Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 3421
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا شَاذَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ الْمَاجِشُونُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نَعْدِلُ بِأَبِي بَكْرٍ أَحَدًا ثُمَّ عُمَرَ ثُمَّ عُثْمَانَ ثُمَّ نَتْرُكُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُفَاضِلُ بَيْنَهُمْتَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ
Esan dit [Muhammad bin Hatim bin Bazik] esan digula [Syadzanek] esan digula ['Abdul 'Aziz bin Abu Salamah Al Majisyun] ['Ubaidullah]-ek [Nafi'-k] esan duela [Ibn 'Umar radliallahu 'anhumak] esan duela: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaian bizi gara eta ez dugu inor Abu Bakr, 'Umar eta 'Uthman-ekin alderatzen. Horren ondoren, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunak alde batera utzi genituen eta ez genien inori lehentasuna eman'. Hadith hau [Ibn Salihk] berretsi zuen ['Abdul 'Aziz]-ek].
Hadith
Imam Bukhari : 3422
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ هُوَ ابْنُ مَوْهَبٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مِصْرَ حَجَّ الْبَيْتَ فَرَأَى قَوْمًا جُلُوسًا فَقَالَ مَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ فَقَالُوا هَؤُلَاءِ قُرَيْشٌ قَالَ فَمَنْ الشَّيْخُ فِيهِمْ قَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ شَيْءٍ فَحَدِّثْنِي هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ عُثْمَانَ فَرَّ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ تَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَدْرٍ وَلَمْ يَشْهَدْ قَالَ نَعَمْ قَالَ تَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَمْ يَشْهَدْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ قَالَ ابْنُ عُمَرَ تَعَالَ أُبَيِّنْ لَكَ أَمَّا فِرَارُهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَأَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَفَا عَنْهُ وَغَفَرَ لَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَدْرٍ فَإِنَّهُ كَانَتْ تَحْتَهُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ مَرِيضَةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لَكَ أَجْرَ رَجُلٍ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَوْ كَانَ أَحَدٌ أَعَزَّ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ عُثْمَانَ لَبَعَثَهُ مَكَانَهُ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ وَكَانَتْ بَيْعَةُ الرِّضْوَانِ بَعْدَ مَا ذَهَبَ عُثْمَانُ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى هَذِهِ يَدُ عُثْمَانَ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى يَدِهِ فَقَالَ هَذِهِ لِعُثْمَانَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عُمَرَ اذْهَبْ بِهَا الْآنَ مَعَكَ
Esan zigun [Musa bin Isma'il]-ek esan zigun [Abu 'Awanah]-ek esan zigun ['Uthman. Ibn Mawhab da] esan zuela: 'Egiptoko biztanleriako gizon bat Hajj erromesaldia egiten ari zen, eta gero jende talde bat eserita ikusi zuen eta galdetu zuen: 'Nor dira jende horiek?'. Jendeak erantzun zuen: 'Quraysh leinukoak dira'. Egiptoarrak berriro galdetu zuen: 'Nor dira haien zaharrak?'. Haiek erantzun zuten: '['Abdullah bin 'Umar]'. Pertsonak esan zuen: 'O Ibn 'Umar, zerbaiti buruz galdetzen dizut, azaldu iezadazu: 'Ba al zenekien 'Uthman Uhud-eko gudutik ihesi joan zela?'. Hark -Ibn 'Umarrek- erantzun zuen: 'Bai'. Pertsonak berriro galdetu zuen: 'Ba al dakizu ere ez zegoela bertan eta ez zuela Badr-eko guduan parte hartu?'. Hark -Ibn 'Umarrek- erantzun zuen: 'Bai'. Pertsonak berriro galdetu zuen; «Badakizu, halaber, ez zegoela eta ez zuela Bai'atur Ridlwanen parte hartu?» Hark - Ibn 'Umarrek - erantzun zuen: «Bai». Gizonak esan zuen: «Allahu Akbar». Ibn 'Umarrek esan zuen: «Zatoz, utzi dena azaltzen. Uthmanen ihesaldia Uhud-eko guduan, benetan deklaratzen dut Alak barkatu eta barkatu egin diola. Badr-eko guduan ez egoteari dagokionez, garai hartan Ala-ren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-en, gaixorik zegoen alaba zaintzen ari zen, eta Ala-ren Mezulariak esan zion: «Saria jasoko duzu eta Badr-eko guduan parte hartu zutenek bezala partekatuko duzu». Bai'atur Ridlwanen ez egoteari dagokionez, izan ere, Mekka hirian Uthman baino nobleagoa zen beste pertsona bat balego, haren ordez bidaliko zuen. Baina Ala-ren Mezulariak Uthman bidali zuen». Gainera, Bai'atur Ridlwanen gertakaria 'Uthman Mekara joan ondoren gertatu zen, eta une horretan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak eskuineko eskua irekiz esan zuen: 'Hau 'Uthmanen eskua da'. Gero, eskuineko eskua ezkerreko eskuarekin lotu eta esan zuen: 'Hau 'Uthmanentzat da'. Orduan, Ibn 'Umarrek gizonari esan zion: 'Orain jarraitu emandako azalpenarekin'.
Hadith
Imam Bukhari : 3423
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّ أَنَسًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَهُمْ قَالَصَعِدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُحُدًا وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ فَرَجَفَ وَقَالَ اسْكُنْ أُحُدُ أَظُنُّهُ ضَرَبَهُ بِرِجْلِهِ فَلَيْسَ عَلَيْكَ إِلَّا نَبِيٌّ وَصِدِّيقٌ وَشَهِيدَانِ
Esan digu [Musaddad]-ek [Yahya]-k [Sa'id-ek] [Qatadah-ek] esan duela [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]-ek esan duela; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam Uhud muinora igo zela Abu Bakr, 'Umar eta 'Uthman-ekin batera, eta gero muinoa dardarka hasi zen. Beraz, esan zuen: 'Lasai egon, Uhud'. Gogoratzen dudanez, oina zapaldu eta esan zuen: 'Zure gainean orain ez baitago Profeta, Siddiq eta martiri gisa hilko diren bi pertsona baino gehiago'.
