Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 6381
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَدَّدَ إِلَيْهِ مِشْقَصًا فَقُلْتُ مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya] frá [Humaid], har var ein maður sum kikkaði inn í húsið hjá profetinum, so hann vísti honum pílin. Eg -Yahja Al Kattan- spurdi; »Hvør segði tær hesa hadith? »Húmaid svaraði; Ánás bin Málik.
Hadith
Imam Bukhari : 6382
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ هِشَامٌ أَخْبَرَنَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ فَصَاحَ إِبْلِيسُ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ فَرَجَعَتْ أُولَاهُمْ فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ فَنَظَرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ قَالَ حُذَيْفَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكُمْقَالَ عُرْوَةُ فَمَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ مِنْهُ بَقِيَّةُ خَيْرٍ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ
Tað hevur verið sagt mær, at [Ishaq bin Mansur] hevur sagt okkum [Abu Usamah], [Hisham] segði, hann segði okkum frá [pápa sínum] frá [Aisha], og segði: Í bardaganum við Uhud vórðu fjølguddómarnir slitnir sundur og djevulin rópti; »Ó tænarar Allahs, hygg eftir tykkara afturrøð! » So vendu fremstu hermenninir hjá fjølguddómunum aftur, soleiðis at ein samanstoyt teirra millum var óunniligur. Síðani hugdi Hudzaifah at hópslimunum ein fyri og annar eftir, og hann sá pápa sín, Al Yaman. So rópti hann: »Ó tænari Allahs, ansa eftir pápa mínum, ansa eftir pápa mínum! »Aisha segði; Við Allah kundu muslimarnir ikki halda seg aftur, fyrr enn teir drupu pápa sín. Khudzaifah segði tá; 'Má Allah fyrigeva tær'. Urwah viðmerkti; Góðskueginleikarnir hjá Khudzaifah hildu fram at vaksa, til hann møtti Allah.
Hadith
Imam Bukhari : 6383
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَسْمِعْنَا يَا عَامِرُ مِنْ هُنَيْهَاتِكَ فَحَدَا بِهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ السَّائِقُ قَالُوا عَامِرٌ فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَّا أَمْتَعْتَنَا بِهِ فَأُصِيبَ صَبِيحَةَ لَيْلَتِهِ فَقَالَ الْقَوْمُ حَبِطَ عَمَلُهُ قَتَلَ نَفْسَهُ فَلَمَّا رَجَعْتُ وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ فَقَالَ كَذَبَ مَنْ قَالَهَا إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ وَأَيُّ قَتْلٍ يَزِيدُهُ عَلَيْهِ
Hevur sagt okkum [Makki bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Yazid bin Abi 'Ubaid] frá [Salamah bin Al Akwa'] sagt, Fyrr fóru vit við profetinum til Khaibar. Ein av hermonnunum segði; »Ó Amir, lurta eftir okkum við tínum skaldskapi! 'Síðani spældi Amir Ibn Al Akwa' versini í skaldskap sínum, so tey kundu hoyra tey. Næst spurdi profeturin; »Hvør røkir okkara kamelar?« 'Okkara vinur, Amir bin Al Akwa' svaraði vinfólkunum. Profeturin helt fram at biðja: »Má Allah miskunna honum!« Vinirnir søgdu; 'Ó Rasulullah, gavst tú okkum troyst gjøgnum fyrigeving hansara' morgunin hann doyði, tá viðmerktu fylgjararnir -viðvíkjandi hendingini hjá Amir-; 'Gerðir Amirs eru veruliga til fánýtis, hann hevur dripið seg sjálvan'. Tá eg kom heim, vóru vinfólkini og søgdu, at Amir bin Al Akwa' var til fánýtis, tí hann hevði dripið seg sjálvan. So fór eg til profetin og eg segði; »O Nabiyullah, fyri at pápi og mamma mín skulu vera tín loysigjald, halda fólk, at beiggi mín, Amir, einki hevur gjørt til fánýtis! » Síðani segði hann: »Øll, sum siga, at tað er løgið, faktiskt fekk hann tvær lønir, hann var sanniliga ein álvarsligur persónur og eisini ein mujahid, hvar er eitt meira sadistiskt morð enn tað, sum hann upplivdi?'
