Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 3201
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُقَاتَلَ اللَّهُ فُلَانًا أَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ حُرِّمَتْ عَلَيْهِمْ الشُّحُومُ فَجَمَّلُوهَا فَبَاعُوهَاتَابَعَهُ جَابِرٌ وَأَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu ['Ali bin 'Abdullah]-ek [Sufyan]-ek ['Amru]-tik [Thawus]-etik [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma]-ek esan zuela: 'Entzun dut ['Umar bin Al Khaththab] esaten: 'Alah-ek suntsitu dezala halako pertsona bat, ez al daki sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan duela: 'Alah-ek madarika ditzala juduak, animalien - behien eta ahuntzen - gantza debekatuta dagoelako, baina urtu eta gero erosi eta saltzen dute'. Hadith hau bere sortzaileak berretsi zuen Jabirrek Abu Hurairah-engandik, Ala pozik egon bedi berarekin, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren eskutik.
Hadith
Imam Bukhari : 3202
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي كَبْشَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَلِّغُوا عَنِّي وَلَوْ آيَةً وَحَدِّثُوا عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Esan digu [Abu 'Ashim adl-Dlahhak bin Makhlad]-ek [Al Awza'iy]-ek [Hassan bin 'Athiyyah]-engandik [Abi Kabsyah]-engandik ['Abdullah bin 'Amru]-k esan zigula, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Adierazi bertso bat niregandik eta esan - entzun duzuna - Bani Isra'il-engandik, eta ez da bekatua. Eta nahita niri gezurra esaten didana, prestatu bedi infernuan esertzeko'.
Hadith
Imam Bukhari : 3203
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى لَا يَصْبُغُونَ فَخَالِفُوهُمْ
Kontatu zigutenez, ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah-ek] esan zuen, [Ibrahim bin Sa'adek] [Salih-ek] esan zidan, [Ibn Shihab-ek] esan zuen; [Abu Salamah bin 'Abdur Rahman-ek] esan zuen [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan zuen; Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Juduek eta kristauak ez dute ilea edo bizarra tindatzen, beraz, izan zaitezte desberdinak haietatik' - izan zaitezte desberdinak haietatik.
Hadith
Imam Bukhari : 3204
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا جُنْدَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ وَمَا نَسِينَا مُنْذُ حَدَّثَنَا وَمَا نَخْشَى أَنْ يَكُونَ جُنْدُبٌ كَذَبَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ بِهِ جُرْحٌ فَجَزِعَ فَأَخَذَ سِكِّينًا فَحَزَّ بِهَا يَدَهُ فَمَا رَقَأَ الدَّمُ حَتَّى مَاتَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى بَادَرَنِي عَبْدِي بِنَفْسِهِ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ
Esan dit [Muhammadek] esan duela, esan dit [Hajjajek] esan dit [Jarir]ek [Al Hasanek] esan digula [Jundab bin 'Abdullah] meskita honetan eta ez dugu ahaztu istorioa kontatu zuenetik eta ez gaude kezkatuta Jundabek Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en izenean gezurra esan zuelako, esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Zuen aurretik zegoen norbait zauriak jasan zituena, baina pazientziarik gabe zegoen, beraz, labana bat hartu eta eskua ebaki zuen, eta horrek odola isurtzea eragin zuen eta ez zen gelditu azkenean hil arte. Orduan, Allah Ta'alak esan zuen: 'Nire zerbitzariak bere buruaz beste egin zuen nire aurretik, beraz, zerua debekatu nion'.
Hadith
Imam Bukhari : 3205
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ ثَلَاثَةً فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ أَبْرَصَ وَأَقْرَعَ وَأَعْمَى بَدَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَبْتَلِيَهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مَلَكًا فَأَتَى الْأَبْرَصَ فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ لَوْنٌ حَسَنٌ وَجِلْدٌ حَسَنٌ قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ عَنْهُ فَأُعْطِيَ لَوْنًا حَسَنًا وَجِلْدًا حَسَنًا فَقَالَ أَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْإِبِلُ أَوْ قَالَ الْبَقَرُ هُوَ شَكَّ فِي ذَلِكَ إِنَّ الْأَبْرَصَ وَالْأَقْرَعَ قَالَ أَحَدُهُمَا الْإِبِلُ وَقَالَ الْآخَرُ الْبَقَرُ فَأُعْطِيَ نَاقَةً عُشَرَاءَ فَقَالَ يُبَارَكُ لَكَ فِيهَا وَأَتَى الْأَقْرَعَ فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ شَعَرٌ حَسَنٌ وَيَذْهَبُ عَنِّي هَذَا قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ وَأُعْطِيَ شَعَرًا حَسَنًا قَالَ فَأَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْبَقَرُ قَالَ فَأَعْطَاهُ بَقَرَةً حَامِلًا وَقَالَ يُبَارَكُ لَكَ فِيهَا وَأَتَى