Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 3101
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي أَخِي عَبْدُ الْحَمِيدِ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَلْقَى إِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ آزَرَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَى وَجْهِ آزَرَ قَتَرَةٌ وَغَبَرَةٌ فَيَقُولُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ أَلَمْ أَقُلْ لَكَ لَا تَعْصِنِي فَيَقُولُ أَبُوهُ فَالْيَوْمَ لَا أَعْصِيكَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ يَا رَبِّ إِنَّكَ وَعَدْتَنِي أَنْ لَا تُخْزِيَنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ فَأَيُّ خِزْيٍ أَخْزَى مِنْ أَبِي الْأَبْعَدِ فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى إِنِّي حَرَّمْتُ الْجَنَّةَ عَلَى الْكَافِرِينَ ثُمَّ يُقَالُ يَا إِبْرَاهِيمُ مَا تَحْتَ رِجْلَيْكَ فَيَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ بِذِيخٍ مُلْتَطِخٍ فَيُؤْخَذُ بِقَوَائِمِهِ فَيُلْقَى فِي النَّارِ
Esan digutenez, [Isma'il bin 'Abdullah-ek] esan zigun niri [nire anaia, 'Abdul Hamid] [Ibn Abi Dza'bi-rengandik] [Sa'id Al Maqburiy-rengandik] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-rengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Ibrahim Aalaihissalam profetak bere aita, Azar, ezagutu zuen qiyamat egunean. Garai hartan, Azarren aurpegia hauts beltzez estalita zegoen eta orduan Ibrahimek bere aitari esan zion: 'Ez al nizun esan, aita, ez niri aurka egiteko?'. Aitak esan zuen: 'Gaur ez dizut aurka egingo?'. Orduan Ibrahimek esan zuen: 'Ene Jainkoa, hitzeman didazu ez nauzula umiliatuko berpizkundearen egunean. Orduan, zein umiliazio izan daiteke nire aita urrun egotea baino umiliagarriago -nigandik-?'. Allah Ta'alak dio: 'Egia esan, debekatu diet paradisua sinesgabeei'. Orduan Ibrahimi esan zioten; «Ai Ibrahim, zer duzu oin-zolan?». Ibrahimek ikusi zuen eta koiote zikin bat zela jakin zen. Txakurraren hankak kendu eta infernura bota zituzten.
Hadith
Imam Bukhari : 3102
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيْتَ فَوَجَدَ فِيهِ صُورَةَ إِبْرَاهِيمَ وَصُورَةَ مَرْيَمَ فَقَالَ أَمَا لَهُمْ فَقَدْ سَمِعُوا أَنَّ الْمَلَائِكَةَ لَا تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ هَذَا إِبْرَاهِيمُ مُصَوَّرٌ فَمَا لَهُ يَسْتَقْسِمُ
[Yahya bin Sulaiman]-ek esan zigun [Ibnu Wahb]-ek esan zidan ['Amru]-k [Bukairrek] [Kuraib, maula Ibn 'Abbas]-engandik [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhu]-engandik esan zuela: 'Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, al-Bait-en sartu zen - Ka'bah- eta Abraham profetaren estatua bat eta Maryamen estatua bat aurkitu zituen, eta esan zuen: 'Ez al dute entzun aingeruak ez direla sartuko estatua bat dagoen etxe batean - estatua bat -? Hau Ibrahim-en estatua da - zozketa gustuko duen norbait sinbolizatzen duena - nahiz eta inoiz ez - irakatsi - zozketa egiten - geziak jaurtiz -'.
Hadith
Imam Bukhari : 3103
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا رَأَى الصُّوَرَ فِي الْبَيْتِ لَمْ يَدْخُلْ حَتَّى أَمَرَ بِهَا فَمُحِيَتْ وَرَأَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ عَلَيْهِمَا السَّلَام بِأَيْدِيهِمَا الْأَزْلَامُ فَقَالَ قَاتَلَهُمْ اللَّهُ وَاللَّهِ إِنْ اسْتَقْسَمَا بِالْأَزْلَامِ قَطُّ
[Ibrahim bin Musak] esan digu [Hisyamek] [Ma'marrek] esan digu [Ayyubek] ['Ikrimahk] [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhumak] esan digu, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak, al-Baiten - Kaaba-n - estatua ikusi zuenean, ez zela bertan sartu garbitzeko agindu arte. Eta Ibrahim eta Isma'il Profeten estatuak ikusi zituen, biek azlam - geziak - eskuetan zituztela, eta esan zuen: "Alak suntsitu ditzala. Ala izenean, biek ez zuten inoiz irakatsi patua erakartzea -geziak jaurtiz-".
Hadith
Imam Bukhari : 3104
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَكْرَمُ النَّاسِ قَالَ أَتْقَاهُمْ فَقَالُوا لَيْسَ عَنْ هَذَا نَسْأَلُكَ قَالَ فَيُوسُفُ نَبِيُّ اللَّهِ ابْنُ نَبِيِّ اللَّهِ ابْنِ نَبِيِّ اللَّهِ ابْنِ خَلِيلِ اللَّهِ قَالُوا لَيْسَ عَنْ هَذَا نَسْأَلُكَ قَالَ فَعَنْ مَعَادِنِ الْعَرَبِ تَسْأَلُونِ خِيَارُهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ خِيَارُهُمْ فِي الْإِسْلَامِ إِذَا فَقُهُواقَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَمُعْتَمِرٌ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Istorio bat kontatu digu ['Ali bin 'Abdullah]-ek istorio bat kontatu digu [Yahya bin Sa'id]-ek istorio bat kontatu digu ['Ubaidullah]-ek esan zuen istorio bat kontatu didala [Sa'id bin Abi Sa'id] [bere aitaren] istorio bat kontatu didala [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-engandik; ' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i galdetu zioten: 'Alaren Mezularia, zein da gizakirik nobleena?'. Hark erantzun zuen: 'Pertsonarik jainkotiarra'. Haiek esan zuten: 'Ez da hori galdetu duguna'. Hark esan zuen: 'Orduan, Yusuf Alaren Profeta da, Ala Profetaren semea, Khalilullah-en semea -Alaren maitea, Ibrahim Alaihissalam-'. Berriro esan zuten: 'Ez da hori galdetu duguna'. Hark esan zuen: 'Zer esan nahi duzu arabiarrei buruz? Jahiliyyah garaiko jende onenak ere onenak izango dira aro islamikoan, Islama ulertzen badute'. [Abu Usamah] eta [Mu'tamir] ['Ubaidullah] [Sa'id]-tik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] sallallaahu 'alaihi wasallam Profetatik esan zuten.
Hadith
Imam Bukhari : 3105
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ طَوِيلٍ لَا أَكَادُ أَرَى رَأْسَهُ طُولًا وَإِنَّهُ إِبْرَاهِيمُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Mu'ammal]-ek esan digu [Isma'il]-ek esan digu ['Auf]-ek esan digu [Abu Raja'-k esan digu [Samurah]-ek esan zuela, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Bart bi pertsona etorri zitzaizkidan -ni eramaten ninduten- gero gizon altu bat ikusi genuen, ia ez nion burua ikusten hain altua zelako. Ibrahim sallallahu 'alaihi wasallam' profeta da.
Hadith
Imam Bukhari : 3106
حَدَّثَنِي بَيَانُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا النَّضْرُ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُجَاهِدٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاوَذَكَرُوا لَهُ الدَّجَّالَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ مَكْتُوبٌ كَافِرٌ أَوْ ك ف ر قَالَ لَمْ أَسْمَعْهُ وَلَكِنَّهُ قَالَ أَمَّا إِبْرَاهِيمُ فَانْظُرُوا إِلَى صَاحِبِكُمْ وَأَمَّا مُوسَى فَجَعْدٌ آدَمُ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ مَخْطُومٍ بِخُلْبَةٍ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ انْحَدَرَ فِي الْوَادِي
[Bayan bin 'Amru]-k esan digu [an-Nadlarrek] esan digu [Ibnu 'Aunek] [Mujahid]-engandik entzun zuela [Ibnu 'Abbas RAa] jendeak ad-Dajjal-i buruz hitz egiten zuenean, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zigula ad-Dajjal-en bi begien artean 'kafir' hitza idatzita zegoela edo kaaf, faa' eta Raa letrak zeudela -Kaaf-Faa-Ro-. Beraz, Ibn 'Abbas-ek, Ala pozik egon dadin berarekin, esan zuen: 'Inoiz ez dut horren berri izan. Hala ere, esan zuen: 'Ibrahim-i dagokionez, begiratu zure lagun honi - Berari buruz hitz eginez, sallallaahu 'alaihi wasallam -, eta Musa 'Alaihissalam-ek gorputz zuzen eta sendoa zuen, azal marroia gamelu gorri baten isatsa bezalakoa, mahats hostoekin markatua. Haranetik jaisten ari zela talbiyah praktikatzen ikusi izan banu bezala'.
Hadith
Imam Bukhari : 3107
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيُّ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَتَنَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَهُوَ ابْنُ ثَمَانِينَ سَنَةً بِالْقَدُّومِحَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ وَقَالَ بِالْقَدُومِ مُخَفَّفَةً تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ تَابَعَهُ عَجْلَانُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَرَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ
Esan digu [Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Mughirah bin 'Abdur Rahman Al Qurasiy] [Abu Az Zanad]-ek [Al A'raj]-ek [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan duela; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ibrahim 'Alaihissalam profeta laurogei urte zituela aizkora bat erabiliz zirkunzidatu zen'. Esan digu [Abu Al Yamanek] esan digu [Syu'aibek] esan digu [Abu Az Zanad]-ek. Eta esan zuen: 'Aizkora arin batekin'. Hadith hau ['Abdur Rahman bin Ishaq-ek] ere jarraitu zuen [Abu Az Zanad]-engandik eta ['Ajlan]-ek [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-engandik. Eta [Muhammad bin 'Amruk] ere kontatu zuen [Abu Salamah]-engandik.
Hadith
Imam Bukhari : 3108
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ الرُّعَيْنِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ إِلَّا ثَلَاثًا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَّا ثَلَاثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ مِنْهُنَّ فِي ذَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَوْلُهُ{ إِنِّي سَقِيمٌ }وَقَوْلُهُ{ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا }وَقَالَ بَيْنَا هُوَ ذَاتَ يَوْمٍ وَسَارَةُ إِذْ أَتَى عَلَى جَبَّارٍ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ هَا هُنَا رَجُلًا مَعَهُ امْرَأَةٌ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَ أُخْتِي فَأَتَى سَارَةَ قَالَ يَا سَارَةُ لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ وَإِنَّ هَذَا سَأَلَنِي فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي فَلَا تُكَذِّبِينِي فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ ذَهَبَ يَتَنَاوَلُهَا بِيَدِهِ فَأُخِذَ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلَا أَضُرُّكِ فَدَعَتْ اللَّهَ فَأُطْلِقَ ثُمَّ تَنَاوَلَهَا الثَّانِيَةَ فَأُخِذَ مِثْلَهَا أَوْ أَشَدَّ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلَا أَضُرُّكِ فَدَعَتْ فَأُطْلِقَ فَدَعَا بَعْضَ حَجَبَتِهِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَمْ تَأْتُونِي بِإِنْسَانٍ إِنَّمَا أَتَيْتُمُونِي بِشَيْطَانٍ فَأَخْدَمَهَا هَاجَرَ فَأَتَتْهُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ مَهْيَا قَالَتْ رَدَّ اللَّهُ كَيْدَ الْكَافِرِ أَوْ الْفَاجِرِ فِي نَحْرِهِ وَأَخْدَمَ هَاجَرَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ تِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ
Esan digu [Sa'id bin Talisd ar-Ru'ainiy] esan digu [Ibnu Wahb] esan digu [Jarir bin Hazim] [Ayyub]-tik [Muhammad]-tik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-tik esan digula; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ibrahim 'Alaihissalam profetak ez zuen inoiz gezurrik esan hiru aldiz izan ezik'. Esan digu [Muhammad bin Mahbub] esan digu [Hammad bin Zaid] [Ayyub] from [Muhammad] from [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] esan digu; 'Ibrahim 'Alaihissalam profetak ez zuen inoiz gezurrik esan hiru aldiz izan ezik. Horietako bi Allahren 'azza wajalla esentziaren ingurukoak dira, hots, 'inni saqiim - egia esan, gaixo nago - QS ash-Saffaat 89. bertsoa eta Allah Ta'alaren hitza: 'bal fa'alahum kabiiruhum haadzaa' - baina estatua handi honek egin zuen -, QS al-Anbiya' 63. bertsoa. Honek esan zuen: 'Eta egun batean, Sara bere emaztearekin zegoen, errege zapaltzaile batengana etorri zenean eta erregeari jakinarazi zioten emakume eder batekin gizon bat egongo zela. Beraz, gizon bat bidali zioten Ibrahimi eta mezulariak galdetu zion, esanez: 'Nor da emakume hau?' Ibrahimek erantzun zuen: 'Nire arreba da'. Orduan Sara etorri zen, eta Ibrahimek esan zuen: 'Oi Sara, ez dago lurraren gainean sinestun bakar bat ere ni eta zu izan ezik, eta gizon honek galdetu zidan eta esan nion nire arreba zarela, beraz, ez ukatu'. Sara erregearengana bidali zuten. Sara erregearekin topo egin ondoren, erregeak eskuarekin ukitu nahi izan zion, baina bat-batean eskua paralizatu zitzaion, beraz, erregeak esan zuen; «Otoitz egin Ala-ri eta ez zaitut molestatuko». Beraz, Sarak otoitz egin zuen erregearen eskua bere jatorrizko egoerara itzultzeko. Orduan, erregeak Sara bigarren aldiz ukitu nahi izan zuen, baina bat-batean eskua paralizatu zitzaion eta paralisia are okerragoa zen, beraz, erregeak erregutu zuen: «Otoitz egin Ala-ri eta ez zaitut gehiago molestatuko». Erregearen eskua sendatu zen. Orduan, erregeak bere zerbitzariak deitu eta esan zuen: «Egia esan, ekarri didazuena ez da gizaki bat, deabru bat baizik». Azkenean, Sarari Hajar eman zioten -bere zerbitzari gisa-. Gero, etxera joan zen eta Ibrahim otoitz egiten aurkitu zuen, beraz, eskuarekin mezuaren funtsa keinu egin zion: «Itxaron une bat». Sarak esan zuen: «Alak infidelaren edo fajirraren engainua bere eztarrira eraman du». Abu Hurairah radliallahu 'anhuk esan zuen: «Hori da zuen ama -arabiarrak-, zeruko uraren ondorengook -Zamzam ura-». -esanahia da Ala Ta'alak lehenik Zamzam ura askatu zuelako Hajar eta Isma'ilentzat-.
Hadith
Imam Bukhari : 3109
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَوْ ابْنُ سَلَامٍ عَنْهُ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أُمِّ شَرِيكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِقَتْلِ الْوَزَغِ وَقَالَ كَانَ يَنْفُخُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام
Harengandik ['Ubaidullah bin Musa] edo [Ibn Salam] esan digute, baita ['Abdul Hamid bin Jubair]-engandik [Sa'id bin Al Musayyab]-engandik [Ummu Sharik radliallahu 'anha]-engandik ere, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, muskerrak hiltzeko agindu zuela. Eta esan zuen: 'Aurretik, muskerrak sua pizten lagundu zuen - erretzen - Ibrahim 'Alaihissalam'.