Hadith
Imam Bukhari : 6384
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْ فَمِهِ فَوَقَعَتْ ثَنِيَّتَاهُ فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لَا دِيَةَ لَكَ
Hevur sagt okkum [Ádam] hevur sagt okkum [Syubah] hevur sagt okkum [Qatadah] segði: Eg hoyrdi [Zurarah bin Awfa] frá ['Imran bin Hushain], siga; ein maður beit hondina á onkrum, sum varð bitin dróg síðani hondina úr munninum, soleiðis at tveir av skerjitennunum hjá honum duttu út, so klagaðu teir um hesa ósemju til profetin sallallaahu alaihi Wasallam, og profeturin segði: 'Ein av tykkum bítur beiggja sín sum ein karlgeit bítur, og har er eingin diyat'.
Hadith
Imam Bukhari : 6385
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْتُ فِي غَزْوَةٍ فَعَضَّ رَجُلٌ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ فَأَبْطَلَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Tað hevur verið sagt okkum av [Abu 'Ashim] frá [Ibnu Juraij] frá [Atho] frá [Shafwan bin Ya'la] frá [pápa hansara] og segði, einaferð eg fór í kríggj, so beit onkur meg soleiðis, at báðir skerjitenninar hansara duttu út, og profeturin sallallaahu alaihi wasallam varð ikki mettur sum hetta málið ikki.
Hadith
Imam Bukhari : 6386
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ ابْنَةَ النَّضْرِ لَطَمَتْ جَارِيَةً فَكَسَرَتْ ثَنِيَّتَهَا فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِالْقِصَاصِ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Al Ansari] hevur sagt okkum [Humaid] um [Anas] Radliallahu Anhu, dóttir Nadhr rakti ein træltænara, til skerjitenninar hansara duttu út, so teir klagaðu um málið til profetin, og profeturin bað qisas taka gildi.
Hadith
Imam Bukhari : 6387
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذِهِ وَهَذِهِ سَوَاءٌ يَعْنِي الْخِنْصَرَ وَالْإِبْهَامَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Ádam] frá [Syubah] frá [Qatadah] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas] frá profetinum sall; »Hetta og hetta eru tað sama,« meinti hann við lítlafingur og fremstafingur. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basyar] hevur sagt okkum [Ibn Abi 'Adi] frá [Syubah] frá [Qatadah] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas] sagt; Eg hoyrdi profetin. Til dømis hadisin omanfyri.
Hadith
Imam Bukhari : 6388
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُلَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ وَجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا لَا تَلُدُّونِي قَالَ فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ بِالدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي قَالَ قُلْنَا كَرَاهِيَةٌ لِلدَّوَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبْقَى مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا لُدَّ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَّا الْعَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya] frá [Sufyan] hevur sagt okkum [Musa bin Abu Aisyah] frá [Ubaidullah bin Abdillah] segði; [Áisa] segði; 'Vit plagdu at leggja medisin í munnin á Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá hann var sjúkur, hann gav okkum boð um, hvat tað stóð; 'Legg ikki medisin í munnin á mær'. --Ubaidullah segði, vit hildu, at hann segði tað, tí sjúkum dámar ikki medisin-- Tá profeturin fekk vitið aftur, segði hann: 'Segði tú ikki við meg, at eg skuldi ikki leggja medisin í munnin?' -- Ubaidullah segði, vit halda, at hetta er eitt tekin um, at honum ikki dámar medisin. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Tað er eingin millum tykkum nú, uttan so at munnurin skal fyllast við medisin og eg sjálvur skal vera vitni til tað, burtursæð frá Abbas, tí hann er ikki hjá tykkum'.
Hadith
Imam Bukhari : 6389
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ زَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا وَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا وَقَالُوا لِلَّذِي وُجِدَ فِيهِمْ قَدْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا قَالُوا مَا قَتَلْنَا وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ انْطَلَقْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَوَجَدْنَا أَحَدَنَا قَتِيلًا فَقَالَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونَ بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَهُ قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ
Hevur sagt okkum [Abu Nuaim] hevur sagt okkum [Sagdi bin Ubaid] frá [Busyair bin Yasar], so vítt hann minnist var ein ansar maður við heitinum [Sahl bin Abi Khatsmah] segði honum tað; Sum fólk hansara fóru til Khaibar, tá ið teir komu har spreiddu teir, so funnu teir ein av teimum dripin. Teir søgdu eisini við teir íbúgvar, hvørs vinir vóru dripnir har; »Tú hevur dripið vin okkara!« Íbúgvin slepti undan at siga; 'Vit drupu ikki og kenna heldur ikki drápsmannin'. Síðani klagaðu vinirnir um sítt mál til profetin; 'Ó Allahs sendiboð, vit fóru til Khaibar, so funnu vit vin okkara dripin'. Profeturin svaraði: 'tann, sum talar, er tann elsti, tann, sum talar, er tann elsti!' Tá segði profeturin; »Tú mást koma við prógvum móti drápsmanninum!« Vinirnir svaraðu; »Vit hava ikki prógv! » Profeturin svaraði; »Bið so jødunum boð um at svørja eið!« Vinirnir svaraðu; 'Vit trúgva ikki á eið jødanna'. Eftir øllum at døma var Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ikki nøgdur um blóðið hjá vinmanni hansara varð spilt so hann sjálvur rindaði fyri diyat við so nógvum sum hundrað kamelum.
Hadith
Imam Bukhari : 6390
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ مِنْ آلِ أَبِي قِلَابَةَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَأَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَبْرَزَ سَرِيرَهُ يَوْمًا لِلنَّاسِ ثُمَّ أَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي الْقَسَامَةِ قَالَ نَقُولُ الْقَسَامَةُ الْقَوَدُ بِهَا حَقٌّ وَقَدْ أَقَادَتْ بِهَا الْخُلَفَاءُ قَالَ لِي مَا تَقُولُ يَا أَبَا قِلَابَةَ وَنَصَبَنِي لِلنَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عِنْدَكَ رُءُوسُ الْأَجْنَادِ وَأَشْرَافُ الْعَرَبِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ مُحْصَنٍ بِدِمَشْقَ أَنَّهُ قَدْ زَنَى لَمْ يَرَوْهُ أَكُنْتَ تَرْجُمُهُ قَالَ لَا قُلْتُ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ بِحِمْصَ أَنَّهُ سَرَقَ أَكُنْتَ تَقْطَعُهُ وَلَمْ يَرَوْهُ قَالَ لَا قُلْتُ فَوَاللَّهِ مَا قَتَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدًا قَطُّ إِلَّا فِي إِحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ رَجُلٌ قَتَلَ بِجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ أَوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَارْتَدَّ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ الْقَوْمُ أَوَلَيْسَ قَدْ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ فِي السَّرَقِ وَسَمَرَ الْأَعْيُنَ ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ فَقُلْتُ أَنَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثَ أَنَسٍ حَدَّثَنِي أَنَسٌ أَنَّ نَفَرًا مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعُوهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَاسْتَوْخَمُوا الْأَرْضَ فَسَقِمَتْ أَجْسَامُهُمْ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفَلَا تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ فَتُصِيبُونَ مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا قَالُوا بَلَى فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَصَحُّوا فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَطْرَدُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمْ فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا قُلْتُ وَأَيُّ شَيْءٍ أَشَدُّ مِمَّا صَنَعَ هَؤُلَاءِ ارْتَدُّوا عَنْ الْإِسْلَامِ وَقَتَلُوا وَسَرَقُوا فَقَالَ عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ كَالْيَوْمِ قَطُّ فَقُلْتُ أَتَرُدُّ عَلَيَّ حَدِيثِي يَا عَنْبَسَةُ قَالَ لَا وَلَكِنْ جِئْتَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ وَاللَّهِ لَا يَزَالُ هَذَا الْجُنْدُ بِخَيْرٍ مَا عَاشَ هَذَا الشَّيْخُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ فِي هَذَا سُنَّةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهِ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَتَحَدَّثُوا عِنْدَهُ فَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ فَقُتِلَ فَخَرَجُوا بَعْدَهُ فَإِذَا هُمْ بِصَاحِبِهِمْ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَاحِبُنَا كَانَ تَحَدَّثَ مَعَنَا فَخَرَجَ بَيْنَ أَيْدِينَا فَإِذَا نَحْنُ بِهِ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِمَنْ تَظُنُّونَ أَوْ مَنْ تَرَوْنَ قَتَلَهُ قَالُوا نَرَى أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِ فَدَعَاهُمْ فَقَالَ آنْتُمْ قَتَلْتُمْ هَذَا قَالُوا لَا قَالَ أَتَرْضَوْنَ نَفَلَ خَمْسِينَ مِنْ الْيَهُودِ مَا قَتَلُوهُ فَقَالُوا مَا يُبَالُونَ أَنْ يَقْتُلُونَا أَجْمَعِينَ ثُمَّ يَنْتَفِلُونَ قَالَ أَفَتَسْتَحِقُّونَ الدِّيَةَ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْكُمْ قَالُوا مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ فَوَدَاهُ مِنْ عِنْدِهِ قُلْتُ وَقَدْ كَانَتْ هُذَيْلٌ خَلَعُوا خَلِيعًا لَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَطَرَقَ أَهْلَ بَيْتٍ مِنْ الْيَمَنِ بِالْبَطْحَاءِ فَانْتَبَهَ لَهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَحَذَفَهُ بِالسَّيْفِ فَقَتَلَهُ فَجَاءَتْ هُذَيْلٌ فَأَخَذُوا الْيَمَانِيَّ فَرَفَعُوهُ إِلَى عُمَرَ بِالْمَوْسِمِ وَقَالُوا قَتَلَ صَاحِبَنَا فَقَالَ إِنَّهُمْ قَدْ خَلَعُوهُ فَقَالَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْ هُذَيْلٍ مَا خَلَعُوهُ قَالَ فَأَقْسَمَ مِنْهُمْ تِسْعَةٌ وَأَرْبَعُونَ رَجُلًا وَقَدِمَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مِنْ الشَّأْمِ فَسَأَلُوهُ أَنْ يُقْسِمَ فَافْتَدَى يَمِينَهُ مِنْهُمْ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ فَأَدْخَلُوا مَكَانَهُ رَجُلًا آخَرَ فَدَفَعَهُ إِلَى أَخِي الْمَقْتُولِ فَقُرِنَتْ يَدُهُ بِيَدِهِ قَالُوا فَانْطَلَقَا وَالْخَمْسُونَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِنَخْلَةَ أَخَذَتْهُمْ السَّمَاءُ فَدَخَلُوا فِي غَارٍ فِي الْجَبَلِ فَانْهَجَمَ الْغَارُ عَلَى الْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمَاتُوا جَمِيعًا وَأَفْلَتَ الْقَرِينَانِ وَاتَّبَعَهُمَا حَجَرٌ فَكَسَرَ رِجْلَ أَخِي الْمَقْتُولِ فَعَاشَ حَوْلًا ثُمَّ مَاتَ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ أَقَادَ رَجُلًا بِالْقَسَامَةِ ثُمَّ نَدِمَ بَعْدَ مَا صَنَعَ فَأَمَرَ بِالْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمُحُوا مِنْ الدِّيوَانِ وَسَيَّرَهُمْ إِلَى الشَّأْمِ
