Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadís
Hadís
Imam Bukhari : 6381
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَدَّدَ إِلَيْهِ مِشْقَصًا فَقُلْتُ مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ
Povedal nám [Musaddad], povedal nám [Yahya] od [Humaida], že istý muž nakukoval do domu Proroka, nech mu váži jeho meno, a tak mu ukázal svoj šíp. Ja - Yahya Al Qaththan - sa spýtal: „Kto ti povedal tento hadís?“ Humaid odpovedal: [Anas bin Malik].
Hadís
Imam Bukhari : 6382
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ هِشَامٌ أَخْبَرَنَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ فَصَاحَ إِبْلِيسُ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ فَرَجَعَتْ أُولَاهُمْ فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ فَنَظَرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ قَالَ حُذَيْفَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكُمْقَالَ عُرْوَةُ فَمَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ مِنْهُ بَقِيَّةُ خَيْرٍ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ
Bolo mi povedané, že [Isháq bin Mansur] nám [Abú Usámovi] povedal, [Hišám] povedal, povedal nám od [svojho otca] od [Aiše], že v bitke pri Uhude boli polyteisti roztrhaní na kusy a diabol kričal: „Ó, služobníci Alaha, dávajte si pozor na zadný rad!“ Predné jednotky polyteistov sa teda otočili, takže zrážka medzi nimi bola nevyhnutná. Potom sa Hudzaifah pozrel na členov jednotky jedného po druhom a uvidel svojho otca, Al-Jamana. Zakričal: „Ó, služobník Alaha, dávajte si pozor na môjho otca, dávajte si pozor na môjho otca!“ Aiše povedala: „Pri Alahovi, moslimovia sa nedokázali ovládať, kým nezabili svojho otca.“ Khudzaifah potom povedal: „Nech vám Alah odpustí.“ Urwah poznamenal: „Khudzaifove dobré vlastnosti naďalej rástli, až kým nestretol Alaha.“
Hadís
Imam Bukhari : 6383
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَسْمِعْنَا يَا عَامِرُ مِنْ هُنَيْهَاتِكَ فَحَدَا بِهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ السَّائِقُ قَالُوا عَامِرٌ فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَّا أَمْتَعْتَنَا بِهِ فَأُصِيبَ صَبِيحَةَ لَيْلَتِهِ فَقَالَ الْقَوْمُ حَبِطَ عَمَلُهُ قَتَلَ نَفْسَهُ فَلَمَّا رَجَعْتُ وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ فَقَالَ كَذَبَ مَنْ قَالَهَا إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ وَأَيُّ قَتْلٍ يَزِيدُهُ عَلَيْهِ
Povedal nám [Makki bin Ibrahim], že nám povedal [Yazid bin Abi 'Ubaid] od [Salamah bin Al Akwa']: „Predtým sme išli s prorokom, nech ťa miluje, do Chajbaru. Jeden z vojakov povedal: „Ó, Amir, vypočuj si nás so svojou poéziou!“ Potom Amir Ibn Al Akwa zahral verše svojej poézie, aby ich mohli počuť. Potom sa prorok, nech ťa miluje, opýtal: „Kto pasie naše ťavy?“ „Náš priateľ, Amir bin Al Akwa,“ odpovedal priateľom. Prorok sa ďalej modlil: „Nech sa nad ním Alah zmiluje!“ Priatelia povedali: „Ó, Poslanec من علم, dal si nám útechu na jeho príhovor?“ Ráno, keď zomrel, spoločníci potom poznamenali – ohľadom Amirovej udalosti –: „Amirove skutky sú naozaj márne, zabil sa.“ Keď som prišiel domov, priatelia sa rozprávali a tvrdili, že Amir bin Al-Akwa bol márny, pretože spáchal samovraždu. Tak som išiel k prorokovi, nech ho miluje, a povedal som mu: „Ó, Nabiyullah, kvôli môjmu otcovi a matke, ktorí sú tvojím výkupným, si ľudia myslia, že môj brat Amir neurobil nič zbytočne!“ Potom povedal: „Každý, kto to hovorí, klame, v skutočnosti dostal dve odmeny, bol to naozaj seriózny človek a tiež mudžahed, kde je sadistickejšia vražda, ako tú, ktorú zažil?“
