Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 3301
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّ أَنَسًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلَّا فِي الِاسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ وَقَالَ أَبُو مُوسَى دَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَرَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ
Esan digu ['Abdul A'laa bin Hammad]-ek [Yazid bin Zurai'-k] [Sa'id]-ek [Qatadah-tik] esan digu [Anas radliallahu 'anhu]-ek esan ziela Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ez zituela inoiz bi eskuak altxatu egiten zuen otoitza egiterakoan, istisqa' otoitzean izan ezik -euria eskatzea-; une horretan bi eskuak altxatu zituen besapeak ikusgai egon arte -zuria- -besapeetako ilerik gabe-'. Eta Abu Musak esan zuen: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek eskuak altxatuz otoitz egin zuen, besape zuriak ikus nitzakeen arte'.
Hadith
Imam Bukhari : 3302
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ قَالَ سَمِعْتُ عَوْنَ بْنَ أَبِي جُحَيْفَةَ ذَكَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ دُفِعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِالْأَبْطَحِ فِي قُبَّةٍ كَانَ بِالْهَاجِرَةِ خَرَجَ بِلَالٌ فَنَادَى بِالصَّلَاةِ ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ فَضْلَ وَضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَقَعَ النَّاسُ عَلَيْهِ يَأْخُذُونَ مِنْهُ ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ الْعَنَزَةَ وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ سَاقَيْهِ فَرَكَزَ الْعَنَزَةَ ثُمَّ صَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ الْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ
[Al Hassanbin Shabbah-ek] esan digu [Muhammad bin Sabiq-ek] esan digu [Malik bin Mighwal-ek] esan duela: ['Aun bin Abu Juhaifah-ek] [bere aitaren] istorio bat kontatzen entzun nion: 'Behin, ustekabean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin nuen Bathhan, egunean zehar, Bilal otoitzerako deia egitera atera zenean, gero sartu eta berriro atera zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en gainerako abluzio-urarekin. Jendea presaka joan zen abluzioaren gainerakoa hartzeko. Orduan, Bilal berriro sartu eta makila bat zeramala atera zen. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam atera zen eta une horretan argi bat ikusi nuela zirudien bere bi txahaletan, gero makila sartu eta bi Dhuhr otoitz eta bi Asr otoitz errezatu zituen, astoa eta emakumea bere aurretik pasatzen ziren bitartean.
Hadith
Imam Bukhari : 3303
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ الْبَّزَّارُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَلَا يُعْجِبُكَ أَبُو فُلَانٍ جَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِ حُجْرَتِي يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسْمِعُنِي ذَلِكَ وَكُنْتُ أُسَبِّحُ فَقَامَ قَبْلَ أَنْ أَقْضِيَ سُبْحَتِي وَلَوْ أَدْرَكْتُهُ لَرَدَدْتُ عَلَيْهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَسْرُدُ الْحَدِيثَ كَسَرْدِكُمْ
Esan dit [Al Hasan bin Shabbah Al Bazzar-ek] [Az Zuhriy]-tik ['Urwah]-tik ['Aisha radliallahu 'anhu]-tik esan zigunak [Sufyan]-ek [Az Zuhriy]-tik ['Urwah]-tik ['Aisha radliallahu 'anhu]-tik esan zuela, esan dit [Yunus]-ek [Ibn Shihab]-etik esan zuela, jakinarazi dit ['Urwah bin Az Zubair]-ek ['Aisha radliallahu 'anhu]-tik esan zuela: 'Ez al zaitu harritzen Abu Fulan-ek, nire gelan ondoan eseri eta Allahren Mezulariak esandako hadith bat kontatzen, sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik esandakoa, niri entzuteko asmoa zuena nik une hartan glorifikatzen ari nintzela - dhikr -, eta gero alde egin zuen nire dhikrra amaitu baino lehen. Harekin topo egiteko aukera izango banu, noski ukatuko nuke - ez baieztatuko nuke - zeren Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez baitzuen inoiz haditha bata bestearen atzetik transmititu zuk transmititzen duzun bezala - hau da, hainbeste hadith transmititu zituen aldi berean -.
