Imam Ahmad : 26052
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ حَكِيمٍ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَكَ حَوْضًا قَالَ نَعَمْ وَأَحَبُّ مَنْ وَرَدَهُ عَلَيَّ قَوْمُكِ
Esan digu [Abdullah bin Muhammad] eta entzun dut [Abdullah bin Muhammad bin Abu Syaibah] esan digu [Abu Khalid Al Ahmar] [Yahya bin Sa'id] [Muhammad bin Yahya bin Habban] [Khaulah bint Hakim]-tik [Khaulah bint Hakim] Allah-ri galdetu diozu, Messenger-ek Allah-i galdetu diozu: -aintzira-?' Hark erantzun zuen: «Bai, eta bisitatzen nauten jendea zure herria izatea nahi dut».