Inte bataie di Uhud i politeiscj a son stâts sbregâts e il diu al à clamât; ‘O servidôrs di Allah, cjale la vôstre file di schene! ' Duncje lis trupis di prin dai politeiscj a tornarin indaûr in mût che une colision jenfri di lôr e fo inevitabil. Po dopo Hudzaifah al cjalà i membris de scuadre un par un e al viodè so pari, Al Yaman. Cussì al gridà: ‘O servant di Allah, fâs atenzion a me pari, fâ atenzion a me pari! ’ Aisha e disè; Par Allah, i musulmans a no àn rivât a frenâsi fintant che a no àn copât il lôr pari. Khudzaifah al disè duncje; ‘Che Allah al ti pardoni’. Urwah al comentà; Lis cualitâts di bontât di Khudzaifah a lerin indevant a cressi fin che al incuintrà Allah.
Hadith
Imam Bukhari : 6383
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَسْمِعْنَا يَا عَامِرُ مِنْ هُنَيْهَاتِكَ فَحَدَا بِهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ السَّائِقُ قَالُوا عَامِرٌ فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَّا أَمْتَعْتَنَا بِهِ فَأُصِيبَ صَبِيحَةَ لَيْلَتِهِ فَقَالَ الْقَوْمُ حَبِطَ عَمَلُهُ قَتَلَ نَفْسَهُ فَلَمَّا رَجَعْتُ وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ فَقَالَ كَذَبَ مَنْ قَالَهَا إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ وَأَيُّ قَتْلٍ يَزِيدُهُ عَلَيْهِ
Al à dit [Makki ben Ibrahim] al à dit [Yazid ben Abi ‘Ubaid] di [Salamah ben Al Akwa’] al à dit, Prime o jerin lâts cul Profete sallam a Khaibar. Une des trupis e disè; — O Amir, scoltânus cu la tô poesie! ‘Dopo Amir Ibn Al Akwa’ al sunà i versets de sô poesie par che a podessin sintîju. Daspò il Profete al domandà; “Cui che al pasture i nestris camêi?” ‘Il nestri amì, Amir bin Al Akwa’ al rispuindè ai amîs. Il Profete al continuà a preâ: ‘Che Allah al vedi pietât di lui!’. I amîs a disevin; ‘O Rasulullah, tu nus âs dât confort midiant de sô intercession’ la matine che al murì, daspò i compagns a comentarin -rispiet al incident di Amir-; “Lis azions di Amir a son pardabon in van, al si è copât”. Cuant che o tornavi a cjase, i amîs a fevelavin, disint che Amir bin Al Akwa’ al jere in van parcè che si jere copât. Cussì o ai lât al Profete e o ai dit; ‘O Nabiyullah, par vie che me pari e me mari a sedin il to riscat, la int e pense che me fradi, Amir, nol vedi fat nuie in van! ' Dopo al disè: 'Ducj chei che a disin che a son busie, di fat a àn cjapât dôs ricompensis, al jere pardabon une persone serie e ancje un mujahid, dulà che al è un omicidi plui sadistic di ce che al à vût?'
Hadith
Imam Bukhari : 6384
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْ فَمِهِ فَوَقَعَتْ ثَنِيَّتَاهُ فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لَا دِيَةَ لَكَ
Al à dit [Adam] al à dit [Syubah] al à dit [Qatadah] al à dit, O ai sintût [Zurarah bin Awfa] di [‘Imran bin Hushain], disint; un om al à mordût la man di cualchidun, che al è stât mordût daspò al à tirât fûr la man de sô bocje in mût che doi dai siei incisiôrs a colin fûr, daspò a si son lamentâts di cheste dispute al Profete sallallaahu alaihi Wasallam, e il Profete al à dit: ‘Un di voi al morde so fradi come che al morde une cjavre maschîl, e no je diyat’.
Hadith
Imam Bukhari : 6385
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْتُ فِي غَزْوَةٍ فَعَضَّ رَجُلٌ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ فَأَبْطَلَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
A nus è stât contât di [Abu 'Ashim] di [Ibnu Juraij] di [Atho] di [Shafwan bin Ya'la] di [so pari] disint, une volte che o jeri lât in vuere, daspò cualchidun al mi à mordût in mût che ducj i doi i siei incisiôrs a son colâts fûr, e il Profete al no fo considerât cussì.