الْأَعْمَى فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ يَرُدُّ اللَّهُ إِلَيَّ بَصَرِي فَأُبْصِرُ بِهِ النَّاسَ قَالَ فَمَسَحَهُ فَرَدَّ اللَّهُ إِلَيْهِ بَصَرَهُ قَالَ فَأَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْغَنَمُ فَأَعْطَاهُ شَاةً وَالِدًا فَأُنْتِجَ هَذَانِ وَوَلَّدَ هَذَا فَكَانَ لِهَذَا وَادٍ مِنْ إِبِلٍ وَلِهَذَا وَادٍ مِنْ بَقَرٍ وَلِهَذَا وَادٍ مِنْ غَنَمٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَتَى الْأَبْرَصَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ تَقَطَّعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلَا بَلَاغَ الْيَوْمَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي أَعْطَاكَ اللَّوْنَ الْحَسَنَ وَالْجِلْدَ الْحَسَنَ وَالْمَالَ بَعِيرًا أَتَبَلَّغُ عَلَيْهِ فِي سَفَرِي فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْحُقُوقَ كَثِيرَةٌ فَقَالَ لَهُ كَأَنِّي أَعْرِفُكَ أَلَمْ تَكُنْ أَبْرَصَ يَقْذَرُكَ النَّاسُ فَقِيرًا فَأَعْطَاكَ اللَّهُ فَقَالَ لَقَدْ وَرِثْتُ لِكَابِرٍ عَنْ كَابِرٍ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ وَأَتَى الْأَقْرَعَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِهَذَا فَرَدَّ عَلَيْهِ مِثْلَ مَا رَدَّ عَلَيْهِ هَذَا فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ وَأَتَى الْأَعْمَى فِي صُورَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ وَابْنُ سَبِيلٍ وَتَقَطَّعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلَا بَلَاغَ الْيَوْمَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ شَاةً أَتَبَلَّغُ بِهَا فِي سَفَرِي فَقَالَ قَدْ كُنْتُ أَعْمَى فَرَدَّ اللَّهُ بَصَرِي وَفَقِيرًا فَقَدْ أَغْنَانِي فَخُذْ مَا شِئْتَ فَوَاللَّهِ لَا أَجْهَدُكَ الْيَوْمَ بِشَيْءٍ أَخَذْتَهُ لِلَّهِ فَقَالَ أَمْسِكْ مَالَكَ فَإِنَّمَا ابْتُلِيتُمْ فَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنْكَ وَسَخِطَ عَلَى صَاحِبَيْكَ
Esan dit [Ahmad bin Ishaq-ek] esan digula ['Amru bin 'Ashim-ek] esan digula [Hammam-ek] esan digula [Ishaq bin 'Abdullah-ek] esan digula, esan didala ['Abdur Rahman bin Abu 'Amrah] esan diola [Abu Hurairah-ek, Ala pozik egon da berarekin] entzun zuela Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam. Eta baita ere kontatu da, esan didala [Muhammad-ek] esan digula ['Abdullah bin Raja'] esan digula [Hammam] [Ishaq bin 'Abdullah-ek] esan digula, esan didala ['Abdur Rahman bin Abu 'Amrah] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] esan diola entzun zuela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esaten: 'Hiru pertsona zeuden Bani Israeletik, eta horietako bat gaixotasunez zegoen. Lehenengoak legena zuen, bigarrenak burusoila zuen eta hirugarrena itsua zen. Orduan, Allah Ta'ala-k aingeruak bidaliz probatu zituen. Lehenik, aingerua legenardunarengana etorri eta galdetu zion: "Zer gustatzen zaizu gehien?" Gizonak erantzun zion: "Nire azalaren kolorea eta azal-tonu ona, orain jendea niregandik urrun dagoelako". Jarraitu zuen: "Beraz, aingeruak bere azala garbitu zuen desagertu arte eta kolore eta azal on batekin ordezkatu zen". Orduan, aingeruak berriro galdetu zuen: "Zein aberastasun gustatzen zaizu gehien?" Gizonak erantzun zion: "Gameluak". Narratzaileak esan zuen: "Edo behiak". Narratzaileek ez zekiten legenarduna edo burusoila zen. Batek esan zuen: "Gameluak", eta besteak: "Behiak". Beraz, dozenaka gamelu eman zizkioten, eta aingeruak esan zuen: "Bedeinkazioak izan daitezela haietan". Orduan, aingerua burusoila joan eta galdetu zion: "Zer gustatzen zaizu gehien?" Gizonak erantzun zion: "Ile ona haztea eta gaixotasun honek ni uztea, orain jendea niregandik urrun dagoelako". Jarraitu zuen: "Beraz, aingeruak pertsona honen burua igurtzi zuen desagertu arte eta ile eder batekin ordezkatu zen". Orduan, aingeruak berriro galdetu zuen; «Zein altxor gustatzen zaizu gehien?». Pertsonak erantzun zuen: «Behia». Beraz, behi haurdun bat eman zioten eta aingeruak esan zuen: «Zorionez, behiak bedeinkazioak izango dizkizu». Orduan, aingerua itsuarengana joan eta galdetu zion: «Zer gustatzen zaizu gehien?». Pertsonak erantzun zuen: «Ea Ala Ta'alak ikusmena itzuliko balit, ikusmen horrekin gizakiak ikus ahal izateko». Jarraitu zuen: «Beraz, aingeruak gizon honen begiak igurtzi zituen Ala Ta'alak ikusmena itzuli zion arte». Orduan, aingeruak berriro galdetu zuen: «Zein altxor gustatzen zaizu gehien?». Pertsonak erantzun zuen: «Ahuntza». Beraz, ahuntz haurdun bat eman zioten. Beraz, lehenengo bi pertsonen animaliak ugaritu egin ziren eta hirugarren pertsonak ere bai, bakoitzak gameluak