Imam Ahmad : 20915

حَدَّثَنَا عَفَّانُ أَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَكُلَّمَا أَعْيَا بَعْضُ الْقَوْمِ أَلْقَى عَلَيَّ سَيْفَهُ وَتُرْسَهُ وَرُمْحَهُ حَتَّى حَمَلْتُ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَثِيرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ سَفِينَةُ

Sinabi niya sa amin [si 'Affan] ay nagsabi sa amin [si Hammad bin Salamah] ay nagsabi sa amin [si Sa'id bin Jumhan] mula kay [Safinah], sabi niya; Minsan akong kasama ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam sa isang paglalakbay. Pagkatapos, sa tuwing napapagod ang isang grupo ng mga tao, ibinabato niya sa akin ang kanyang mga espada, kalasag, at sibat hanggang sa maagaw ko ang karamihan sa kanila. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam; "Ikaw talaga si Safinah."