Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Ahmad : 20933
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُطَّلِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ قَالَ وَجَدْتُ فِي كُتُبِ سِعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ أَنَّ عُمَارَةَ بْنَ حَزْمٍ شَهِدَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ
A erenikich [Ya’qub] a erenikich [‘Apdul Aziz bin Al Muthallib] seni [Sa’id bin ‘Amr bin Syurahbil] seni [seman we chinnap], a apasa; Ua kuna non ekkewe puken Sa’id bin Sa’ad bin ‘Ubadah pwe [’Umarah bin Hazm] a pwarata pwe ewe Soufos a finata pwe ewe pwon epwe pwarata ren emon chon pwarata.