Hadith
Imam Bukhari : 6386
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ ابْنَةَ النَّضْرِ لَطَمَتْ جَارِيَةً فَكَسَرَتْ ثَنِيَّتَهَا فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِالْقِصَاصِ
A nus è stât contât che [Al Ansari] al à contât [Humaid] di [Anas] Radliallahu Anhu, la fie di Nadhr e à colpît un sclâf fin che i siei incisiôrs a son colâts fûr, cussì a si son lamentâts de cuistion al Profete, e il Profete al à ordenât che il qisa al cjapi efiet.
Hadith
Imam Bukhari : 6387
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذِهِ وَهَذِهِ سَوَاءٌ يَعْنِي الْخِنْصَرَ وَالْإِبْهَامَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Al à contât [Adam] di [Syubah] di [Qatadah] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] dal Profete al à dit; ‘Chest e chest a son compagns,’ al voleve dî il dêt piçul e l’indiç. Al à contât [Mohammed bin Basyar] al à contât [Ibn Abi ‘Adi] di [Syubah] di [Qatadah] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] al à dit; O ai sintût il Profete. Par esempli, il hadith parsore.
Hadith
Imam Bukhari : 6388
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُلَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ وَجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا لَا تَلُدُّونِي قَالَ فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ بِالدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي قَالَ قُلْنَا كَرَاهِيَةٌ لِلدَّوَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبْقَى مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا لُدَّ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَّا الْعَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Yahya] di [Sufyan] al à dit [Musa bin Abu Aisyah] di [Ubaidullah bin Abdillah] al à dit; [Aisha] e disè; ‘O metìn la medisine inte bocje dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cuant che al jere malât, al ne segnalave ce che e diseve; ‘No metimi medisinis in bocje’. --Ubaidullah al à dit, o vin pensât che al lu ves dit parcè che ai malats no plase la medisine-- Cuant che il Profete al à cjapât sù la cussience, al à dit: 'No mi âs dit di no meti la medisine in bocje?' -- Ubaidullah al à dit, o pensìn che chest al sedi un segn che nol plase la medisine. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Nol è nissun tra di voi cumò, fûr che se la sô bocje e à di jessi jemplade di medisinis e jo stes o ai di jessi testemoni, infûr di Abbas, parcè che nol è cun voi’.
Hadith
Imam Bukhari : 6389
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ زَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا وَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا وَقَالُوا لِلَّذِي وُجِدَ فِيهِمْ قَدْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا قَالُوا مَا قَتَلْنَا وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ انْطَلَقْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَوَجَدْنَا أَحَدَنَا قَتِيلًا فَقَالَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونَ بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَهُ قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ
Al à contât [Abu Nuaim] al à contât [Said bin Ubaid] di [Busyair bin Yasar], par ce che al ricuarde al jere un om ansar cul titul [Sahl bin Abi Khatsmah] i à dit che; Cualchidun de sô int al le a Khaibar, cuant che a rivarin li a si sparpagnirin, daspò a cjatarin un di lôr copât. A àn ancje dit ai abitants che i lôr amìs a jerin stâts copâts li; — Tu âs copât il nestri amì! Il resident al evità di dî; “No vin copât e no cognossin l’assassin”. Dopo i amîs a si son lamentâts dal lôr câs al Profete; ‘O Messazîr di Allah, o jerin lâts a Khaibar, daspò o vin cjatât il nestri amì copât’. Il Profete al rispuindè: ‘chel che al fevele al è il plui vieli, chel che al fevele al è il plui vieli!’. Alore il Profete al disè; “Tu âs di puartâ provis cuintri dal assassin!” I amîs a rispuinderin; — No vin provis! ’ Il Profete al rispuindè; “Dopo ordenâ ai ebreus di jurâ!” I amîs a rispuinderin; ‘No crodìn tal jurament dai ebreus’. Al somee che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nol fos content se il sanc dal so amì al fos lât in piês cussì lui stes al paià il diyat cun fin a cent camêi.
