Imam Ahmad : 20204
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَارِيَةِ الْعَبْدِيُّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَرَأَ { قَدْ بَلَّغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْرًا } يُثَقِّلُهَا
A fen erenikich [Abu Abdullah Al ‘Anbari] a fen erenikich [Umayyah bin Khalid] a fen erenikich [Apul Jariyah Al ‘Abdi] seni [Syu’bah] seni [Abu Ishaq] seni [Sa’id bin Jubair] seni [Ibn Abbas] seni [Ubay bin Ka’lamihila’al] a fen fiti ewe Soufos: '-Enlet ka fen ngeniei naf popun-' -Qs. Al Kahf: 76- me tsiqal -tastid-’.