Hevur sagt okkum [Qutaiba bin Said] hevur sagt okkum [Abu Bisyr Ismail bin Ibrahim Al Asadi] hevur sagt okkum [Al Hajjaj bin Abi Usman] hevur sagt mær [Abu Raja`] frá Abu Qilaba familjuni, hevur sagt mær [Abu Qilaba]; Umar bin Abdul Aziz breiddi ein dagin madrassurnar hjá gestum sínum út fyri almenninginum og gav teimum loyvi, teir fóru inn. Síðan spurdi Umar bin Abdul Áziz; »Hvat heldur tú um Qosamah? ' Vit svaraðu; „Qosama? Qisas tí Qasamah er satt, hava kalifarnir sett í verk qisas orsakað av tí'. Tá spurdi Umar bin Abd Aziz meg - tá gav hann mær eina serliga støðu at leiða samfelagið - eg svaraði; 'O emirul mu'minin, tú hevur herleiðarar og elitu arabiskar embætismenn, hvat heldur tú, um fimmti av teimum vitna um, at onkur, sum var giftur í Damaskus, framdi hór hóast teir ikki sóu tað, hevði tú steinað hann? ' 'NEI' Hann svaraði. spurdi eg aftur; »Hvat heldur tú, um fimmti fólk teirra millum vitna um, at ein maður í Himsh hevur stolið, sker tú hondina av honum, tá tey ikki síggja hana? ' 'NEI' Hann svaraði. So segði eg; 'Við Allah drap Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ongantíð nakran uttan av eini av trimum orsøkum; Onkur, sum drepur við vilja, skal verða dripin, ella onkur, sum fremur hór eftir hjúnalag, ella onkur, sum berjist ímóti Allah og sendiboði hansara og fráfallnum frá islam’. Tá avbjóðaðu fólk prátið; »Sagdi [Anas bin Malik] okkum ikki, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð skar onkran upp fyri stuldur og høgdi eyguni út, og lat tey blása í heitu sólini? » Eg svaraði; »Eg skal siga tær hadith Anas, sum Anas sjálvur segði mær; At ein bólkur uppá átta fólk úr 'Ukl-ættini hitti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, lovaðu tey honum trúfesti at lýsa sín islam. Men teir vóru ikki egnaðir til veðurlagið í Medina so kroppurin var sjúkur. Síðani klagaðu teir um sínar klagur til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Profeturin legði upp til: 'Hevði tað ikki verið betri hjá tær at farið við okkara kamelhirðum, so tú kanst fáa teirra mjólk og urin -til viðgerð-?' 'Okey' svaraðu tey. Teir fóru og drukku mjólk og urin so teir vóru frískir. Men í staðin drupu teir seyðamannin Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og rændu kamelar hansara. Hendan hendingin kom loksins til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Profeturin sendi eisini hermenn at veiða spor teirra. Teir vórðu fangaðir og drignir fyri profetin. So bað profeturin teir fáa hendur og føtur skorin av og eyguni skorin út. Síðani kastaði profeturin teir í heitu sólina at doyggja.“ eg spyrji; »Hvør annar kundi verið meira sadistiskur enn teir? Teir fóru frá islam, drupu og rændu'. Tá segði Anbasa bin Sæid; 'Við Allah, eg havi ongantíð hoyrt nakað sum í dag yvirhøvur'. Eg segði; »Vraka tú mína hadith, o Anbasah? »Nei, tú hevur lagt hadith fram, sum hon er. 