Hadith
Imam Bukhari : 6390
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ مِنْ آلِ أَبِي قِلَابَةَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَأَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَبْرَزَ سَرِيرَهُ يَوْمًا لِلنَّاسِ ثُمَّ أَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي الْقَسَامَةِ قَالَ نَقُولُ الْقَسَامَةُ الْقَوَدُ بِهَا حَقٌّ وَقَدْ أَقَادَتْ بِهَا الْخُلَفَاءُ قَالَ لِي مَا تَقُولُ يَا أَبَا قِلَابَةَ وَنَصَبَنِي لِلنَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عِنْدَكَ رُءُوسُ الْأَجْنَادِ وَأَشْرَافُ الْعَرَبِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ مُحْصَنٍ بِدِمَشْقَ أَنَّهُ قَدْ زَنَى لَمْ يَرَوْهُ أَكُنْتَ تَرْجُمُهُ قَالَ لَا قُلْتُ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ بِحِمْصَ أَنَّهُ سَرَقَ أَكُنْتَ تَقْطَعُهُ وَلَمْ يَرَوْهُ قَالَ لَا قُلْتُ فَوَاللَّهِ مَا قَتَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدًا قَطُّ إِلَّا فِي إِحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ رَجُلٌ قَتَلَ بِجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ أَوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَارْتَدَّ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ الْقَوْمُ أَوَلَيْسَ قَدْ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ فِي السَّرَقِ وَسَمَرَ الْأَعْيُنَ ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ فَقُلْتُ أَنَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثَ أَنَسٍ حَدَّثَنِي أَنَسٌ أَنَّ نَفَرًا مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعُوهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَاسْتَوْخَمُوا الْأَرْضَ فَسَقِمَتْ أَجْسَامُهُمْ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفَلَا تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ فَتُصِيبُونَ مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا قَالُوا بَلَى فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَصَحُّوا فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَطْرَدُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمْ فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا قُلْتُ وَأَيُّ شَيْءٍ أَشَدُّ مِمَّا صَنَعَ هَؤُلَاءِ ارْتَدُّوا عَنْ الْإِسْلَامِ وَقَتَلُوا وَسَرَقُوا فَقَالَ عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ كَالْيَوْمِ قَطُّ فَقُلْتُ أَتَرُدُّ عَلَيَّ حَدِيثِي يَا عَنْبَسَةُ قَالَ لَا وَلَكِنْ جِئْتَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ وَاللَّهِ لَا يَزَالُ هَذَا الْجُنْدُ بِخَيْرٍ مَا عَاشَ هَذَا الشَّيْخُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ فِي هَذَا سُنَّةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهِ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَتَحَدَّثُوا عِنْدَهُ فَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ فَقُتِلَ فَخَرَجُوا بَعْدَهُ فَإِذَا هُمْ بِصَاحِبِهِمْ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَاحِبُنَا كَانَ تَحَدَّثَ مَعَنَا فَخَرَجَ بَيْنَ أَيْدِينَا فَإِذَا نَحْنُ بِهِ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِمَنْ تَظُنُّونَ أَوْ مَنْ تَرَوْنَ قَتَلَهُ قَالُوا نَرَى أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِ فَدَعَاهُمْ فَقَالَ آنْتُمْ قَتَلْتُمْ هَذَا قَالُوا لَا قَالَ أَتَرْضَوْنَ نَفَلَ خَمْسِينَ مِنْ الْيَهُودِ مَا قَتَلُوهُ فَقَالُوا مَا يُبَالُونَ أَنْ يَقْتُلُونَا أَجْمَعِينَ ثُمَّ يَنْتَفِلُونَ قَالَ أَفَتَسْتَحِقُّونَ الدِّيَةَ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْكُمْ قَالُوا مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ فَوَدَاهُ مِنْ عِنْدِهِ قُلْتُ وَقَدْ كَانَتْ هُذَيْلٌ خَلَعُوا خَلِيعًا لَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَطَرَقَ أَهْلَ بَيْتٍ مِنْ الْيَمَنِ بِالْبَطْحَاءِ فَانْتَبَهَ لَهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَحَذَفَهُ بِالسَّيْفِ فَقَتَلَهُ فَجَاءَتْ هُذَيْلٌ فَأَخَذُوا الْيَمَانِيَّ فَرَفَعُوهُ إِلَى عُمَرَ بِالْمَوْسِمِ وَقَالُوا قَتَلَ صَاحِبَنَا فَقَالَ إِنَّهُمْ قَدْ خَلَعُوهُ فَقَالَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْ هُذَيْلٍ مَا خَلَعُوهُ قَالَ فَأَقْسَمَ مِنْهُمْ تِسْعَةٌ وَأَرْبَعُونَ رَجُلًا وَقَدِمَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مِنْ الشَّأْمِ فَسَأَلُوهُ أَنْ يُقْسِمَ فَافْتَدَى يَمِينَهُ مِنْهُمْ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ فَأَدْخَلُوا مَكَانَهُ رَجُلًا آخَرَ فَدَفَعَهُ إِلَى أَخِي الْمَقْتُولِ فَقُرِنَتْ يَدُهُ بِيَدِهِ قَالُوا فَانْطَلَقَا وَالْخَمْسُونَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِنَخْلَةَ أَخَذَتْهُمْ السَّمَاءُ فَدَخَلُوا فِي غَارٍ فِي الْجَبَلِ فَانْهَجَمَ الْغَارُ عَلَى الْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمَاتُوا جَمِيعًا وَأَفْلَتَ الْقَرِينَانِ وَاتَّبَعَهُمَا حَجَرٌ فَكَسَرَ رِجْلَ أَخِي الْمَقْتُولِ فَعَاشَ حَوْلًا ثُمَّ مَاتَ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ أَقَادَ رَجُلًا بِالْقَسَامَةِ ثُمَّ نَدِمَ بَعْدَ مَا صَنَعَ فَأَمَرَ بِالْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمُحُوا مِنْ الدِّيوَانِ وَسَيَّرَهُمْ إِلَى الشَّأْمِ
Al à dit [Qutaibah ben Said] al à dit [Abu Bisyr Ismail ben Ibrahim Al Asadi] al à dit [Al Hajjaj ben Abi Usman] al à dit a mi [Abu Raja`] de famee Abu Qilaba, al à dit a mi [Abu Qilabah]; Umar bin Abdul Aziz un dì al slargjà i materassis dai siei ospits al public e al dâ il permès, a jerin jentrâts. Alore Omar bin Abdul Aziz al domandà; ‘Cje pensis di Qosamah? ’ O vin rispuindût; “Qosama? Qisas parcè che Qasamah al è vêr, i califs a àn metût in vore il qisas par chel. Alore Umar bin Abd Aziz al mi à domandât - in chel timp al mi à dât une posizion speciâl par vuidâ la comunitât - o ai rispuindût; ‘O emirul mu’minin, tu âs comandants dal esercit e uficiâi araps di elite, ce pensis se cincuante di lôr a testemoniassin che un che al jere maridât a Damasc al à cometût adulteri ancje se no lu viodevin, tu lu varès lapidât? ' 'NO' Al rispuindè. O ai domandât di gnûf; ‘Cje pensis se cincuante personis tra di lôr a testemoniin che un om di Himsh al à robât, tu lis taiis la man cuant che no la viodin? ' 'NO' Al rispuindè. Duncje o ai dit; ‘Par Allah, il Rasulullah Sallam nol à mai copât nissun fûr che par un dai trê motîfs; Cualchidun che al cope di volontât al à di jessi copât, o cualchidun che al comet adulteri dopo dal matrimoni, o cualchidun che al scombat cuintri di Allah e dal So Messazîr e dai apostats dal Islam’. Dopo la int e interopè la conversazion; “No nus à dit [Anas bin Malik] che une volte al veve taiât cualchidun par furt e al veve sgjavât fûr i vôi, e al veve lassât soflâ tal soreli cjalt? ’ O ai rispuindût; ‘O vi contarò il hadith di Anas che mi à contât il stes Anas; Che un grup di vot personis da tribù di Ukl al cjatà il Rasulullah, e a si son impegnâts a declarâ il lôr Islam. Ma a no jerin adats al clime di Medine cussì i lôr cuarps a jerin malâts. Dopo a si son lamentâts dai lôr laments al Rasulullah. Il Profete al sugjerì: ‘No sarès miôr par te lâ cui nestris pastôrs di camêi par podê cjapâ il lôr lat e lis lôr urinis -par cure-?’ ‘Va ben’ a àn rispuindût. A lerin a bevi lat e urine cussì a jerin in salût. Ma invezit a àn copât il pastôr Rasulullah Sallam e a àn robât i siei camêi. Chest incident al rivà infin al Rasulullah. Il Profete al mandà ancje trupis a cjacâ lis lôr pistis. A forin cjapâts e sburtâts denant dal Profete. Duncje il Profete al ordenà di taiâ lis mans e i pîts e di sgjavâ fûr i vôi. Dopo il Profete ju butà tal soreli cjalt par murî. O domandi; ‘Cui altri al podarès jessi plui sadist di lôr? A si son apostatizâts dal Islam, copâts e robâts. Alore ‘Anbasah bin Said al disè; “Par Allah, no ai mai sintût alc come vuê”. O ai dit; ‘Tu refudis il me hadith, o Anbasah? ’ ‘No, tu âs presentât il hadith come che al è. “Par Allah, chest esercit al restarà in bontât fintant che chest sceic al vivarà jenfri di lôr”. O continuavi a lâ; In câs come chest, a son ancje altris indicazions dal Rasulullah, la storie e je, Une volte che diviersis personis Ansar a àn cjatât il Rasulullah. A stavin fevelant cun lui, daspò un di lôr al vignì fûr di jenfri di lôr, e al vignì fûr che al fo copât. Dopo dal omicidi, i amîs a son vignûts fûr, a àn cjatât che il lôr amì al jere stât copât cuviert di sanc, cussì a àn segnalât il câs al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. A disevin; ' Y un Rasulullah, il nestri amì che al veve cjacarât cun nô, daspò al vignì fûr di jenfri di nô, al vignì fûr che al jere cuviert di sanc’. Il Rasulullah al vignì fûr e al domandà: “Cui che tu pensis di jessi?” intun altri editoriâl 'Cui che tu pensis che lu vedi copât?' A àn rispuindût; “O crodìn che a sedin stâts i ebreus che lu àn copât”. L’Apuestul al mandà ancje un messazîr a cjatâ i ebreus, ju invidà e al disè; — Tu âs copât il nestri amì? A àn rispuindût; 'No'. Il Profete al disè alore ai siei amìs; “Tu varessis volût se cincuante ebreus a juraressin di no copâlu?” I amîs a rispuinderin; “Cert che no lis interessarès se a nus copassin pardabon! ’ Alore i judeus a jurarin. Alore il Profete al domandà; “E se tu cjapis un diyat fintant che cincuante di voi a lu jurin?” Ma i amîs no volevevin jurâ. Infin il Profete al paià la sô diyat de sô sachete. O ai dit; In passât, la tribù Hudzail e veve lassât fûr - cancelât - la sô aleance - il so impegn di jessi feliçs e infelics insiemi tal periodi da ignorance. Ma Hudzail al atacà une famee Yamani tal mieç de gnot a Bat-ha’. Un yamani di cjase al jere avonde svei par taialu il cjâf cuntune spada e al rivà a copâlu. Dopo la int di Hudzail e rivà e e arestà la famee Yamani e e si lamentà di Umar a Al Mausim. Hudzail al lu trasmetè disint; ‘al à copât il nestri amì’. Al rispuindè; “In fat lôr - Hudzail - a àn bandonât il lôr acuardi’. Alore Umar al disè; “Par plasê fâ jurâ cincuante Hudzail che a no àn rinunciât al lôr acuardi”. Po dopo cuarante-nûf personis di Hudzail a àn jurât di no vê lassât il lôr acuardi. Dopo un di lôr al vignì de Sirie, e a domandàn ae persone che e jere apene rivade di jurâ, ma lui al jere reticent a jurâ cussì al veve di compensâ la sô involontarietât di jurâ paiant mil dirhams. Po dopo Hudzail al cirì un altri rimplaçament par completâ lis cincuante personis. Par ce che al rivuarde l’om che al à paiât il riscat, a lu àn consegnât al fradi de vitime in mût che la sô man e si unìs ae sô. I doi a lerin indevant a cjaminâ cun cincuante personis che a vevin jurât, fin che cuant che a rivarin a un palm di dat, la ploie e sburtà jù su di lôr cussì a jerin blocâts intune grote di une mont. La grote e si sdrumà e e colà su lis cincuante personis Hudzail che a vevin jurât e a muririn ducj. Lis dôs personis che a restavin a rivarin a scjampâ, ma di colp une piere e sburtà viers di lôr e e crepà la gjambe dal fradi che al fo copât. Al jere ancjemò in vite un an dopo e al murì. O ai dit; Abdul Malik bin Marwan une volte al acusà cualchidun di provis di Qossamah, ma plui tart al si displasè di ce che al veve fat, e al ordenà che lis cincuante personis che a vevin jurât a fossin gjavadis vie dai regjistris dal Stât e al trasferì lis cincuante personis inte tiere de Sirie.