bazkatzeko haran bat, behiak bazkatzeko haran bat eta ahuntzak bazkatzeko haran bat zuen. Orduan, aingerua legenardun itxura zuen gizonarengana joan zen eta esan zion: «Pertsona pobre bat naiz, eta nire hornigaiak agortu zaizkit bidaia honetan, eta inork ez du esan gaur bizirik nagoela, Ala Ta'ala izan ezik». Beraz, galdetzen dizut, gamelu baten kolore eta larru ederra eman dizun pertsonaren izenean, emango al didazu hornigaiak nire bidaiarekin jarraitzeko? Pertsona honek esan zuen: "Izan ere, eskubide asko daude betetzeko". Orduan Aingeruak galdetu zion: "Uste dut ezagutzen zaitudala. Ez al zinen legenardun pertsona bat eta jendeak baztertzen zintuen eta pobrezia egoeran zeunden eta gero Allah Ta'ala-k aberastasuna eman zizun?". Pertsona honek erantzun zuen: "Hau guztia herentziazko herentziatik daukat". Beraz, aingeruak esan zuen: "Gezurra esaten baduzu, Allah Ta'ala-k zure jatorrizko egoerara itzul zaitzala". Orduan, aingerua lehenago burusoila zuen pertsonarengana etorri zen burusoila zuen pertsona baten itxuran, eta aingeruak lehenengo pertsonari esan zitzaion bezala esan zuen, gero lehenago burusoila zuen pertsonak erantzun zuen lehenago legenardun pertsonak erantzun zuen, eta aingeruak esan zuen: "Gezurra esaten baduzu, Allah Ta'ala-k zure jatorrizko egoerara itzul zaitzala". Orduan, aingerua itsu zegoen gizonarengana etorri zen itsu baten itxuran eta esan zuen; «Pertsona pobre bat naiz, eta nire hornigaiak agortu zaizkit bidaia honetan, eta inork ez dit esan gaur bizirik nagoela, Allah Ta'ala izan ezik. Beraz, ahuntz itxuran ikusmena itzuli dizunaren izenean, galdetzen dizut: emango al didazue hornigaiak nire bidaiarekin jarraitzeko?». Pertsona honek erantzun zuen: «Itsua nintzen, eta gero Allah Ta'ala-k ikusmena itzuli zidan, eta pertsona pobre bat ere nintzen, eta gero nahikoa eman zidan, beraz, hartu nahi duzuna. Allahgatik, ez dizut eragotziko zerbait hartzea, baldin eta Allah Ta'alarentzat hartzen baduzu». Aingeruak esan zuen: «Eutsi zure altxorrari. Izan ere, probatzen ari zara, eta Allah Ta'ala pozik dago zurekin eta haserre dago zure bi lagunekin».
Hadith
Imam Bukhari : 3206
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا ثَلَاثَةُ نَفَرٍ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ يَمْشُونَ إِذْ أَصَابَهُمْ مَطَرٌ فَأَوَوْا إِلَى غَارٍ فَانْطَبَقَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ إِنَّهُ وَاللَّهِ يَا هَؤُلَاءِ لَا يُنْجِيكُمْ إِلَّا الصِّدْقُ فَليَدْعُ كُلُّ رَجُلٍ مِنْكُمْ بِمَا يَعْلَمُ أَنَّهُ قَدْ صَدَقَ فِيهِ فَقَالَ وَاحِدٌ مِنْهُمْ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ كَانَ لِي أَجِيرٌ عَمِلَ لِي عَلَى فَرَقٍ مِنْ أَرُزٍّ فَذَهَبَ وَتَرَكَهُ وَأَنِّي عَمَدْتُ إِلَى ذَلِكَ الْفَرَقِ فَزَرَعْتُهُ فَصَارَ مِنْ أَمْرِهِ أَنِّي اشْتَرَيْتُ مِنْهُ بَقَرًا وَأَنَّهُ أَتَانِي يَطْلُبُ أَجْرَهُ فَقُلْتُ لَهُ اعْمِدْ إِلَى تِلْكَ الْبَقَرِ فَسُقْهَا فَقَالَ لِي إِنَّمَا لِي عِنْدَكَ فَرَقٌ مِنْ أَرُزٍّ فَقُلْتُ لَهُ اعْمِدْ إِلَى تِلْكَ الْبَقَرِ فَإِنَّهَا مِنْ ذَلِكَ الْفَرَقِ فَسَاقَهَا فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ مِنْ خَشْيَتِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا فَانْسَاحَتْ عَنْهُمْ الصَّخْرَةُ فَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ فَكُنْتُ آتِيهِمَا كُلَّ لَيْلَةٍ بِلَبَنِ غَنَمٍ لِي فَأَبْطَأْتُ عَلَيْهِمَا لَيْلَةً فَجِئْتُ وَقَدْ رَقَدَا وَأَهْلِي وَعِيَالِي يَتَضَاغَوْنَ مِنْ الْجُوعِ فَكُنْتُ لَا أَسْقِيهِمْ حَتَّى يَشْرَبَ أَبَوَايَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُمَا وَكَرِهْتُ أَنْ أَدَعَهُمَا فَيَسْتَكِنَّا لِشَرْبَتِهِمَا فَلَمْ أَزَلْ أَنْتَظِرُ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ مِنْ خَشْيَتِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا فَانْسَاحَتْ عَنْهُمْ الصَّخْرَةُ حَتَّى نَظَرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ كَانَ لِي ابْنَةُ عَمٍّ مِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ وَأَنِّي رَاوَدْتُهَا عَنْ نَفْسِهَا فَأَبَتْ إِلَّا أَنْ آتِيَهَا بِمِائَةِ دِينَارٍ فَطَلَبْتُهَا حَتَّى قَدَرْتُ فَأَتَيْتُهَا بِهَا فَدَفَعْتُهَا إِلَيْهَا فَأَمْكَنَتْنِي مِنْ نَفْسِهَا فَلَمَّا قَعَدْتُ بَيْنَ رِجْلَيْهَا فَقَالَتْ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَفُضَّ الْخَاتَمَ إِلَّا بِحَقِّهِ فَقُمْتُ وَتَرَكْتُ الْمِائَةَ دِينَارٍ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ مِنْ خَشْيَتِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا فَفَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَخَرَجُوا
[Isma'il bin Khalil]-ek ['Ali bin Mushir]-ek ['Ubaidullah bin 'Umar]-engandik [Nafi'-rengandik] [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma]-rengandik kontatu zigun Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, esan zuela: 'Zuen aurreko herriko hiru gizon zeuden, euria egin zuenean bidaiatzen ari zirenak eta kobazulo batera sartu zirenak, baina gero kobazuloa - bere atea - itxi zitzaien. Orduan, batek besteari esan zion: 'Alaren izenean, lagunok, ezerk ez dizue lagunduko zintzotasunak - bertuteak - izan ezik. Beraz, bakoitzak bertute bat zela zekienarekin otoitz egin zuen. Orduan, batek esan zuen: 'O Ala, badakizu behin langile bat izan nuela niretzat faraq baten truke - hiru sa' - arroza lan egin zuena, gero joan eta bere soldata utzi zuen, gero nahita arroza haziak egin eta landatu nuen hazi arte eta emaitzetatik behi bat erosi nuen. Egun batean etorri eta aurreko soldata galdetu zidan, eta nik esan nion: 'Begira behia'. «Hori da zure soldata, faraq bat, hartu eta eraman etxera». Gizonak esan zuen: «Zor zaidana arroz faraq bat besterik ez da». Nik esan nion: «Hartu behia, nire arroz soldataren fruitua baita». Ai Ala, badakizu Zure beldurragatik bakarrik egiten dudala, egin zulo bat guretzat». Kobazuloko atea pixka bat ireki zen. Orduan beste gizon batek esan zuen: «Ai Ala, badakizu bi guraso adineko ditudala. Eta gauero nire ahuntzaren esnea ekartzen diet. Gau batean, berandu iritsi nintzen haiengana, beraz, iritsi nintzenean, lo zeuden jada, nire familia eta nire seme-alabak gosez negarrez ari ziren bitartean. Ez nien edaten eman nire gurasoen aurretik, eta ez nuen esnatu nahi izan, eta ez nuen esnea edaten utzi nahi izan ere. Eta egoera horretan itxaroten jarraitu nuen egunsentia iritsi arte. Ai Ala, badakizu Zure beldurragatik bakarrik egiten ari nintzena zela, ireki zulo bat guretzat». Orduan, kobazuloko atea pixka bat ireki zen berriro zerua ikus zezaten. Orduan, hirugarren pertsonak esan zuen; «Ai Ala, badakizu benetan nire osabaren semea dudala - iloba bat - gehien maite dudan pertsona dela eta behin niretzat nahi izan nuela, baina uko egin zidan ehun dinar eman ezean. Beraz, lan egin nuen eta dirua biltzea lortu nuen. Orduan ezagutu nuen eta dirua eman nion eta bere burua gonbidatu zuen niregana, baina bere hanken artean nengoenean esan zidan: 'Izan zaitez Ala-ren beldur, eta ez kendu zure birjintasuna legez izan ezik'. Beraz, jaiki eta alde egin nuen, ehun dinarrak atzean utzita. Ai Ala, zure beldurragatik bakarrik egiten ari nintzena jakingo bazenu, ireki zulo bat guretzat». Orduan, Ala-k kobazuloa ireki zien eta atera ziren.
Hadith
Imam Bukhari : 3207
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بَيْنَا امْرَأَةٌ تُرْضِعُ ابْنَهَا إِذْ مَرَّ بِهَا رَاكِبٌ وَهِيَ تُرْضِعُهُ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تُمِتْ ابْنِي حَتَّى يَكُونَ مِثْلَ هَذَا فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ ثُمَّ رَجَعَ فِي الثَّدْيِ وَمُرَّ بِامْرَأَةٍ تُجَرَّرُ وَيُلْعَبُ بِهَا فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا فَقَالَ أَمَّا الرَّاكِبُ فَإِنَّهُ كَافِرٌ وَأَمَّا الْمَرْأَةُ فَإِنَّهُمْ يَقُولُونَ لَهَا تَزْنِي وَتَقُولُ حَسْبِيَ اللَّهُ وَيَقُولُونَ تَسْرِقُ وَتَقُولُ حَسْبِيَ اللَّهُ
Esan digu [Abu Al Yamanek] esan digu [Syu'aibek] esan digu [Abu Az Zanadek] ['Abdur Rahmanek] esan digularik. Honek esan digu [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] entzun zuela. Honek esan zuen Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, esaten entzun zuela: 'Bazen Bani Isra'ilen artean emakume bat, bere haurra edoskitzen ari zela, gizon eder eta dotore baten ondotik pasa zen, bere zaldiaren gainean zegoena emakumearen aurrean. Emakumeak esan zuen: 'Ai Ala, ez hil nire haurra gazte horren antzekoa bihurtu baino lehen'. Orduan, haurrak bat-batean esan zuen: 'Ai Ala, ez nazazu haren antzekoa egin'. Gero, amaren titiburuak zurrupatzen hasi zen berriro. Orduan, biak emakume baten aurretik pasa ziren, arrastaka eta jolasean ari zirena, eta haurraren amak esan zuen: 'Ai Ala, ez egin nire haurra haren antzekoa'. Orduan, haurrak esan zuen: 'Ai Ala, egin nazazu haren antzekoa'. Orduan, haurrak esan zuen:' «Egia esan, zaldiz zihoan gaztea infidel bat zen, eta emakumea, berriz, adulterioa egiteaz akusatu zuten, baina hark esan zuen: 'Ala nahikoa da niretzat -Babesle gisa-', eta jendeak esaten du lapurtzen ari zarela, beraz, hark hala ere esaten du: 'Ala nahikoa da niretzat -Babesle gisa-'.»