Hadith
Imam Bukhari : 3304
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاكَيْفَ كَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَمَضَانَ قَالَتْ مَا كَانَ يَزِيدُ فِي رَمَضَانَ وَلَا فِي غَيْرِهِ عَلَى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يُصَلِّي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فَلَا تَسْأَلْ عَنْ حُسْنِهِنَّ وَطُولِهِنَّ ثُمَّ يُصَلِّي أَرْبَعًا فَلَا تَسْأَلْ عَنْ حُسْنِهِنَّ وَطُولِهِنَّ ثُمَّ يُصَلِّي ثَلَاثًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَنَامُ قَبْلَ أَنْ تُوتِرَ قَالَ تَنَامُ عَيْنِي وَلَا يَنَامُ قَلْبِي
[Abdullah bin Maslamah-ek] [Malik-ek] [Sa'id Al Maqburiy-k] [Abu Salamah bin 'Abdur Rahman-ek] [Aisyah radliallahu 'anhu]-ri galdetu ziola: 'Zein dira Ramadlan hilabetean Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz egiteko prozedurak?'.. 'Aisyah radiallahu 'anhu-k erantzun zuen: 'Ramadlan hilabetean eta beste hilabeteetan hamaika rak'ah baino gehiago ez ditu otoitz egiten - sunnah qiyamul lail. Lau rak'ah otoitz egin zituen, beraz, ez galdetu bere kalitate onari eta iraupenari buruz, gero beste lau rak'ah otoitz egin zituen, beraz, ez galdetu bere kalitate onari eta iraupenari buruz, gero hiru rak'ah otoitz egin zituen. Behin galdetu nion: 'Alaren Mezularia, lo egin al zenuen witr otoitza egin aurretik?'. Hark erantzun zuen: 'Nire begiak lo daude, baina nire bihotza ez dago lo'.
Hadith
Imam Bukhari : 3305
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيُحَدِّثُنَا عَنْ لَيْلَةِ أُسْرِيَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَسْجِدِ الْكَعْبَةِ جَاءَهُ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ قَبْلَ أَنْ يُوحَى إِلَيْهِ وَهُوَ نَائِمٌ فِي مَسْجِدِ الْحَرَامِ فَقَالَ أَوَّلُهُمْ أَيُّهُمْ هُوَ فَقَالَ أَوْسَطُهُمْ هُوَ خَيْرُهُمْ وَقَالَ آخِرُهُمْ خُذُوا خَيْرَهُمْفَكَانَتْ تِلْكَ فَلَمْ يَرَهُمْ حَتَّى جَاءُوا لَيْلَةً أُخْرَى فِيمَا يَرَى قَلْبُهُ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَائِمَةٌ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ وَكَذَلِكَ الْأَنْبِيَاءُ تَنَامُ أَعْيُنُهُمْ وَلَا تَنَامُ قُلُوبُهُمْ فَتَوَلَّاهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ
[Isma'ilek] esan zigun [nire anaiak] [Sulaiman]engandik [Syarik bin Abdullah bin Abu Namir]engandik esan zidala, eta [Anas bin Malik] entzun nion kontatzen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en gaueko Isra bidaia Kaaba -Al Haram- meskitatik. Garai hartan, hiru pertsonak bisitatu zuten - aingeruak - errebelazio bat eman aurretik, Meskita Handian lo zegoela. Lehenengo aingeruak esan zuen: "Nor da pertsona hau bere herriaren artean?". Erdiko aingeruak esan zuen: "Haien artean pertsonarik onena da". Gero, hirugarren aingeruak esan zuen: "Hartu haiengandik onena". Hori Isra'ren istorioetako bat da eta ez zituen gehiago ikusi azkenean bere bihotzeko ikuspegian oinarrituta etorri ziren arte eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek begiak lo zituen baina bihotza ez, eta Profetek ere bai, haien begiak lo zeuden baina bihotzak ez. Orduan Jibril hurbildu eta zeruraino eraman zuen -mi'raj-.
Hadith
Imam Bukhari : 3306
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍأَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ فَأَدْلَجُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ وَجْهُ الصُّبْحِ عَرَّسُوا فَغَلَبَتْهُمْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ لَا يُوقَظُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَنَامِهِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ فَاسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَعَدَ أَبُو بَكْرٍ عِنْدَ رَأْسِهِ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ حَتَّى اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ وَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا فُلَانُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ صَلَّى وَجَعَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكُوبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ فَقَالَتْ إِنَّهُ لَا مَاءَ فَقُلْنَا كَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ قَالَتْ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ فَقُلْنَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَمَا رَسُولُ اللَّهِ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا حَتَّى اسْتَقْبَلْنَا بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَتْهُ بِمِثْلِ الَّذِي حَدَّثَتْنَا غَيْرَ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا مُؤْتِمَةٌ فَأَمَرَ بِمَزَادَتَيْهَا فَمَسَحَ فِي الْعَزْلَاوَيْنِ فَشَرِبْنَا عِطَاشًا أَرْبَعِينَ رَجُلًا حَتَّى رَوِينَا فَمَلَأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهِيَ تَكَادُ تَنِضُّ مِنْ الْمِلْءِ ثُمَّ قَالَ هَاتُوا مَا عِنْدَكُمْ فَجُمِعَ لَهَا مِنْ الْكِسَرِ وَالتَّمْرِ حَتَّى أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ لَقِيتُ أَسْحَرَ النَّاسِ أَوْ هُوَ نَبِيٌّ كَمَا زَعَمُوا فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا
Esan digu [Abu Al Walid]-ek [Salm bin Zarir] esan digu: [Abu Raja'-k] esaten entzun diot, esan digu [Imran bin Hushain] behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin egon zirela bidaia batean. Gau osoan ibili ziren egunsentia hurbildu arte, leku batean atseden hartu zuten eta gero logura hartu eta eguzkia irten arte loak hartu zuten. Esnatu zen lehenengo pertsona Abu Bakr izan zen, ez zuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esnatu bera esnatu arte. Orduan 'Umar esnatu zen, Abu Bakr bere buruaren ondoan eseri zen sallallaahu 'alaihi wasallam eta gero takbir esan zuen ahotsa altxatuz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam esnatu arte. Gero, dendatik atera eta Fajr otoitza egin zuen gurekin. Bitartean, tribu bateko gizon bat zegoen bere burua banandu zuena - isolatu zuena - eta ez zen gurekin otoitz egitera etorri. Amaitu ondoren, galdetu zuen; «Ai, halako eta halakoa, zerk eragozten dizu gurekin otoitz egitea?» Pertsonak erantzun zuen: «Junub esperimentatu dut». Pertsonari hautsarekin tayamum egiteko agindu zion, eta pertsonak otoitz egin zuen. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berarekin batera bidaian jarraitzera eraman ninduen, egarri handia sentitu arte. Oinez gindoazela, emakume bat zegoen - bere gameluaren gainean - hankak libreki zintzilik urez betetako poltsa handi baten artean, askotan mizadah deitzen dena. Galdetu genion: «Non dago ura?». Emakumeak erantzun zuen: «Ez dago urik». Berriro galdetu genion: «Zenbat distantzia dago zure familiaren -zure etxearen- eta uraren artean?». Emakumeak erantzun zuen: «Egun bat eta gau bat». Beraz, esan genuen: «Zatoz, ezagut dezagun Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam». Emakumeak galdetu zuen: «Nor da Allahren Mezularia?». -Emakumearekin joan ginen, baina- ez genion Alaren Mezulariaren berri eman emakumearekin batera Profetarengana joan ginen arte. Orduan, emakumeak guri kontatu zigun istorio bera kontatu zion, umezurtz-haurrak zituen ama zela izan ezik. Beraz, Profetak (Alaren bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) bere zahagi-larrua eskatu zion eta gero zahagi-larruaren soka igurtzi zuen. Azkenean, gutako berrogei gizon egarritu ginen ura edan genuen ase arte, eta bakoitzak bere zahagia eta beste edateko ontziak bete genituen. Gauza bat izan ezik, ez genion gameluari ura eman, beti geratzen baitzitzaion ura. Orduan esan zuen: "Ekarri daukazuna". Beraz, haragia eta datilak bildu zizkioten, harik eta bere familiarengana joan eta esan zuen arte: "Pertsona harrigarriena ezagutu dut, edo profeta bat da, dioten bezala". Orduan, Alak, Gorenaren eskutik, jende hori gidatu zuen haren bidez, eta Islama bereganatu zuen, herrixka hartako bere jendeak bezala.
Hadith
Imam Bukhari : 3307
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ وَهُوَ بِالزَّوْرَاءِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ قَالَ قَتَادَةُ قُلْتُ لِأَنَسٍ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ ثَلَاثَ مِائَةٍ أَوْ زُهَاءَ ثَلَاثِ مِائَةٍ
Niri [Muhammad bin Basysyarrek] kontatu zidan [Ibn Abu 'Adiyk] [Sa'id]-engandik [Qatadah-tik] [Anas radliallahu 'anhu]-engandik kontatu zigula, eta honek esan zuen: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i ur ontzi bat eskaini zioten Zauran zegoela' - Medinako merkatuaren ondoan - gero eskua ontziaren gainean jarri zuen eta ura isuri zen hatzen artetik eta jendeak garbiketa egin zuen'. Qatadah-k esan zuen: 'Anasi galdetu nion: 'Zenbat zineten han garai hartan?' Anasek erantzun zuen: 'Hirurehun edo hirurehun inguru'.
Hadith
Imam Bukhari : 3308
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَالْتُمِسَ الْوَضُوءُ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فِي ذَلِكَ الْإِنَاءِ فَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَتَوَضَّئُوا مِنْهُ فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ النَّاسُ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ
[Abdullah bin Maslamah-k] [Malik-ek] [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah-ek] [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]-ek esan digunez, esan zuen: 'Behin Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, ikusi nuen, 'Asr otoitzaren ordua ia zela. Jendeak ur garbiketa-ura bilatzen zuen, baina ez zuten lortu. Berehala, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i ur ontzi bat eman zioten garbiketarako, eta gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek eskuak jarri zituen ontziaren gainean, eta gero jendeari ur horretatik garbiketa egiteko agindu zien. Beraz, ura isurtzen ikusi nuen bere hatzen artetik, eta jendea garbiketa egiten ari zen, haien arteko azken pertsona iritsi arte.
