Imam Ahmad : 20328

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ الْأَعْمَشَ يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ حِمَازٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَتَعَجَّلَتْ رِجَالٌ إِلَى الْمَدِينَةِ وَبَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِتْنَا مَعَهُ فَلَمَّا أَصْبَحَ سَأَلَ عَنْهُمْ فَقِيلَ تَعَجَّلُوا إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ تَعَجَّلُوا إِلَى الْمَدِينَةِ وَالنِّسَاءِ أَمَا إِنَّهُمْ سَيَدَعُونَهَا أَحْسَنَ مَا كَانَتْ ثُمَّ قَالَ لَيْتَ شِعْرِي مَتَى تَخْرُجُ نَارٌ مِنْ الْيَمَنِ مِنْ جَبَلِ الْوِرَاقِ تُضِيءُ مِنْهَا أَعْنَاقُ الْإِبِلِ بُرُوكًا بِبُصْرَى كَضَوْءِ النَّهَارِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ الْبَكْرِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ حَمَّازٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

[ইবনে হাজম] আৰু [আনাছ বিন মালিক] ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘আল্লাহ তাবাৰকা ৱা তাআলাই মোৰ উম্মাহৰ বাবে পঞ্চাশ বাৰ নামাজ কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰিছে। তাৰ পাছত মই আদেশ লৈ উভতি আহিলোঁ যাতে যেতিয়া মই মুছা আলাইহিছ চালামৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যাওঁ তেতিয়া তেওঁ সুধিলে, ‘আপোনাৰ ৰাব্ব তাবাৰকা ৱা তা’আলাই আপোনাৰ লোকসকলক কি আজ্ঞা দিছিল? মই উত্তৰ দিলোঁ: ‘আল্লাহে তেওঁলোকক পঞ্চাশ বাৰ নামাজ দিবলৈ আজ্ঞা দিছিল’। মুছা আলাইহিছ চালামে মোক ক’লে, ‘আপোনাৰ ৰাব্ব তাবাৰকা ৱা তা’লাৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক - সকাহ বিচাৰিবলৈ - কাৰণ আপোনাৰ মানুহে ইমানখিনি কৰিব নোৱাৰিব’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আৰু ক’লে: ‘তাৰ পিছত মই মোৰ ৰাব্ব আজ্জা ৱা জাল্লাৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ আৰু আল্লাহে ইয়াক আধালৈ হ্ৰাস কৰিলে,’ তাৰ পিছত মই মুছাৰ ওচৰলৈ উভতি আহি তেওঁক ক’লোঁ, তেওঁ ক’লে, ‘আপোনাৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক কাৰণ আপোনাৰ মানুহে ইমানখিনি খৰচ কৰিব নোৱাৰিব’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই মোৰ ৰাব্ব আজ্জা ৱা জাল্লাৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ, তাৰ পিছত আল্লাহে ক’লে: ‘ফৰ্জ্য পাঁচ নামাজ কিন্তু ফল পঞ্চাশ নামাজৰ দৰে আৰু মোৰ কথা সলনি নহ’ব’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই মুছা আলাইহিছ চালামৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ আৰু তেওঁ ক’লে, ‘আপোনাৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি আহক! ' কিন্তু মই উত্তৰ দিলোঁ: 'মোৰ ৰাব্ব তাবাৰকা ৱা তা'লাক লৈ মোৰ লাজ লাগে'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পুনৰ ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই খোজ কাঢ়িলোঁ যেতিয়ালৈকে মই ছিদ্ৰতুল মুন্টাহাত উপস্থিত নহ’লোঁ, তাৰ পিছত ইয়াক আবৃত কৰা হ’ল - ছিদ্ৰতুল মুন্টাহা – যিবোৰ ৰং কি মই নাজানিলোঁ। তাৰ পিছত মোক স্বৰ্গত ৰখা হ’ল য’ত মুকুতাৰ গম্বুজ আৰু ৰহস্যময় তেলৰ ধূলি আছে’। -এয়া মুছনাদ উবাই বিন কাব-ৰ শেষ হাদীছ-।