Imam Ahmad : 20472

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ الْعَمِّيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ خَرَجْنَا مِنْ حَاشِي الْمَدِينَةِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا وَإِنْ جِئْتَ وَقَدْ صَلَّى الْإِمَامُ كُنْتَ قَدْ أَحْرَزْتَ صَلَاتَكَ قَبْلَ ذَلِكَ وَإِنْ جِئْتَ وَلَمْ يُصَلِّ صَلَّيْتَ مَعَهُ وَكَانَتْ صَلَاتُكَ لَكَ نَافِلَةً وَكُنْتَ قَدْ أَحْرَزْتَ صَلَاتَكَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ النَّاسُ جَاعُوا حَتَّى لَا تَبْلُغَ مَسْجِدَكَ مِنْ الْجَهْدِ أَوْ لَا تَرْجِعَ إِلَى فِرَاشِكَ مِنْ الْجَهْدِ فَكَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ تَصَبَّرْ يَا أَبَا ذَرٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ النَّاسُ مَاتُوا حَتَّى يَكُونَ الْبَيْتُ بِالْعَبْدِ فَكَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ تَعَفَّفْ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ النَّاسُ قُتِلُوا حَتَّى يَغْرَقَ حِجَارَةُ الزَّيْتِ مِنْ الدِّمَاءِ كَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ تَدْخُلُ بَيْتَكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنْ أَنَا دُخِلَ عَلَيَّ قَالَ تَأْتِي مَنْ أَنْتَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ وَأَحْمِلُ السِّلَاحَ قَالَ إِذًا شَارَكْتَ قَالَ قُلْتُ كَيْفَ أَصْنَعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنْ خِفْتَ أَنْ يَبْهَرَكَ شُعَاعُ السَّيْفِ فَأَلْقِ طَائِفَةً مِنْ رِدَائِكَ عَلَى وَجْهِكَ يَبُوءُ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِهِ

Isinalaysay sa amin [ni Abdul Aziz bin Abdushamad Al 'Ammi] mula kay [Abdullah bin Shamit] mula kay [Abu Dharr] na nagsabi, "Nasa likuran ako ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) noong paalis na kami sa labas ng Medina. Sinabi niya, "O Abu Dharr, magdasal ka sa tamang oras. Kung pupunta ka at ang Imam ay nakapagdasal na, kung gayon ay naingatan mo ang iyong panalangin. Ngunit kung pupunta ka at ang Imam ay hindi pa nagsasagawa ng panalangin, magdasal ka kasama niya, kung gayon ang iyong panalangin (kasama ang Imam) ay magiging isang kusang-loob na gantimpala para sa iyo at naingatan mo ang iyong panalangin. O Abu Dharr, ano sa palagay mo kung ang lahat ng tao ay gutom na gutom na hindi sila makapunta sa iyong moske? O ikaw mismo ay hindi makabalik sa iyong higaan dahil sa gutom? Kung gayon, ano ang gagawin mo?" Sinabi ni Abu Dharr, "Sumagot ako, "Si Allah at ang Kanyang Sugo ang higit na nakakaalam." Sinabi niya: "Maging matiyaga ka. O Abu Dzar, ano sa palagay mo kung ang mga tao ay mamatay hanggang sa ang kanilang mga tahanan ay maging mga libingan, ano ang gagawin mo?" Sumagot ako: 'Si Allah at ang Kanyang Sugo ang mas nakakaalam.' Sabi niya: "Iwasan ang mga bagay na haram at ang panlilimos." Nagpatuloy siya: "O Abu Dzar, ano sa palagay mo kung ang mga tao (marami) ay mapatay hanggang sa mapuno ng dugo ang mga bato, ano ang gagawin mo?" Sumagot ako, 'Si Allah at ang Kanyang Sugo ang mas nakakaalam.' Sabi niya: "Dapat kang pumasok sa iyong bahay." Pagkatapos ay nagtanong ako, 'O Sugo ng Allah, paano kung pumasok sila sa aking bahay?' Tanong niya: "Sumama ka sa iyong grupo." Muling nagtanong si Abu Dzar, "At maaari ba akong magdala ng sandata?" Sabi ng Propeta: "Ibig sabihin ay nakibahagi ka sa mga kaguluhan." Sabi ni Abu Dharr, "Pagkatapos ay nagtanong ako, 'O Sugo ng Allah, ano ang dapat kong gawin?' Sumagot siya: "Kung natatakot ka sa kislap ng espada (ng pagdanak ng dugo), itapon mo ang ilan sa tela sa iyong mukha, upang mawala ito kasama ng iyong mga kasalanan at mga kasalanan nito."