Hadith
Imam Bukhari : 3309
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُبَارَكٍ حَدَّثَنَا حَزْمٌ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ مَخَارِجِهِ وَمَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَانْطَلَقُوا يَسِيرُونَ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَلَمْ يَجِدُوا مَاءً يَتَوَضَّئُونَ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ فَجَاءَ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ يَسِيرٍ فَأَخَذَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ مَدَّ أَصَابِعَهُ الْأَرْبَعَ عَلَى الْقَدَحِ ثُمَّ قَالَ قُومُوا فَتَوَضَّئُوا فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ حَتَّى بَلَغُوا فِيمَا يُرِيدُونَ مِنْ الْوَضُوءِ وَكَانُوا سَبْعِينَ أَوْ نَحْوَهُ
[Abdurrahman bin Mubarak]-ek esan zigun [Hazm]-ek esan zuela: [Al Hasan]-ek esaten entzun nuen, [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]-ek esan zigun: Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, bidaiatzen ari zen bere absentzian zehar, eta bere lagun batzuk berarekin zeuden. Bidaia bati ekin zioten, eta otoitz egiteko ordua iritsi zen, baina ez zuten urik aurkitu garbiketarako. Orduan, jende talde bateko gizon bat etorri zen ur edalontzi batekin. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ur edalontzia hartu eta garbiketarako erabili zuen, gero bere lau hatzak ireki eta edalontziaren gainean jarri eta esan zuen: 'Jaiki zaitezte garbiketarako'. Ondoren, taldeak garbiketa egin zuen, garbiketa egin nahi zuten guztiak ase arte. Hirurogeita hamar ziren, edo gutxi gorabehera.
Hadith
Imam Bukhari : 3310
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ سَمِعَ يَزِيدَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَامَ مَنْ كَانَ قَرِيبَ الدَّارِ مِنْ الْمَسْجِدِ يَتَوَضَّأُ وَبَقِيَ قَوْمٌ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِخْضَبٍ مِنْ حِجَارَةٍ فِيهِ مَاءٌ فَوَضَعَ كَفَّهُ فَصَغُرَ الْمِخْضَبُ أَنْ يَبْسُطَ فِيهِ كَفَّهُ فَضَمَّ أَصَابِعَهُ فَوَضَعَهَا فِي الْمِخْضَبِ فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ جَمِيعًا قُلْتُ كَمْ كَانُوا قَالَ ثَمَانُونَ رَجُلًا
[Abdullah bin Munir] esan digu [Yazid]-ek [Humaid] [Anas radliallahu 'anhu]-engandik esan zigula entzun zuela: 'Otoitz egiteko ordua iritsi zen eta meskitaren ondoan zeuden etxeak zituzten pertsonak joan ziren beren garbiketak egitera' eta jende gutxi batzuk baino ez ziren geratzen - oraindik beren garbiketak egin ez zituztenak - orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetari ontzi bat eman zioten - normalean garbitzeko erabiltzen dena - ura zuena eta gero esku-ahurra ontziaren gainean jarri zuen, baina ontzia txikiegia zen, beraz, ezin zuen eskua bertan sartu, baina azkenean hatzak elkartu eta ontzian sartu zuen. Jende guztiak egin dezake garbiketa'. Nik -Humaid-ek- galdetu nuen: 'Zenbat ziren orduan?'. Hark -Anas-ek- erantzun zuen: 'Laurogei pertsona'.
Hadith
Imam Bukhari : 3311
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَعَطِشَ النَّاسُ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ يَدَيْهِ رِكْوَةٌ فَتَوَضَّأَ فَجَهِشَ النَّاسُ نَحْوَهُ فَقَالَ مَا لَكُمْ قَالُوا لَيْسَ عِنْدَنَا مَاءٌ نَتَوَضَّأُ وَلَا نَشْرَبُ إِلَّا مَا بَيْنَ يَدَيْكَ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي الرِّكْوَةِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَثُورُ بَيْنَ أَصَابِعِهِ كَأَمْثَالِ الْعُيُونِ فَشَرِبْنَا وَتَوَضَّأْنَا قُلْتُ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ لَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا كُنَّا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةً
Esan digu [Musa bin Isma'il]-ek ['Abdul 'Aziz bin Muslim]-ek [Hushain]-ek [Salim bin Abu Al Ja'di-k] esan digu [Jabir bin Abdullah radliallahu 'anhu]-ek esan duela: 'Hudaibiyah-ko gertakariaren unean, jendeak egarri sentitu zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak larruzko ur-ontzi bat zuela aurrean eta gero abluzioa egin zuen'. Beraz, jendea inguratu egin zitzaion ura hartzera. Galdetu zuen: 'Zer gertatzen zaizue?'. Erantzun zioten: 'Ez dugu urik garbitzeko eta edateko, erregeak gurekin duen ura izan ezik'. Beraz, eskua larruzko ontziaren gainean jarri zuen, eta ura hatz artetik isuri zen iturburu bat bezala. Orduan edan eta abluzioa egin dezakegu'. Nik -Salim-ek galdetu nuen: 'Zenbat pertsona zineten une hartan?'. Hark -Jabirrek- erantzun zuen: 'Ehun mila izango bagina garai hartan, ura nahikoa izango zen guretzat'. Garai hartan, mila eta bostehun ginen».
