Imam Ahmad : 26078

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ قَالَتْ طَلَّقَنِي زَوْجِي ثَلَاثًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَجْعَلْ لِي سُكْنَى وَلَا نَفَقَةً وَقَالَ إِنَّمَا السُّكْنَى وَالنَّفَقَةُ لِمَنْ كَانَ لِزَوْجِهَا عَلَيْهَا رَجْعَةٌ وَأَمَرَهَا أَنْ تَعْتَدَّ عِنْدَ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى

اسان کي [عبده بن سليمان] ٻڌايو ته؛ اسان کي [مجاهد] [عاش شعبي] کان ٻڌايو ته؛ مون کي [فاطمه بنت قيس] ٻڌايو ته؛ منهنجي مڙس مون کي ٽي طلاق سان طلاق ڏني هئي، تنهن ڪري مان رسول الله ﷺ وٽ ويس، ۽ مون کي جيئڻ ۽ جيئڻ جو حق نه ڏنو، پاڻ فرمايائون؛ 'رڳو رهڻ ۽ رهڻ جي جاءِ انهن مڙسن لاءِ آهي جن ۾ رجعي جي ذهنيت آهي - طلاق جنهن جو ٻيهر حوالو ڏئي سگهجي ٿو -'. پوءِ هن کيس حڪم ڏنو ته هو ابن ام مڪتوم جي گهر ۾ پنهنجي عدت جي مدت جو انتظار ڪري.