Hadís
Imam Bukhari : 6384
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْ فَمِهِ فَوَقَعَتْ ثَنِيَّتَاهُ فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لَا دِيَةَ لَكَ
Povedal nám [Adam], povedal nám [Syu'bah], povedal nám [Qatadah], že povedal: Počul som [Zurarah bin Awfa] od ['Imran bin Hushain], ktorý hovoril: Muž uhryzol niekoho do ruky, ktorý bol uhryznutý, potom mu vytiahol ruku z úst, takže mu vypadli dva rezáky. Potom sa na tento spor sťažovali Prorokovi, nech ho miluje, a Prorok povedal: „Jeden z vás uhryzne svojho brata, ako uhryzne cap, a nie je z toho žiadna chyba.“
Hadís
Imam Bukhari : 6385
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْتُ فِي غَزْوَةٍ فَعَضَّ رَجُلٌ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ فَأَبْطَلَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Povedal nám [Abu 'Ashim] od [Ibn Juraij] od ['Atho'] od [Shafwan bin Ya'la] od [jeho otca], že keď som išiel do vojny, niekto ma uhryzol tak, že mu vypadli oba rezáky, a Prorok, nech ho miluje, tento prípad nepovažoval za braný do úvahy – neexistovala žiadna diyat (žiadna chyba).
Hadís
Imam Bukhari : 6386
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ ابْنَةَ النَّضْرِ لَطَمَتْ جَارِيَةً فَكَسَرَتْ ثَنِيَّتَهَا فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِالْقِصَاصِ
Od [Anasa] radiallahu 'anhu nám [Al Ansari] bolo rozprávané, že dcéra Nadhra udrela otroka, až kým mu nevypadli rezáky, a tak sa na to sťažoval Prorokovi, sallallaahu 'alaihi wasallam, a Prorok nariadil použiť kisas.
Hadís
Imam Bukhari : 6387
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذِهِ وَهَذِهِ سَوَاءٌ يَعْنِي الْخِنْصَرَ وَالْإِبْهَامَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Bolo nám povedané [Adamovi] od [Syu'baha] od [Qatady] od [Ikrimaha] od [Ibn Abbása] od proroka, nech ťa miluje; „Toto a toto je to isté,“ myslel tým malíček a ukazovák. Povedal nám [Muhammad bin Basyar] nám povedal [Ibn Abi 'Adi] od [Syu'baha] od [Qatady] od [Ikrimaha] od [Ibn Abbása] povedal: „Počul som proroka, nech ťa miluje.“ Napríklad vyššie uvedený hadís.
Hadís
Imam Bukhari : 6388
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُلَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ وَجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا لَا تَلُدُّونِي قَالَ فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ بِالدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي قَالَ قُلْنَا كَرَاهِيَةٌ لِلدَّوَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبْقَى مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا لُدَّ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَّا الْعَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ
