Imam Ahmad : 20995

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءِ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْعَبْدِيِّ أَوْ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ جَلَسْتُ مَجْلِسًا فِيهِ عِشْرُونَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذَا فِيهِمْ شَابٌّ حَدِيثُ السِّنِّ حَسَنُ الْوَجْهِ أَدْعَجُ الْعَيْنَيْنِ أَغَرُّ الثَّنَايَا فَإِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ فَقَالَ قَوْلًا انْتَهَوْا إِلَى قَوْلِهِ فَإِذَا هُوَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا هُوَ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ قَالَ فَحَذَفَ مِنْ صَلَاتِهِ ثُمَّ احْتَبَى فَسَكَتَ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ مِنْ جَلَالِ اللَّهِ قَالَ أَاللَّهِ قَالَ قُلْتُ أَاللَّهِ قَالَ فَإِنَّ مِنْ الْمُتَحَابِّينَ فِي اللَّهِ فِيمَا أَحْسَبُ أَنَّهُ قَالَ فِي ظِلِّ اللَّهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ ثُمَّ لَيْسَ فِي بَقِيَّتِهِ شَكٌّ يَعْنِي فِي بَقِيَّةِ الْحَدِيثِ يُوضَعُ لَهُمْ كَرَاسٍ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمْ بِمَجْلِسِهِمْ مِنْ الرَّبِّ عَزَّ وَجَلَّ النَّبِيُّونَ وَالصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ قَالَ فَحَدَّثْتُهُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَقَالَ لَا أُحَدِّثُكَ إِلَّا مَا سَمِعْتُ عَنْ لِسَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَحَقَّتْ لِلْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَصَادِقِينَ فِيَّ وَالْمُتَوَاصِلِينَ شَكَّ شُعْبَةُ فِي الْمُتَوَاصِلِينَ أَوْ الْمُتَزَاوِرِينَ

[محمد بن جعفر] اسان کي [صيوبة] کان [يعليٰ بن عثوع بن الوليد بن ابو عبدالرحمان] کان [ابو ادريس العبدي يا الخولاني] کان روايت ڪئي، هن چيو ته: مان هڪ مجلس ۾ ويٺو هوس، اتي رسول الله ﷺ جا ويهه صحابي هئا، انهن ۾ هڪ نوجوان هو، جوان، خوبصورت نظر، ڪاريون اکيون، اڇا ڏند. جڏهن اهي ڪنهن ڳالهه تي اختلاف ڪندا هئا، ته هو آخري لفظ چوندو هو. اهو [معاذ بن جبل] نڪتو. ٻئي ڏينهن مان آيس ۽ هو ڪنهن ماڻهو جي سامهون نماز پڙهي رهيو هو جيڪو هلي رهيو هو. معاذ نماز بند ڪئي ۽ گوڏن کي ڀاڪر پائي ويٺو ۽ پوءِ خاموش رهيو. پوءِ مون چيو: 'الله جو قسم، مان توهان سان الله جي عظمت لاءِ محبت ڪريان ٿو.' هن چيو: 'الله. مون چيو: توهان چيو: الله. هن چيو: ڇاڪاڻ ته جيڪي الله جي خاطر هڪ ٻئي سان پيار ڪن ٿا - مون کي لڳي ٿو ته هن چيو - اهي الله جي ڇانو هيٺ اهڙي وقت ۾ آهن جڏهن سندس ڇانو کانسواءِ ڪا به ڇانو ناهي.' وڌيڪ، تسلسل بابت ڪو شڪ ناهي - مطلب ته حديث جو تسلسل - انهن لاءِ نور جون ڪرسيون رکيون ويون هيون، الله سان انهن جي ملاقات نبين، ايماندار ماڻهن ۽ شهيدن جي حسد هئي. هن چيو؛ پوءِ مون اهو [عباده بن اش شميت] کي ٻڌايو، هن چيو؛ مان توهان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي وات مان جيڪو ٻڌو آهي ان کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه ٿو ٻڌائي رهيو آهيان؛ 'منهنجي محبت انهن لاءِ واجب آهي جيڪي منهنجي ڪري هڪ ٻئي سان پيار ڪن ٿا، انهن لاءِ جيڪي منهنجي ڪري قرباني ڏين ٿا، انهن لاءِ جيڪي دوستي ڪن ٿا ۽ دوستي جاري رکن ٿا - شعبه انهن ماڻهن لاءِ شڪ آهي جيڪي دوستي جاري رکن ٿا يا انهن ماڻهن لاءِ جيڪي هڪ ٻئي سان ملاقات ڪن ٿا'.