Imam Ahmad : 20220
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي الْهُذَيْلِ سَمِعَ ابْنَ أَبْزَى سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ خَبَّابٍ سَمِعَ أُبَيًّا يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ إِحْدَى عَيْنَيْهِ كَأَنَّهَا زُجَاجَةٌ خَضْرَاءُ وَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ
Atugambye [Sulaiman bin Dawud] atubuulidde [Syu’bah] okuva ku [Habib bin Zubair] agambye nti mpulidde [Abdullah bin Abu Hudzail] nti awulidde [Ibn Abza] awulidde [Abdullah bin Khabab] yawulidde [Ubay] ng’anyumya, nti Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam ayogedde ku Dajjal. Yagamba nti: ‘Erimu ku maaso ge abiri liringa endabirwamu eya kiragala, era weewale Allah Tabaaraka Wa Ta’ala okuva mu kubonyaabonyezebwa kw’entaana’.