Povedal nám [Musaddad], povedal nám [Yahya] od [Sufjána], povedal nám [Musa bin Abu 'Aisyah] od ['Ubaidullah bin Abdillah] povedal; ['Aisha] povedala: „Keď bol Prorok mier s ním chorý, vkladali sme mu lieky do úst a on nám naznačil, čo tam bolo napísané: 'Nevkladajte mi lieky do úst.' -- Ubaidullah povedal, mysleli sme si, že to povedal, pretože chorí ľudia nemajú radi lieky. -- Keď Prorok nadobudol vedomie, povedal: „Nepovedali ste mi, aby som si nedával lieky do úst?“ -- Ubaidullah povedal, myslíme si, že je to znamenie, že nemá rád lieky.“ Potom Prorok محمد والله عليه (mier s ním) povedal: „Nie je medzi vami teraz nikto, kto by si nepotreboval naplniť ústa liekom a ja sám by som to musel vidieť okrem Abbása, pretože on nie je s vami.“
Hadís
Imam Bukhari : 6389
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ زَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا وَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا وَقَالُوا لِلَّذِي وُجِدَ فِيهِمْ قَدْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا قَالُوا مَا قَتَلْنَا وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ انْطَلَقْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَوَجَدْنَا أَحَدَنَا قَتِيلًا فَقَالَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونَ بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَهُ قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ
[Abu Nu'aim] nám [Sa'idovi bin Ubaidovi] od [Busyair bin Yasar] rozprával, že si spomenul na muža z Ansar, ktorý sa volal [Sahl bin Abi Khatsmah], ktorý mu povedal, že niektorí z jeho ľudí sa vydali do Chajbaru, keď tam prišli, rozpŕchli sa a potom našli jedného z nich mŕtveho. Povedali ľuďom, ktorých priateľ tam bol zabitý: „Zabili ste nášho priateľa!“ Ľudia to popreli a povedali: „My sme ho nezabili a nevieme, kto ho zabil.“ Potom sa spoločníci sťažovali Prorokovi, nech ho miluje: „Ó, Posol Alláha, vydali sme sa do Chajbaru a potom sme našli nášho priateľa mŕtveho.“ Prorok odpovedal: „Najstarší hovorí, najstarší hovorí!“ Potom Prorok povedal: „Musíte predložiť dôkaz proti vrahovi!“ Spoločníci odpovedali: „Ak nemáme dôkaz!“ Prorok odpovedal: „Tak prikážte Židom, aby prisahali!“ Priatelia odpovedali; „Neveríme v prísahu Židov.“ Zdá sa, že prorokovi, nech dáva pokoj, sallallaahu ‘alaihi wasallam, sa nepáčilo, že sa plytvalo krvou jeho priateľa, a tak sám zaplatil diyat až stovkou tiav.
Hadís
Imam Bukhari : 6390
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ مِنْ آلِ أَبِي قِلَابَةَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَأَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَبْرَزَ سَرِيرَهُ يَوْمًا لِلنَّاسِ ثُمَّ أَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي الْقَسَامَةِ قَالَ نَقُولُ الْقَسَامَةُ الْقَوَدُ بِهَا حَقٌّ وَقَدْ أَقَادَتْ بِهَا الْخُلَفَاءُ قَالَ لِي مَا تَقُولُ يَا أَبَا قِلَابَةَ وَنَصَبَنِي لِلنَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عِنْدَكَ رُءُوسُ الْأَجْنَادِ وَأَشْرَافُ الْعَرَبِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ مُحْصَنٍ بِدِمَشْقَ أَنَّهُ قَدْ زَنَى لَمْ يَرَوْهُ أَكُنْتَ تَرْجُمُهُ قَالَ لَا قُلْتُ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ بِحِمْصَ أَنَّهُ سَرَقَ أَكُنْتَ تَقْطَعُهُ وَلَمْ يَرَوْهُ قَالَ لَا قُلْتُ فَوَاللَّهِ مَا قَتَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدًا قَطُّ إِلَّا فِي إِحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ رَجُلٌ قَتَلَ بِجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ أَوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَارْتَدَّ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ الْقَوْمُ أَوَلَيْسَ قَدْ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ فِي السَّرَقِ وَسَمَرَ الْأَعْيُنَ ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ فَقُلْتُ أَنَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثَ أَنَسٍ حَدَّثَنِي أَنَسٌ أَنَّ نَفَرًا مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعُوهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَاسْتَوْخَمُوا الْأَرْضَ فَسَقِمَتْ أَجْسَامُهُمْ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفَلَا تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ فَتُصِيبُونَ مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا قَالُوا بَلَى فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَصَحُّوا فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَطْرَدُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمْ فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا قُلْتُ وَأَيُّ شَيْءٍ أَشَدُّ مِمَّا صَنَعَ هَؤُلَاءِ ارْتَدُّوا عَنْ الْإِسْلَامِ وَقَتَلُوا وَسَرَقُوا فَقَالَ عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ كَالْيَوْمِ قَطُّ فَقُلْتُ أَتَرُدُّ عَلَيَّ حَدِيثِي يَا عَنْبَسَةُ قَالَ لَا وَلَكِنْ جِئْتَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ وَاللَّهِ لَا يَزَالُ هَذَا الْجُنْدُ بِخَيْرٍ مَا عَاشَ هَذَا الشَّيْخُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ فِي هَذَا سُنَّةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهِ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَتَحَدَّثُوا عِنْدَهُ فَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ فَقُتِلَ فَخَرَجُوا بَعْدَهُ فَإِذَا هُمْ بِصَاحِبِهِمْ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَاحِبُنَا كَانَ تَحَدَّثَ مَعَنَا فَخَرَجَ بَيْنَ أَيْدِينَا فَإِذَا نَحْنُ بِهِ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِمَنْ تَظُنُّونَ أَوْ مَنْ تَرَوْنَ قَتَلَهُ قَالُوا نَرَى أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِ فَدَعَاهُمْ فَقَالَ آنْتُمْ قَتَلْتُمْ هَذَا قَالُوا لَا قَالَ أَتَرْضَوْنَ نَفَلَ خَمْسِينَ مِنْ الْيَهُودِ مَا قَتَلُوهُ فَقَالُوا مَا يُبَالُونَ أَنْ يَقْتُلُونَا أَجْمَعِينَ ثُمَّ يَنْتَفِلُونَ قَالَ أَفَتَسْتَحِقُّونَ الدِّيَةَ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْكُمْ قَالُوا مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ فَوَدَاهُ مِنْ عِنْدِهِ قُلْتُ وَقَدْ كَانَتْ هُذَيْلٌ خَلَعُوا خَلِيعًا لَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَطَرَقَ أَهْلَ بَيْتٍ مِنْ الْيَمَنِ بِالْبَطْحَاءِ فَانْتَبَهَ لَهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَحَذَفَهُ بِالسَّيْفِ فَقَتَلَهُ فَجَاءَتْ هُذَيْلٌ فَأَخَذُوا الْيَمَانِيَّ فَرَفَعُوهُ إِلَى عُمَرَ بِالْمَوْسِمِ وَقَالُوا قَتَلَ صَاحِبَنَا فَقَالَ إِنَّهُمْ قَدْ خَلَعُوهُ فَقَالَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْ هُذَيْلٍ مَا خَلَعُوهُ قَالَ فَأَقْسَمَ مِنْهُمْ تِسْعَةٌ وَأَرْبَعُونَ رَجُلًا وَقَدِمَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مِنْ الشَّأْمِ فَسَأَلُوهُ أَنْ يُقْسِمَ فَافْتَدَى يَمِينَهُ مِنْهُمْ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ فَأَدْخَلُوا مَكَانَهُ رَجُلًا آخَرَ فَدَفَعَهُ إِلَى أَخِي الْمَقْتُولِ فَقُرِنَتْ يَدُهُ بِيَدِهِ قَالُوا فَانْطَلَقَا وَالْخَمْسُونَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِنَخْلَةَ أَخَذَتْهُمْ السَّمَاءُ فَدَخَلُوا فِي غَارٍ فِي الْجَبَلِ فَانْهَجَمَ الْغَارُ عَلَى الْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمَاتُوا جَمِيعًا وَأَفْلَتَ الْقَرِينَانِ وَاتَّبَعَهُمَا حَجَرٌ فَكَسَرَ رِجْلَ أَخِي الْمَقْتُولِ فَعَاشَ حَوْلًا ثُمَّ مَاتَ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ أَقَادَ رَجُلًا بِالْقَسَامَةِ ثُمَّ نَدِمَ بَعْدَ مَا صَنَعَ فَأَمَرَ بِالْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمُحُوا مِنْ الدِّيوَانِ وَسَيَّرَهُمْ إِلَى الشَّأْمِ
Povedal nám [Qutaibah bin Sa'id], povedal nám [Abu Bisyr Isma'il bin Ibrahim Al Asadi], povedal nám [Al Hajjaj bin Abi 'Uthman], že mi [Abu Raja`] z rodiny Abu Qilaba povedal [Abu Qilabah], že Umar bin Abdul Aziz jedného dňa rozprestrel matrace pre svojich hostí a dal im povolenie vojsť. Potom sa Umar bin Abdul Aziz opýtal: „Čo si myslíte o Qosamah?“ Odpovedali sme: „Qosamah? Qisas, pretože Qasamah je pravdivá, kalifi zaviedli kisas kvôli nej.“ Potom sa ma Umar bin Abd Aziz opýtal - v tom čase mi dal špeciálne postavenie, aby som viedol komunitu - a ja som odpovedal: „Ó, Amir al-Mu'minin, máš armádnych veliteľov a elitných arabských úradníkov, čo si myslíš, že keby päťdesiat z nich vypovedalo, že ženatý muž v Damasku spáchal cudzoložstvo, hoci ho nevideli, ukameňovali by ste ho?“ „NIE,“ odpovedal. Znova som sa spýtal: „Čo si myslíte, ak by päťdesiat z nich vypovedalo, že muž v Himši ukradol, odťali by ste mu ruku, keď by ho nevideli?“ „NIE,“ odpovedal. Tak som povedal: „Pri Alahovi, Posol Alaha (mier a požehnanie Alaha s ním) nikdy nikoho nezabil, okrem jedného z troch dôvodov: Človek, ktorý úmyselne zabije, musí byť zabitý, alebo človek, ktorý sa dopustí cudzoložstva po svadbe, alebo človek, ktorý bojuje proti Alahovi a Jeho Poslovi a odpadne od islamu.“ Potom ľudia prerušili rozhovor: „Nepovedal nám [Anas bin Malik], že Posol Alaha (mier a požehnanie Alaha s ním) raz niekoho porezal za krádež, vypichol mu oči a nechal ho fúkať na horúcom slnku?“ Odpovedal som: „Poviem vám hadís od Anasa, ktorý mi povedal sám Anas; Že skupina ôsmich ľudí z kmeňa Ukl stretla Proroka ﷺ, محمد عليه (mier s ním) a prisahali mu vernosť, aby vyhlásili svoj islam. Ale neboli vhodní pre podnebie Mediny, takže ich telá boli choré. Potom sa sťažovali na svoje sťažnosti Prorokovi ﷺ. Prorok navrhol: „Nebolo by pre vás lepšie ísť s našimi pastiermi tiav, aby ste mohli získať ich mlieko a moč – na liečbu –?“ „Dobre,“ odpovedali. Išli a pili mlieko a moč, aby boli zdraví. Namiesto toho však zabili pastiera Proroka ﷺ a okradli jeho ťavy. Táto udalosť sa nakoniec dostala k Prorokovi ﷺ. Prorok tiež poslal vojakov, aby vypátrali ich stopy. Boli zajatí a odvlečení pred Proroka. Prorok im teda prikázal, aby im odsekli ruky a nohy a vypichli oči. Potom ich Prorok hodil na horúce slnko, aby zomreli.“ Pýtam sa; „Kto iný by mohol byť sadistickejší ako oni? Odpadli od islamu, zabíjali a lúpili.“ Potom Anbasah bin Sa’id povedal: „Pri Alahovi, nikdy som nič také nepočul dnes.“ Povedal som: „Odmietaš môj hadís, ó, Anbasah?“ „Nie, prezentoval si hadís taký, aký je. Pri Alahovi, táto armáda zostane v dobrote, pokiaľ tento šejk bude žiť medzi nimi.