Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 85

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَكُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى قَالُوا إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَلَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نُخْبِرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْدَهُ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَتُعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ رُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ قَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوهُ مَنْ وَرَاءَكُمْ

O n’à dito [o Muhammad bin Bashyar] o l’à dito, o n’à dito [o Ghundar] o l’à dito, o n’à dito [o Syu’bah] de [Abu Jamrah] o l’à dito che un tempo l’ea un interprete tra [Ibn ‘Abbas] e o pòpolo, o l’à dito; che un gruppo de messaggê da Abdul Qais o l'ea vegnuo à incontrâ o Profeta e o Profeta o l'à dito: «De chi l'é o messaggê sto chì ò che pòpolo o l'é sto chì?» O messaggê o l'à respòsto: «Rabi'ah». Allora o Profeta o l’à dito: ‘Açettâ o pòpolo ò i messaggê de bon voentæ e sensa pentimento’. I messaggê an dito: «O Messaggê de Allah, semmo vegnui da un longo viægio, tanto che tra o nòstro paise e o to gh’é un paise di infedeli Mudlor, e no semmo boin à vegnî da ti feua che into mê santo. Mostrâne con un comando ciæo, che poemmo pratticâ e mostrâ a-e gente do nòstro paise e coscì poemmo intrâ into çê». Dapeu an domandou a-o Profeta in scê bevande. Coscì o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam o gh’à ordenou quattro cöse e o gh’à proibio quattro cöse, comandoghe de credde inte l’unico Allah, o l’à dito: ‘Saiæ cöse veu dî credde inte l’unico Allah?’. An respòsto: «Allah e o seu Messaggê san megio». O Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à ascciæio: 'Testimoniâ che no gh'é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah e che o Mahomed o l'é o messaggeo de Allah, fâ de preghee, pagâ o zakat, digiunâ into mê de Ramadan e ti dai feua un quinto do bottin da guæra'. E o Profeta o gh’à proibio de quattro cöse, saieiva à dî de beive da-o al hantam, ad Dubbaa` e al Muzaffaat. O Syu'bah o l'à spiegou; de vòtte o mensuñava un naqir e de vòtte o muqoyyir -no naqir-. Allora o Profeta o l'à dito: 'guarda tutto e dighe a-o pòpolo do teu paise'.