Hadith
Imam Bukhari : 3424
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقَبْلَ أَنْ يُصَابَ بِأَيَّامٍ بِالْمَدِينَةِ وَقَفَ عَلَى حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ وَعُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ كَيْفَ فَعَلْتُمَا أَتَخَافَانِ أَنْ تَكُونَا قَدْ حَمَّلْتُمَا الْأَرْضَ مَا لَا تُطِيقُ قَالَا حَمَّلْنَاهَا أَمْرًا هِيَ لَهُ مُطِيقَةٌ مَا فِيهَا كَبِيرُ فَضْلٍ قَالَ انْظُرَا أَنْ تَكُونَا حَمَّلْتُمَا الْأَرْضَ مَا لَا تُطِيقُ قَالَ قَالَا لَا فَقَالَ عُمَرُ لَئِنْ سَلَّمَنِي اللَّهُ لَأَدَعَنَّ أَرَامِلَ أَهْلِ الْعِرَاقِ لَا يَحْتَجْنَ إِلَى رَجُلٍ بَعْدِي أَبَدًا قَالَ فَمَا أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا رَابِعَةٌ حَتَّى أُصِيبَ قَالَ إِنِّي لَقَائِمٌ مَا بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ غَدَاةَ أُصِيبَ وَكَانَ إِذَا مَرَّ بَيْنَ الصَّفَّيْنِ قَالَ اسْتَوُوا حَتَّى إِذَا لَمْ يَرَ فِيهِنَّ خَلَلًا تَقَدَّمَ فَكَبَّرَ وَرُبَّمَا قَرَأَ سُورَةَ يُوسُفَ أَوْ النَّحْلَ أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّاسُ فَمَا هُوَ إِلَّا أَنْ كَبَّرَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ قَتَلَنِي أَوْ أَكَلَنِي الْكَلْبُ حِينَ طَعَنَهُ فَطَارَ الْعِلْجُ بِسِكِّينٍ ذَاتِ طَرَفَيْنِ لَا يَمُرُّ عَلَى أَحَدٍ يَمِينًا وَلَا شِمَالًا إِلَّا طَعَنَهُ حَتَّى طَعَنَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَاتَ مِنْهُمْ سَبْعَةٌ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ طَرَحَ عَلَيْهِ بُرْنُسًا فَلَمَّا ظَنَّ الْعِلْجُ أَنَّهُ مَأْخُوذٌ نَحَرَ نَفْسَهُ وَتَنَاوَلَ عُمَرُ يَدَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَدَّمَهُ فَمَنْ يَلِي عُمَرَ فَقَدْ رَأَى الَّذِي أَرَى وَأَمَّا نَوَاحِي الْمَسْجِدِ فَإِنَّهُمْ لَا يَدْرُونَ غَيْرَ أَنَّهُمْ قَدْ فَقَدُوا صَوْتَ عُمَرَ وَهُمْ يَقُولُونَ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ فَصَلَّى بِهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ صَلَاةً خَفِيفَةً فَلَمَّا انْصَرَفُوا قَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ انْظُرْ مَنْ قَتَلَنِي فَجَالَ سَاعَةً ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ غُلَامُ الْمُغِيرَةِ قَالَ الصَّنَعُ قَالَ نَعَمْ قَالَ قَاتَلَهُ اللَّهُ لَقَدْ أَمَرْتُ بِهِ مَعْرُوفًا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَجْعَلْ مِيتَتِي بِيَدِ رَجُلٍ يَدَّعِي الْإِسْلَامَ قَدْ كُنْتَ أَنْتَ وَأَبُوكَ تُحِبَّانِ أَنْ تَكْثُرَ الْعُلُوجُ بِالْمَدِينَةِ وَكَانَ الْعَبَّاسُ أَكْثَرَهُمْ رَقِيقًا فَقَالَ إِنْ شِئْتَ فَعَلْتُ أَيْ إِنْ شِئْتَ قَتَلْنَا قَالَ كَذَبْتَ بَعْدَ مَا تَكَلَّمُوا بِلِسَانِكُمْ وَصَلَّوْا قِبْلَتَكُمْ وَحَجُّوا حَجَّكُمْ فَاحْتُمِلَ إِلَى بَيْتِهِ فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ وَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ تُصِبْهُمْ مُصِيبَةٌ قَبْلَ يَوْمَئِذٍ فَقَائِلٌ يَقُولُ لَا بَأْسَ وَقَائِلٌ يَقُولُ أَخَافُ عَلَيْهِ فَأُتِيَ بِنَبِيذٍ فَشَرِبَهُ فَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ ثُمَّ أُتِيَ بِلَبَنٍ فَشَرِبَهُ فَخَرَجَ مِنْ جُرْحِهِ فَعَلِمُوا أَنَّهُ مَيِّتٌ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ وَجَاءَ النَّاسُ فَجَعَلُوا يُثْنُونَ عَلَيْهِ وَجَاءَ رَجُلٌ شَابٌّ فَقَالَ أَبْشِرْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ بِبُشْرَى اللَّهِ لَكَ مِنْ صُحْبَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدَمٍ فِي الْإِسْلَامِ مَا قَدْ عَلِمْتَ ثُمَّ وَلِيتَ فَعَدَلْتَ ثُمَّ شَهَادَةٌ قَالَ وَدِدْتُ أَنَّ ذَلِكَ كَفَافٌ لَا عَلَيَّ وَلَا لِي فَلَمَّا أَدْبَرَ إِذَا إِزَارُهُ يَمَسُّ الْأَرْضَ قَالَ رُدُّوا عَلَيَّ الْغُلَامَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي ارْفَعْ ثَوْبَكَ فَإِنَّهُ أَبْقَى لِثَوْبِكَ وَأَتْقَى لِرَبِّكَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ انْظُرْ مَا عَلَيَّ مِنْ الدَّيْنِ فَحَسَبُوهُ فَوَجَدُوهُ سِتَّةً وَثَمَانِينَ أَلْفًا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ إِنْ وَفَى لَهُ مَالُ آلِ عُمَرَ فَأَدِّهِ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَإِلَّا فَسَلْ فِي بَنِي عَدِيِّ بْنِ كَعْبٍ فَإِنْ لَمْ تَفِ أَمْوَالُهُمْ فَسَلْ فِي قُرَيْشٍ وَلَا تَعْدُهُمْ إِلَى غَيْرِهِمْ فَأَدِّ عَنِّي هَذَا الْمَالَ انْطَلِقْ إِلَى عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَقُلْ يَقْرَأُ عَلَيْكِ عُمَرُ السَّلَامَ وَلَا تَقُلْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فَإِنِّي لَسْتُ الْيَوْمَ لِلْمُؤْمِنِينَ أَمِيرًا وَقُلْ يَسْتَأْذِنُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنْ يُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَيْهِ فَسَلَّمَ وَاسْتَأْذَنَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيْهَا فَوَجَدَهَا قَاعِدَةً تَبْكِي فَقَالَ يَقْرَأُ عَلَيْكِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ السَّلَامَ وَيَسْتَأْذِنُ أَنْ يُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَتْ كُنْتُ أُرِيدُهُ لِنَفْسِي وَلَأُوثِرَنَّ بِهِ الْيَوْمَ عَلَى نَفْسِي فَلَمَّا أَقْبَلَ قِيلَ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَدْ جَاءَ قَالَ ارْفَعُونِي فَأَسْنَدَهُ رَجُلٌ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا لَدَيْكَ قَالَ الَّذِي تُحِبُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَذِنَتْ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا كَانَ مِنْ شَيْءٍ أَهَمُّ إِلَيَّ مِنْ ذَلِكَ فَإِذَا أَنَا قَضَيْتُ فَاحْمِلُونِي ثُمَّ سَلِّمْ فَقُلْ يَسْتَأْذِنُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَإِنْ أَذِنَتْ لِي فَأَدْخِلُونِي وَإِنْ رَدَّتْنِي رُدُّونِي إِلَى مَقَابِرِ الْمُسْلِمِينَ وَجَاءَتْ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ حَفْصَةُ وَالنِّسَاءُ تَسِيرُ مَعَهَا فَلَمَّا رَأَيْنَاهَا قُمْنَا فَوَلَجَتْ عَلَيْهِ فَبَكَتْ عِنْدَهُ سَاعَةً وَاسْتَأْذَنَ الرِّجَالُ فَوَلَجَتْ دَاخِلًا لَهُمْ فَسَمِعْنَا بُكَاءَهَا مِنْ الدَّاخِلِ فَقَالُوا أَوْصِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اسْتَخْلِفْ قَالَ مَا أَجِدُ أَحَدًا أَحَقَّ بِهَذَا الْأَمْرِ مِنْ هَؤُلَاءِ النَّفَرِ أَوْ الرَّهْطِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَسَمَّى عَلِيًّا وَعُثْمَانَ وَالزُّبَيْرَ وَطَلْحَةَ وَسَعْدًا وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ وَقَالَ يَشْهَدُكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَلَيْسَ لَهُ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ كَهَيْئَةِ التَّعْزِيَةِ لَهُ فَإِنْ أَصَابَتْ الْإِمْرَةُ سَعْدًا فَهُوَ ذَاكَ وَإِلَّا فَلْيَسْتَعِنْ بِهِ أَيُّكُمْ مَا أُمِّرَ فَإِنِّي لَمْ أَعْزِلْهُ عَنْ عَجْزٍ وَلَا خِيَانَةٍ وَقَالَ أُوصِي الْخَلِيفَةَ مِنْ بَعْدِي بِالْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ أَنْ يَعْرِفَ لَهُمْ حَقَّهُمْ وَيَحْفَظَ لَهُمْ حُرْمَتَهُمْ وَأُوصِيهِ بِالْأَنْصَارِ خَيْرًا{ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ }أَنْ يُقْبَلَ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَأَنْ يُعْفَى عَنْ مُسِيئِهِمْ وَأُوصِيهِ بِأَهْلِ الْأَمْصَارِ خَيْرًا فَإِنَّهُمْ رِدْءُ الْإِسْلَامِ وَجُبَاةُ الْمَالِ وَغَيْظُ الْعَدُوِّ وَأَنْ لَا يُؤْخَذَ مِنْهُمْ إِلَّا فَضْلُهُمْ عَنْ رِضَاهُمْ وَأُوصِيهِ بِالْأَعْرَابِ خَيْرًا فَإِنَّهُمْ أَصْلُ الْعَرَبِ وَمَادَّةُ الْإِسْلَامِ أَنْ يُؤْخَذَ مِنْ حَوَاشِي أَمْوَالِهِمْ وَيُرَدَّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ وَأُوصِيهِ بِذِمَّةِ اللَّهِ وَذِمَّةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُوفَى لَهُمْ بِعَهْدِهِمْ وَأَنْ يُقَاتَلَ مِنْ وَرَائِهِمْ وَلَا يُكَلَّفُوا إِلَّا طَاقَتَهُمْ فَلَمَّا قُبِضَ خَرَجْنَا بِهِ فَانْطَلَقْنَا نَمْشِي فَسَلَّمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ يَسْتَأْذِنُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَتْ أَدْخِلُوهُ فَأُدْخِلَ فَوُضِعَ هُنَالِكَ مَعَ صَاحِبَيْهِ فَلَمَّا فُرِغَ مِنْ دَفْنِهِ اجْتَمَعَ هَؤُلَاءِ الرَّهْطُ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ اجْعَلُوا أَمْرَكُمْ إِلَى ثَلَاثَةٍ مِنْكُمْ فَقَالَ الزُّبَيْرُ قَدْ جَعَلْتُ أَمْرِي إِلَى عَلِيٍّ فَقَالَ طَلْحَةُ قَدْ جَعَلْتُ أَمْرِي إِلَى عُثْمَانَ وَقَالَ سَعْدٌ قَدْ جَعَلْتُ أَمْرِي إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَيُّكُمَا تَبَرَّأَ مِنْ هَذَا الْأَمْرِ فَنَجْعَلُهُ إِلَيْهِ وَاللَّهُ عَلَيْهِ وَالْإِسْلَامُ لَيَنْظُرَنَّ أَفْضَلَهُمْ فِي نَفْسِهِ فَأُسْكِتَ الشَّيْخَانِ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَفَتَجْعَلُونَهُ إِلَيَّ وَاللَّهُ عَلَيَّ أَنْ لَا آلُ عَنْ أَفْضَلِكُمْ قَالَا نَعَمْ فَأَخَذَ بِيَدِ أَحَدِهِمَا فَقَالَ لَكَ قَرَابَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْقَدَمُ فِي الْإِسْلَامِ مَا قَدْ عَلِمْتَ فَاللَّهُ عَلَيْكَ لَئِنْ أَمَّرْتُكَ لَتَعْدِلَنَّ وَلَئِنْ أَمَّرْتُ عُثْمَانَ لَتَسْمَعَنَّ وَلَتُطِيعَنَّ ثُمَّ خَلَا بِالْآخَرِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا أَخَذَ الْمِيثَاقَ قَالَ ارْفَعْ يَدَكَ يَا عُثْمَانُ فَبَايَعَهُ فَبَايَعَ لَهُ عَلِيٌّ وَوَلَجَ أَهْلُ الدَّارِ فَبَايَعُوهُ
[Musa bin Isma'il]-ek [Abu 'Awanah] [Hushayn]-engandik [Amr bin Maimun]-engandik kontatu zigun, eta honek esan zuen: ['Umar bin Al Khaththab radliallahu 'anhu] ikusi nuen Medinan labankadaz zauritu baino egun batzuk lehenago. Hudhayfah bin Al Yaman eta 'Uthman bin Hunaif-en aurrean zegoen. 'Umarrek galdetu zuen: 'Nola zaudete zuek biok? Beldur al zarete Sawadeko jendeari -zergak kobratzen zaizkionak- beren gaitasunaren gainetik dagoen zerbaitekin zamatzeaz?' Biek erantzun zuten: 'Beren gaitasunaren araberako politikekin zamatzen ditugu, ez dago gehiegikeria handirik'. 'Umarrek esan zuen: 'Allah Subhaanahu wa Ta'ala-k salbatzen banau, zalantzarik gabe, 'Irakeko herriko alargunei ez diet betiko gizonik behar izango nire ondoren'. Narratzaileak esan zuen: 'Elkarrizketa horren ondoren, 'Umarrek ez zuen egunik eman hondamendiak -labankadaz- jo eta laugarren egunera arte izan ezik. Narratzaileak -'Amru-k- esan zuen; Zutik nengoen eta ez zegoen inor nire eta haren artean, 'Abdullah bin 'Abbas izan ezik, Fajr-en, 'Umar hondamendi batek jo zuen egunean. Egunsentian, 'Umarrek otoitza zuzendu nahi izan zuen ilara artean igaroz eta gero esanez: 'Zuzen ezazu haga'. Kongregazioa gehiago ikusi ezin zuenean, ilaratan hutsuneak zeudenean, 'Umarrek aurrera egin eta takbir esan zuen. Badirudi Yusuf edo an-Nahl edo antzeko zerbait irakurri zuela lehenengo rak'ah-ean, denek otoitzean parte hartu ahal izateko. Takbir-a izan ezik, bat-batean oihu egin zion entzun nion: 'Norbaitek hil nau, edo hori esan zuen; 'txakur bat gainera oldartu zait', antza denez, norbaitek bi ahoko labana batekin labankada eman zion. Labankada-egileak ez zuen eskuineko edo ezkerreko jendearen artetik igaro, baina hamahiru pertsona labankadaz labankadaz jo zituen, eta horren ondorioz zazpi hil ziren. Musulmanetako batek gertakaria ikusi zuenean, berokia bota eta hiltzailea jo zuen. Eta harrapatuko zutela konturatu zenean - ihes egin ezinik - bere buruaz beste egin zuen. 'Umarrek 'Abdur Rahman bin 'Auf-en eskua hartu eta aurrera tira egin zuen. 'Umar-en ondoan zegoen edonork nik ikusi nuena ikus zezakeen, zalantzarik gabe. Meskitaren izkinetan zeuden pertsonei dagokienez, ez zekiten zer gertatu zen, 'Umar-en ahotsa ez zutela entzun izan ezik. 'Subhaanalah, Subhaanalah - aintza Ala- ' esan zuten. Beraz, 'Abdur Rahmanek kongregazioko otoitza arinki jarraitu zuen. Otoitza amaitu ondoren, 'Umarrek galdetu zuen: 'O Ibn 'Abbas, begira nork hil nau'. Ibn 'Abbas denbora batez ibili zen inguruan, gero itzuli eta esan zuen: 'Al Mughirah-ren esklaboa'. 'Umarrek galdetu zuen: 'O labana egiten ona den esklaboa?' Ibn 'Abbasek erantzun zuen: 'Bai, hala da'. 'Umarrek esan zuen: 'Alak hil dezala, egia esan, ongia egiteko agindu diot. Goretsi bedi Ala, musulmana dela dioen norbaiten eskuetan nire heriotza eragin ez zuelako'. Egia esan, zuri eta zure aitari gustatzen zitzaizuen arabiarrak ez ziren infidelak Medina inguruan ibiltzea. 'Abbas zen esklabo gehien zituena. Ibn 'Abbasek esan zuen: 'Nahi baduzu, edozer egingo dut. Alegia, nahi baduzu, hil egingo ditugu'. 'Umarrek esan zuen: 'Gezurra esaten ari zara, nola hil ditzakezu zure hizkuntzan hitz egin dutenean, zure Qiblari begira otoitz egin dutenean eta zure Hajj bezala Hajj egin dutenean'. Orduan 'Umar bere etxera eraman zuten eta lagundu egin genion. Garai hartan jendea egun hartako hondamendi batek inoiz jo ez balu bezala zegoen. Haien artean batzuek esan zuten: 'Ondo dago'. Eta beste batzuek esan zuten: 'Oso kezkatuta nago bere patuaz'. Orduan 'Umarri ardoa zerbitzatu zioten eta jan egin zuen, baina janaria urdailetik atera zitzaion. Gero esnea eman zioten eta berriro edan zuen, baina esnea zauritik atera zen. Azkenean, jendeak konturatu zen 'Umar laster hilko zela. Beraz, bisitatzera joan ginen eta jendea etorri eta goraipatu egin zuen atzetik gintuen. Bat-batean, gazte bat etorri zen eta esan zuen; «Bedeinkatua zu, Amirul Mu'minin, Allahrengandik berri onak jasotzeagatik, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera bizi izan zarelako -lagun izanik- eta lehenengoak Islama onartu zuen badakizun ezagutzaren moduan. Orduan, lider izatearen ardura ematen zaizu eta bidezko jokabidea bete duzu eta gero martiri gisa hiltzen zara». Umarrek esan zuen: «Zoriontsu sentituko nintzateke nire kalifatua modu neutralean amaitu izan balitz, ez nuke bekaturik izango eta ez nuke saririk jasoko». Gaztea igaro zenean, bere arropak lurra ukitzen ari zirela zirudien, orduan Umarrek esan zuen: «Ekarri gaztea niregana». Umarrek esan zion: «Nire anaiaren semea, kendu arropak, horrek zure arropa hobeto gordeko duelako eta zure Jaunari leialagoa egingo zaituelako. Abdullah bin Umar, begiratu zenbat zor dudan. Beraz, kalkulatu zuten eta zorra laurogeita sei mila edo antzeko zerbait zela ikusi zuten. Umarrek esan zuen; 'Umarren familiaren ondasunak nahikoak badira, zorra beren ondasunekin ordainduko dute. Hala ere, nahikoa ez bada, galdetu Bani 'Adiy bin Ka'abi. Eta haien aberastasuna oraindik nahikoa ez bada, galdetu Quraish-eko jendeari eta ez baztertu beste batzuei eskatuz, orduan ordaindu nire zorra ondasun hauekin. Ezagutu 'Aisyah, Ummul Mu'minin radiallahu 'anha, eta helarazi 'Umarren agurrak eta ez esan Amirul Muminin-ena denik, gaur Mu'mininentzat jada ez bainaiz liderra eta esan 'Umar bin Al Khaththab-ek baimena eskatu zuela bere bi lagunen ondoan lurperatzeko'. Beraz, 'Abdullah bin 'Umarrek agurtu egin zuen, baimena eskatu eta gero 'Aisyah-ekin elkartzera joan zen, Ala pozik egon dadila berarekin. Gertatu zen Abdullah bin Umarrek Aisha (Ala pozik egon dadila berarekin) negarrez aurkitu zuela. Orduan esan zuen; "Umar bin Al Khathtabek agurra bidaltzen dizu eta baimena eskatzen dizu bere bi lagunen ondoan lurperatzeko - Alaren Mezulariaren (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan) eta Abu Bakrren (Ala pozik egon bedi berarekin) -". Aishak (Ala pozik egon bedi berarekin) esan zuen: "Egia esan, nik ere hori nahi dut neure buruarentzat, baina gaur ez dut neure burua lehenetsiko". Abdullah bin Umar itzuli zenean, Umarri esan zioten: "Hemen dago, Abdullah bin Umar etorri da". Umarrek esan zuen: "Altxa nazazu". Gizon bat etorri eta lagundu egin zion. Umarrek galdetu zuen: "Zer berri dakarzu?" Ibn Umarrek erantzun zuen: "Gustuko dituzun berriak, Fededunen Komandante". Aishak baimena eman dizu. Umarrek esan zuen: "Alhamdulillah". Ez dago hori baino garrantzitsuagoa den ezer niretzat. Hil banaiz, eraman nire gorpua eta eman nire agurra, eta gero esan 'Umar bin Al Khaththabek baimena eskatu zuela. Baimentzen badu, lurperatu nazazu, baina uko egiten badio, itzuli nire gorpua hilerri musulmanera. Orduan Hafshah, Ummul Mu'minin etorri ziren eta hainbat emakume berarekin. Ikusi genuenean, berehala zutitu ginen. Hafshah 'Umarrengana hurbildu eta une batez negar egin zuen. Ondoren, hainbat gizonek sartzeko baimena eskatu zuten, beraz, Hafshah gelara sartu zen norbait sartu nahi zuelako. Beraz, Hafshah gelaren atzetik negarrez entzun genezakeen. Jendeak esan zuen: 'Eman testamentua, Amirul Mu'minin. Erabaki zure ordezkoa'. 