“ Pokračoval som. V takýchto prípadoch existujú aj iné pokyny od Proroka منتولاهa (mier s ním). Príbeh hovorí: Raz sa niekoľko Ansarov stretlo s Prorokom منتولاهa (mier s ním). Rozprávali sa s ním, potom jeden z nich vyšiel spomedzi nich a ukázalo sa, že bol zabitý. Po vražde vyšli priatelia a zistili, že ich priateľ bol zabitý pokrytý krvou, a tak prípad nahlásili Prorokovi منتولاهa (mier s ním). Povedali; „Ó, Posol Alláha, náš priateľ, ktorý sa s nami rozprával, potom vyšiel spomedzi nás a ukázalo sa, že je celý od krvi.“ Prorok ﷺ vyšiel a spýtal sa: „Za koho sa považujete?“ V inom úvodníku sa píše: „Kto si myslíte, že ho zabil?“ Odpovedali: „Myslíme si, že ho zabili Židia.“ Posol tiež poslal posla, aby sa stretol so Židmi, pozval ich a povedal: „Zabili ste nášho priateľa?“ Odpovedali: „Nie.“ Prorok potom povedal svojim priateľom: „Boli by ste ochotní, keby päťdesiat Židov prisahalo, že ho nezabili?“ Priatelia odpovedali: „Samozrejme, že by im nevadilo, keby nás skutočne zabili!“ Potom Židia prisahali. Potom sa Prorok spýtal: „Čo keby ste dostali diyat, pokiaľ by ho päťdesiat z vás prisahalo?“ Ale spoločníci nechceli prisahať. Nakoniec Prorok zaplatil diyat z vlastného vrecka. Povedal som; V minulosti kmeň Hudhayl prerušil – zrušil – spojenectvo – prísahu dohody o zdieľaní šťastia a nešťastia – počas čias nevedomosti. Hudhayl však uprostred noci zaútočil na rodinu Yamani v Bath-ha. Jeden Yamani z domácnosti bol hore, takže ho mohol sťať mečom a podarilo sa mu ho zabiť. Potom prišli Hudhaylovci, zatkli rodinu Yamani a sťažovali sa na to Umarovi v Al Mausim. Hudhayl povedal: „Zabil nášho priateľa.“ Odpovedal: „Naozaj oni – Hudhayl – porušili svoju dohodu.“ Potom Umar povedal: „Prosím, nech päťdesiat Hudhaylovcov prisahá, že neporušili svoju dohodu.“ Potom štyridsaťdeväť Hudhaylovcov prisahalo, že neporušili svoju dohodu. Potom prišiel jeden z nich zo Sýrie a požiadal osobu, ktorá práve prišla, aby prisahala, ale tá sa zdráhala prisahať, takže musel svoju neochotu prisahať vynahradiť zaplatením tisíc dirhamov. Potom Hudzail hľadal inú náhradu, aby doplnil päťdesiat ľudí. Čo sa týka muža, ktorý zaplatil výkupné, odovzdali ho bratovi obete, aby sa jeho ruka spojila s jeho. Obaja pokračovali v chôdzi s päťdesiatimi ľuďmi, ktorí zložili prísahu, až kým nedorazili k datľovej palme. Lial sa na nich dážď a uviazli v jaskyni v hore. Jaskyňa sa zrútila a spadla na päťdesiat Hudzailovcov, ktorí zložili prísahu, a všetci zomreli. Zostávajúcim dvom ľuďom sa podarilo utiecť, ale zrazu sa k nim prikotúľal kameň a zlomil nohu zabitému bratovi. O rok neskôr ešte žil a zomrel. Povedal som: Abdul Malik bin Marwan kedysi obvinil niekoho z dôkazov o Qossamah, ale neskôr oľutoval, čo urobil, a nariadil, aby päťdesiat ľudí, ktorí zložili prísahu, bolo vymazaných zo štátnych záznamov a päťdesiat ľudí previezol do Sýrie.
Hadís
Imam Bukhari : 6391
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ مِنْ حُجْرٍ فِي بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَيْهِ بِمِشْقَصٍ أَوْ بِمَشَاقِصَ وَجَعَلَ يَخْتِلُهُ لِيَطْعُنَهُ
Bolo nám povedané [Abu Nu'man] od ['Ubaidullaha bin Abu Bakra bin Anasa] od [Anasa], nech je s ním Alah spokojný, že niekto nakukol do jednej z izieb Proroka, nech miluje jeho život, a tak sa k tejto osobe vydal s nožnicami v ruke a schoval ich, aby ju bodol.
