Imam Ahmad : 20013
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ مَاتَ بَغْلٌ عِنْدَ رَجُلٍ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِيهِ قَالَ فَزَعَمَ جَابِرُ بْنُ سَمُرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِصَاحِبِهَا مَا لَكَ مَا يُغْنِيكَ عَنْهَا قَالَ لَا قَالَ فَاذْهَبْ فَكُلْهَا
Abdullah esan digu, esan dit [Khalaf bin Hisham] esan digu [Abu 'Awanah] [Simak]-tik [Jabir bin Samurah] esan du: 'Norbaiten astoa hil zen, gero Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallam-era etorri zen horretaz kexatzera -esan zuen Perawik; Jabir bin Samurah-ek pentsatu zuen Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallamek esan ziola astoaren jabeari: "Zer gertatzen zaizu? Ez al duzu gehiago behar?». Gizonak erantzun zion: «Ez». Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallam-ek orduan esan zuen: "Zoaz eta jan".