'Við Allah, so verður hesin herurin verandi í góðsku, so leingi hesin sjeikurin býr teirra millum'. Eg helt fram; Í førum sum hesum eru eisini aðrar leiðreglur frá Rasulullah, søgan er, Einaferð hittu fleiri Ansar fólk Rasulullah. Teir tosaðu við hann, so kom ein teirra út úr teirra millum, og tað vísti seg, at hann var dripin. Eftir morðið komu vinirnir út, teir funnu vin sín varð dripin klæddur í blóð, so teir meldaðu málið til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Peir søgdu; ' Y ein Rasulullah, vinur okkara sum hevði prátað við okkum, kom síðani út úr okkara millum, tað vísti seg at hann var klæddur í blóð'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom út og spurdi: 'Hvør heldur tú teg vera?' í øðrum ritstjórnargreini 'Hvør heldur tú drap hann?' Teir svaraðu; 'Vit halda, at tað vóru jødarnir, sum drupu hann'. Ápostulin sendi eisini ein sendiboð á fund við Jødarnar, bjóðaði teimum og segði; »Hevur tú dripið vin okkara?« Teir svaraðu; 'Nei'. Profeturin segði tá við vinir sínar; „Hevði tú verið fúsur, um fimmti jødar svóru, at teir ikki drupu hann?“ Vinirnir svaraðu; »Teir høvdu sjálvandi ikki hugsað um teir veruliga drupu okkum! ’ Tá svoru Jødarnir. Tá spurdi profeturin; „Hvat um tit fáa ein diyat so leingi sum fimmti av tykkum eira við tí?“ Men vinirnir vildu ikki eiða. At enda rindaði profeturin fyri diyat sína úr egnum lumma. Eg segði; Fyrr hevði Hudzail-ættin slept - avlýst - teirra samgongu - teirra lyfti um at vera eydnurík og eym saman í fákunnutíðarskeiðnum. Men Hudzail rændi á eina Yamani-familju í náttarmyrkrinum í Bat-ha'. Ein yamani úr húskinum var nóg vakin til at hálshøgga hann við svørði og eydnaðist honum at drepa hann. Síðani kom fólkið í Hudzail og handtóku Yamani-familjuna og klagaðu til Umar á Al Mausim. Hudzail miðlaði tað við at siga; 'hann hevur dripið vin okkara'. Hann svarar; 'Sanniliga hava teir - Hudzail - slept síni avtalu'. Tá mælti Umar; 'Vinarliga fá fimmti Hudzail at eita, at teir ikki hava givið upp avtaluna'. Tá svóru fjøruti-níggju Hudzail-fólk, at tey ikki høvdu givið upp avtaluna. Síðani kom ein teirra úr Sýria, og teir spurdu tann, sum júst var komin, um at svørja eið, men hann var trekur at svørja, so hann mátti bøta um óvilja sín at svørja við at gjalda eitt túsund dirham. Síðani leitaði Hudzail eftir einum øðrum avloysara at klára tey fimmti fólkini. Hvat manninum viðvíkur, sum rindaði loysigjaldið, so lótu teir hann beiggja offrið, soleiðis at hond hansara legði seg saman við hansara. Teir báðir hildu fram at ganga saman við fimmti fólkum, sum høvdu svorið eið, til tá teir komu til eitt dadlupálma, helt regnið niður á teir so teir vóru fangaðir í einum helli á einum fjalli. Hellið datt niður og datt á tey fimmti Hudzail fólkini, sum høvdu svorið eið og tey doyðu øll. Hini bæði fólkini sluppu undan, men knappliga rullaði ein steinur ímóti teimum og sprongdi fótin á beiggjanum, sum varð dripin. Hann var enn á lívi eitt ár seinni og doyði. Eg segði; Abdul Malik bin Marwan ákærdi einaferð onkran fyri prógvum um Qossamah, men seinni angraði hann tað, hann hevði gjørt, og hann gav boð um, at tey fimmti fólkini, sum høvdu svorið eið, skuldu takast úr ríkisskráum og hann flutti tey fimmti fólkini til landið Sýria.
Hadith
Imam Bukhari : 6391
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ مِنْ حُجْرٍ فِي بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَيْهِ بِمِشْقَصٍ أَوْ بِمَشَاقِصَ وَجَعَلَ يَخْتِلُهُ لِيَطْعُنَهُ
Hevur sagt okkum [Abu Nu'man] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Ubaidullah bin Abu Bakr bin Anas] frá [Anas] Radliallahu Anhu, tað var onkur sum kikkaði inn í eitt av kømrunum hjá profetinum.