Hadís
Imam Bukhari : 6392
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ تَنْتَظِرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنَيْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِذْنُ مِنْ قِبَلِ الْبَصَرِ
Povedal nám [Kutajba bin Sa'id] [Al Laits] od [Ibn Šihába], [Sahal bin Sa'd ako Sa'idi] hlásil, že niekto nakukol cez dieru vo dverách miestnosti Proroka, محف والعلاه (mier s ním) a v tom čase si česal hlavu, keď ho Prorok محف والعلاه (mier s ním) uvidel a povedal: „Keby som vedel, že nakukuješ, učesal by som si to. Strčil by som ti to do očí.“ Potom Prorok محف والعلاه (mier s ním) povedal: „Len to dovolenie kvôli výhľadu.“
Hadís
Imam Bukhari : 6393
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّ امْرَأً اطَّلَعَ عَلَيْكَ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَخَذَفْتَهُ بِعَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ جُنَاحٌ
Povedal nám [Ali bin Abdullah], že nám [Sufjan] povedal [Abu Az Zanad] od [Al A'raj] od [Abu Hurairah] povedal, že Abul Qashim, sallallahu'alaihiwasallam, povedal: „Ak sa na vás niekto bez vášho dovolenia pozrie, bodnite ho palicou tak, aby mal oči slepé, potom na vás nie je žiadny diyat.“
Hadís
Imam Bukhari : 6394
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ قَالَ سَأَلْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُهَلْ عِنْدَكُمْ شَيْءٌ مِمَّا لَيْسَ فِي الْقُرْآنِ وَقَالَ مَرَّةً مَا لَيْسَ عِنْدَ النَّاسِ فَقَالَ وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ مَا عِنْدَنَا إِلَّا مَا فِي الْقُرْآنِ إِلَّا فَهْمًا يُعْطَى رَجُلٌ فِي كِتَابِهِ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قُلْتُ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قَالَ الْعَقْلُ وَفِكَاكُ الْأَسِيرِ وَأَنْ لَا يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ
Povedal nám [Šadaka bin Al Fadl] Povedal nám [Ibn 'Ujajna], že nám [Mutharrif] povedal; Počul som [Aš Ša'bího], povedal; počul som [Abú Džuhajfu] povedať, spýtal som sa [Alího] radiallahu 'anhu: 'Máte niečo, čo nie je spomenuté v Koráne?' inokedy povedal; 'čo ľudia nemajú?' odpovedal; 'Pri Tom, kto rozštiepil obilie a stvoril človeka, nemáme nič iné ako to, čo je obsiahnuté v Koráne, okrem pochopenia daného človeku o Jeho knihe a toho, čo je obsiahnuté na stránkach.' Pýtal som sa: 'Čo je na tom hárku?' odpovedal; 'a to platenie diyat, oslobodenie väzňov a nech nie je moslim zabitý kvôli neveriacemu.'
Hadís
Imam Bukhari : 6395
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ
Povedal nám ['Abdullah bin Yusuf] Povedal nám [Malik] a povedal nám [Isma'il] Povedal nám [Malik] od [Ibn Shihaba] od [Abu Salamah bin Abdurrahmana] od [Abu Hurairah] radliallahu 'anhu, že boli dve ženy z Hudzail, z ktorých jedna udrela druhú tak, že plod potratil, a Posol Alláha, Shallallahu'alaihiwasallam, sa rozhodol platiť ghurrah, mužských otrokov alebo ženských otrokyň.
Hadís
Imam Bukhari : 6396
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍفَشَهِدَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِهِ
Povedal nám [Musa bin Isma'il], že nám [Wuhaib] povedal [Hisyam] od [svojho otca] od [Mughirah bin Syu'bah] od Umara, nech je s ním Alah spokojný, že sa ich raz opýtal na názor na potrat ženského plodu. Cash Mughirah povedal: „Prorok, nech ťa miluje, sa rozhodol s guru, otrokmi alebo sluhami.“ [Muhammad bin Maslamah] vypovedal, že bol svedkom toho, ako Prorok, nech ťa miluje, urobil takéto rozhodnutie.