Hadith
Imam Bukhari : 3208
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا كَلْبٌ يُطِيفُ بِرَكِيَّةٍ كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ إِذْ رَأَتْهُ بَغِيٌّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ فَنَزَعَتْ مُوقَهَا فَسَقَتْهُ فَغُفِرَ لَهَا بِهِ
Esan digu [Sa'id bin Talid]-ek esan digu [Ibnu Wahb]-ek esan duela, esan dit [Jarir bin Hazim]-ek [Ayyubek] [Muhammad bin Sirinek] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan duela; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Txakur bat putzu baten ondoan zebilen eta egarriz hiltzear zegoen, eta Bani Isra'il adulteroen arteko emakume adultero batek ikusi zuen, eta emakumeak oinetakoak kendu zituen - eta ura hartu zuen oinetakoekin - eta gero ura eman zion txakurrari, bere ekintzen barkamena jaso zezan'.
Hadith
Imam Bukhari : 3209
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ عَامَ حَجَّ عَلَى الْمِنْبَرِفَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعَرٍ وَكَانَتْ فِي يَدَيْ حَرَسِيٍّ فَقَالَ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَهَا نِسَاؤُهُمْ
['Abdullah bin Maslamah-ek] [Malik-ek] [Ibnu Shihab-ek] [Humaid bin 'AbdurRahman-ek] esan digunez, [Mu'awiyah bin Abu Sufyan] entzun zuen Hajj urtean - bere erregealdiaren amaieran - ile-xerlo bat eskuan zuela pulpituan zutik, eta ondoan bere bizkartzainak zituela esanez: "Medinako jendea, non daude zuen jakintsuak? Entzun nuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak horrelako gauzak debekatzen zituela eta esan zuela: "Egia esan, Bani Isra'il hil ziren haien emakumeek hori egin zutelako".
Hadith
Imam Bukhari : 3210
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ كَانَ فِيمَا مَضَى قَبْلَكُمْ مِنْ الْأُمَمِ مُحَدَّثُونَ وَإِنَّهُ إِنْ كَانَ فِي أُمَّتِي هَذِهِ مِنْهُمْ فَإِنَّهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ
Esan digute ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah-ek] [Ibrahim bin Sa'adek] [bere aitagandik] [Abu Salamah-engandik] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-engandik esan zigula, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuenetik: 'Egia esan, zuek baino lehenagoko ummah guztietan egon dira muhadditak - beti zuzen begiratzen zutenak / susmo handia zutenak - eta nire Ummah izan bazuten, noski 'Umar bin Al Khaththab radiallahu 'anhu' da.
Hadith
Imam Bukhari : 3211
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ إِنْسَانًا ثُمَّ خَرَجَ يَسْأَلُ فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ هَلْ مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ لَا فَقَتَلَهُ فَجَعَلَ يَسْأَلُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ ائْتِ قَرْيَةَ كَذَا وَكَذَا فَأَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَنَاءَ بِصَدْرِهِ نَحْوَهَا فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي وَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي وَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَهُمَا فَوُجِدَ إِلَى هَذِهِ أَقْرَبَ بِشِبْرٍ فَغُفِرَ لَهُ
Esan digu [Muhammad bin Basysyarrek] esan digu [Muhammad bin Abu 'Adiyk] [Syu'bahtik] [Qatadahtik] [Abu ash-Shiddiq an-Najiytik] [Abu Sa'id Al Khudriy radliallahu 'anhu]-tik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuenez: 'Badago Bani Isra'ilen artean laurogeita hemeretzi pertsona hil dituen pertsona bat, eta gero barkamenerako aukeren inguruan galdetzera joan zen. Beraz, apaiz batengana joan zen eta galdetu zion: 'Ba al dago damurako aterik niretzat?'. Apaizak erantzun zion: 'Ez dago'. Beraz, pertsona honek apaiza hil zuen. Gero, berriro galdetu zuen eta gizon batek esan zion: 'Zatoz halako herrixka batera'. Orduan, gizona -aipatutako herrixkara joan zen- eta ia heriotzara iritsi zenean, bularra eskuan jaiki zen, baina azkenean hil egin zen. Gertakari honen ondorioz, errukiaren aingerua eta zigorraren aingerua -tormentua- talka egin zuten, eta orduan Ala Ta'alak lurrari erakutsi zion damua bilatzeko zihoala -herrira-, hurbiltzeko, eta lurrari erakutsi zion atzean utzi zuen lekua -delitua egin zuen lekua-, alde egiteko, eta gero bi aingeruei esan zien: "Neurtu bien arteko distantzia". Pertsona helburuko herritik gertuago zegoela gertatu zen, beraz, barkatu egin zioten.
