Darah istihadhah, ini adalah peluh dan bukan haid, maka mandi dan shalatlah lalu (ummu habibah) mandi setiap kali mau shalat

Imam Ahmad : 26174

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ جَحْشٍ أَنَّهَا اسْتُحِيضَتْ فَسَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهَا بِالْغُسْلِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَإِنْ كَانَتْ لَتَخْرُجُ مِنْ الْمِرْكَنِ وَقَدْ عَلَتْ حُمْرَةُ الدَّمِ عَلَى الْمَاءِ فَتُصَلِّي

আব্দুল্লাই ক’লে; মই [‘আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদি]ৰ আগতে পঢ়িছিলো; [মালিক] [ইয়াহ্যা বিন ছাইদৰ] পৰা [আমৰা বিন্ত আব্দুৰ ৰহমান বিন ছাদ বিন জুৰাৰাহ আল আনশ্বাৰিয়াহ]ৰ পৰা যে তেওঁ [হাবিবা বিন্ত ছাহাল আল আনশ্বাৰিয়াহ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছিল যে তেওঁ কৈছিল যে তাই থাবিত বিন কাইছ বিন চ্যামমাছৰ পত্নী, যেতিয়া নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ফজৰ নামাজৰ বাবে মছজিদলৈ ওলাই গৈছিল, তেওঁ পাইছিল দুৱাৰমুখত হাবিবাহ বিন্ত ছাহালক, তাৰ পিছত হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে সুধিলে: এইজন কোন? তাই উত্তৰ দিলে, 'মই হাবিবাহ বিন্ত চাহল'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: ‘তোমালোকৰ কি দোষ?’? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘মোৰ আৰু থাবিট বিন কাইছৰ মাজত কোনো মিল নাই’। গতিকে যেতিয়া থাবিট আহিল, তেতিয়া নবীয়ে তেওঁক ক’লে: ‘এয়া হবিবাহ বিন্ত ছাহল, তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে তাইৰ নাম উল্লেখ কৰাটো আল্লাহৰ ইচ্ছা’। হাবিবাহে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁ দিয়া সকলো মোৰ লগত আছে’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে থাবিতক ক’লে, ‘আপোনাৰ যি আছে, সেইখিনি লওক’। তাৰ পিছত থাবিতে হাবিবাহৰ পৰা লৈ গ’ল আৰু তাই - হাবিবাহ - ঘৰৰ ​​ঘৰত থাকিবলৈ উভতি আহিল।