Hadís
Imam Bukhari : 6397
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ نَشَدَ النَّاسَ مَنْ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي السِّقْطِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ أَنَا سَمِعْتُهُ قَضَى فِيهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍقَالَ ائْتِ مَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ عَلَى هَذَا فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَا أَشْهَدُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلَاصِ الْمَرْأَةِ مِثْلَهُ
Keď nám [Ubaidullah bin Musa] od [Hisyama] od [svojho otca] povedal, Umar raz požiadal ľudí o svedectvo, ktorí z nich počuli Proroka, nech mu dá pokoj, rozhodnúť sa o otázke potratu plodu - ktorý bol zasiahnutý-. Tak [Al Mughirah] povedal: „Počul som, že sa rozhodol zaplatiť ghurrah, otrokyňu alebo otrokyňu,“ potom [Muhammad bin Maslamah] povedal: „Videl som Proroka, nech mu dá pokoj, takto.“ Povedal mi [Muhammad bin Abdullah], povedal nám [Muhammad bin Sabiq], povedal nám [Za'idah] nám povedal [Hisyam bin Urwah] od [svojho otca], že počul [Mughirah bin Syu'bah] rozprávať o Umarovi, že sa raz pýtal ľudí na názory napríklad na potrat ženských plodov.
Hadís
Imam Bukhari : 6398
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لَحْيَانَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا
Bolo nám povedané [Abdullah bin Yusuf], že nám [Al Laits] povedal [Ibn Shihab] od [Sa'ida bin Musayyba] od [Abu Hurairah], že Prorok من داتواع (mier s ním) raz rozhodol o diyat (výdavku) ženského plodu z Bani Lahyan v hodnote rovnajúcej sa ghurrah (chudobe), otrokovi alebo otrokyni, potom žena, ktorej sa rozhodol zaplatiť ghurrah (chudobu), zomrela, potom Prorok من داتواع (mier s ním) rozhodol, že jej dedičstvo bude pre jej deti a manžela, zatiaľ čo diyat bude vyplatený za jej 'ashabah (podiel).
Hadís
Imam Bukhari : 6399
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَاقْتَتَلَتْ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَضَى أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى أَنَّ دِيَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا
Povedal nám [Ahmad bin Salih], povedal nám [Ibnu Wahb], povedal nám [Yunus] od [Ibn Shihaba] od [Ibnul Musayyab] a [Abu Salamah bin Abdurrahman], [Abu Hurairah], nech je s ním Alah spokojný, povedal: Boli tam dve ženy z kmeňa Hudzail, ktoré sa pobili, a tak jedna z nich hodila kameň na druhú, čím ju zabila a potratila jej tehotenstvo. Potom sa ľudia sťažovali na tento spor Prorokovi, nech ťa miluje, a on rozhodol, že diyat plodu sa bude rovnať ghurrah, čo zodpovedá mužskému otrokovi alebo slúžke. Rozhodol, že diyat ženy znáša jej akíla.
Hadís
Imam Bukhari : 6400
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِي فَانْطَلَقَ بِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَنَسًا غُلَامٌ كَيِّسٌ فَلْيَخْدُمْكَ قَالَ فَخَدَمْتُهُ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا وَلَا لِشَيْءٍ لَمْ أَصْنَعْهُ لِمَ لَمْ تَصْنَعْ هَذَا هَكَذَا
[Amr bin Zurarah] mi rozprával [Isma'il bin Ibrahim] od ['Abdul 'Aziza] od [Anasa], ktorý povedal, že keď Posol Alláha (mier a požehnanie Alaha s ním) prišiel do Mediny, Abu Talhah ma chytil za ruku a pozval ma na stretnutie s Poslom Alláha (mier a požehnanie Alaha s ním) a povedal: „Ó, Posol Alláha, Anas je skúsený mladý muž, bolo by dobré, keby bol tvojím asistentom!“ Anas povedal, takže som mu pomáhal doma aj na cestách, a pri Alahovi, nikdy sa nesťažoval na to, čo som urobil, a nehovoril: „Prečo si to urobil!“ A nikdy sa nesťažoval na to, čo som neurobil, a nehovoril: „Prečo si to neurobil!“
