Imam Ahmad : 26349

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ قَالَ خَرَجْتُ حَاجًّا فَجِئْتُ حَتَّى دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَلَمَّا كُنْتُ بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ مَضَيْتُ حَتَّى لَزِقْتُ بِالْحَائِطِ فَجَاءَ ابْنُ عُمَرَ فَصَلَّى إِلَى جَنْبِي فَصَلَّى أَرْبَعًا فَلَمَّا صَلَّى قُلْتُ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ أَنَّهُ صَلَّى هَاهُنَا فَقُلْتُ كَمْ صَلَّى قَالَ عَلَى هَذَا أَجِدُنِي أَلُومُ نَفْسِي إِنِّي مَكَثْتُ مَعَهُ عُمُرًا لَمْ أَسْأَلْهُ كَمْ صَلَّى ثُمَّ حَجَجْتُ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فَجِئْتُ فَقُمْتُ فِي مَقَامِهِ فَجَاءَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَصَلَّى فِيهِ أَرْبَعًا

Һөйләне беҙгә [Әбү Мөғәүиә] беҙгә [Әл-Әл-Ғәмәси] [Ғүмәрә]-нән [Әбү Сиәғәтсә] һөйләне: «Мин хажға сыҡтым, унан Ҡәғбәтуллаға ингәнсе килдем, ике бағана араһында булғанда диуарға тейгәнсе үттем. Шунан һуң [Ибн Ғүмәр] килеп, эргәмдә дүрт рәҡәғәт намаҙ уҡыны. Намаҙҙан һуң мин унан: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ҡәғбәтулланың ҡайһы өлөшөндә намаҙ уҡыған?» — тип яуап бирҙе ул, [«Ғүсмә бин Зәйет] беҙгә бында намаҙ уҡыуын әйтте». Шунан: «Нисә рәҡәғәт намаҙ уҡыны?» ул яуап бирҙе: 'Шуға ла мин үҙемә асыуланам, мин уның менән шул тиклем оҙаҡ йәшәнем, әммә мин унан бер ҡасан да һораманым'. Шунан киләһе йыл хаж ҡылдым, шунан Ибн Ғәббәс намаҙ уҡыған урынға килеп намаҙ уҡыным, шунан Ибн Зөбәйер килеп, шул урында дүрт рәҡәғәт намаҙ уҡыным».