Hadith
Imam Bukhari : 3212
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ بَيْنَا رَجُلٌ يَسُوقُ بَقَرَةً إِذْ رَكِبَهَا فَضَرَبَهَا فَقَالَتْ إِنَّا لَمْ نُخْلَقْ لِهَذَا إِنَّمَا خُلِقْنَا لِلْحَرْثِ فَقَالَ النَّاسُ سُبْحَانَ اللَّهِ بَقَرَةٌ تَكَلَّمُ فَقَالَ فَإِنِّي أُومِنُ بِهَذَا أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَمَا هُمَا ثَمَّ وَبَيْنَمَا رَجُلٌ فِي غَنَمِهِ إِذْ عَدَا الذِّئْبُ فَذَهَبَ مِنْهَا بِشَاةٍ فَطَلَبَ حَتَّى كَأَنَّهُ اسْتَنْقَذَهَا مِنْهُ فَقَالَ لَهُ الذِّئْبُ هَذَا اسْتَنْقَذْتَهَا مِنِّي فَمَنْ لَهَا يَوْمَ السَّبُعِ يَوْمَ لَا رَاعِيَ لَهَا غَيْرِي فَقَالَ النَّاسُ سُبْحَانَ اللَّهِ ذِئْبٌ يَتَكَلَّمُ قَالَ فَإِنِّي أُومِنُ بِهَذَا أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَمَا هُمَا ثَمَّو حَدَّثَنَا عَلِيٌّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
['Ali bin 'Abdullah]-ek [Sufyan]-engandik [Abu 'Abdur Razzaq-Zanad]-engandik [Al A'raj]-engandik [Abu Salamah]-engandik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-k esan zuen: 'Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, Fajr otoitza egin zuen - amaitu ondoren - kongregazioari begira jarri zen eta esan zuen: 'Gizon bat behi bat zaintzen ari zen eta gainean zegoela behiari jo zion, eta orduan behiak esan zuen: 'Ez nintzen horrela jipoitua izateko sortua, baina soroak garatzen laguntzeko sortua izan nintzen'. Orduan jendeak esan zuen: 'Aintza Alahi, behiek hitz egin dezakete?' Shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Gertaera horretan sinesten dut, Abu Bakr eta 'Umarrek' bezala. Garai hartan ez zeuden han. Eta bazegoen norbait bere ahuntzarekin, eta bazegoen otso bat bere ahuntza jatera zihoana, eta otsoak eraman zuenean, pertsonak begiratu egin zion, otsoaren mehatxutik ahuntza zaintzen ariko balitz bezala, beraz, otsoak esan zion: 'Orain uste duzu niregandik babesten ari zarela, baina nork zaintzen du ehiza egunetan, artzainik ez dagoenean zaintzeko?'. Orduan jendeak esan zuen: 'Aintza Jainkoari, otsoek hitz egin dezakete?'. Sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Gertaera horretan sinesten dut, Abu Bakr eta 'Umarrek' bezala. Garai hartan biak ez zeuden han. Eta esan digu ['Alik] kontatu zigun [Sufyanek] [Mis'ar]-engandik [Sa'ad bin Ibrahim]-engandik [Abu Salamah]-engandik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-engandik Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-engandik.
Hadith
Imam Bukhari : 3213
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَرَى رَجُلٌ مِنْ رَجُلٍ عَقَارًا لَهُ فَوَجَدَ الرَّجُلُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ فِي عَقَارِهِ جَرَّةً فِيهَا ذَهَبٌ فَقَالَ لَهُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ خُذْ ذَهَبَكَ مِنِّي إِنَّمَا اشْتَرَيْتُ مِنْكَ الْأَرْضَ وَلَمْ أَبْتَعْ مِنْكَ الذَّهَبَ وَقَالَ الَّذِي لَهُ الْأَرْضُ إِنَّمَا بِعْتُكَ الْأَرْضَ وَمَا فِيهَا فَتَحَاكَمَا إِلَى رَجُلٍ فَقَالَ الَّذِي تَحَاكَمَا إِلَيْهِ أَلَكُمَا وَلَدٌ قَالَ أَحَدُهُمَا لِي غُلَامٌ وَقَالَ الْآخَرُ لِي جَارِيَةٌ قَالَ أَنْكِحُوا الْغُلَامَ الْجَارِيَةَ وَأَنْفِقُوا عَلَى أَنْفُسِهِمَا مِنْهُ وَتَصَدَّقَا
Esan digu [Ishaq ibn Nashr-ek] ['Abdur Razzaq] [Ma'marrek] [Hammam]-ek esan digu [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan duela: Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Gizon bat lurzati bat erosi zion beste pertsona bati, eta gero lurra erosi zuen gizonak urrezko ontzi bat lortu zuen. Beraz, lurra erosi zuen pertsonak esan zuen: 'Hartu zure urrea, lurra bakarrik erosten baitut eta ez urrea'. Orduan, etxea saldu zuen pertsonak esan zuen: 'Saltzen ari naizena lur hau eta bertan dagoena da'. Azkenean, bi pertsonek norbaiti iritzia eskatu zioten, eta gero iritzia eskatu zioten pertsonak esan zuen: 'Ba al duzue seme-alabarik? Gizon batek esan zuen: 'Seme bat daukat'. Eta besteak esan zuen: 'Alaba bat daukat'. Beraz, iritzia eskatu zioten pertsonak esan zuen: 'Ezkondu mutila neskarekin eta eman biziraupena biei urrearekin eta eman karitatea ere'.