Hadith
Imam Bukhari : 3110
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ } قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا لَا يَظْلِمُ نَفْسَهُ قَالَ لَيْسَ كَمَا تَقُولُونَ { لَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ } بِشِرْكٍ أَوَلَمْ تَسْمَعُوا إِلَى قَوْلِ لُقْمَانَ لِابْنِهِ { يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ }
Esan digu ['Umar bin Hafsh bin Ghiyats]-ek esan digu [nire aitak] [Al A'masy-k] esan digula ['Ibrahim] ['Alqamah-etik] ['Abdullah radliallahu 'anhu-k] esan zuela: 'QS al-An'am 82. bertsoa jaitsi zenean, hau da, -'Sinesten dutenak eta beren fedea injustiziarekin nahasten ez dutenak...' -, esan genuen: 'Alaren Mezularia, gure artean nor da bere buruari bidegabekeriarik egin ez diona?'. Beraz, esan zuen: 'Ez zuk esaten duzun bezala. 'Beren fedea injustiziarekin ez nahastea' bertsoaren esanahia shirk-arekin lotuta dago. Ez al duzu entzun Luqmanek bere semeari esan zionari? -Ene seme, ez lotu bazkiderik Ala-rekin, Ala-rekin bazkideak lotzea injustizia handia baita'-.
Hadith
Imam Bukhari : 3111
بَاب حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَصْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بِلَحْمٍ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ يَجْمَعُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَيُسْمِعُهُمْ الدَّاعِي وَيُنْفِذُهُمْ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ مِنْهُمْ فَذَكَرَ حَدِيثَ الشَّفَاعَةِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ الْأَرْضِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَيَقُولُ فَذَكَرَ كَذَبَاتِهِ نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى تَابَعَهُ أَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Kapitulua. Esan digu [Ishaq bin Ibrahim bin Nashr-ek] [Abu Usamah-ek] [Abu Hayyan-ek] [Abu Zur'ah-ek] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan duela: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i haragi zati bat eskaini zioten eta gero esan zuen: 'Alak lehenengo azkenetik qiyamat egunean bildu zituen jendea muino batean, deitzaile batek entzunarazi zitzan eta haien ikusmena zabaldu zezan, eta eguzkia hurbildu zitzaien'. Ondoren, bitartekaritzari buruzko haditha aipatu zuen. Orduan, jendea Abrahamengana joan zen eta esan zioten: 'Zu zara Allahren Profeta eta bere maitea lurrean. Eskatu zure Rabb-i guregatik bitartekari izateko'. Beraz, Ibrahim-ek bere gezurrak aipatuz erantzun zuen eta gero esan zuen: ai ni, ai ni. Zoazte Moisesengana'. Hadith hau Anas-ek berretsi zuen bere transmisio bidean sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-rengandik.
Hadith
Imam Bukhari : 3112
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْلَا أَنَّهَا عَجِلَتْ لَكَانَ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا قَالَ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَمَّا كَثِيرُ بْنُ كَثِيرٍ فَحَدَّثَنِي قَالَ إِنِّي وَعُثْمَانَ بْنَ أَبِي سُلَيْمانَ جُلُوسٌ مَعَ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ مَا هَكَذَا حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ وَلَكِنَّهُ قَالَ أَقْبَلَ إِبْرَاهِيمُ بِإِسْمَاعِيلَ وَأُمِّهِ عَلَيْهِمْ السَّلَام وَهِيَ تُرْضِعُهُ مَعَهَا شَنَّةٌ لَمْ يَرْفَعْهُ ثُمَّ جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِيمُ وَبِابْنِهَا إِسْمَاعِيلَ
Esan dit [Ahmad bin Sa'id Abu 'Abdullah-ek] esan digula [Wahb bin Jarir-ek] [bere aitagandik] [Ayyubetik] ['Abdullah bin Sa'id bin Jubair-etik] [bere aitagandik] [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma]-tik esan duela, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuenez: 'Alak erruki izan dezala Umm Isma'il-ekin -Siti Hajar-, Zamzam ura berehala geldiarazten ez badu, ziur aski ur korronte bihurtuko baita'. [Al Ansharrek] esan zigula [Ibnu Juraij-ek] esan zuela; [Katsir bin Kathir-i dagokionez] esan zidan eta esan zuen: 'Uthman bin Abi Sulaiman eta biok [Sa'id bin Jubair-ekin eseri ginen] eta gero esan zuen; «Ez da hori [Ibnu 'Abbas radliallahu 'anhumak] esan zidana, baina esan zuen: «Ibrahim Isma'il eta bere ama 'Alaihissalam ikustera etorri zen, bere ama edoskitzen ari zenean. Bere amak geriba bat zuen —larruzko ur-poltsa bat—, gero Ibrahim etorri zen bere seme Isma'ilekin».
Hadith
Imam Bukhari : 3113
و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ وَكَثِيرِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الْآخَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَوَّلَ مَا اتَّخَذَ النِّسَاءُ الْمِنْطَقَ مِنْ قِبَلِ أُمِّ إِسْمَاعِيلَ اتَّخَذَتْ مِنْطَقًا لَتُعَفِّيَ أَثَرَهَا عَلَى سَارَةَ ثُمَّ جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِيمُ وَبِابْنِهَا إِسْمَاعِيلَ وَهِيَ تُرْضِعُهُ حَتَّى وَضَعَهُمَا عِنْدَ الْبَيْتِ عِنْدَ دَوْحَةٍ فَوْقَ زَمْزَمَ فِي أَعْلَى الْمَسْجِدِ وَلَيْسَ بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ فَوَضَعَهُمَا هُنَالِكَ وَوَضَعَ عِنْدَهُمَا جِرَابًا فِيهِ تَمْرٌ وَسِقَاءً فِيهِ مَاءٌ ثُمَّ قَفَّى إِبْرَاهِيمُ مُنْطَلِقًا فَتَبِعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَقَالَتْ يَا إِبْرَاهِيمُ أَيْنَ تَذْهَبُ وَتَتْرُكُنَا بِهَذَا الْوَادِي الَّذِي لَيْسَ فِيهِ إِنْسٌ وَلَا شَيْءٌ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ مِرَارًا وَجَعَلَ لَا يَلْتَفِتُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ لَهُ أَاللَّهُ الَّذِي أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ إِذَنْ لَا يُضَيِّعُنَا ثُمَّ رَجَعَتْ فَانْطَلَقَ إِبْرَاهِيمُ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ الثَّنِيَّةِ حَيْثُ لَا يَرَوْنَهُ اسْتَقْبَلَ بِوَجْهِهِ الْبَيْتَ ثُمَّ دَعَا بِهَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ رَبِّ { إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ حَتَّى بَلَغَ يَشْكُرُونَ } وَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تُرْضِعُ إِسْمَاعِيلَ وَتَشْرَبُ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا فِي السِّقَاءِ عَطِشَتْ وَعَطِشَ ابْنُهَا وَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَيْهِ يَتَلَوَّى أَوْ قَالَ يَتَلَبَّطُ فَانْطَلَقَتْ كَرَاهِيَةَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِ فَوَجَدَتْ الصَّفَا أَقْرَبَ جَبَلٍ فِي الْأَرْضِ يَلِيهَا فَقَامَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتْ الْوَادِيَ تَنْظُرُ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا فَهَبَطَتْ مِنْ الصَّفَا حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ الْوَادِيَ رَفَعَتْ طَرَفَ دِرْعِهَا ثُمَّ سَعَتْ سَعْيَ الْإِنْسَانِ الْمَجْهُودِ حَتَّى جَاوَزَتْ الْوَادِيَ ثُمَّ أَتَتْ الْمَرْوَةَ فَقَامَتْ عَلَيْهَا وَنَظَرَتْ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا فَفَعَلَتْ ذَلِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَلِكَ سَعْيُ النَّاسِ بَيْنَهُمَا فَلَمَّا أَشْرَفَتْ عَلَى الْمَرْوَةِ سَمِعَتْ صَوْتًا فَقَالَتْ صَهٍ تُرِيدُ نَفْسَهَا ثُمَّ تَسَمَّعَتْ فَسَمِعَتْ أَيْضًا فَقَالَتْ قَدْ أَسْمَعْتَ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ غِوَاثٌ فَإِذَا هِيَ بِالْمَلَكِ عِنْدَ مَوْضِعِ زَمْزَمَ فَبَحَثَ بِعَقِبِهِ أَوْ قَالَ بِجَنَاحِهِ حَتَّى ظَهَرَ الْمَاءُ فَجَعَلَتْ تُحَوِّضُهُ وَتَقُولُ بِيَدِهَا هَكَذَا وَجَعَلَتْ تَغْرِفُ مِنْ الْمَاءِ فِي سِقَائِهَا وَهُوَ يَفُورُ بَعْدَ مَا تَغْرِفُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْ تَرَكَتْ زَمْزَمَ أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ تَغْرِفْ مِنْ الْمَاءِ لَكَانَتْ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا قَالَ فَشَرِبَتْ وَأَرْضَعَتْ وَلَدَهَا فَقَالَ لَهَا الْمَلَكُ لَا تَخَافُوا الضَّيْعَةَ فَإِنَّ هَا هُنَا بَيْتَ اللَّهِ يَبْنِي هَذَا الْغُلَامُ وَأَبُوهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَهْلَهُ وَكَانَ الْبَيْتُ مُرْتَفِعًا مِنْ الْأَرْضِ كَالرَّابِيَةِ تَأْتِيهِ السُّيُولُ فَتَأْخُذُ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ فَكَانَتْ كَذَلِكَ حَتَّى مَرَّتْ بِهِمْ رُفْقَةٌ مِنْ جُرْهُمَ أَوْ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ جُرْهُمَ مُقْبِلِينَ مِنْ طَرِيقِ كَدَاءٍ فَنَزَلُوا فِي أَسْفَلِ مَكَّةَ فَرَأَوْا طَائِرًا عَائِفًا فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الطَّائِرَ لَيَدُورُ عَلَى مَاءٍ لَعَهْدُنَا بِهَذَا الْوَادِي وَمَا فِيهِ مَاءٌ فَأَرْسَلُوا جَرِيًّا أَوْ جَرِيَّيْنِ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ فَرَجَعُوا فَأَخْبَرُوهُمْ بِالْمَاءِ فَأَقْبَلُوا قَالَ وَأُمُّ إِسْمَاعِيلَ عِنْدَ الْمَاءِ فَقَالُوا أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَنْزِلَ عِنْدَكِ فَقَالَتْ نَعَمْ وَلَكِنْ لَا حَقَّ لَكُمْ فِي الْمَاءِ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَلْفَى ذَلِكَ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ وَهِيَ تُحِبُّ الْإِنْسَ فَنَزَلُوا وَأَرْسَلُوا إِلَى أَهْلِيهِمْ فَنَزَلُوا مَعَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ بِهَا أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْهُمْ وَشَبَّ الْغُلَامُ وَتَعَلَّمَ الْعَرَبِيَّةَ مِنْهُمْ وَأَنْفَسَهُمْ وَأَعْجَبَهُمْ حِينَ شَبَّ فَلَمَّا أَدْرَكَ زَوَّجُوهُ امْرَأَةً مِنْهُمْ وَمَاتَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَاءَ إِبْرَاهِيمُ بَعْدَمَا تَزَوَّجَ إِسْمَاعِيلُ يُطَالِعُ تَرِكَتَهُ فَلَمْ يَجِدْ إِسْمَاعِيلَ فَسَأَلَ امْرَأَتَهُ عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا ثُمَّ سَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِشَرٍّ نَحْنُ فِي ضِيقٍ وَشِدَّةٍ فَشَكَتْ إِلَيْهِ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلَامَ وَقُولِي لَهُ يُغَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِهِ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ كَأَنَّهُ آنَسَ شَيْئًا فَقَالَ هَلْ جَاءَكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ جَاءَنَا شَيْخٌ كَذَا وَكَذَا فَسَأَلَنَا عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ وَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا فِي جَهْدٍ وَشِدَّةٍ قَالَ فَهَلْ أَوْصَاكِ بِشَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَقَدْ أَمَرَنِي أَنْ أُفَارِقَكِ الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَطَلَّقَهَا وَتَزَوَّجَ مِنْهُمْ أُخْرَى فَلَبِثَ عَنْهُمْ إِبْرَاهِيمُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَتَاهُمْ بَعْدُ فَلَمْ يَجِدْهُ فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ فَسَأَلَهَا عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا قَالَ كَيْفَ أَنْتُمْ وَسَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِخَيْرٍ وَسَعَةٍ وَأَثْنَتْ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ مَا طَعَامُكُمْ قَالَتْ اللَّحْمُ قَالَ فَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ الْمَاءُ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي اللَّحْمِ وَالْمَاءِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ يَوْمَئِذٍ حَبٌّ وَلَوْ كَانَ لَهُمْ دَعَا لَهُمْ فِيهِ قَالَ فَهُمَا لَا يَخْلُو عَلَيْهِمَا أَحَدٌ بِغَيْرِ مَكَّةَ إِلَّا لَمْ يُوَافِقَاهُ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلَامَ وَمُرِيهِ يُثْبِتُ عَتَبَةَ بَابِهِ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ قَالَ هَلْ أَتَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ أَتَانَا شَيْخٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ وَأَثْنَتْ عَلَيْهِ فَسَأَلَنِي عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا بِخَيْرٍ قَالَ فَأَوْصَاكِ بِشَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ هُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَأْمُرُكَ أَنْ تُثْبِتَ عَتَبَةَ بَابِكَ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَأَنْتِ الْعَتَبَةُ أَمَرَنِي أَنْ أُمْسِكَكِ ثُمَّ لَبِثَ عَنْهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِسْمَاعِيلُ يَبْرِي نَبْلًا لَهُ تَحْتَ دَوْحَةٍ قَرِيبًا مِنْ زَمْزَمَ فَلَمَّا رَآهُ قَامَ إِلَيْهِ فَصَنَعَا كَمَا يَصْنَعُ الْوَالِدُ بِالْوَلَدِ وَالْوَلَدُ بِالْوَالِدِ ثُمَّ قَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِأَمْرٍ قَالَ فَاصْنَعْ مَا أَمَرَكَ رَبُّكَ قَالَ وَتُعِينُنِي قَالَ وَأُعِينُكَ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ هَا هُنَا بَيْتًا وَأَشَارَ إِلَى أَكَمَةٍ مُرْتَفِعَةٍ عَلَى مَا حَوْلَهَا قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ رَفَعَا الْقَوَاعِدَ مِنْ الْبَيْتِ فَجَعَلَ إِسْمَاعِيلُ يَأْتِي بِالْحِجَارَةِ وَإِبْرَاهِيمُ يَبْنِي حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ جَاءَ بِهَذَا الْحَجَرِ فَوَضَعَهُ لَهُ فَقَامَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَبْنِي وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَهُمَا يَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } قَالَ فَجَعَلَا يَبْنِيَانِ حَتَّى يَدُورَا حَوْلَ الْبَيْتِ وَهُمَا يَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }
