Imam Bukhari : 880

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ وَعَنْ يُونُسَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْكُرَاعُ وَهَلَكَ الشَّاءُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا

O n’à dito [o Musaddad] o l’à dito, o n’à dito [o Hammad bin Zaid] da [’Abdul ‘Aziz bin Shuhaib] da [Anas] e da [Yunus] da [Tsabit] da [Anas] o l’à dito: ‘Quande o Profeta o l’ea apreuvo à prononçiâ un sermon o venardì, Allah, e bestie - i cammelli - son perse. e a vitta a l'é persa -a l'é vegnua diffiçile-, donca prega Allah pe mandâ zu de l'ægua pe niatri'. O Profeta o l’à alloa tiou sciù e palme e o l’à pregou.