Hadith
Imam Bukhari : 3312
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَالْحُدَيْبِيَةُ بِئْرٌ فَنَزَحْنَاهَا حَتَّى لَمْ نَتْرُكْ فِيهَا قَطْرَةً فَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى شَفِيرِ الْبِئْرِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ وَمَجَّ فِي الْبِئْرِ فَمَكَثْنَا غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ اسْتَقَيْنَا حَتَّى رَوِينَا وَرَوَتْ أَوْ صَدَرَتْ رَكَائِبُنَا
Esan zigun [Malik bin Isma'ilek] [Abu Ishaq-ek] [Al Bara' radiallahu 'anhu]-ek esan zigun: 'Hudaibiyahko gertakariaren garaian, laurehun ginen, eta Hudaibian putzu bat zegoen bitartean, ura edan genuen tanta bakar bat ere geratu ez arte'. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, putzuaren ertzean eseri eta ura eskatu zuen otoitz eginez. Ahoa gargaraka egin eta gero putzura bota zuen. Une batez isilik egon ondoren, azkenean edan ahal izan genuen ase arte, eta gure zaldizkoek ere ahal zuten guztia edan zuten'.
Hadith
Imam Bukhari : 3313
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَلَاثَتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا
[Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik]-i [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah-engandik] kontatu zigun [Anas bin Malik] esaten entzun zuela: 'Abu Talhah-ek Umm Sulaimi esan zion: "Alaren Mezulariaren ahotsa (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengana) oso ahul entzun dut, eta hori gose zela adierazten zuen seinale zela ulertu nuen. Baduzu ezer?" Umm Sulaimek esan zuen: "Bai, badut". Beraz, Umm Sulaimek gari-ogi batzuk atera zituen, eta bere beloaren zati bat atera zuen, eta zati bat ogia biltzeko erabili zuen, gero nire eskuaren azpian jarri eta beloaren beste ertza inguratu zidan, eta gero Ala-ren Mezulariarengana (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengana) bidali ninduen. -Anas bin Malik-ek esan zuen: 'Beraz, ogiarekin joan nintzen eta Ala-ren Mezularia (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengana) meskitan aurkitu nuen jende batzuekin'. Haien aurrean jarri nintzen, eta Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zidan: "Abu Talhak bidali zaitu?". "Bai" erantzun nion. Berriro galdetu zidan: "Zer esan nahi duzu janaria ekartzearekin?". Berriro erantzun nion: "Bai". Orduan, sallallahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Berarekin egon nahi duenak, jaiki dadila". Joan egin zen eta ni ere haiekin joan nintzen Abu Talhah-rengana iritsi arte eta gero Abu Talhah-i jakinarazi nion. Abu Talhak esan zuen: "O Umm Sulaim, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam talde batekin etorri da, eta guk ez dugu ezer haiek elikatzeko". Umm Sulaimek esan zuen: "Alak eta bere Mezulariak hobeto dakite". Beraz, Abu Talhah Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin elkartzera joan zen eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ongietorria eman zion, orduan Abu Talhah berarekin sartu zen, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Ekarri hona daukazuna, Umm Sulaim". Beraz, Umm Sulaim-ek ogia ekarri zuen eta Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) ogia suntsitzeko agindu zion. Umm Sulaim-ek ere ogia zati txikitan oratu eta guarnizio gisa erabili zuen. Orduan, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esaldia esan zuen Alak nahi zuen bezala eta esan zuen: "Eman baimena hamar pertsona sartzeko". Beraz, sartu, ase arte jan eta gero irten ahal izan ziren. Gero berriro esan zuen: "Eman sarrera baimena hamar pertsonari". Beraz, sartzen utzi zieten, gero ase arte jan eta irten egin ziren. Gero berriro esan zuen: "Eman sarrera hamar pertsonari". Beraz, taldeak ase arte jan zuen. Garai hartan, taldeak hirurogeita hamar edo laurogei lagun zituen.
