Imam Ahmad : 26334

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الْمَوَالِي عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ جَدَّتِهِ سَلْمَى خَادِمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا قَطُّ يَشْكُو إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَعًا فِي رَأْسِهِ إِلَّا قَالَ احْتَجِمْ وَلَا وَجَعًا فِي رِجْلَيْهِ إِلَّا قَالَ اخْضِبْهُمَا بِالْحِنَّاءِ

আমাক কৈছে [আবু আন নাদলৰে] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ছা’দ] [মুহাম্মদ বিন ইছহাক]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আবু ৰফি’ৰ পৰা] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা তেওঁৰ মাতৃ [ছালমা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘ফাতিমাই এনে এটা ৰোগৰ সন্মুখীন হৈছিল যাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল, আৰু মইয়েই তেওঁৰ যত্ন লৈছিলোঁ। এদিন দেখিলোঁ যে মই সাধাৰণতে দেখাৰ দৰে তেওঁ আকৌ বিষ অনুভৱ কৰিলে।' ছালমাই ক’লে, ‘আলি তেতিয়া কিবা এটা কৰিবলৈ ওলাই গ’ল, তাৰ পিছত ফাতিমাই ক’লে, ‘হে মা, মোৰ গা ধোৱাৰ বাবে পানী ঢালি দিব’। তাৰ পিছত মই তেওঁৰ বাবে পানী ঢালি দিলোঁ, আৰু তেওঁ মোৰ চকুত পৰাকৈ ভালকৈ গা ধুলে। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘হে মা, মোৰ নতুন কাপোৰবোৰ দিয়া’। তাৰ পিছত মই তেওঁক দিলোঁ আৰু তেওঁ পিন্ধিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আকৌ ক’লে, ‘হে মা, মোৰ বিচনাখন ঘৰৰ মাজত থৈ দিয়া’। গতিকে মই তেনেকৈয়ে কৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ শুই পৰিল আৰু গালৰ তলত হাতখন থৈ কিবলাৰ ফালে মুখ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘হে মা, সঁচাকৈ সময় আহিল। সঁচাকৈয়ে এতিয়াই সময়। আৰু মই শুদ্ধ হৈছো গতিকে মোক কোনেও উদঙাই দিব নালাগে'। তাৰ পিছত তেওঁৰ বিচনাত মৃত্যু হয়'। ছালমাই ক’লে, ‘তেতিয়া আলী আহিল আৰু মই তেওঁক এই বিষয়ে ক’লোঁ’। আব্দুল্লাই ক’লে; আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰ আল ৱাৰাকানী] তেওঁ কৈছিল, আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ছা’দ] [মুহাম্মদ বিন ইছহাক]ৰ পৰা কৈছে তাৰ পিছত তেওঁ তেনেকুৱা এটা হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছে’।