'Umarrek esan zuen: 'Ez dut inor gai honetan eskubide gehiagorekin aurkitu Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, hil zenean, haiekin pozik zeuden horiek edo talde bat baino. Beraz, 'Ali, 'Uthman, Az Zubair, Talha, Sa'ad eta 'Abdur Rahman' izenak aipatu zituen. Ondoren, esan zuen: 'Abdullah bin 'Umar lekuko izango da zuen aurka. Hala ere, ez zuen inolako zereginik izan gai honetan, eta zeregina entretenimendu modu bat besterik ez zen berarentzat. Lidergoa Sa'aden esku geratzen bada, orduan bera izango da gai honen buruzagia. Baina berari ez bazaio, eskatu laguntza. Eta zuen artean buruzagi gisa arduratzen den edonor, ez dut ahultasun edo traizio arrazoiengatik kaleratuko'. Ondoren, 'Umarrek esan zuen: 'Nire ondorengo kalifei utzi diet Muhajirinen eskubideak ulertzea eta haien ohorea babestea. Halaber, agindu nion beti ongia egingo nietela herrialde honetan - Medinan - bizi izan ziren Ansarri, eta haien etorreraren aurretik - Muhajirinei - sinetsi zuten jende ona onartuko zutela eta haien artean oker zeudenak barkatuko zituztela. Eta aholkatu nion hiri honetako jende guztiarekin jatorra izateko, Islamaren defendatzaileak direlako eta aberastasuna eman dutelako - Islamarentzat - eta etsaiaren aurka gogorrak izan direlako. Eta ez kendu haien borondatez soberako aberastasuna izan ezik. Halaber, aholkatu nion beduino arabiarrekin jatorra izateko, arabiar nazioaren arbasoak eta Islamaren aitzindariak direlako, eta ez kentzeko haien aukerako - aberastasun nagusia - zakat gisa - eta gero itzuli - banatu - haien artean dauden pobreei. Eta Ahlu Dhimmah-ekin egindako akordioa betetzeko aholkatu nion ere - zergak ordaindu behar dituzten musulmanak ez diren herritarrak - hau da, Alaren eta Bere Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) babespean dauden pertsonak -, zerga ordaintzen duten bitartean - eta borrokatu nahi duten Ahlu Dhimmah-ek borrokatu egin behar dute, eta ez zaie zamarik jarri behar beren gaitasunaren neurrian izan ezik. 'Umarrek arnasa hartu zuenean, berarekin irten ginen eta oinez abiatu ginen. 'Abdullah bin 'Umarrek kaixo esan zion 'Aisyah radiallahu 'anha-ri eta gero esan zuen: "Umar bin Al Khaththabek baimena eskatu zuen". 'Aisyah radiallahu 'anhak esan zuen: "Sartu". Beraz, 'Umarren gorpua hilobian sartu eta bere bi lagunen ondoan jarri zuten. 'Umarren gorpua lurperatzen amaitu ondoren, kalifaren oinordeko bat aurkitzeko izendatutako jendea bildu zen. 'Abdur Rahman bin 'Aufek esan zuen; «Egin ezazue hau hiruren kontua». Beraz, Az Zubairrek esan zuen: «Nire gaiak 'Aliri uzten dizkiot». Talhak, berriz, esan zuen: «Nire gaiak 'Uthmani eman dizkiot». Bitartean, Saadek esan zuen: «Nire gaiak 'Abdur Rahman bin 'Auf-i eman dizkiot». Orduan, 'Abdur Rahman bin 'Aufek esan zuen: «Zuetatik zeinek utzi nahi du gai hau? Besteari emango diogu, Ala eta Islamak zainduko dute. Izan ere, pertsona batek ikus dezake nor den haien artean onena bere begietan». Bi duintasunak -Uthman eta Ali- isilik geratu ziren. Orduan, 'Abdur Rahmanek esan zuen: «Utzi gai hau niri. Ala zaintzen ari da niregan, eta ez naiz arbitrarioa izango nor den zuen artean onena aukeratzerakoan». Biek esan zuten: «Ados». Beraz, 'Abdur Rahmanek bietako baten eskua heldu eta esan zuen: «... «Alaren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-en, senide bat zara eta Islameko aurrekoen artean - nagusiena - badakizuen bezala, eta Ala-k zainduko zaitu. Gai hau zuri ematen badizut, noski justizia egingo duzu, eta gai hau 'Uthmani ematen badizut, noski entzun eta obedituko didazu». Gero, bakarrik hitz egin zuen 'Uthman-ekin eta 'Aliri esan zion bezala esan zuen. Leialtasun zina egin zuenean, 'Abdur Rahman-ek esan zuen: «Altxa eskua, 'Uthman'». Beraz, Abdur Rahman-ek leialtasuna zin egin zion 'Uthmani', eta gero 'Ali batu zitzaion, eta gero bizilagunak sartu ziren 'Uthmani' leialtasuna zin egitera.
Hadith
Imam Bukhari : 3425
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَدًا رَجُلًا يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ قَالَ فَبَاتَ النَّاسُ يَدُوكُونَ لَيْلَتَهُمْ أَيُّهُمْ يُعْطَاهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ النَّاسُ غَدَوْا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّهُمْ يَرْجُو أَنْ يُعْطَاهَا فَقَالَ أَيْنَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالُوا يَشْتَكِي عَيْنَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَأَرْسِلُوا إِلَيْهِ فَأْتُونِي بِهِ فَلَمَّا جَاءَ بَصَقَ فِي عَيْنَيْهِ وَدَعَا لَهُ فَبَرَأَ حَتَّى كَأَنْ لَمْ يَكُنْ بِهِ وَجَعٌ فَأَعْطَاهُ الرَّايَةَ فَقَالَ عَلِيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُقَاتِلُهُمْ حَتَّى يَكُونُوا مِثْلَنَا فَقَالَ انْفُذْ عَلَى رِسْلِكَ حَتَّى تَنْزِلَ بِسَاحَتِهِمْ ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَخْبِرْهُمْ بِمَا يَجِبُ عَلَيْهِمْ مِنْ حَقِّ اللَّهِ فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ بِكَ رَجُلًا وَاحِدًا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ يَكُونَ لَكَ حُمْرُ النَّعَمِ
Esan digute [Qutaibah bin Sa'idek] [Abu Hazim-ek] [Sahal bin Sa'ad radliallahu 'anhu]-ek esan digula ['Abdul 'Aziz-ek] Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: 'Bihar, aginte-bandera hau emango diot Ala-k gerra hau irabazi zuen gizon bati'. -Sahal-ek esan zuen: 'Beraz, jendeak gau osoa eman zuen eztabaidatzen, zeini emango zitzaion konfiantza hori'. Goizean, jendea bildu zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurrean eta bakoitzak konfiantza hori jasotzea espero zuen. Hark esan zuen: 'Non dago 'Ali bin Abu Talib?'. Jendeak erantzun zuen: 'Begi-mina du, Alaren Mezularia'. Hark esan zuen: 'Zatoz eta ekarri hona'. 'Ali begi puztuekin etorri zenean, otoitz egin zuen berarentzat, berehala sendatu zitzaizkion begiak, aurreko minaren arrastorik ez balego bezala. Azkenean, gerrako aginte-bandera eman zion. 'Alik esan zuen; «Alaren Mezularia, 'Gure antzekoak izan arte borrokatuko ditut haiekin'. Esan zuen: 'Egin lasai haien bizilekuan gelditu arte, gero gonbidatu itzazu Islama onartzera eta esan iezaiezu zein den haien betebeharra Alaren eskubideetatik. Izan ere, Alak norbaiti zure bidez gidaritza ematen badio, hobe da zuretzat gamelu gorri bat baino - altxorrik onena -'.
