Kabarkan kepadaku suatu amal yang akan memasukkan aku kedalam surga

Imam Bukhari : 61

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ الْمَقْبُرِيُّ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُبَيْنَمَا نَحْنُ جُلُوسٌ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ فَأَنَاخَهُ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ أَيُّكُمْ مُحَمَّدٌ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَقُلْنَا هَذَا الرَّجُلُ الْأَبْيَضُ الْمُتَّكِئُ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ يَا ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَجَبْتُكَ فَقَالَ الرَّجُلُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي سَائِلُكَ فَمُشَدِّدٌ عَلَيْكَ فِي الْمَسْأَلَةِ فَلَا تَجِدْ عَلَيَّ فِي نَفْسِكَ فَقَالَ سَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ فَقَالَ أَسْأَلُكَ بِرَبِّكَ وَرَبِّ مَنْ قَبْلَكَ أَاللَّهُ أَرْسَلَكَ إِلَى النَّاسِ كُلِّهِمْ فَقَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَاللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نُصَلِّيَ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَاللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نَصُومَ هَذَا الشَّهْرَ مِنْ السَّنَةِ قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ أَاللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَأْخُذَ هَذِهِ الصَّدَقَةَ مِنْ أَغْنِيَائِنَا فَتَقْسِمَهَا عَلَى فُقَرَائِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ نَعَمْ فَقَالَ الرَّجُلُ آمَنْتُ بِمَا جِئْتَ بِهِ وَأَنَا رَسُولُ مَنْ وَرَائِي مِنْ قَوْمِي وَأَنَا ضِمَامُ بْنُ ثَعْلَبَةَ أَخُو بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍوَرَوَاهُ مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ المُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا

Al à contât [Abdullah bin Yusuf] al à dit, al à contât [Al Laits] di [Al à dit Al Maqburi] di [Syarik bin Abdullah bin Abu Namir] che al à sintût [Anas bin Malik] dî: Cuant che o jerin sierâts cul Profete, un om al à dit dongje de Moschee. a lôr -i compagns-: ‘Cui di voi al è clamât Mohammed?’. In chel timp il Profete sallallaahu alaihi wasallam si è inclinât indaûr intal mieç dai compagns, daspò o vin rispuindût: ‘Cheste persone, chê blancje e si è inclinade indaûr’. L’om al disè a Lui; “O fi di Abdul Muththalib” Il Profete al rispuindè: “Sì, o ai rispuindût”. Duncje la persone e disè al Profete sallallaahu alaihi wasallam: ‘O ti fasarès une domande che e pues jessi dificile par te ma no sintis nuie viers di me’. Duncje il Profete al à rispuindût: ‘Dumande cuâl che al è il to probleme’. L’om al disè: ‘O ti domandi par vie dal to Rabb e dal Rabb di chei che a son stâts prin di te. Al è stât Allah che al à mandât te a dute la umanitât?' Il Profete al rispuindè: “Par Allah, sì al è!” La persone e disè: ‘O ti jure in non di Allah, al è Allah che al à comandât di preâ cinc voltis al dì e ae gnot?’. Il Profete al rispuindè: “Par Allah, sì al è!” La persone e disè: ‘O ti jure in non di Allah, al è Allah che al à comandât di digiunâ in chest mês ogni an?’. Il Profete al rispuindè: “Par Allah, sì al è!” La persone e disè: ‘O ti jure in non di Allah, al è Allah che al à ordenât di cjapâ la elemosine dai siôrs tra di nô e daspò distribuile ai puars tra di nô?’. Il Profete al rispuindè: “Par Allah, sì al è!” La persone e disè: ‘O crodi in ce che tu âs puartât e o soi il messazîr dal me popul, o soi Dlamam bin Tsa’labah, fradi di Bani Sa’d bin Bakr’. Cheste e je la storie - come narade di [Musa bin Ismail] e [Ali bin Abdul Hamid] di [Sulaiman bin Al Mughirah] di [Thabit] di [Anas] dal Profete