Hadith
Imam Bukhari : 6392
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ تَنْتَظِرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنَيْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِذْنُ مِنْ قِبَلِ الْبَصَرِ
Tað hevur verið sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Ibn Shihab], [Sahal bin Sa'd sum Saidi] greiddi frá, at tað var onkur sum kikkaði gjøgnum holið í hurðini hjá profetinum og tá var hann í ferð við at kemba høvdið á honum. hann mælti: »Hevði eg vitað, at tú gníggjaði, hevði eg stungið kambin. í eygunum á tær,“ segði tá Rasulullah; 'Bara loyvi fyri sjónarmið'.
Hadith
Imam Bukhari : 6393
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّ امْرَأً اطَّلَعَ عَلَيْكَ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَخَذَفْتَهُ بِعَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ جُنَاحٌ
Hevur sagt okkum [Ali bin Abdullah] hevur sagt okkum [Sufyan] hevur sagt okkum [Abu Az Zanad] frá [Al Araj] frá [Abu Hurairah] segði, Abul Qashim sall; 'Um onkur kikar at tær uttan títt loyvi, so stingur tú hann við einum prikki, soleiðis at eyguni eru blind, so er eingin diyat á tær'.
Hadith
Imam Bukhari : 6394
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ قَالَ سَأَلْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُهَلْ عِنْدَكُمْ شَيْءٌ مِمَّا لَيْسَ فِي الْقُرْآنِ وَقَالَ مَرَّةً مَا لَيْسَ عِنْدَ النَّاسِ فَقَالَ وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ مَا عِنْدَنَا إِلَّا مَا فِي الْقُرْآنِ إِلَّا فَهْمًا يُعْطَى رَجُلٌ فِي كِتَابِهِ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قُلْتُ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قَالَ الْعَقْلُ وَفِكَاكُ الْأَسِيرِ وَأَنْ لَا يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ
Hevur sagt okkum [Shadaqah bin Al Fadhl] Hevur sagt okkum [Ibn 'Uyainah] hevur sagt okkum [Mutharrif] sagt; Eg hoyrdi [Ash Sha'bi], segði hann; Eg hoyrdi [Abu Juhaifah] siga, Eg spurdi [Ali] Radliallahu Anhu; »Hevur tú nakað, sum ikki er nevnt í Koranini? ' annan sinn sagdi hann; 'sum fólk ikki hava? ' hann svarar; 'Við tí, sum býtti korn og skapti menniskjað, hava vit einki annað enn tað, sum er í Koranini, uttan ta fatan, sum er givin einum persóni viðvíkjandi bók Hansara og tí, sum er í síðunum'. eg spyrji; „Hvat stendur á blaðnum? ' hann svarar; 'nevniliga at rinda diyat, at frígera fangar, og lata ikki ein muslim verða dripin orsakað av einum vantrúgvandi'.
Hadith
Imam Bukhari : 6395
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Yusuf] Hevur sagt okkum [Malik] og hevur sagt okkum [Ismail] hevur sagt okkum [Malik] frá [Ibn Shihab] frá [Abu Salamah bin Abdurrahman] frá [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu, tað vóru tvær Hudzail kvinnur og onnur var so at fostrið Rasullah Sallallahu Alaihi Wasallam avgjørdi at gjalda ghurrah, mannligan træl ella kvinnuligan tænara.
Hadith
Imam Bukhari : 6396
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍفَشَهِدَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِهِ
Hevur sagt okkum [Musa bin Ismail] hevur sagt okkum [Wuhaib] hevur sagt okkum [Hsyam] frá [pápa sínum] frá [Mughirah bin Syubah] frá Umar Radliallahu Anhu, hann spurdi einaferð teirra meining viðvíkjandi at fosturtaka eitt kvinnuligt fostur. Kontant Mughirah segði; 'Profeturin avgjørdi við ghurrah, trælum ella tænarum'. [Muhammed bin Maslamah] vitnaði um, at hann hevði verið vitni til, at profeturin tók eina slíka avgerð.