Hadith
Imam Bukhari : 3214
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَعَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَسْأَلُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍمَاذَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الطَّاعُونِ فَقَالَ أُسَامَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ رِجْسٌ أُرْسِلَ عَلَى طَائِفَةٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَوْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ فَإِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ قَالَ أَبُو النَّضْرِ لَا يُخْرِجْكُمْ إِلَّا فِرَارًا مِنْهُ
Kontatu ziguten ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah-ek] esan zuen, [Malik-ek] [Muhammad bin Al Munkadir-engandik] eta [Abu an-Nadlar-engandik, 'Umar bin 'Ubaidullah-ren Maula]-rengandik ['Amir bin Sa'd bin Abu Waqas]-engandik bere aitagandik kontatu zidan, berak -'Amir-ek- bere aitari Usamah bin Zaid-i galdetzen entzun ziola: 'Zer entzun duzu Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik tha'un-en gaiari buruz - izurria, lepra, legenar-?' Beraz, [Usamah-ek] esan zuen: Allahren Mezulariak sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Tha'una zikinkeria mota bat da - tormentu bat - Israelgo Haurren talde bati edo zuen aurreko jendeari bidaltzen zaiona. Beraz, lurralde batean izurriaren berri entzuten baduzu, ez sartu bertan, eta izurriteak jotako lurralde batean bazaude, ez ihes egin bertatik'. Abu an-Nadlarrek esan zuen; «Ez ihes egin handik, zeuen burua salbatzeko izan ezik».
Hadith
Imam Bukhari : 3215
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الطَّاعُونِ فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ عَذَابٌ يَبْعَثُهُ اللَّهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَأَنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ لَيْسَ مِنْ أَحَدٍ يَقَعُ الطَّاعُونُ فَيَمْكُثُ فِي بَلَدِهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا يُصِيبُهُ إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ إِلَّا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ شَهِيدٍ
Esan digu [Musa bin Isma'il]-ek [Daud bin Abu Al Furat]-ek ['Abdullah bin Buraidah]-ek [Yahya bin Ya'mar]-ek ['Aisyah radiallahu 'anhu, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emaztea]-ek esan zuela: 'Behin Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i tha'un arazoari buruz galdetu nion eta esan zidan tha'una - izurritea, legenarra - Alak nahi duenari bidaltzen dion zigor mota bat dela eta, hain zuzen ere, Alak musulmanentzako erruki bihurtzen duela eta inork ez duela tha'un-etik sufritzen eta gero bere bizilekuan pazientziaz irauten duela eta sari baten zain dagoela eta badakiela ez dela hondamendi batek jota egongo, baina Alak berak agindu diolako, martiri baten saria bezalako saria jasoko duela'.
Hadith
Imam Bukhari : 3216
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا وَمَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا
[Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Ibn Shihabek] ['Urwah]-ek ['Aisyah radliallahu 'anhu]-ek esan digula Quraysh herriak arazo kezkagarri bati aurre egin behar diola, hain zuzen ere, Al Makhzumiy tribuko emakume batek lapurtu zuela eta esan zutela: 'Nork nahi du gai hau eztabaidatu sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin?'. Batzuek esan zuten: 'Inork ez zuen ausartu hari aurre egitera Usamah bin Zaid izan ezik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren pertsona gogokoena. Usamahek ere aipatu zuen gaia eta sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Barkamen eskatzen ari zara Alaren arauak urratzeagatik?'. Gero, sermoia emateko zutitu eta esan zuen: «Zuen aurreko jendea hil zen, zirkulu errespetagarrietako jendea bazegoen - funtzionarioak, agintariak, gizarteko eliteak - lapurtu egiten zutelako, onartu egiten zutelako eta klase baxuko jendea bazegoen - gizarte baxukoa, jende arrunta - lapurtu egiten zutelako, zigor-zigorrak ezartzen zizkieten. Alaren izenean, Fatima bint Muhamamdek lapurtuko balu, eskua moztuko nioke zalantzarik gabe».
Hadith
Imam Bukhari : 3217
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ قَالَ سَمِعْتُ النَّزَّالَ بْنَ سَبْرَةَ الْهِلَالِيَّ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا قَرَأَ آيَةً وَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ خِلَافَهَا فَجِئْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَعَرَفْتُ فِي وَجْهِهِ الْكَرَاهِيَةَ وَقَالَ كِلَاكُمَا مُحْسِنٌ وَلَا تَخْتَلِفُوا فَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ اخْتَلَفُوا فَهَلَكُوا
[Adam]-ek [Syu'bah]-ek ['Abdul Malik bin Maisarah]-ek esan zigun: [an-Nazzaal bin Sabrah Al Hilaliy]-k ['Abdullah bin Mas'ud-ek] esaten entzun nion: 'Norbaitek bertso bat irakurtzen entzun nuen, baina sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak beste modu batera irakurtzen zuela entzun nuen. Beraz, pertsona hori sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarengana eraman nuen eta gero gaiaren berri eman nion. Hala ere, banekien bere atsekabea aurpegiko adierazpenean islatzen zela. Orduan esan zuen: 'Biak irakurtzeko modua zuzena da eta ez eztabaidatu, aurrekoek eztabaidatu egin baitzuten azkenean hil arte'.
