Imam Ahmad : 20567
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلَتْنَا الضَّبُعُ قَالَ غَيْرُ ذَلِكَ أَخْوَفُ عِنْدِي عَلَيْكُمْ مِنْ ذَلِكَ أَنْ تُصَبَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا فَلَيْتَ أُمَّتِي لَا يَلْبَسُونَ الذَّهَبَ
Esan digu [Sufyan]-ek [Yazid] -hau da, Ibn Abi Ziyadek- [Zaid bin Wahab] [Abu Dzar]-eko [Abu Dzar]-ekoa: 'Gizon bat etorri zen Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallam'era eta esan zuen: 'O Rasulullah, gose al gara?' Hark erantzun zuen: «Zugatik gehiago beldurtzen dudana ez da horrelako zerbaitek joko zaituztela, baizik eta munduaren ugaritasuna izango duzula, ezinezkoa baita nire herriak urrerik ez janztea».