Imam Ahmad : 26083

قَالَ فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَخْرُجَ قَالَتْ اجْلِسْ حَتَّى أُحَدِّثَكَ حَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا مِنْ الْأَيَّامِ فَصَلَّى صَلَاةَ الْهَاجِرَةِ ثُمَّ قَعَدَ فَفَزِعَ النَّاسُ فَقَالَ اجْلِسُوا أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنِّي لَمْ أَقُمْ مَقَامِي هَذَا لِفَزَعٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي مِنْ الْقَيْلُولَةِ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَنِي أَنَّ رَهْطًا مِنْ بَنِي عَمِّهِ رَكِبُوا الْبَحْرَ فَأَصَابَتْهُمْ رِيحٌ عَاصِفٌ فَأَلْجَأَتْهُمْ الرِّيحُ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قُوَيْرِبِ سَفِينَةٍ حَتَّى خَرَجُوا إِلَى الْجَزِيرَةِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْلَبَ كَثِيرِ الشَّعْرِ لَا يَدْرُونَ أَرَجُلٌ هُوَ أَوْ امْرَأَةٌ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِمْ السَّلَامَ فَقَالُوا أَلَا تُخْبِرُنَا فَقَالَ مَا أَنَا بِمُخْبِرِكُمْ وَلَا مُسْتَخْبِرِكُمْ وَلَكِنَّ هَذَا الدَّيْرَ قَدْ رَهِقْتُمُوهُ فَفِيهِ مَنْ هُوَ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ أَنْ يُخْبِرَكُمْ وَيَسْتَخْبِرَكُمْ قَالُوا قُلْنَا مَا أَنْتَ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ فَانْطَلَقُوا حَتَّى أَتَوْا الدَّيْرَ فَإِذَا هُمْ بِرَجُلٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ مُظْهِرٍ الْحُزْنَ كَثِيرِ التَّشَكِّي فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِمْ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا مِنْ الْعَرَبِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ أَخَرَجَ نَبِيُّهُمْ بَعْدُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا خَيْرًا آمَنُوا بِهِ وَصَدَّقُوهُ قَالَ ذَلِكَ خَيْرٌ لَهُمْ وَكَانَ لَهُ عَدُوٌّ فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَالَ فالْعَرَبُ الْيَوْمَ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ وَكَلِمَتُهُمْ وَاحِدَةٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالَ قَالُوا صَالِحَةٌ يَشْرَبُ مِنْهَا أَهْلُهَا لِشَفَتِهِمْ وَيَسْقُونَ مِنْهَا زَرْعَهُمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا صَالِحٌ يُطْعِمُ جَنَاهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا مَلْأَى قَالَ فَزَفَرَ ثُمَّ زَفَرَ ثُمَّ زَفَرَ ثُمَّ حَلَفَ لَوْ خَرَجْتُ مِنْ مَكَانِي هَذَا مَا تَرَكْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ اللَّهِ إِلَّا وَطِئْتُهَا غَيْرَ طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سُلْطَانٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا انْتَهَى فَرَحِي ثَلَاثَ مَرَّاتٍ إِنَّ طَيْبَةَ الْمَدِينَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى الدَّجَّالِ أَنْ يَدْخُلَهَا ثُمَّ حَلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ مَا لَهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ فِي سَهْلٍ وَلَا جَبَلٍ إِلَّا عَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ بِالسَّيْفِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَا يَسْتَطِيعُ الدَّجَّالُ أَنْ يَدْخُلَهَا عَلَى أَهْلِهَا قَالَ عَامِرٌ فَلَقِيتُ الْمُحْرَّرَ بْنَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَحَدَّثْتُهُ بِحَدِيثِ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي أَنَّهُ حَدَّثَنِي كَمَا حَدَّثَتْكَ فَاطِمَةُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ فِي نَحْوِ الْمَشْرِقِ قَالَ ثُمَّ لَقِيتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ فَذَكَرْتُ لَهُ حَدِيثَ فَاطِمَةَ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى عَائِشَةَ أَنَّهَا حَدَّثَتْنِي كَمَا حَدَّثَتْكَ فَاطِمَةُ غَيْرَ أَنَّهَا قَالَتْ الْحَرَمَانِ عَلَيْهِ حَرَامٌ مَكَّةُ وَالْمَدِينَةُ

তেওঁ আমাক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ] ক’লে তেওঁ ক’লে, তেওঁ আমাক [মুজালিদক] [আমিৰৰ] পৰা ক’লে তেওঁ ক’লে, ‘মই মদীনালৈ আহি [ফাতিমাহ বিন্ত কাইছ]ক লগ পাইছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ মোক ক’লে যে তেওঁৰ স্বামীয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত তেওঁক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁক - ফাতিমাৰ স্বামীক - অভিযানলৈ পঠিয়াই দিলে। তাৰ ভায়েক - মোৰ স্বামীয়ে - তেতিয়া মোক ক’লে, ‘ঘৰৰ পৰা ওলাই যা’, গতিকে মই ক’লোঁ, ‘আচলতে মোৰ ইদ্দাহ সময় শেষ নোহোৱালৈকে মোৰ এতিয়াও পোহপাল দিয়াৰ অধিকাৰ আৰু থাকিবলৈ ঠাই আছে’। ভায়েকে ক’লে, ‘নাই’। ফাতিমাই ক’লে, ‘গতিকে মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে মোক তালাক দিলে, তাৰ পিছত তেওঁৰ ভায়েকে মোক বাহিৰ কৰি দিলে আৰু মোক থাকিবলৈ বা পোহপাল দিবলৈ কোনো ঠাই নিদিলে!’ গতিকে তেওঁ কাৰোবাক নিজৰ ভায়েকক - তেওঁৰ স্বামীক - লগ কৰিবলৈ পঠিয়াই সুধিলে: 'কাইছ পৰিয়ালৰ ছোৱালীজনীক কি কৰিলে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে মোৰ ভাইটিয়ে তাইক একেলগে তিনিটা তালাক দি তালাক দিছে’। ফাতিমাই ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেতিয়া মোক ক’লে, ‘চাওক, হে কাইছ পৰিয়ালৰ কন্যা, কেৱল জীয়াই থকা আৰু জীয়াই থকাটো কেৱল সেই মহিলাসকলৰ বাবেহে, যাৰ স্বামীয়ে ৰিজা’ত বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছে - এতিয়াও প্ৰণাম কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে -, গতিকে তোমাৰ জীয়াই থকাৰ আৰু জীয়াই থকাৰ কোনো অধিকাৰ নাই, ওলাই আহি ফুলানাহৰ ঠাইত থাকিবা,’ তাৰ পিছত তাই ক’লে, ‘ইবনে উম্মিৰ লগত থাকক বুজা যায়, কাৰণ তেওঁৰ চকু দুটা আচলতে অন্ধ, সেয়েহে তেওঁ তোমাক দেখা নাপাব’। তেওঁ আৰু ক’লে, ‘আৰু মই নিজে তোমাক বিয়া নকৰালৈকে বিয়া নকৰিবা’। ফাতিমাই ক’লে, তাৰ পিছত এজন কোৰেইচ মানুহ মোক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিবলৈ আহিল, গতিকে মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ পৰা নিৰ্দেশনা বিচাৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি নিবিচাৰিবনে যে মই তোমাক তেওঁতকৈ বেছি ভালপোৱা কোনোবা এজনৰ লগত বিয়া কৰাওঁ?’ মই ক’লোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক তোমাৰ প্ৰিয়জনৰ লগত বিয়া কৰাই দিয়া’। ফাতিমাই ক’লে, ‘তাৰ পিছত তেওঁ মোক উছামা বিন জাইদৰ লগত বিয়া কৰালে’।