Hadith
Imam Bukhari : 3314
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا نَعُدُّ الْآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَقَلَّ الْمَاءُ فَقَالَ اطْلُبُوا فَضْلَةً مِنْ مَاءٍ فَجَاءُوا بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ قَلِيلٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الطَّهُورِ الْمُبَارَكِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَلَقَدْ رَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَقَدْ كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهُوَ يُؤْكَلُ
Esan dit [Muhammad bin Al Mutsannaa]-k [Abu Ahmad Az Zubairiy-k] [Isra'il]-ek [Mansur]-ek [Ibrahim]-ek ['Alqamah]-ek [Abdullah]-ek esan duela: 'Seinale apartekoak -mirariak adibidez- bedeinkaziotzat hartzen genituen, zuek beldurgarritzat hartzen zenituzten bitartean. Behin, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin geunden bidaia batean eta ur hornidura agortu egin zen, beraz, esan zuen: 'Bilatu ura'. Beraz, ur pixka bat zuen ontzi batekin etorri ziren, eta gero eskua ontzian sartu eta esan zuen: 'Zatoz hona eta garbitu zeure burua bedeinkazioekin eta bedeinkazioak Allahrengandik bakarrik datoz'. Izan ere, ura ikusi nuen sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren hatz artetik zerion eta, hain zuzen ere, entzun dugu janaria goratzen dela jaten den bitartean'.
Hadith
Imam Bukhari : 3315
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرٌ قَالَ حَدَّثَنِي جَابِرٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ أَبَاهُ تُوُفِّيَ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ أَبِي تَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا وَلَيْسَ عِنْدِي إِلَّا مَا يُخْرِجُ نَخْلُهُ وَلَا يَبْلُغُ مَا يُخْرِجُ سِنِينَ مَا عَلَيْهِ فَانْطَلِقْ مَعِي لِكَيْ لَا يُفْحِشَ عَلَيَّ الْغُرَمَاءُ فَمَشَى حَوْلَ بَيْدَرٍ مِنْ بَيَادِرِ التَّمْرِ فَدَعَا ثَمَّ آخَرَ ثُمَّ جَلَسَ عَلَيْهِ فَقَالَ انْزِعُوهُ فَأَوْفَاهُمْ الَّذِي لَهُمْ وَبَقِيَ مِثْلُ مَا أَعْطَاهُمْ
[Abu Nu'aimek] esan zigun [Zakariya'-k] esan zuela, ['Amir] esan zuela, [Jabir radliallahu 'anhu] esan zidan bere aita zor bat utziz hil zela. -Esan zuen-; 'Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarengana joan nintzen eta esan nion: 'Nire aitak zor bat utzi zuen, nik datila-palmondoen lorategitik ekoizten dena baino ez dudan bitartean, baina denboraldi bateko uzta ez da nahikoa bere zorra kitatzeko'. Nirekin joan zen hartzekodunek ni madarikatzea saihesteko. Gero, datilen pilaren inguruan ibili eta otoitz egin zuen, gero beste pila baten inguruan ibili zen, eta datilen pilaren ondoan eseri eta esan zuen: 'Banatu'. Beraz, Jabirrek datilak banatu eta guztiak kitatzea lortu zuen, eta oraindik banatutako datilak zeuden'.
Hadith
Imam Bukhari : 3316
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ أَوْ سَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ وَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ ثَلَاثَةً قَالَ فَهُوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ امْرَأَتِي وَخَادِمِي بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَعَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ فَذَهَبْتُ فَاخْتَبَأْتُ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا وَقَالَ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ اللُّقْمَةِ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا حَتَّى شَبِعُوا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلُ فَنَظَرَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا شَيْءٌ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِمَّا قَبْلُ بِثَلَاثِ مَرَّاتٍ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ الشَّيْطَانُ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَتَفَرَّقْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ غَيْرَ أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ قَالَ أَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ فَعَرَفْنَا مِنْ الْعِرَافَةِ
Esan digu [Musa bin Isma'il]-ek [Mu'tamir]-ek [bere aitagandik] esan digu [Abu 'Uthman]-ek [Abdurrahman bin Abu Bakr radliallahu 'anhu]-ek esan ziola Ashhabus Suffah faqir jendea zela eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin esan zuen: 'Bi pertsonentzako janaria duenak hirugarren pertsona bat gonbidatu dezala, eta lau pertsonentzako janaria duenak, bosgarren edo seigarren pertsona bat gonbida dezala', edo esan zuen bezala. Abu Bakr ere hirugarren pertsona batekin etorri zen. Bitartean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek hamar pertsona gonbidatu zituen eta Abu Bakr-ek hirugarren pertsona batekin bakarrik. Hark -'Abdur Rahman-ek- esan zuen: 'Hiru pertsonak ni, nire aita eta nire ama gara'. --Narratzaileak -'Abu 'Uthman-ek- esan zuen: 'Ez dakit berak -'Abdur Rahman-ek- aipatu zuen;' «Nire emaztea, eta nire etxean eta Abu Bakr-en etxean lan egiten duen neskamea».