Hadith
Imam Bukhari : 6391
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ مِنْ حُجْرٍ فِي بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَيْهِ بِمِشْقَصٍ أَوْ بِمَشَاقِصَ وَجَعَلَ يَخْتِلُهُ لِيَطْعُنَهُ
Al à contât [Abu Nu’man] al à contât [Hammad bin Zaid] di [Ubaidullah bin Abu Bakr bin Anas] di [Anas] Radliallahu Anhu, al jere un che al sburtave intune des cjamaris dal Profete, cussì al le viers di lui intant che lui al stave.
Hadith
Imam Bukhari : 6392
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ تَنْتَظِرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنَيْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِذْنُ مِنْ قِبَلِ الْبَصَرِ
A nus è stât contât che [Qutaibah bin Said] al à contât [Al Laits] di [Ibn Shihab], [Sahal bin Sa’d come Saidi] al à contât che, al jere cualchidun che al sburtave fûr de buse inte puarte dal Profete e in chel timp al jere daûr a petâ il so cjâf. al disè: ‘Se o ves savût che tu stâs sburtant, o varès sburtât il petin. tai vôi,’ al disè alore il Rasulullah; “Dome il permès par vie des visions”.
Hadith
Imam Bukhari : 6393
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّ امْرَأً اطَّلَعَ عَلَيْكَ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَخَذَفْتَهُ بِعَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ جُنَاحٌ
Al à dit [Ali bin Abdullah] al à dit [Sufyan] al à dit [Abu Az Zanad] di [Al Araj] di [Abu Hurairah] al à dit, Abul Qashim al à dit; “Se cualchidun al ti sburte cence il to permès, alore tu lu sburtis cuntun bastun in mût che i siei voi a sedin vuarp, alore no je diyat su di te”.
Hadith
Imam Bukhari : 6394
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ قَالَ سَأَلْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُهَلْ عِنْدَكُمْ شَيْءٌ مِمَّا لَيْسَ فِي الْقُرْآنِ وَقَالَ مَرَّةً مَا لَيْسَ عِنْدَ النَّاسِ فَقَالَ وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ مَا عِنْدَنَا إِلَّا مَا فِي الْقُرْآنِ إِلَّا فَهْمًا يُعْطَى رَجُلٌ فِي كِتَابِهِ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قُلْتُ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قَالَ الْعَقْلُ وَفِكَاكُ الْأَسِيرِ وَأَنْ لَا يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ
Al à dit [Shadaqah bin Al Fadhl] Al à dit [Ibn ‘Uyainah] al à dit [Mutarrif] al à dit; O ai sintût [Ash Sha’bi], al à dit; O ai sintût [Abu Juhaifah] dî, o ai domandât a [Ali] Radliallahu Anhu; ‘A vês alc che nol è menzonât tal Coran? ’ une altre volte al disè; ‘che la int no à? ’ al rispuindè; ‘Di Chel che al à dividût il grant e al à creât l’om, no vin nuie altri che ce che al è contignût intal Coran, infûr de comprension dade a une persone a rivuart dal So libri e di ce che al è contignût intes pagjinis’. O domandi; — Ce che al è sul lençul? ’ al rispuindè; “vâl a dî paiâ diyat, liberâ i presonîrs e no lassâ copâ un musulman par vie di un infedel”.
Hadith
Imam Bukhari : 6395
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ
Al à contât [Abdullah bin Yusuf] Al à contât [Malik] e al à contât [Ismail] al à contât [Malik] di [Ibn Shihab] di [Abu Salamah bin Abdurrahman] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu, a jerin dôs feminis Hudzail e une altre e jere cussì fetus Rasullah, che e veve colpît il miscarul Sallam al decidè di paiâ il ghurrah, sclâf masculin o servidore feminine.
