Imam Bukhari : 829
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ قَالَ أَخْبَرَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِبَيْنَمَا هُوَ قَائِمٌ فِي الْخُطْبَةِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَاهُ عُمَرُ أَيَّةُ سَاعَةٍ هَذِهِ قَالَ إِنِّي شُغِلْتُ فَلَمْ أَنْقَلِبْ إِلَى أَهْلِي حَتَّى سَمِعْتُ التَّأْذِينَ فَلَمْ أَزِدْ أَنْ تَوَضَّأْتُ فَقَالَ وَالْوُضُوءُ أَيْضًا وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ بِالْغُسْلِ
É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [‘Abdullah bin Muhammad bin Asma’] ɖɔ, é ɖɔ nú mǐ [‘Juwairiyah bin Asma’] sín [Malik] sín [Az Zuhri] sín [Salim bin ‘Abdullah bin ‘Omar] sín [Ibn Omar] radliallahu ‘anhuma, ɖɔ hwenu e [‘Umar bin] Stod nya ɖé Muhajirin Al Awwalin -jijimɛ nukɔntɔn-, xɔ́ntɔn gbeyiɖɔ Mawu tɔn, byɔ -mɛslɛti ɔ mɛ-. Enɛ wu ɔ, Omar kanbyɔ ɖɔ: ‘Gan nabi wɛ?’ Xɔntɔn ɔ yigbe ɖɔ, ‘Un ɖo alɔnu ján, bɔ un mɔ hwenu bo na yi xwegbe a kaka jɛ gudo mɛ ɔ, un se ɖɛ ylɔ bɔ un sixu blo ablution kɛɖɛ’. Umar ɖɔ, ‘Mi bló ablution kpowun’! Nugbo ɔ, mi ko tuun ɖɔ gbeyiɖɔ sallallaahu 'alaihi wasallam ɖe gbe ɖɔ mi ni lɛ wu -ɖo vendredi-'.