Imam Ahmad : 20974

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ يَحْيَى بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ سَمِعْتُ قَبِيصَةَ بْنَ هُلْبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ الصَّدَقَةَ فَقَالَ لَا يَجِيئَنَّ أَحَدُكُمْ بِشَاةٍ لَهُ رُغَاءٌ قَالَ يَقُولُ يَصِيحُ

عبدالله اسان کي ٻڌايو آهي [ابو محمد، بني هاشم جو غلام - يحيى بن عبدالربه -] اسان کي [صيوبة] [سماق] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ مون [قبيشه بن حلب] کي [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌندي ٻڌو، هن رسول الله صلي الله عليه وسلم کي خيرات جو ذڪر ڪندي ٻڌو، پاڻ فرمايائون: 'توهان مان ڪو به اهڙي ٻڪري کڻي نه اچي جنهن ۾ ڪو عيب هجي'. قبيشه بن حلب جي پيءُ چيو، جنهن جو مطلب آهي؛ 'بڪري پنهنجي عيب جي ڪري رڙيون ڪري رهي آهي'.