Hadith
Imam Bukhari : 6396
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍفَشَهِدَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِهِ
Al à contât [Musa bin Ismail] al à contât [Wuhaib] al à contât [Hsyam] di [so pari] di [Mughirah bin Syubah] di Umar Radliallahu Anhu, al à domandât une volte la lôr opinion rivuart al abort di un fetus feminin. Cash Mughirah al disè; “Il Profete al decidè cul ghurrah, sclâfs o servidôrs”. [Mohammed bin Maslamah] al à testemoneât che al veve viodût il profete cjapâ une decision cussì.
Hadith
Imam Bukhari : 6397
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ نَشَدَ النَّاسَ مَنْ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي السِّقْطِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ أَنَا سَمِعْتُهُ قَضَى فِيهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍقَالَ ائْتِ مَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ عَلَى هَذَا فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَا أَشْهَدُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ مِثْلَهُ
Dopo vê contât [Ubaidullah bin Musa] di [Hsyam] di [sô pari], Umar al domandà une volte la testemoneance ae int, cui tra di lôr al veve sintût il Profete decidi su la cuistion dal abort naturâl dal fetus -che al fo colpît-. Duncje [Al Mughira] al à dit; ‘O ai sintût che al veve decidût di paiâ il ghurrah, sclâfs mascjos o sclavis feminis,’ al disè alore [Mohammed bin Maslamah]; “O ai viodût il Profete cussì”. Al à dit che [Mohammed bin Abdullah] al à dit [Mohammed bin Sabiq] al à dit [Za’idah] al à dit [Hsyyam bin Urwah] di [so pari] che al veve sintût [Mughirah bin Syubah] contâ di Umar, che une volte al veve domandât lis opinions des personis sui fetus par esempli su l’abort fetâl.
Hadith
Imam Bukhari : 6398
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لَحْيَانَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا
Al à contât [Abdullah bin Yusuf] al à contât [Al Laits] di [Ibn Shihab] di [Said bin Musayyab] di [Abu Hurairah], Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al decidè -diyat- il fetus feminil dal Bani Lahyan, un valôr avuâl a s la femine che al decidè di paiâ il ghurrah e murì, daspò il Rasulullah al decît che la sô ereditât e sarà pai siei fîs e pal so om, invezit il paiament diyat al sarà pe sô 'ashabah.
Hadith
Imam Bukhari : 6399
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَاقْتَتَلَتْ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَضَى أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى أَنَّ دِيَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا
Al à dit [Ahmad bin Salih] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit [Yunus] di [Ibn Shihab] di [Ibnul Musayab] e [Abu Salama bin Abdurrahman], al à dit [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu; A jerin dôs feminis Hudzail che a si scombatevin cussì une di lôr e butà une piere cuintri chê altre, copântle e abortint la sô gravidance, daspò la int e si lamentà di cheste dispute al Profete sallallaahu alaihi wasallam, e lui al decidè che il diyat dal fetus al sarès stât avuâl ae ghurrah, avuâl a une femine di servide, avuâl a une femine. diyat al sarès stât supuartât de sô 'aqilah.
Hadith
Imam Bukhari : 6400
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِي فَانْطَلَقَ بِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَنَسًا غُلَامٌ كَيِّسٌ فَلْيَخْدُمْكَ قَالَ فَخَدَمْتُهُ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا وَلَا لِشَيْءٍ لَمْ أَصْنَعْهُ لِمَ لَمْ تَصْنَعْ هَذَا هَكَذَا
Al à contât [Amru bin Zurarah] Al à contât [Ismail bin Ibrahim] di [Abdul Aziz] di [Anas] al à dit, cuant che il Rasulullah al vignì a Medine, Abu Talhah al mi cjapà la man e al mi invità a cjatâmi e al disè; ‘O Messazîr di Allah, Anas al è un zovin abil, al sarès grant se al deventàs il to jutori! ’ Anas al disè, cussì o lu judavi sedi cuant che al jere a cjase sedi in viaç, e par Allah, nol si è mai lamentât di ce che o fasevi disint; ‘parcè che tu fâs cussì! ’ E nol si è mai lamentât di me par vie dal lavôr che no fasevi, disint; ‘Parcè no fâs chest eh! '