Hadith
Imam Bukhari : 3426
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ قَالَكَانَ عَلِيٌّ قَدْ تَخَلَّفَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَيْبَرَ وَكَانَ بِهِ رَمَدٌ فَقَالَ أَنَا أَتَخَلَّفُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ عَلِيٌّ فَلَحِقَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ اللَّيْلَةِ الَّتِي فَتَحَهَا اللَّهُ فِي صَبَاحِهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ أَوْ لَيَأْخُذَنَّ الرَّايَةَ غَدًا رَجُلًا يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَوْ قَالَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِذَا نَحْنُ بِعَلِيٍّ وَمَا نَرْجُوهُ فَقَالُوا هَذَا عَلِيٌّ فَأَعْطَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّايَةَ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ
[Qutaibah]-ek [Yazid bin Abu 'Ubaid]-ek [Salamah]-ek esan zigun: 'Ali behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek atzean utzi zuen Khaibar gerran, garai hartan begietako gaixotasun bat zuelako. Esan zuen: 'Alaren Mezulariaren atzean nago sallallaahu 'alaihi wasallam'. Orduan, Ali atera eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin egin zuen topo. Gauez eta goizean, Ala-k musulmanak irabazi zituen, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Gerra aginte bandera hau gizon bati emango diot', edo 'Bandera hau bihar goizean Ala-k eta Bere Mezulariak maite duten gizon batek hartuko du', edo esan zuen: 'Gizonak Ala eta Bere Mezularia maite ditu eta Ala-k garaipen hau bere eskuen bidez emango du'. Ali-rekin geundenean, nahiz eta ez genuen nahi inguruan, esaten zuten: 'Hau Ali da'. Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bandera eman zion eta gero Alak garaipena eman zion.
Hadith
Imam Bukhari : 3427
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّرَجُلًا جَاءَ إِلَى سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ هَذَا فُلَانٌ لِأَمِيرِ الْمَدِينَةِ يَدْعُو عَلِيًّا عِنْدَ الْمِنْبَرِ قَالَ فَيَقُولُ مَاذَا قَالَ يَقُولُ لَهُ أَبُو تُرَابٍ فَضَحِكَ قَالَ وَاللَّهِ مَا سَمَّاهُ إِلَّا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا كَانَ لَهُ اسْمٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْهُ فَاسْتَطْعَمْتُ الْحَدِيثَ سَهْلًا وَقُلْتُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ دَخَلَ عَلِيٌّ عَلَى فَاطِمَةَ ثُمَّ خَرَجَ فَاضْطَجَعَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ ابْنُ عَمِّكِ قَالَتْ فِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَوَجَدَ رِدَاءَهُ قَدْ سَقَطَ عَنْ ظَهْرِهِ وَخَلَصَ التُّرَابُ إِلَى ظَهْرِهِ فَجَعَلَ يَمْسَحُ التُّرَابَ عَنْ ظَهْرِهِ فَيَقُولُ اجْلِسْ يَا أَبَا تُرَابٍ مَرَّتَيْنِ
Esan digu ['Abdullah bin Maslamah-k] ['Abdul 'Aziz bin Abu Hazim] [bere aitagandik] esan digu norbait etorri zitzaiola [Sahal bin Sa'adi] eta esan ziola: 'Hau da halakoa, Medina hiriko emirra, 'Ali' deitzen zuena pulpitu ondoan. Sahalek galdetu zuen: 'Nola deitzen dio?'. Pertsonak erantzun zuen: 'Abu Turab deitu zion'. Beraz, Sahalek barre egin eta esan zuen: 'Alaren izenean, inork ez zion horrela deitu, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta izan ezik, eta ez zegoen hori baino hoberik'. Beraz, benetan Sahal hadithaz gozatu nahi nuen, beraz, galdetu nuen: 'O Abu 'Abbas, zein da izen hori ematearen istorioa?'. Sahalek erantzun zuen; "Ali Fatimarekin elkartzera joan zen, gero berriro atera eta meskitan lo egin zuen. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu zuen: 'Non dago zure osabaren semea?' Fatimak erantzun zuen: 'Meskitan'. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam, Ali ikustera joan zen eta Aliren xala bizkarretik erortzen ikusi zuen, eta hautsa bizkarrean jarri zitzaion. Beraz, hautsa Aliren bizkarretik kendu eta esan zuen: 'Eseri, AbuTurab'. Bi aldiz esan zuen."
Hadith
Imam Bukhari : 3428
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ عُمَرَفَسَأَلَهُ عَنْ عُثْمَانَ فَذَكَرَ عَنْ مَحَاسِنِ عَمَلِهِ قَالَ لَعَلَّ ذَاكَ يَسُوءُكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَرْغَمَ اللَّهُ بِأَنْفِكَ ثُمَّ سَأَلَهُ عَنْ عَلِيٍّ فَذَكَرَ مَحَاسِنَ عَمَلِهِ قَالَ هُوَ ذَاكَ بَيْتُهُ أَوْسَطُ بُيُوتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَعَلَّ ذَاكَ يَسُوءُكَ قَالَ أَجَلْ قَالَ فَأَرْغَمَ اللَّهُ بِأَنْفِكَ انْطَلِقْ فَاجْهَدْ عَلَيَّ جَهْدَكَ
Esan digu [Muhammad bin Rafi'k] [Husain] [Zaidah'k] [Abu Hushain'ek] [Sa'ad bin 'Ubaidah'k] esan zuela: Gizon bat Ibn 'Umarrengana joan zen eta 'Uthman Radhiyallhu'anhumari buruz galdetu zion. Orduan [Ibn 'Umarrek] 'Uthman Radhiyallhu'anhumaren ekintza onen berri eman zion. 'Umarren amak gizonari galdetu zion: 'Agian horrek kezkatzen zaitu?'. Gizonak erantzun zuen: 'Bai'. Ibn 'Umarrek esan zuen: 'Alak zure egoera okerrera egin dezala'. Gizonak orduan 'Ali radliallahu 'anhumari buruz galdetu zuen, eta Ibn 'Umarrek 'Ali radliallahu 'anhumaren ekintza onen berri eman zion. Ibn 'Umarrek jarraitu zuen: 'Hori bera da - begiratu bere etxearen kokapena - Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam' etxeen erdian dagoena. Umarren amak gizonari galdetu zion: "Agian honek arazoak sortzen dizkizu?" Gizonak erantzun zuen: "Bai". Ibn Umarrek esan zuen: "Alak gauzak okerrera egin ditzala zuretzat. Zoaz eta eman nahi duzuna nik helarazten dizudan informazioari buruz".
Hadith
Imam Bukhari : 3429
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّأَنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام شَكَتْ مَا تَلْقَى مِنْ أَثَرِ الرَّحَا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْيٌ فَانْطَلَقَتْ فَلَمْ تَجِدْهُ فَوَجَدَتْ عَائِشَةَ فَأَخْبَرَتْهَا فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ عَائِشَةُ بِمَجِيءِ فَاطِمَةَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْنَا وَقَدْ أَخَذْنَا مَضَاجِعَنَا فَذَهَبْتُ لِأَقُومَ فَقَالَ عَلَى مَكَانِكُمَا فَقَعَدَ بَيْنَنَا حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ قَدَمَيْهِ عَلَى صَدْرِي وَقَالَ أَلَا أُعَلِّمُكُمَا خَيْرًا مِمَّا سَأَلْتُمَانِي إِذَا أَخَذْتُمَا مَضَاجِعَكُمَا تُكَبِّرَا أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ وَتُسَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتَحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمَا مِنْ خَادِمٍ
Esan dit [Muhammad bin Basysyarrek] esan digula [Ghundarrek] esan digula [Syu'bahk] [Al Hakam-etik]. Entzun diot [Ibn Abu Lailak] esaten, esan digula ['Ali radliallahu 'anhuma] Fatima 'alaihis salamek lanaren nekeaz sentitzen zuenaz kexatu zela. Handik gutxira, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, Ghanimah aurkitu zuen gatibu, beraz, Fatimak bilatu egin zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam, baina ez zuen aurkitu, Aisharekin topo egin zuen eta bere garrantziaz hitz egin zion. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, etorri zenean, Aisyahk Fatimaren etorrera iragarri zuen. Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, guregana etorri zen ohean geundela. Beraz, jaikitzera joan nintzen, baina esan zidan: 'Geratu zauden lekuan'. Gero, gure artean eseri zen, harik eta bere oin hotzak bularrean sentitu nituen arte, eta orduan esan zidan: «Nahi al duzue eskatu duzuena baino zerbait hobea irakastea? Ohean zaudetenean, errezitatu takbir hogeita hamalau aldiz, tasbih hogeita hamahiru aldiz eta tahmid hogeita hamahiru aldiz. Hori hobea da zuentzat morroi bat baino».
