Imam Ahmad : 26237
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَمِعَ مِنْ رَجُلٍ حَدِيثًا لَا يَشْتَهِي أَنْ يُذْكَرَ عَنْهُ فَهُوَ أَمَانَةٌ وَإِنْ لَمْ يَسْتَكْتِمْهُ
A bisa nos [Abu Muawiyah] a bisa, a bisa nos [Ubaidullah bin Walid Al Washafi] di [Abdullah bin Ubaid bin Umair] di [Abu Darda’] el a bisa; ‘E Mensahero di Allah sallallaahu alaihi wasallam a bisa: ‘Ken ku tende un palabra di un hende i e no gusta pa wòrdu menshoná e ora ei e ta un konfiansa, si e no tene esaki sekreto’.