Imam Ahmad : 26307

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ ثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ قَالَ حَدَّثَنِي شَهْرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَسْمَاءَ بِنْتَ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيَّةَ تُحَدِّثُ زَعَمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ فِي الْمَسْجِدِ يَوْمًا وَعُصْبَةٌ مِنْ النِّسَاءِ قُعُودٌ فَأَلْوَى بِيَدِهِ إِلَيْهِنَّ بِالسَّلَامِ قَالَ إِيَّاكُنَّ وَكُفْرَانَ الْمُنَعَّمِينَ إِيَّاكُنَّ وَكُفْرَانَ الْمُنَعَّمِينَ قَالَتْ إِحْدَاهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعُوذُ بِاللَّهِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مِنْ كُفْرَانِ اللَّهِ قَالَ بَلَى إِنَّ إِحْدَاكُنَّ تَطُولُ أَيْمَتُهَا وَيَطُولُ تَعْنِيسُهَا ثُمَّ يُزَوِّجُهَا اللَّهُ الْبَعْلَ وَيُفِيدُهَا الْوَلَدَ وَقُرَّةَ الْعَيْنِ ثُمَّ تَغْضَبُ الْغَضْبَةَ فَتُقْسِمُ بِاللَّهِ مَا رَأَتْ مِنْهُ سَاعَةَ خَيْرٍ قَطُّ فَذَلِكَ مِنْ كُفْرَانِ نِعَمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَذَلِكَ مِنْ كُفْرَانِ الْمُنَعَّمِينَ

A’l g’ha diit [Hasyim] a’l g’ha diit, a’l g’ha diit [Al Hamid] a’l g’ha diit, a m’ha diit [Syahr] a’l g’ha diit, g’ho sentid [Asma’ bint Yazid Al Anshariyah] dir, a’l g’ha confessad qe un dì ‘l Messagger de Allah ‘l é stait passad denanz a una mosqea, e g’era un grup de done qe i se trovaven intorn a una mosqea. salud, l’ha dit: “Tegnite luntan de la vostra incredulità in del Onnipotente. datur de favor, sta luntan de vèss ingrat al Onnipotent che dà favor». Un de nun l’ha dit: “O Messagger de Allah, cerchem rifugi in Allah, o Nabiyullah, cosa vœl dir kufr a Allah?” El g’ha dit: “Un de voi l’ha ritardà el sò matrimoni fin che l’è diventada una vegia cameriera, e dopu Allah l’ha spusada cunt un òmm e g’ha dà un fiœul cuma cunsolaziun. Ma pö lee la s’è inrabiada e l’ha giurà in del nomm de Allah che g’haveva mai vist la minima gentileza en lee, el sò marì, donca l’è chel che se vœur dì scredità Allah, e l’è chel che se vœur dì minga creder a chel che dà i benediziun.