Hadith
Imam Bukhari : 3430
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدٍ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ بْنَ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى
Esan dit [Muhammad bin Basysyarrek] esan digula [Ghundarrek] esan digula [Syu'bahk] [Sa'adek] esan duela, entzun diot [Ibrahim bin Sa'adek] [bere aitak] esaten, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak Aliri: 'Ez al zenuke pozik egongo nireganako zure jarrera Harunek Musa'rekiko zuen jarreraren antzekoa balitz'?
Hadith
Imam Bukhari : 3431
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَاقْضُوا كَمَا كُنْتُمْ تَقْضُونَ فَإِنِّي أَكْرَهُ الِاخْتِلَافَ حَتَّى يَكُونَ لِلنَّاسِ جَمَاعَةٌ أَوْ أَمُوتَ كَمَا مَاتَ أَصْحَابِيفَكَانَ ابْنُ سِيرِينَ يَرَى أَنَّ عَامَّةَ مَا يُرْوَى عَنْ عَلِيٍّ الْكَذِبُ
['Ali bin Al Ja'dik] esan digu [Syu'bah-ek] [Ayyub-etik] [Ibn Sirinetik] ['Abidah-etik] ['Ali radliallahu 'anhuma]-ek esan zuela: 'Erabaki ohi bezala, ez baitzait gustatzen iritzi desberdinak jende guztia ados egon arte, bestela hilko naiz - batasunaren printzipioan - nire lagunak hil ziren bezala'. [Ibn Sirin] da uste duena, oro har, 'Aliri buruz kontatzen dena - bere bi aurrekoekin, Abu Bakr eta 'Umar bin Al Khaththab-ekin, desberdintzen zena, ar-Rafidlah-ko jendearen iritzia den bezala - gezurra dela'.
Hadith
Imam Bukhari : 3432
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ دِينَارٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيُّ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّاسَ كَانُوا يَقُولُونَ أَكْثَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَإِنِّي كُنْتُ أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشِبَعِ بَطْنِي حَتَّى لَا آكُلُ الْخَمِيرَ وَلَا أَلْبَسُ الْحَبِيرَ وَلَا يَخْدُمُنِي فُلَانٌ وَلَا فُلَانَةُ وَكُنْتُ أُلْصِقُ بَطْنِي بِالْحَصْبَاءِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَسْتَقْرِئُ الرَّجُلَ الْآيَةَ هِيَ مَعِي كَيْ يَنْقَلِبَ بِي فَيُطْعِمَنِي وَكَانَ أَخْيَرَ النَّاسِ لِلْمِسْكِينِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ كَانَ يَنْقَلِبُ بِنَا فَيُطْعِمُنَا مَا كَانَ فِي بَيْتِهِ حَتَّى إِنْ كَانَ لَيُخْرِجُ إِلَيْنَا الْعُكَّةَ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ فَنَشُقُّهَا فَنَلْعَقُ مَا فِيهَا
[Ahmad bin Abu Bakr-ek] esan digu [Muhammad bin Ibrahim bin Dinar Abu 'Abdullah Al Juhaniy]-k [Ibn Abu Dza'bi-k] [Sa'id Al Maqburiy-k] [Abu Hurairah Radhiyalahu'anhu-k]-tik esan digutela jendeak Abu Hurairah dela Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en hadith gehien idatzi dituen pertsona. Izan ere, ni naiz Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i hasi zaidan pertsona bat - beti laguntzen diona - nire urdailarekin, oinarrizko janariarekin bakarrik elikatzen dudana, beraz, ez dut ogia jaten eta ez dut arropa politak janzten. Ez zidaten inolako zerbitzarik laguntzen, ez gizonezkoek ez emakumezkoek, eta sabela zikinkeriaz betetzen nuen gose nengoelako, eta askotan norbaiti buruz ikasitako bertsoak irakurtzeko eskatzen nion esnatzeko eta sentitzeko. Eta pobreekiko sinpatia handiena zuen pertsona Ja'far bin Abu Talib izan zen. Gure bila joan eta etorri zen, eta gero etxean zuen janaria eman zigun jaten, harik eta egun batean ghee ontzi bat eman zigun arte, ezer ez zuena, eta gero barruko hondarrak miazkatu genituen.
Hadith
Imam Bukhari : 3433
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاكَانَ إِذَا سَلَّمَ عَلَى ابْنِ جَعْفَرٍ قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ ذِي الْجَنَاحَيْنِ
Esan dit ['Amru bin 'Alik] esan digula [Yazid bin Harunek] esan digula [Isma'il bin Abu Khalidek] [ash-Sya'biy-tik] [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma] Ja'farren semea agurtzen duenean, esaten duela: 'Bakea zurekin, bi hego dituenaren semea'.
Hadith
Imam Bukhari : 3434
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَانَ إِذَا قَحَطُوا اسْتَسْقَى بِالْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَسْقِينَا وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُسْقَوْنَ
Esan digu [Al Hasan bin Muhammad] esan digu [Muhammad bin 'Abdullah Al Anshariy] esan dit [nire aita, 'Abdullah bin Al Mutsannaa] [Tsumamah bin 'Abdullah bin Anas] [Anas radliallahu 'anhu] [Anas radliallahu 'anhu] 'Umar bin Al Khathstructhab-ek aipamenak eskatu zizkionean. 'Abbas bin 'Abdul Muththalib otoitzean; 'ALLOOHUMMA INNAA KUNNA NATAWASSALU ILAIKA BIN ABIYYINAA MUHAMMAD SHALLALLAHU'ALAIHIWASALLAM FATASQIINAA WA-INNAA NATAWASSALU ILAIKA BI'AMMI NABIYYINAA FASQINAA' O Allah, gure Propherain-en bidez eskatu ohi genizuen, gero, zuek eskatuko dizugu. Beraz, orain eskatzen dizugu, gure Profetaren osabaren bitartekaritzaren bidez, gure alde euria bota dezazun». Anasek esan zuen; 'Orduan euria egin zuen.'