-- Orduan, Abu Bakr-ek afaria gozatu zuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en etxean eta han egon zen denbora batez 'Isha' otoitza egin arte. Gero itzuli zen Ala-ren Mezulariak sallallaahu 'alaihi wasallam-ek afaria amaitu zuen arte. Orduan, Abu Bakr etxera itzuli zen gauez nahiko berandu, Ala-k nahi izan zuen bezala. Bere emazteak esan zuen: «Zerk eragotzi zaitu zure gonbidatuak? Edo zure gonbidatuak? -hitz bakar batean-» -narratzailea zalantzan dago-. Abu Bakr-ek erantzun zuen: «Afaltzera gonbidatu dituzu?». Bere emazteak erantzun zuen: «Ukatu egin zuten zu etorri arte». Abu Bakr-en familiak entretenitzen saiatu zen, baina hala ere uko egin zioten, beraiek gonbidatzeko gai izan arte. Orduan joan eta ezkutatu egin nintzen. Beraz, Abu Bakr-ek esan zuen: «Oi Ghuntsar!». Abu Bakr-ek madarikatu eta errieta egin zion -'Abdur Rahman- eta gero esan zuen: «Jan». Orduan, Abu Bakr-ek berriro esan zuen; «Ez diot -Abdurrahman- janaririk emango betiko». Dio: «Alaren izenean, ez dugu janari aho bete bat hartzen, janaria behetik gora handitzen ez bada, aho beteagoekin, bete arte eta janaria lehen baino ugariagoa izan arte». Abu Bakr-ek begiratu zion eta janaria handitu egin zela ikusi zuen, eta gero emazteari esan zion: «Banu Firas-en jakitun! Zer gertatzen ari da?». Emazteak erantzun zion: «Ez dakit. Benetan hozten didana da janaria lehen baino hiru aldiz gehiago handitu dela». Beraz, Abu Bakr-ek jan eta esan zuen: «Egiaz Satanengandik», -Abdurrahman ez jateko zin egin zuena esan nahi zuen-. Gero, beste aho bete bat hartu eta janaria zuen ontzi handia Profetari eraman zion, janaria aurrean zuela. Gure eta jende horren artean -ashhabus suffah- garai hartan akordio bat zegoen -etxera itzultzeari buruz-, beraz, akordioaren epea amaitu zenean, hamabi gizon buru zirela abiatu ginen -talde bat-, bakoitzak hainbeste kide ekarriz, ezen Ala bakarrik dakien pertsona bakoitzarekin batera zihoazen pertsona kopurua, haiekin bidalitako buruzagiaz gain. Hark dio: 'Abu Bakr-ek ekarritako ontzietatik jan zuten -denek' edo hori esan zuen. Eta beste norbaitek esan zuen: 'Orduan jakin genuen Abu Bakr gizon jakintsua zela'.
Hadith
Imam Bukhari : 3317
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ وَعَنْ يُونُسَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصَابَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ قَحْطٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ جُمُعَةٍ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْكُرَاعُ هَلَكَتْ الشَّاءُ فَادْعُ اللَّهَ يَسْقِينَا فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ السَّمَاءَ لَمِثْلُ الزُّجَاجَةِ فَهَاجَتْ رِيحٌ أَنْشَأَتْ سَحَابًا ثُمَّ اجْتَمَعَ ثُمَّ أَرْسَلَتْ السَّمَاءُ عَزَالِيَهَا فَخَرَجْنَا نَخُوضُ الْمَاءَ حَتَّى أَتَيْنَا مَنَازِلَنَا فَلَمْ نَزَلْ نُمْطَرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَقَامَ إِلَيْهِ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتْ الْبُيُوتُ فَادْعُ اللَّهَ يَحْبِسْهُ فَتَبَسَّمَ ثُمَّ قَالَ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَنَظَرْتُ إِلَى السَّحَابِ تَصَدَّعَ حَوْلَ الْمَدِينَةِ كَأَنَّهُ إِكْلِيلٌ
Esan digu [Musaddad]-ek [Hammad] ['Abdul 'Aziz]-ek [Anas]-ek eta [Yunus] [Tsabit]-ek [Anas radliallahu 'anhu]-ek esan dutela: 'Medinako jendea lehorteak jo zuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaian. Ostiraletako otoitzetan sermoia ematen ari zela, bat-batean gizon bat zutitu eta esan zuen: 'Alaren Mezularia, abere guztiak hiltzen ari dira eta bizitza zaila bihurtu da, beraz, otoitz egin Ala-ri ura bidaltzeko!'. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esku-ahurrak altxatu eta otoitz egin zuen. Anasek esan zuen: 'Garai hartan zerua beira gardena bezalakoa zen eta gero haizea etorri eta hodeiak bultzatu zituen, hodeiak bildu ziren eta zeruak euri jasa bota zuen - hau da, euri jasa handia -. Berehala atera ginen - meskitatik - eta uholde-uretan murgildu ginen gure etxeetara iritsi arte eta euria hurrengo ostiralera arte egiten jarraitu zuen. Orduan, gizona edo beste norbait zutitu eta esan zuen: «Alaren Mezularia, etxeak kaltetu dira uholdearen ondorioz, beraz, otoitz egin Ala-ri euria gelditzeko». Beraz, shallallahu 'alaihi wasallam-ek irribarre egin eta gero esan zuen: «HAWAALAINAA WALAA 'ALAINAA» «Oi Ala, mugitu euria gure inguruan eta ez bihurtu suntsitzen gaituen euri». Orduan, hodeiak ikusi nituen Medina inguruan sakabanatuta, buruan koroa bat bezala - hau da, Medina hirian zehar sakabanatuta dauden hodeiak-.