Eta esan didate ['Abdullah bin Muhammad]-ek esan digula ['Abdur Razzaq-ek] [Ma'marrek] [Ayyub as-Sakhtiyaniy]-tik eta [Katsir bin Katsir bin Al Muthallib bin Abi Wada'ah-tik] elkar osatzen zutela [Sa'id bin Jubair-ek] esan zuenez [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma]: 'Gerrikoa erabili zuen lehen emakumea Isma'il 'Alaihissalam profetaren ama izan zen. Sararen arrastoak estaltzeko erabili zuen, gero Ibrahim 'Alaihissalamek bere seme Isma'ilekin batera eraman zuen, garai hartan bere ama oraindik edoskitzen ari zitzaion arte, Ibrahim 'Alaihissalamek biak Allahren Etxearen ondoan - Kaabah - jarri zituen arte, Zamzam gaineko txabola batean, al-Masjidil Haram-en amaieran. Garai hartan, Mekan ez zegoen inor bizi eta ez zegoen urik. Ibrahimek biak han jarri zituen eta datilak zituen zaku moduko bat eta ura zuen poltsa/ontzi bat utzi zituen. Orduan, Ibrahim biak uztera joan zen. Orduan, Isma'ilen amak jarraitu egin zion eta esan zion: "Ai Ibrahim, nora zoaz? Baduzu bihotzik inor eta ezer ez dagoen haran honetan uzteko?". Isma'ilen amak behin eta berriz errepikatu zuen galdera, azkenean Ibrahimek ez zion gehiago begiratu. Azkenean, Isma'ilen amak galdetu zion: "Alak agindu al dizu hau guztiari buruz?". Ibrahimek erantzun zuen: "Bai". Isma'ilen amak esan zuen: "Orduan, Alak ez gaitu abandonatuko". Orduan Isma'ilen ama itzuli zen eta Ibrahimek bere bidaia jarraitu zuen muino batera iritsi eta jendeak ezin izan zuen arte ikusi, Ibrahim Kaabari begira jarri zen eta otoitz egin zuen haientzat hainbat otoitz esaldirekin bi eskuak altxatuz, esanez: 'Rabbi, -'egia esan, nire ondorengo batzuk zure etxe santuaren ondoan landarerik ez duen haran batean jarri ditut' - etorri arte - esker oneko zerbitzari bihur daitezela - - QS Ibrahim 37. bertsoa. Orduan Isma'ilen amak bere haurrari bularra ematen hasi zen eta ur horniduratik edaten geribako ura amaitu zen arte, egarri bihurtu zen eta bere haurra ere bai. Orduan Isma'il haurrari begiratu zion, borrokan ari zenari, edo editorialki esan zuen: 'Lurrean bueltaka'. Orduan Hajarrek Isma'il utzi zuen eta ezin izan zuen bere egoera ikusi. Beraz, Shafaa muinora joan zen, berarentzat hurbilen zegoen mendira. Han gelditu eta haranari begira jarri zen jendea ikusteko itxaropenarekin, baina inor ez zuen ikusi. Beraz, Safaa muinotik jaitsi zen eta haranera iritsi zenean, jantziaren ertza bildu eta borrokan ari den pertsona baten moduan borrokatu zen, harana zeharkatu eta Marwah muinora iritsi arte. Han gelditu zen norbait bazegoen begira, baina inor ez zuen ikusi. Zazpi aldiz egin zuen hau - Safa eta Marwah muinoen artean -. Ibn 'Abbas radillallahu 'anhuk esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Hori da Hajj egiten duen pertsona batek bi muinoen artean egin behar duen sa'iy'. Marwahren gailurrean zegoenean, ahots bat entzun zuen, eta gero bere buruari esan zion 'isildu', eta Hajarrek berak esan nahi zuen hori. Gero entzuten saiatu zen eta ahotsa berriro entzun zezakeen eta esan zuen: 'Zure ahotsa entzunarazi duzu laguntza eskatu nahi baduzu'. Ahotsa Zamzam ondoan zegoen aingeruaren ahotsa zela gertatu zen - Gabriel 'Alaihissalam -, orduan Gabrielek ura orpoarekin urratu zuen edo esan zuen; hegoekin ura isuri arte. Isma'ilen amak ur-biltegi bat egiten hasi zen eskuekin, hau da, ura hartu eta urna batean sartuz, ura indarrez isurtzen jarraitzen zuen bitartean bildu ondoren'. Ibn 'Abbas radliallahu 'anhumak esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Alak erruki izan dezala Umm Isma'ilekin - Siti Hajarrekin - Zamzam utziko balu' edo Bere hitzak: 'ura berehala biltzen ez badu, Zamzam ura ur korronte bihurtuko litzateke ziur aski'. Azkenean ura edan eta bere haurra berriro edoskitzeko gai izan zen. Orduan, aingeruak esan zion: 'Ez izan beldurrik abandonatua izateaz, hau Alaren etxea baita, haur honek eta bere aitak eraikiko dutena eta, hain zuzen ere, Alak ez ditu bere zerbitzariak alferrik galduko'. Garai hartan, Kaaba Baitullah lurra baino zertxobait gorago zegoen kokatuta, muino txiki bat bezala, uholde bat etortzen zenean eskuinetik eta ezkerretik higatzen zena. Isma'ilen ama, Hajarrek, horrela bizi izan zen Jurhum tribuko edo Jurhum familiako pertsona talde bat Kadaa' muino bidetik etorri eta Mekatik behera gelditu zen arte, hegazti bat inguruan hegan ikusi zutenean. Oihu egin zuten: 'Hegazti hau jira-biraka ibili behar da, uraren inguruan jira-biraka ari baita, nahiz eta ziur dakigun haran honetan ez dagoela urik. Azkenean, pertsona bat edo bi bidali zituzten azkar korrika egiteko eta, antza denez, ura aurkitu zuten. Itzuli eta ura zegoela jakinarazi zuten, eta gero urara iritsi ziren. Isma'ilek esan zuen: 'Une hartan Isma'il andrea uraren ondoan zegoen'. Esan zioten: 'Utziko al diguzu hemen zurekin bat egiten?'. Isma'il andreak esan zuen: 'Bai, etor zaitezkete, baina ez duzue ura izateko eskubiderik'. 'Ados', erantzun zuten. Ibn 'Abbasek, Ala pozik egon dadin berarekin, esan zuen: 'Isma'ilen ama pozik jarri zen gertaera honekin, berarekin jendea bizi zelako'. Azkenean han bizi izan ziren eta mezulariak bidali zizkieten beren familiei elkarrekin bizitzera gonbidatzeko'. Haien familiak Hajarrekin bizi zirenean eta Isma'il gaztea zenean, arabiera ikasi zuen haiengandik, eta baita haien artean pertsona baliotsuena eta magikoena ere bihurtu zen. Orduan, Isma'il gazte bihurtu zen, haiek maite zutena. Hazi zirenean, Isma'il haietako emakume batekin ezkondu zuten eta handik gutxira Isma'ilen ama hil zen. Geroago, Ibrahim Isma'il ezkondu ondoren etorri zen zer utzi zuen jakiteko, baina ez zuen Isma'il aurkitu. Ibrahimek Isma'ilen emazteari Isma'ilen inguruan galdetu zion. Bere emazteak erantzun zuen: 'Kanpoan zegoen guretzat bizibidea irabazten'. Orduan Ibrahimek haien bizitza eta egoerei buruz galdetu zuen. Isma'ilen emazteak erantzun zuen: 'Gaizki asko bizi izan genituen eta gure bizitzak estu eta sufrimendu handiz beteak ziren'. Isma'ilen emazteak kexatu egin zen berak eta bere senarrak zeramatzaten bizitzaz Ibrahimi. Ibrahimek esan zuen: 'Geroago, zure senarra etortzen denean, eman nire agurra eta esan iezaiozu bere etxeko atea aldatzeko'. Ismael etorri zenean, zerbait sentitu zuen, eta emazteari galdetu zion: "Inor etorri al zaizu?". Emazteak erantzun zion: "Bai. Lehenago, egoera honetan zegoen agure bat etorri zitzaigun eta zure berri galdetu zigun, gero azaldu nion eta gure bizitzaren egoerari buruz galdetu zidan, beraz, nekea eta sufrimendua bizi nintzela azaldu nion". Ismaelek galdetu zuen: "Pertsona horrek mezu bat eman al dizu zerbaiti buruz?". Emazteak erantzun zion: "Bai. Agurra emateko agindu zidan eta etxeko atea aldatzeko esan zizun". Ismaelek esan zuen: "Nire aita da eta, hain zuzen ere, dibortziatzeko agindu dit, zure familiarengana itzul zaitezen". Beraz, Ismaelek bere emaztea dibortziatu zuen. Orduan, Ismaelek beste emakume batekin ezkondu zen berriro, eta gero Ibrahim berriro joan zen, Allahk nahi zuen denboran utziz eta ondoren itzuli zen haiekin topo egitera, baina ez zuen Ismael aurkitu, azkenean Ismaelen emaztearengana joan eta Ismaelen berri galdetu zion arte. Emazteak erantzun zion: "Guretzat bizibidea irabazten ari zen". Orduan Ibrahimek berriro galdetu zuen: "Zer moduz zaudete?". Isma'ilen emazteari galdetu zion haien bizitzari eta bizi-baldintzei buruz. Emazteak erantzun zuen: "Beti gaude ondo eta nahikoa". Isma'ilen emazteak Ala goraipatu zuen. Ibrahimek galdetu zuen: "Zer jaten duzue?". Isma'ilen emazteak erantzun zuen: "Haragia". Ibrahimek berriro galdetu zuen: "Zer edaten duzue?". Isma'ilen emazteak erantzun zuen: "Ura". Beraz, Abrahamek otoitz egin zuen: "Ene Ala, bedeinka itzazu haien haragian eta uretan". Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: "Garai hartan ez zegoen alerik Mekan, eta egon izan balitz, Ibrahimek horren alde otoitz egingo zuen". Dio: "Eta Abrahamen haragiari eta urari buruzko otoitzetik, Mekako jendeaz gain, inork ez zuen kexatu haragia eta ura besterik ez bazuten lortzen". Orduan Ibrahimek esan zuen: "Zure senarra etortzen denean, helarazi iezaiozu nire agurra eta agindu iezaiozu bere etxeko atea sendotzeko". Isma'il etorri zenean, galdetu zuen: "Inor etorri al zaizu?". Emazteak erantzun zuen; «Bai. Oraintxe bertan, itxura oso oneko agure bat etorri zaigu». Bere emazteak Ibrahim miresten zuen. Zure berri galdetu zidan, eta azaldu nion; gero, gure bizitzaren egoerari buruz galdetu zidan, eta ondo nengoela erantzun nion». Isma'ilek galdetu zuen: «Pertsona horrek mezuren bat eman al dizu zerbaiti buruz?». Bere emazteak erantzun zuen: «Bai. Agurra emateko agindu zidan eta etxeko ateak defendatzeko esan zizun». Isma'ilek esan zuen: «Nire aita da eta ate hori zu zara. Zu defendatzeko agindu zidan». Orduan, Ibrahim berriro alde egin zuten denbora batez, Ala-k nahi izan zuen bezala, eta gero itzuli zen, Isma'ilek bere gezia Zamzam ondoko zuhaitz baten azpian jarri zuenean. Hura ikusi zuenean, berehala hurbildu zitzaion eta aita batek bere seme-alabarekin eta seme batek bere aitarekin egingo lukeen bezala jokatu zuen, eta gero esan zuen: «Oi Isma'il, Ala-k agindu bat eman dit». Isma'ilek esan zuen: «Egin zure Maisuak agintzen duena». Ibrahimek berriro esan zuen: «Lagunduko al didazu?». Isma'ilek esan zuen: «Bai, lagunduko dizut». Ibrahimek esan zuen: «Alak agindu zidan etxe bat eraikitzeko leku honetan». Ibrahimek inguruarekin alderatuta nahiko altua zen leku batera seinalatu zuen». Narratzaileak esan zuen: «Leku horretatik altxatu zituzten biek Baitullah-ren zimenduak, Isma'ilek harriak eramaten lan egin zuen Ibrahimek elkarrekin jarri zituen - eraiki zituen - eraikina altua zenean, Isma'il harri honekin etorri zen eta gero Ibrahimentzat jarri zuen, gainean igo zedin Isma'ilek harriak eman zizkion bitartean». Biek lan egin zuten otoitza esaten zuten bitartean; -«Gure Jauna, onartu -karitatea- guregandik, hain zuzen ere, Zu zara Dena Entzule eta Dena Jakilea». Biek eraikitzen jarraitu zuten Baitullah inguratu zuten arte eta biek otoitzak errezitatzen jarraitu zuten; -«Gure Jauna, onartu -karitatea- guregandik, hain zuzen ere, Zu zara Dena Entzule eta Dena Jakilea»-. -QS. Albaqarah 127-.
Hadith
Imam Bukhari : 3114
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمَّا كَانَ بَيْنَ إِبْرَاهِيمَ وَبَيْنَ أَهْلِهِ مَا كَانَ خَرَجَ بِإِسْمَاعِيلَ وَأُمِّ إِسْمَاعِيلَ وَمَعَهُمْ شَنَّةٌ فِيهَا مَاءٌ فَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تَشْرَبُ مِنْ الشَّنَّةِ فَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَوَضَعَهَا تَحْتَ دَوْحَةٍ ثُمَّ رَجَعَ إِبْرَاهِيمُ إِلَى أَهْلِهِ فَاتَّبَعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ حَتَّى لَمَّا بَلَغُوا كَدَاءً نَادَتْهُ مِنْ وَرَائِهِ يَا إِبْرَاهِيمُ إِلَى مَنْ تَتْرُكُنَا قَالَ إِلَى اللَّهِ قَالَتْ رَضِيتُ بِاللَّهِ قَالَ فَرَجَعَتْ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنْ الشَّنَّةِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى لَمَّا فَنِيَ الْمَاءُ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا قَالَ فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتْ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ هَلْ تُحِسُّ أَحَدًا فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا فَلَمَّا بَلَغَتْ الْوَادِيَ سَعَتْ وَأَتَتْ الْمَرْوَةَ فَفَعَلَتْ ذَلِكَ أَشْوَاطًا ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ تَعْنِي الصَّبِيَّ فَذَهَبَتْ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هُوَ عَلَى حَالِهِ كَأَنَّهُ يَنْشَغُ لِلْمَوْتِ فَلَمْ تُقِرَّهَا نَفْسُهَا فَقَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتْ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا حَتَّى أَتَمَّتْ سَبْعًا ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ فَإِذَا هِيَ بِصَوْتٍ فَقَالَتْ أَغِثْ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ خَيْرٌ فَإِذَا جِبْرِيلُ قَالَ فَقَالَ بِعَقِبِهِ هَكَذَا وَغَمَزَ عَقِبَهُ عَلَى الْأَرْضِ قَالَ فَانْبَثَقَ الْمَاءُ فَدَهَشَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَعَلَتْ تَحْفِزُ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكَتْهُ كَانَ الْمَاءُ ظَاهِرًا قَالَ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنْ الْمَاءِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا قَالَ فَمَرَّ نَاسٌ مِنْ جُرْهُمَ بِبَطْنِ الْوَادِي فَإِذَا هُمْ بِطَيْرٍ كَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوا ذَاكَ وَقَالُوا مَا يَكُونُ الطَّيْرُ إِلَّا عَلَى مَاءٍ فَبَعَثُوا رَسُولَهُمْ فَنَظَرَ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ فَأَتَاهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَأَتَوْا إِلَيْهَا فَقَالُوا يَا أُمَّ إِسْمَاعِيلَ أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَكُونَ مَعَكِ أَوْ نَسْكُنَ مَعَكِ فَبَلَغَ ابْنُهَا فَنَكَحَ فِيهِمْ امْرَأَةً قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي قَالَ فَجَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ قَالَ قُولِي لَهُ إِذَا جَاءَ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ فَلَمَّا جَاءَ أَخْبَرَتْهُ قَالَ أَنْتِ ذَاكِ فَاذْهَبِي إِلَى أَهْلِكِ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي قَالَ فَجَاءَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ فَقَالَتْ أَلَا تَنْزِلُ فَتَطْعَمَ وَتَشْرَبَ فَقَالَ وَمَا طَعَامُكُمْ وَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ طَعَامُنَا اللَّحْمُ وَشَرَابُنَا الْمَاءُ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي طَعَامِهِمْ وَشَرَابِهِمْ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرَكَةٌ بِدَعْوَةِ إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي فَجَاءَ فَوَافَقَ إِسْمَاعِيلَ مِنْ وَرَاءِ زَمْزَمَ يُصْلِحُ نَبْلًا لَهُ فَقَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ إِنَّ رَبَّكَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا قَالَ أَطِعْ رَبَّكَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ أَمَرَنِي أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ قَالَ إِذَنْ أَفْعَلَ أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ فَقَامَا فَجَعَلَ إِبْرَاهِيمُ يَبْنِي وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَيَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } قَالَ حَتَّى ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ وَضَعُفَ الشَّيْخُ عَنْ نَقْلِ الْحِجَارَةِ فَقَامَ عَلَى حَجَرِ الْمَقَامِ فَجَعَلَ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَيَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }
Esan digu ['Abdullah bin Muhammad] esan digu [Abu 'Amir 'Abdul Malik bin 'Amru] esan didala [Ibrahim bin Nafi'] [Katsir bin Katsir-etik] [Sa'id bin Jubair-etik] [Ibnu 'Abbas radliallahu 'anhuma]-k esan duela: 'Ibrahim Isma'ilekin eta Isma'ilen amarekin bidaiatzen joan zenean, geriba bat ekarri zuten - lau urentzako poltsa bat - ura zuena, Isma'ilen amak geribako ur-horniduratik edan zuen bere haurra edoskitzeko. Mekara iritsi zirenean, Ibrahimek biak txabola baten azpian jarri zituen. Ibrahim bere familiarengana itzultzear zegoenean, Isma'ilen ama atzetik joan zitzaion, harik eta lautada/muino nahiko altu batera iritsi zen arte, Isma'ilen amak atzetik deitu zion: 'Oi Ibrahim, noren esku utzi gaituzu?'. Ibrahimek erantzun zuen: 'Alaren esku'. Hajarrek esan zuen: 'Orduan, Ala-rekin pozik nago'. Narratzaileak esan zuen; «Orduan, Hajar bere jatorrizko lekura itzuli zen eta bere ur-pitxer zaharretik edan zuen, eta haurrari bularra eman ahal izan zion, ura agortu zen arte. Haurrak esan zuen: «Joan eta ikustera joan behar dut inor baden». Narratzaileak esan zuen: «Beraz, Safaako muinora igo zen eta begiratu zuen ea inor baden, baina ez zuen inor sentitu. Haranera iritsi zenean, korrika joan zen eta Marwah-ra etorri zen, hori hainbat aldiz egin zuen. Orduan esan zuen: «Joan eta ikustera joan behar dut», bere haurra esan nahi zuen. Beraz, bere haurragana joan zen, utzita balego bezala zegoena, heriotzaren hatsa arnasten ari balitz bezala, beraz, Hajarren bihotza ez zegoen lasai. Esan zuen: «Joan eta ikustera joan behar dut inor baden». Beraz, Safaako muinora joan zen eta begiratu zuen, baina ez zuen inor aurkitu zazpi aldiz saiatu zen arte -Safaa eta Marwah muinoen artean-, eta esan zuen: «Joan eta ikustera joan behar dut nire haurrari zer gertatu zaion». Orduan ahots bat entzun zuen, eta esan zuen: «Lagundu iezadazu ondo bazaude».» Ahots hori Jibril 'Alaihissalam aingerua zela gertatu zen. Narratzaileak esan zuen: Orduan Jibrilek orpoarekin egin zuen hau. Lurra orpoekin jo zuen. Narratzaileak esan zuen: 'Beraz, ura isuri zen eta Ism'ailen ama harrituta geratu zen eta berehala bildu zuen'. Narratzaileak esan zuen: Abu Al Qasimek, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Hajarrek bakean utzi izan balu, ura isuriko zen'. Narratzaileak esan zuen: 'Beraz, Hajarrek Zamzam uretatik edan zuen bere haurra edoskitzeko'. Orduan, Jurhum tribuko pertsona talde bat haranaren hondotik igaro zen eta txori bat ikusi zuten, sinetsi ez balute bezala. Esan zuten: 'Ez da txoririk egongo, baina ziurra da ura dagoelako'. Azkenean, mezulari bat bidali zuten haiek ikustera eta ura zuen eremu batean zeudela ikusi zen. Mezularia haiengana itzuli eta ikusi zuena kontatu zien. Gero, Hajarrengana joan ziren eta esan zioten; «Ismael-en ama, utziko diguzu zurekin bizitzen ala zurekin biziko gara auzokide gisa?». Orduan, bere semea - Ismael - gazte bihurtu zen eta emakume batekin ezkondu zen». Narratzaileak esan zuen: «Orduan, Ibrahim-engan nahi bat sortu zen eta bere familiari esan zion: «Atzean utzitako nire familia ikustera joango naiz». Narratzaileak esan zuen: «Beraz, Ibrahim etorri eta agurtu egin zuen eta esan zion: «Non dago Ismael?». Ismaelen emazteak erantzun zion: «Ehizara noa». Ibrahim-ek esan zuen: «Etortzen denean, esio iezaiozu etxeko atea aldatu dezan». Ismael iritsi zenean, bere emazteak Ibrahim-en etorreraren berri eman zion. Orduan, Ismaelek esan zuen: «Zu zara ateak adierazten duena, beraz, itzuli zure familiarengana». Orduan, beste nahi bat sortu zen Ibrahim-engan eta bere familiari esan zion: «Atzean utzitako nire familia ikustera joango naiz». Iritsi zenean, Ibrahim-ek galdetu zuen: «Non dago Ismael?». Bere emazteak erantzun zuen: «Ehizara joan da. Ez al zenukete gurekin gelditu eta jan eta edan behar?». Ibrahim-ek galdetu zuen: «Zer jaten eta edaten duzue?». Isma'ilen emazteak erantzun zuen: "Gure janaria haragia da eta gure edaria ura". Orduan Ibrahimek otoitz egin zuen: "O Ala, bedeinka itzazu haien haragian eta uretan". Abu Al Qasimek, sallallaahu 'alaihi wasallamek, esan zuen: "Hemen haragia eta ura bedeinkapenez beteta daude Ibrahimen otoitzaren 'Alaihissalam' bedeinkapenengatik". Orduan, beste desira bat sortu zitzaion Ibrahimi, eta bere familiari esan zion: "Atzean utzi dudan nire familia ikustera joango naiz". Beraz, Ibrahim etorri eta Isma'ilekin topo egin zuen Zamzam putzuaren atzetik bere gezia konpontzen eta esan zuen: "O Isma'il, zure Maisuak etxe bat eraikitzeko agindu dit". Isma'ilek esan zuen: "Obeditu zure Maisuari". Ibrahimek berriro esan zuen: "Egia esan, agindu dit etxea eraikitzen laguntzeko". Isma'ilek esan zuen: "Orduan egingo dut", edo hori esan zuen. Narratzaileak esan zuen: Beraz, biek eraikitzen hasi ziren, Ibrahimek eraiki zuen Isma'ilek harriak zeramatzan bitartean, biek otoitzak errezitatzen zituzten bitartean; -'Gure Jauna, onartu guregandik karitatea, egia esan, Zu zara Dena Entzule eta Dena Jakilea'. Biek eraikitzen jarraitu zuten Baitullah inguratu arte eta biek otoitzak errezitatzen jarraitu zuten; -'Gure Jauna, onartu guregandik karitatea, benetan Zu zara Dena Entzule eta Dena Jakilea'-. Narratzaileak esan zuen; 'Biek eraikitzen jarraitu zuten eraikina jada altua zen arte eta Ibrahim, guraso zahar bat bezala, harriak horma-egitura altuago batera altxatzeaz nekatuta zegoen arte, harrian zutik jarri zen -al-Maqam- zutik egoteko leku gisa, Ismailek harriak ematen jarraitu zion bitartean biek otoitzak errezitatzen jarraitu zuten; -'Gure Jauna, onartu guregandik karitatea, egia esan, Zu zara Dena Entzule eta Dena Jakilea'- -QS. Albaqarah 128-.
