Imam Ahmad : 26078
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ قَالَتْ طَلَّقَنِي زَوْجِي ثَلَاثًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَجْعَلْ لِي سُكْنَى وَلَا نَفَقَةً وَقَالَ إِنَّمَا السُّكْنَى وَالنَّفَقَةُ لِمَنْ كَانَ لِزَوْجِهَا عَلَيْهَا رَجْعَةٌ وَأَمَرَهَا أَنْ تَعْتَدَّ عِنْدَ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى
Esan zigun ['Abdah bin Sulaiman] esan zigun, esan zigun [Mujalid] [Ash Sya'bi] esan zuen, esan zidan [Fatimah bint Qais] esan zidan: 'Nire senarra dibortziatu ninduen dibortzio hirukoitzarekin, beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana joan nintzen, eta esan zuen lekua ez bizitzeko eta bizitzeko eskubidea. bizi eta bizitzea buruko gaixorik dagoen senar batentzat da. raj'I -talak atzera aipa daitekeen-'. Orduan, bere iddah aldia Ibnu Ummi Maktum-en etxean itxaroteko agindu zion.