Imam Ahmad : 20781

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ قَالَ خَرَجْتُ حَاجًّا فَدَخَلْتُ الْبَيْتَ فَلَمَّا كُنْتُ عِنْدَ السَّارِيَتَيْنِ مَضَيْتُ حَتَّى لَزِقْتُ بِالْحَائِطِ قَالَ وَجَاءَ ابْنُ عُمَرَ حَتَّى قَامَ إِلَى جَنْبِي فَصَلَّى أَرْبَعًا قَالَ فَلَمَّا صَلَّى قُلْتُ لَهُ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ فَقَالَ هَاهُنَا أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ أَنَّهُ صَلَّى قَالَ قُلْتُ فَكَمْ صَلَّى قَالَ عَلَى هَذَا أَجِدُنِي أَلُومُ نَفْسِي أَنِّي مَكَثْتُ مَعَهُ عُمُرًا ثُمَّ لَمْ أَسْأَلْهُ كَمْ صَلَّى فَلَمَّا كَانَ الْعَامُ الْمُقْبِلُ قَالَ خَرَجْتُ حَاجًّا قَالَ فَجِئْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي مَقَامِهِ قَالَ فَجَاءَ ابْنُ الزُّبَيْرِ حَتَّى قَامَ إِلَى جَنْبِي فَلَمْ يَزَلْ يُزَاحِمُنِي حَتَّى أَخْرَجَنِي مِنْهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ أَرْبَعًا

আমাক [আবু মুআৱিয়াই] আমাক [আছিম] [আবু উছমান আন-নাহদী]ৰ পৰা [উছামা বিন জাইদ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: জৈনাবৰ কন্যা উমাইমাক আৰু তেওঁৰ আত্মাক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ আগত অনা হৈছিল আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল, ৰাছুলুল্লাহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱালাম ছালামে কৈছে: 'আল্লাহ যি লয় আৰু যি দিয়ে আৰু সকলো - এটা পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সময়লৈকে - থাকে'। তেওঁৰ চকুলো বৈ আহিল আৰু তাৰ পিছত ছাআদ বিন উবাদাহে তেওঁক ক’লে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল! কিয় কান্দিছে ছাৰ? মোক কান্দিবলৈ মানা কৰা নাছিল নেকি? ৰাছুলুল্লাহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে এইটো এটা দয়া, যিটো আল্লাহে নিজৰ বান্দাসকলৰ হৃদয়ত ৰাখে আৰু সঁচাকৈয়ে আল্লাহে কেৱল তেওঁৰ দয়ালু বান্দাসকলৰ ওপৰতহে দয়া কৰে’।