Hadith
Imam Bukhari : 3115
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ مَسْجِدٍ وُضِعَ فِي الْأَرْضِ أَوَّلَ قَالَ الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ الْمَسْجِدُ الْأَقْصَى قُلْتُ كَمْ كَانَ بَيْنَهُمَا قَالَ أَرْبَعُونَ سَنَةً ثُمَّ أَيْنَمَا أَدْرَكَتْكَ الصَّلَاةُ بَعْدُ فَصَلِّهْ فَإِنَّ الْفَضْلَ فِيهِ
Esan digu [Musa bin Isma'il]-ek esan digu ['Abdul Wahid]-ek esan digu [Al A'masy]-k esan digu [Ibrahim at-Taymiy] [bere aitak] esan zuela [Abu Dzarr radliallahu 'anhu]-ek esaten entzun nuela: 'Meskita hau galdetu nion Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i, zein izan zen lur honetan eraiki zen lehen meskita?'. Hark erantzun zuen: 'al-Masjidil Haram'. Berriro galdetzen dut: 'Orduan zer?'. Hark erantzun zuen: 'al-Masjidil Aqsaa'. Berriro galdetu nion: 'Zenbat denbora behar da bien artean?'. Hark erantzun zuen: 'Berrogei urte. Gero, zauden lekuan zaudela eta otoitz egiteko garaia iritsi denean, otoitz egin, bertan bertuteak daudelako'.
Hadith
Imam Bukhari : 3116
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَلَعَ لَهُ أُحُدٌ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ وَإِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
['Abdullah bin Maslamah]-ek [Malik-ek] ['Amru bin Abi 'Amru, maula Al Mutahlib]-ek [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]-ek esan digu Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, Uhud mendira begiratu eta esan zuela: 'Egia esan, mendi honek maite gaitu eta guk maite dugu. O Ala, bai, Abrahamek debekatu egin du - santu egin du - Meka hiria eta nik ere debekatu dut bi harkaitz beltzen artean dagoen hiria - Medina -'. Eta 'Abdullah bin Zaid-ek ere kontatu zuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik.
Hadith
Imam Bukhari : 3117
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ ابْنَ أَبِي بَكْرٍ أَخْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ لَمَّا بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَئِنْ كَانَتْ عَائِشَةُ سَمِعَتْ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُرَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَ اسْتِلَامَ الرُّكْنَيْنِ اللَّذَيْنِ يَلِيَانِ الْحِجْرَ إِلَّا أَنَّ الْبَيْتَ لَمْ يُتَمَّمْ عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ وَقَالَ إِسْمَاعِيلُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ
Esan digu ['Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik] esan digu [Ibn Shihab]-engandik [Salim bin 'Abdullah]-engandik [Ibn Abu Bakr-ek] ['Abdullah bin 'Umar]-i ['Aisha, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam radliallahu 'anhum-en emaztea] esan diola Alaren Mezulariak sallallaahu 'alaihi wasallam esan zuela: 'Ba al zenekien zure herriak Kaaba eraiki zuenean -konpondu zuenean-, Abrahamek eraikitako oinarriaren posiziotik mugitu zutela?'. Galdetu nion: 'Alaren Mezularia, ez al litzateke hobe izango zuretzat Abrahamek eraikitako oinarriaren posiziora itzultzea?'. Esan zuen: 'Paganoen aroa utzi berri duen zure herriaren egoera kontuan hartu ez banu, itzuliko nuke'. Beraz, 'Abdullah bin 'Umarrek esan zuen, 'Aisyah-ek, Ala pozik egon dadila berarekin, hau Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-engandik entzun bazuen, orduan ados nago Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ez zuela inoiz utziko Harri Beltzaren aurrean dauden bi zutabeak - yamani zutabeak - ezabatzen, Baitullah ez baitzen gehiago Ibrahim 'Alaihissalam'-ek eraikitako oinarriaren gainean eraiki. [Isma'ilek] esan zuen; 'Abdullah bin Muhammad bin Abu Bakr -hadith honen narratzailearen Ibn Abi Bakr-en benetako izena aipatu beharrean-.
Hadith
Imam Bukhari : 3118
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ أَخْبَرَنِي أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
Esan digu ['Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik bin Anas]-ek ['Abdullah bin Abi Bakr bin Muhammad bin 'Amru bin Hazm]-ek [bere aita]-ek ['Amru bin Sulaim Az Zuraqiy-ek] esan dit [Abu Humaid as-Sa'idiy radliallahu 'anhu] esan zutela: 'Alaren Mezularia, nola otoitz egin diezaiokegu Zure Maiestateari?'. Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Esan; Allahumma shalli 'alaa Muhammadin wa azwaajihi wa dzurriyyatihii kamaa salllaita 'alaa aali Ibrahim wa baarik 'alaa Muhammadin wa azwaajihi wa dzurriyyatihii kamaa baarakta 'alaa aali Ibrahim innaka hamiidun majiid, bere Muhammads-en gainean bidali, eta bere Muhammads' - ondorengoak Ibrahim-en familiari bedeinkapenak bidali zizkion bezala eta eman bedeinkazioak Mahomari, bere emazteari eta bere ondorengoei, Ibrahim-en familiari bedeinkapena eman zenion bezala. Izan ere, zu zara laudagarriena eta nobleena- '.
Hadith
Imam Bukhari : 3119
حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا أَبُو فَرْوَةَ مُسْلِمُ بْنُ سَالِمٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ لَقِيَنِي كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ فَقَالَ أَلَا أُهْدِي لَكَ هَدِيَّةً سَمِعْتُهَا مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بَلَى فَأَهْدِهَا لِي فَقَالَ سَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاةُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ عَلَّمَنَا كَيْفَ نُسَلِّمُ عَلَيْكُمْ قَالَ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
['Abdur Rahman bi Abi Laila] esan zuen; [Ka'ab bin 'Ujrah] ezagutu ninduen eta esan zuen; 'Nahi al zenuke sallallaahu 'alaihi wasallam' Profetari buruz entzun nuen opari bat ematea? erantzun nion; 'Bai, sari nazazu'. Orduan esan zuen; 'Behin galdetu genion Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam; 'O Allahren mezularia, nola eskain diezaiekegu shalawat Ahlul Bait zirkuluetako jauntxoei Ala agurrak nola helarazten irakatsi digunean?'. Beraz, esan zuen: 'Esan ezazu; Allahumma shalli 'alaa Muhammadin wa 'alaa aali Muhammad kamaa salllaita 'alaa Ibrahim wa 'alaa aali Ibrahim innaka hamiidun majid. O Ala, bidali bedeinkazioak Muhammad eta Muhammaden familiari, Ibrahimi eta Ibrahimen familiari bedeinkazioak bidali zenizkien bezala, egiaz zu zara Goraipagarriena eta Nobleena. O Ala, bidali bedeinkazioak Muhammad eta Muhammaden familiari, Ibrahimi eta Ibrahimen familiari bedeinkazioak eman zenizkien bezala, egiaz zu zara Goraipagarriena eta Nobleena.
Hadith
Imam Bukhari : 3120
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ الْمِنْهَالِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ وَيَقُولُ إِنَّ أَبَاكُمَا كَانَ يُعَوِّذُ بِهَا إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لَامَّةٍ
Esan digu ['Uthman bin Abi Staibah] [Jarir] [Mansur]-tik [Al Minhal]-tik [Sa'id bin Jubair]-etik [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma]-tik esan digu; 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Al Hasan eta Al Husein - bere bi bilobak - babesa eskatzen zuen eta esan zuen; 'Izan ere, zure arbasoek behin eskatu zuten Isma'il eta Ishaq babesa esaldi honekin: A'uudzu bi kalimaatillaahit taammati min kulli syaitaani wa haammatin wa min kuli 'ainin laammah' -'Alaren hitz perfektuekin babesten naiz deabru guztiengandik eta izaki pozoitsu guztiengandik eta era berean gaizto guztiengandik ekartzen dituztenak'.