Hadith
Imam Bukhari : 3318
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ كَثِيرٍ أَبُو غَسَّانَ حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ وَاسْمُهُ عُمَرُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخُو أَبِي عَمْرِو بْنِ الْعَلَاءِ قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ تَحَوَّلَ إِلَيْهِ فَحَنَّ الْجِذْعُ فَأَتَاهُ فَمَسَحَ يَدَهُ عَلَيْهِ وَقَالَ عَبْدُ الْحَمِيدِ أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ بِهَذَا وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ أَبِي رَوَّادٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Muhammad bin Al Mutsannaa]-k [Yahya bin Katsir Abu Ghassan]-ek [Abu Hafsh, benetako izena 'Umar bin Al 'Alaa' da, Abu 'Umar bin Al 'Alaa'-ren anaia] esan duela: Entzun nion [Nafi'-ri] [Ibn 'Umar radliallahu 'anhu]-ri: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek beti zuhaitz enbor batean predikatzen zuen. Pulpitua egin zutenean, pulpitura joan zen eta zuhaitz enborrak intziri egin zuen. Hurbildu eta eskua igurtzi zion'. Eta esan zuen [Abdul Hamidek] jakinarazi digula [Uthman bin 'Umarrek] jakinarazi digula [Mu'adz bin Al 'Alaa'] [Nafi'-ri] matan hadith honen arabera. Eta [Abu 'Ashim] [Ibn Abu Rawwad] [Nafi'tik [Ibn 'Umar radliallahu 'anhu] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-etik kontatu du.
Hadith
Imam Bukhari : 3319
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَى شَجَرَةٍ أَوْ نَخْلَةٍ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَوْ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَجْعَلُ لَكَ مِنْبَرًا قَالَ إِنْ شِئْتُمْ فَجَعَلُوا لَهُ مِنْبَرًا فَلَمَّا كَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ دُفِعَ إِلَى الْمِنْبَرِ فَصَاحَتْ النَّخْلَةُ صِيَاحَ الصَّبِيِّ ثُمَّ نَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ تَئِنُّ أَنِينَ الصَّبِيِّ الَّذِي يُسَكَّنُ قَالَ كَانَتْ تَبْكِي عَلَى مَا كَانَتْ تَسْمَعُ مِنْ الذِّكْرِ عِنْدَهَا
Esan digu [Abu Nu'aimek] esan digu ['Abdul Wahid bin Aymanek] esan zuela, [nire aita] [Jabir bin Abdullah radliallahu 'anhu]-rengandik entzun dut behin ostiral batean zuhaitz edo datila palmondo batean zegoela eta Ansar-eko emakume edo gizon bat zegoela esanez: Allahren Mezularia, 'Zer moduz pulpitu bat egiten badizugu?'. Hark erantzun zuen: 'Aurrera, nahi baduzu'. Beraz, pulpitu bat egin zioten. Ostiralean pulpitura igo zen eta datila palmondoak haurtxo bat bezala oihu egin zuen. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta zuhaitzaren enborrera jaitsi eta besarkatu egin zuen, bere oihuak ahuldu arte, haurtxo baten intziriak bezalakoak izan arte, eta azkenean bere kabuz isildu ziren. Esan zuen: 'Enborrak negar egin zuen inguruko dhikr-a entzun zuelako'.
Hadith
Imam Bukhari : 3320
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُ كَانَ الْمَسْجِدُ مَسْقُوفًا عَلَى جُذُوعٍ مِنْ نَخْلٍ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ مِنْهَا فَلَمَّا صُنِعَ لَهُ الْمِنْبَرُ وَكَانَ عَلَيْهِ فَسَمِعْنَا لِذَلِكَ الْجِذْعِ صَوْتًا كَصَوْتِ الْعِشَارِ حَتَّى جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
[Isma'il]-ek esan zigun, [Sulaiman bin Bilal]-ek esan zidan, [Yahya bin Sa'id]-ek esan zidan, [Hafsh bin 'Ubaidullah bin Anas bin Malik]-ek esan zidan entzun zuela [Jabir bin Abdullah radiallahu 'anhu] esaten: Iraganean, Nabawi meskitaren zutabeak palmondo enborrez eginak ziren eta sermoi bat ematerakoan palmondo enbor horietako baten gainean jarri zen. Pulpitu bat egin ziotenean eta gainean zutik predikatu zuenean, enborretik soinu bat entzun genuen, erditzear zegoen gamelu baten soinua bezalakoa, orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta hurbildu zitzaion eta eskua enborrean jarri zuen, azkenean enborra isildu arte.