Hadith
Imam Bukhari : 6397
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ نَشَدَ النَّاسَ مَنْ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي السِّقْطِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ أَنَا سَمِعْتُهُ قَضَى فِيهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍقَالَ ائْتِ مَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ عَلَى هَذَا فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَا أَشْهَدُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ مِثْلَهُ
Eftir at hava sagt okkum [Ubaidullah bin Musa] frá [Hsyam] frá [pápa sínum], bað Umar einaferð fólk um vitnisburð, sum teirra millum hoyrdu profetin sallallaahu Alaihi Wasallam taka støðu til spurningin um fosturtøku av fostrinum -sum varð rakt-. So segði [Al Mughirah]; »Eg hoyrdi, at hann avgjørdi at gjalda ghurrah, mannligar trælir ella kvinnuligar trælir,« segði [Muhammed bin Maslamah] tá; 'Eg sá profetin soleiðis'. Hevur sagt mær [Muhammed bin Abdullah] hevur sagt okkum [Muhammed bin Sabiq] hevur sagt okkum [Za'idah] hevur sagt okkum [Hsyyam bin Urwah] frá [pápa sínum] hann hoyrdi [Mughirah bin Syubah] siga frá Umar, at hann einaferð spurdi fólksins meiningar um fostur til dømis um fosturtøkur, fosturtøkur.
Hadith
Imam Bukhari : 6398
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لَحْيَانَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Yusuf] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Ibn Shihab] frá [Said bin Musayyab] frá [Abu Hurairah], Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð avgjørdi -diyat- eitt kvinnuligt fostur frá Bani Lahyan ella s kvinnuliga, javnbjóðis s kvinna hann avgjørdi at gjalda ghurrah doyði, so ger Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam av, at arvur hennara verður til børn og mann hennara, meðan diyat-gjaldið verður til hennara 'ashabah.
Hadith
Imam Bukhari : 6399
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَاقْتَتَلَتْ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَضَى أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى أَنَّ دِيَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hevur sagt okkum [Yunus] frá [Ibn Shihab] frá [Ibnul Musayyab] og [Abu Salama bin Abdurrahman], [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu segði; Tað vóru tvær Hudzail kvinnur, sum stríddust, so ein teirra kastaði ein stein á hina, drap hana og fostraði viðgongutíðina, so klagaðu fólk um hesa ósemju til profetin sallallaahu alaihi wasallam, og hann avgjørdi, at diyat fostursins skuldi vera javnbjóðis ghurrah, javnbjóðis við ein kvinnu ella heman'de diyat mundi berast av hennara 'aqilah.
Hadith
Imam Bukhari : 6400
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِي فَانْطَلَقَ بِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَنَسًا غُلَامٌ كَيِّسٌ فَلْيَخْدُمْكَ قَالَ فَخَدَمْتُهُ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا وَلَا لِشَيْءٍ لَمْ أَصْنَعْهُ لِمَ لَمْ تَصْنَعْ هَذَا هَكَذَا
Hevur sagt mær [Amru bin Zurarah] Hevur sagt okkum [Ismail bin Ibrahim] frá [Abdul Aziz] frá [Anas] segði, tá ið Rasulullah Sallallahu Aleyhi Vasallam kom til Medina, tók Abu Talhah í hondina á mær og bjóðaði mær at hitta Rasulallah Sallallahu Alaihu Wasallam og segði; 'Ó Allahs sendiboð, Anas er ein dugnaligur ungur maður, tað hevði verið stórt, um hann gjørdist tín hjálpari! ' Anas segði, so eg hjálpti honum bæði tá hann var heima og ferðaðist, og við Allah, hann klagaði ongantíð um tað, sum eg gjørdi við at siga; »hví gert tú soleiðis! » Og hann klagaði ongantíð móti mær vegna arbeiði, sum eg ikki gjørdi, og segði; 'Hví gert tú ikki hetta ha! »