Hadith
Imam Bukhari : 3218
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْكِي نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ فَأَدْمَوْهُ وَهُوَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِقَوْمِي فَإِنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Esan digu ['Umar bin Hafsh]-ek esan digu [nire aitak] esan digu [Al A'masy-k] esan duela, esan didala [Syaqiq]; ['Abdullah-ek] esan du; Uste dut sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta ikusi nuela profeten artean zegoen Profeta bati buruzko istorio bat kontatzen, bere herriak odola isuri arte jipoitu zuena, aurpegitik zerion odola garbitzen zuen bitartean eta esanez: 'Ene Ala, barkatu nire herria, ulertzen ez duten pertsonak direlako'.
Hadith
Imam Bukhari : 3219
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْغَافِرِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا كَانَ قَبْلَكُمْ رَغَسَهُ اللَّهُ مَالًا فَقَالَ لِبَنِيهِ لَمَّا حُضِرَ أَيَّ أَبٍ كُنْتُ لَكُمْ قَالُوا خَيْرَ أَبٍ قَالَ فَإِنِّي لَمْ أَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ فَإِذَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ فَفَعَلُوا فَجَمَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ قَالَ مَخَافَتُكَ فَتَلَقَّاهُ بِرَحْمَتِهِ وَقَالَ مُعَاذٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَبْدِ الْغَافِرِ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digute [Abu Al Walid]-ek [Abu 'Awanah] [Qatadah]-tik ['Uqbah bin 'Abdul Ghafir]-etik [Abu Sa'id radliallahu 'anhu]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan digula: 'Zuen aurreko herriko gizon bat zegoen, zeinari Alak-ek aberastasun handiko oparia eman zion. Gizonak esan zion bere familiari, heriotzara hurbiltzen ari zela: 'Zer nolako aita naiz ni zuen aurrean?'. Erantzun zioten: 'Aita ona'. Gizonak berriro esan zuen: 'Inoiz ez dut egintza onik egin. Beraz, hiltzen banaiz, erre nire gorputza, gero bildu nire gorputzeko hautsa eta bota haize bortitza datorren egunean'. Orduan, bere familiak agindutakoa egin zuen. -Geroago, qiyamat egunean- Alak 'azza wajalla-k bere gorputzeko hautsa bildu eta esan zuen: 'Zergatik agindu dizue hori egiteko?'. Pertsonak erantzun zuen: 'Zure beldur naizelako'. Azkenik pertsona Allah Ta'ala ezagutu zuen eta haren errukia jaso zuen'. Eta [Mu'adz]-ek esan zigun: [Syu'bah] [Qatadah] entzun nuen ['Uqbah bin 'Abdul Ghafir], [Abu Sa'id Al Khudriy] sallallaahu 'alaihi wasallam Profetatik entzun nuen.
Hadith
Imam Bukhari : 3220
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ قَالَ عُقْبَةُ لِحُذَيْفَةَ أَلَا تُحَدِّثُنَا مَا سَمِعْتَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا حَضَرَهُ الْمَوْتُ لَمَّا أَيِسَ مِنْ الْحَيَاةِ أَوْصَى أَهْلَهُ إِذَا مُتُّ فَاجْمَعُوا لِي حَطَبًا كَثِيرًا ثُمَّ أَوْرُوا نَارًا حَتَّى إِذَا أَكَلَتْ لَحْمِي وَخَلَصَتْ إِلَى عَظْمِي فَخُذُوهَا فَاطْحَنُوهَا فَذَرُّونِي فِي الْيَمِّ فِي يَوْمٍ حَارٍّ أَوْ رَاحٍ فَجَمَعَهُ اللَّهُ فَقَالَ لِمَ فَعَلْتَ قَالَ خَشْيَتَكَ فَغَفَرَ لَهُ قَالَ عُقْبَةُ وَأَنَا سَمِعْتُهُ يَقُولُ حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ وَقَالَ فِي يَوْمٍ رَاحٍ
Esan digu [Musaddad]-ek [Abu 'Awanah]-ek ['Abdul Malik bin 'Umair-ek] esan digula [Rib'iy bin Hirasy-k] esan duela; ['Uqbah]-ek galdetu zion [Hudzaifah-i]: 'Esango al didazu zer entzun duzun Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik?'. Hudzaifah-ek esan zuen, entzun nion esaten: 'Bazen pertsona bat, bere heriotza hurbil zegoenean eta bizirauteko itxaropenik ez zuenean, testamentu bat egin zion bere familiari; 'Hiltzen naizenean, bildu egur asko eta piztu sua egurrean - erre nazazu -, suak nire haragia birrindu eta hezurrak errauts bihurtu dituenean, hartu, bildu nire gorputzaren errautsak eta bota ibaira egun oso bero batean edo haizea gogor jotzen duenean. Qiyamat egunean, Ala-k gorputzaren errautsak bildu eta galdetu zion pertsonari: 'Zergatik egin duzu hori?'. Gizonak erantzun zion: 'Zure beldur naizelako'. Beraz, Alak barkatu egin zion pertsona horri'. 'Uqbahk esan zuen: 'Entzun nion - Hudzaifah - esaten, beste sanad lerro batean oinarrituta; esan zigula [Moisesek] esan zigula [Abu 'Awanahk] esan zigula [Abdul Malik] eta esan zuen: 'Egun baketsu batean'.