Hadith
Imam Bukhari : 3435
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَطْلُبُ صَدَقَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا فَهُوَ صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ يَعْنِي مَالَ اللَّهِ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَزِيدُوا عَلَى الْمَأْكَلِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَاتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَضِيلَتَكَ وَذَكَرَ قَرَابَتَهُمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَقَّهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي
Esan digu [Abu Al Yamanek] [Syu'aibek] [Az Zuhriyk] esan duela, esan dit ['Urwah bin Az Zubair] ['Aisyah radliallahu 'anhak] Fatima 'alaihas salamek behin mezulari bat bidali ziola [Abu Bakrri], Alak eman zion fa'i ondasunetatik utzitako herentziaren zati bat eskatzeko asmoz. Fatimak Abu Bakrri limosna eskatu zion sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik, Medina eta Fadaken kokatutako patio baten eta Khaibar war fa'iren aberastasunaren gainerako bosten baten moduan. Beraz, Abu Bakrrek esan zion: 'Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallamek esan du: 'Ez dugu oinordetzan hartzen. Eta atzean uzten dugun guztia sadaqah da'. Egia esan, Mahomaren familiak (bakea izan bedi haren gainean) aberastasun honetatik jan zuen, hau da, Alaren aberastasuna, eta hortik ez zuten beste onurarik izan jaten zutenaz gain. Eta nik, Alaren izenean, ez dut ezer aldatuko Profetaren (bakea izan bedi haren gainean) karitatetik, Profetaren (bakea izan bedi haren gainean) garaian zegoena, eta karitate hau, zalantzarik gabe, gauzatuko dut Alaren Mezulariak (bakea izan bedi haren gainean) gauzatu zuen bezala. Orduan, Alik Abu Bakr-ek esandakoaren lekuko izan zen eta esan zuen: "Egia esan, zure bertutea ezagutzen dugu, Abu Bakr". Ondoren, Alik Alaren Mezulariaren (bakea izan bedi haren gainean) ahaidetasun loturak eta haien eskubideak aipatu zituen. Orduan, Abu Bakr-ek berriro hitz egin zuen eta esan zuen: "Nire arima duenaren izenean, Alaren Mezulariaren (bakea izan bedi haren gainean) familia maiteagoa zait haiekin ahaidetasuna ezartzeko nire familia baino".
Hadith
Imam Bukhari : 3436
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاقِدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالَارْقُبُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَهْلِ بَيْتِهِ
Esan dit ['Abdullah bin 'Abdul Wahhab]-ek esan digula [Khalid]-ek esan digula [Syu'bah]-ek [Waqid]-ek esan duela; [nire aitak] [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma]-ren istorio bat kontatzen entzun nion [Abu Bakr] radliallahu 'anhum-i buruz, honek esan zuen: 'Mantendu harremana Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin bere tenpluko adituekin harremana mantenduz'.
Hadith
Imam Bukhari : 3437
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي فَمَنْ أَغْضَبَهَا أَغْضَبَنِي
Abu Al-Walidek Amr ibn Dinar-engandik Ibn Abu Mu'aalim-engandik Al-Miswar ibn Makhramah-engandik kontatu zigun Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esan zuela: "Fatimah nire parte da. Beraz, haserretzen duenak ni haserretu nau".
Hadith
Imam Bukhari : 3438
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاطِمَةَ ابْنَتَهُ فِي شَكْوَاهُ الَّذِي قُبِضَ فِيهَا فَسَارَّهَا بِشَيْءٍ فَبَكَتْ ثُمَّ دَعَاهَا فَسَارَّهَا فَضَحِكَتْ قَالَتْ فَسَأَلْتُهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ سَارَّنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ يُقْبَضُ فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَبَكَيْتُ ثُمَّ سَارَّنِي فَأَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِهِ أَتْبَعُهُ فَضَحِكْتُ
[Yahya bin Qaza'ah-ek] [Ibrahim bin Sa'ad]-ek [bere aita]-rengandik ['Urwah-engandik] ['Aisha radhiallahu 'anha]-rengandik kontatu zigun, eta honek esan zuen: Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bere alaba Fatima deitu zuen, heriotza eragin zion gaixotasunak jota zegoenean. Zerbait xuxurlatu zion eta Fatimak negar egin zuen. Gero, berriro deitu zion eta berriro zerbait xuxurlatu zuen eta honek barre egin zuen. 'Aisha radhiallahu 'anha-k esan zuen: 'Beraz, gertakari horri buruz galdetu nion, Fatimak azaldu zuen: 'Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zerbait xuxurlatu zidan eta esan zidan laster hilko zela bere gaixotasunaren erdian, beraz, horregatik negar egin nuen. Gero, berriro zerbait xuxurlatu zidan eta esan zidan bere etxeko lehena nintzela berari jarraitzen, beraz, horregatik barre egin nuen'.
Hadith
Imam Bukhari : 3439
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَخْبَرَنِي مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ قَالَ أَصَابَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَرُعَافٌ شَدِيدٌ سَنَةَ الرُّعَافِ حَتَّى حَبَسَهُ عَنْ الْحَجِّ وَأَوْصَى فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ قَالَ اسْتَخْلِفْ قَالَ وَقَالُوهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَمَنْ فَسَكَتَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ آخَرُ أَحْسِبُهُ الْحَارِثَ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ فَقَالَ عُثْمَانُ وَقَالُوا فَقَالَ نَعَمْ قَالَ وَمَنْ هُوَ فَسَكَتَ قَالَ فَلَعَلَّهُمْ قَالُوا الزُّبَيْرَ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ لَخَيْرُهُمْ مَا عَلِمْتُ وَإِنْ كَانَ لَأَحَبَّهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Khalid bin Makhlad]-ek ['Ali bin Mushir] esan zigun [Hisham bin 'Urwah]-engandik [bere aita] esanez, [Marwan bin Al Hakam]-ek esan zidan ['Uthman bin 'Affan] sudur-odoljario larria izan zuela sudur-odoljarioaren urtean, eta horrek Hajj egitea eragotzi zion, eta testamentu bat egin zuen. Orduan, Quraysh tribuko gizon bat etorri zitzaion eta esan zion: 'Aurkitu ondorengo bat'. Uthmanek galdetu zuen: 'Haiek ere hori diote?'. Gizonak erantzun zuen: 'Bai'. Uthmanek berriro galdetu zuen: 'Nor da?'. Gizona isilik geratu zen. Orduan, beste gizon bat etorri zen, Al Harith zela uste nuena, eta esan zuen: 'Aurkitu ondorengo bat'. Uthmanek galdetu zuen: 'Haiek ere hori diote?'. Gizonak erantzun zuen: 'Bai'. Uthmanek berriro galdetu zuen: 'Nor da?'. Gizona isilik geratu zen. Orduan, beste gizon bat etorri zen, Al Harith zela uste nuena, eta esan zuen: 'Aurkitu ondorengo bat'. Uthmanek galdetu zuen: "Haiek ere hori diote?". Gizonak erantzun zuen: "Bai". Uthmanek berriro galdetu zuen: "Nor da pertsona hori?". Gizon hau isilik geratu zen. Uthmanek esan zuen: "Agian Az Zubair aipatu al dute?". Gizonak erantzun zuen: "Bai". Orduan Uthmanek esan zuen: "Hari dagokionez, nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, benetan da haien artean pertsonarik onena, dakidanez, eta Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkazioak berarengan izan daitezela) gehien maite duen pertsona da haien artean".
Hadith
Imam Bukhari : 3440
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ أَخْبَرَنِي أَبِي سَمِعْتُ مَرْوَانَ كُنْتُ عِنْدَ عُثْمَانَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ قَالَ وَقِيلَ ذَاكَ قَالَ نَعَمْ الزُّبَيْرُ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ خَيْرُكُمْ ثَلَاثًا
['Ubaid bin Isma'il]-ek esan digu [Abu Usamah] [Hisham]-ek jakinarazi didala [nire aita]; [Marwan] esaten entzun nion: ''Uthmanen ondoan nengoen gizon bat etorri zitzaionean eta esan zionean: 'Aurkitu ondorengo bat'. ['Uthmanek] galdetu zuen: 'Hori esan al da?' Gizonak erantzun zuen: 'Bai, Az Zubair - gizona -. 'Uthmanek esan zuen: 'Allahgatik, badakizue bera dela zuen artean onena'. 'Uthmanek hiru aldiz esan zuen.
