Imam Ahmad : 20666

حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ عَنْ أَبِي سِنَانٍ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ وَهْبٍ الْحِمْصِيِّ عَنِ ابْنِ الدَّيْلَمِيِّ قَالَ أَتَيْتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ الْقَدَرِ شَيْءٌ فَأُحِبُّ أَنْ تُحَدِّثَنِي بِحَدِيثٍ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُذْهِبَ عَنِّي مَا أَجِدُ قَالَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَذَّبَ أَهْلَ السَّمَوَاتِ وَأَهْلَ الْأَرْضِ عَذَّبَهُمْ وَهُوَ غَيْرُ ظَالِمٍ لَهُمْ وَلَوْ رَحِمَهُمْ كَانَتْ رَحْمَتُهُ لَهُمْ خَيْرًا مِنْ أَعْمَالِهِمْ وَلَوْ كَانَ أُحُدٌ لَكَ ذَهَبًا فَأَنْفَقْتَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَمْ تُؤْمِنْ بِالْقَدَرِ وَتَعْلَمْ أَنَّ مَا أَصَابَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَكَ وَأَنَّ مَا أَخْطَأَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَكَ مَا تُقُبِّلَ مِنْكَ وَلَوْ مِتَّ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ دَخَلْتَ النَّارَ وَلَا عَلَيْكَ أَنْ تَلْقَى أَخِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ فَتَسْأَلَهُ فَلَقِيَ عَبْدَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ لَقِيَ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ لَقِيَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ إِلَّا أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

আমাক কৈছে [আব্দুৰাজাকে] আমাক কৈছে [মা’মাৰে] আমাক কৈছে [আজ জুহৰীয়ে] মোক [খাৰিজা বিন জাইদ] বা ইয়াৰ বাহিৰেও কৈছে, যে [জাইদ বিন থাবিত] কৈছিল, ‘যেতিয়া মুছাফ লিখা হৈছিল, তেতিয়া এটা আয়াত নোহোৱা হৈ গৈছিল যিটো মই হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা শুনিছিলোঁ। তাৰ পিছত মই খুজাইমা আল আনছাৰীৰ পৰা পাইছিলোঁ, অৰ্থাৎ আয়াতটো: '-মুমিনসকলৰ মাজত এনেকুৱাও আছে যিয়ে আল্লাহৰ ওচৰত যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে তাক পালন কৰে...- যেতিয়ালৈকে আল্লাহে নকয়: '-তেওঁলোকৰ প্ৰতিজ্ঞা সলনি নকৰিবা--'। -প্ৰশ্ন। আল আহজাব: ২৩-। জাইদে ক’লে, ‘খুজাইমাহ হ’ল সেইজন ব্যক্তি, যাৰ সাক্ষ্য হজৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুজন মানুহৰ সাক্ষ্যৰ সৈতে সাক্ষী হিচাপে দিছে’। আজ জুহৰীয়ে ক’লে, ‘তেওঁ আলীৰ দলৰ সৈতে শ্বিফিন যুদ্ধত শ্বহীদ হৈছিল? radiallahu 'আনহু'।